The magnate who came in from the cold

zondag 7 december-2003
Het Russische Openbaar Ministerie gooit al geruime tijd hier en daar eens wat knuppels in het oligarchenhok. Vooral als die nieuwe rijken de kop boven het politieke maaiveld steken. Er zijn reporters die naar aanleiding van dit verschijnsel hun publiek direct een schotel Koude Oorlog-rethoriek serveren. Zonder erop te wijzen dat in vrije democratische vreetschuren in bijvoorbeeld Rome en Washington eveneens heerlijke autocratische hapjes op het menu staan die echt niet uit de naoorlogse frigidaire zijn gerukt. Maar goed, een oligarch die al voor Khodorkovsky uit de aandacht trok van de Moskouse staatsbef was Boris Berezovsky die tijdens het bewindvan de witte zuipschuit in de post-Gorbatsjov jaren op niet altijd even frisse wijze zijn zakken heeft gevuld in de mediawereld. Toen zijn voetzolen wat al te warm werden nam hij de benen en leefde sindsdien in ballingschap in het koninkrijk van Tony B.Liar. Moskou vroeg om uitlevering maar de onbevooroordeelde Britse rechter hief zijn middelvinger en niet om zijn pruik wat naar achteren te schuiven. Vervolgens werd Berezovsky begin september van dit jaar politiek asiel verleend. Tony’s ambtelijk apparaat ging daarna zelfs nog een stapje verder. Dat bleek toen kort nadat in Georgië de democratie had toegeslagen en bij meneer Soros thuis de vlag uitging onze voormalige mediamagnaat een bezoekje aan Tbilisi bracht. Met een officieel paspoort en een officieel visum die waren uitgereikt in Londen. Op zich niks aan de hand ware het niet dat in beide documenten een andere naam stond vermeld. Volgens Berezovsky erkende Georgië zijn status van politiek vluchteling. Sinds wanneer is niet duidelijk, maar voor alle zekerheid werd hij door de Britse autoriteiten blijkbaar voorzien van een andere identiteit om eventuele narigheid te voorkomen. Waarom onze democratische oligarch zijn hachje waagde is evenmin helder. Moskou heeft inmiddels aan Tbilisi om opheldering gevraagd. Het is net Koude Oorlog.