Vruchtenhero

vrijdag 18 januari-2008
Bent u de laatste jaren nog in Diayala geweest? Nee, wij ook niet. Da's een streek in het oosten van Irak, waar de Amerikanski's ons al vijf jaar laten zien hoe je van guerrillero's afkomt. In tegenstelling tot andere berichten komt daar geen kloten van terecht. Komt bij dat verreweg de meeste dorpen en steden lijden aan een post-Fireworkssyndroom. De infrastructuur lijkt op een puzzel met te weinig stukkies. Onder de grond liggen naast de bermbommen honderdduizenden Irakezen enduring free te wezen. En wie nog leeft gaat zo langzamerhand niet dood aan friendly fire, maar aan enge ziektes of de geeuwhonger.
In Diyala doen ze wat aan dat laatste. Tussen de sinaas- en granaatappelenboompjes hebben de boertjes daar nu prachtige papavers geplant. Want in de verkoop van hun sappige vitaminenbommetjes op de markt zit geen muziek meer. Ook al omdat op die markt af en toe andere bommetjes in de ramsh worden gegooid. Uiteraard krijg je bij het telen van dit specifieke gewas in de retailsector te maken met luitjes die van baarden en korte lontjes zijn voorzien. En ja, misschien hebben ze reclame van FC Bin achterop hun jurk. Maar fuck de hele boel. Als je thuiskomt wil je toch graag een stukkie eten met moeders en de koters.
En wat sparen voor het huwelijk van je dochter op je eigen ranch. You're worth it.