Skip to main content

Transfer

19 november 2015

Hoe zout wil je het hebben? Wordt ons vandeweek uitgebreid op het croissantje gesmeerd dat ze in Kiev een Russische soldaat in de kerker hebben gesmeten. Zou in de kraag zijn gevat bij de demarcatielijn tussen "ons" Oekraïne en dat stukkie van die vuile crypto-communisten in het zuidoosten. Iedereen kraaien "zie je wel". Dat er Russische soldaten meevechten aan de kant van de separatisten. 
Nou deze. Een paar dagen geleden kregen de handhavers op het Weense vliegveld Schechat 9 Amerikaanse militairen in de kieren. Ze bleken op doorreis naar Kiev en omstreken, maar er waren wat problemen met de aansluitendevlucht. De heren zagen zich dus genoodzaakt om opnieuw te boeken. Daarvoor moesten ze wel de transferruimte verlaten en uiteraard hun handbagage meenemen. En daar liep het mis. Die handbagage bestond namelijk uit M16-geweren en andere schiettentattributen. Die waren nergens in de papierwinkel terug te vinden. Dus ging het om illegale wapens, zonder officiële toestemming vervoerd in een burgertoestel. Boordjes van de Amerikaanse ambassade in Wenen probeerden alsnog de betrokken soldaten en hun tassen vol surprises door de douane te wurmen (1). Maar de Oostenrijkse autoriteiten hielden voet bij stuk. No pasaran. Integendeel zelfs, de ijzervreters werden zonder hun handbagage teruggestuurd naar Washington.
Waarschijnlijk geen berichtgeving die Bilderbert Koenders voor ogen staat bij zijn koude oorlogplannetje om samen met de Polen objectieve berichten in de richting van Moskou te keilen. Nou ja, objectief. We weten wel ongeveer wat die omhooggevallen flapdrol bedoelt. De objectiviteit à la Ulfkotte (2), de Huyskerk of het MH-17 team, waarvan blote benen een van de twee verdachte partijen deel uitmaakt. Geeft niet hoor Bert. Als je na de volgende verkiezingen uit het kabinet lazert kan je altijd nog ons Fransje achterna en misschien klusjesman worden van die gozer van Tusk. Objectief! Our ass.

(1) Doet een beetje denken aan dat curieuze gevalletje van Umar Farouk Abdulmutallab aka de ballenbomber. Die was ook op doorreis. Via Schiphol naar Detroit. Maar zijn papieren deugden niet. Hij kreeg toen steun van een niet nader genoemde meneer van Tandoorihuize in een keurig gestreken Brenninkmeijerpak om alsnog door te kunnen vliegen. Die meneer tegen de recalcitrante douaniers: “We do this all the time”.
(2) Zie het artikeltje Propaganda dd. 22 februari 2015

 

Klik hier om uw reactie toe te voegen
19 november 2015