For your eyes only
maandag 31 oktober-2005
Interessant hoor. Dat die Scooter Libby voor de kadi wordt gesleurd omdat ie tegenover de grand jury zo heeft zitten te liegen dat de microfoon ervan krulde. Want Scootertje is niet de eerste de beste boerenleut. Tot afgelopen vrijdag was hij de rechterhand van vice-president Cheney, de Djenghis Khan van de Halliburton-horde.
Maar het is jammer dat er kennelijk onvoldoende bewijs is gevonden om hem aan te klagen wegens het in de wind hangen van CIA-agente Valerie Plame. Waardoor niet alleen zij, maar ook de CIA-frontfirma waarvoor zij werkte (Brewster, Jennings & Associates) het bordje closed voor het raam konden hangen. Wat een flinke dreun betekende voor de stille strijd tegen de illegale handel in nucleair materiaal en andere dodelijke ongein waarmee deze onderneming zich bezighield.
Een uiterst ongelukkige manoeuvre van de junta in het Witte Huis dus, die notabene zijn oorsprong vond bij een krullenjongen van de Italiaanse geheimedienst. Met een rapport waaruit zou moeten blijken dat Saddammeke yellowcake had gekocht van Niger om de wereld in de nabije toekomst te verrassen op een smakelijke nucleaire high-tea, maar dat zo nep was dat zelfs -om eens wat te noemen- een commandeur van het jenevergenootschap daar moeiteloos doorheen zou hebben geprikt. Zelfs na een gezellig borreluurtje.
Nadat Bush de inhoud van het rapport willens en wetens toch meenam in zijn State of the Union van januari 2002 en het zelfs als een van de pijlers gebruikte voor zijn besluit tot de Hitleriaanse invasie van Irak werden langzaam de rapen gaar. Uiteindelijk resulterend in de val van de eerste domino in het Witte Huis: Scooter.
In de tussentijd was de Britse medefirmant ook in moeilijkheden geraakt. Blair had namelijk net als Bush naast andere shitinformatie eveneens gebruik gemaakt van het Italiaanse yellow cake-rapport om zijn land in een agressie-oorlog te storten. En werd daarvoor stevig op de tenen gestampt. Tony Baloney moest zich in alle denkbare bochten wringen om een vroegtijdige uittreding te voorkomen. Mede dankzij zijn verzekering dat zijn regenjassen van MI 6 ook over eigen materiaal beschikten dat op Saddammekes high tea-voornemen wees, bleef een grote meerderheid van zijn lamlendige socialistische partij achter hem staan.
Dat brengt ons waar we wezen willen. Bij onze grote roerganger in het Haagse torentje, die zich indertijd met genante graagte aansloot bij de Angelsaksische alliantie om de winst van de Blitzkrieg tussen Eufraat en Tigris te consolideren. Met steun van een grote meerderheid in de Tweede Kamer. Inclusief de socialistische Partij van de Arbeid.
Het besluit daartoe was mede ingegeven door een briefje van Tony for Balks eyes only. Wat daarin stond bleef dus geheim, maar we stuurden onze stoere jongens en meisjes wel degelijk naar een gebied waar de illegale Krieg zijn Blitz was verloren en een ellendige guerilla woedde en woedt.
En wat zei Balk toen er achteraf wat gesputter in de Kamer kwam? Hetzelfde als Tony. Dat zijn regenjassen ook over eigen materiaal beschikten dat wees op Saddammekes snode plannen. Drie keer raaien over welke bron die boys beschikten. Heel goed. U mag blijven. Frans van Anraat. Jarenlang de agent in place in Baghdad, die bij de nadering van de Angelsaksische houwdegens in april 2003 keurig via Syrië naar een Amsterdams pandje van de AIVD werd geloodst. Tot hij na ruim anderhalf jaar door de Nationale Recherche in de vodden werd gegrepen. Nou kon die Helderse marinierszoon wel wat vertellen over de chemische rotzooi die in de jaren tachtig via hem bij Snorremans terecht was gekomen, maar of ie veel kaas had gegeten van nucleaire snuisterijen en Snorremans planning moet ernstig worden betwijfeld.
Vraag is nu of Balk loog in commissie. Wist ie net als Bush en Blair dat Saddam geen moer meer over had van zijn chemisch/biologisch wapentuig en zeker geen geheim nucleair programma aan het ontwikkelen was? En dat het verwijzen naar de weigering van Saddam om aan de zoveelste resolutie van de VN te voldoen erg veel lijkt op het bedekken van je fluit met een theeblaadje?
Tuurlijk krijgen we geen antwoord op die vragen. Wie zijn wij helemaal. Daarom plakken we er nog maar eentje tegenaan. Wat is in de praktijk het verschil tussen Bush, Blair, Balk en Poetin? Het woord is aan Peter dHamecourt.
