Skip to main content

Actie Tomaat (6)

vrijdag 1 augustus-2003
Wij zijn geen liefhebbers van komkommers. Ook al is het de tijd ervoor. Om toch nog wat fatsoenlijk nieuws te brengen besloten we nog eens een sappig tomaatje ter hand te nemen. Weet u het nog? Eind maart, begin april besteedden we ruime aandacht aan een merkwaardig voorval in Roosendaal. Daar had het gemeentelijk apparaat zich genoodzaakt gezien een partij rottende tomaten op te ruimen uit een oude koekjesfabriek. Zowel de rooie rakkers als de fabriek waren eigendom van Radars Invest. Een handelsvehikel van de Rotterdammers Albert Dost en Wim Schaap. In de periode voorafgaand aan het gemeentelijke initiatief hadden beide heren wel een paar keer beloofd om de boel op te ruimen, maar onder het motto “laat maar rotten” hadden zij hun energie in andere zaken gestoken. Onderzoek bracht aan het licht dat de partij tomaten afkomstig was van de Canarische eilanden en dat er voordat ze begonnen te rotten al een luchtje aan zat. Ook al omdat zowel Albert als Wim leuke connecties bleken te bezitten in het avontuurlijke wereldje van havenstad nummer één. De poetsbeurt had de gemeente Roosendaal 2 ton gekost (euro’s) en die wilden zij begrijpelijkerwijs graag verhalen op Radars Invest. Dat kon geen probleem zijn, want mocht het onverhoopt fout lopen dan liet Roosendaal gewoon beslagleggen op de bezittingen van Albert en Wim. Waaronder de koekjesfabriek. Maar zo makkelijk lagen de kaarten niet. De Rotterdammers bleken namelijk een redelijke expertise te hebben opgebouwd in het manipuleren met lege dozen. En de fabriek was gekocht met een hypotheek van bijna honderd procent van de Hollandsche Bank Unie. Lekker hè? Wij voorspelden toen al dat de gemeente Roosendaal een hele klus zou krijgen om haar poen terug te krijgen. En om te zien of we gelijk hadden hebben wij eergisteren per e-mail gevraagd hoe de vlag er nu bij hing. Vertellen die jongens en meisjes uit het Bourgondische zuiden natuurlijk liever niet. Want als je op een punaise zit moet je zeker niet gaan wiebelen. Maar wij houden wel van een beetje reuring in de tent. Stay tuned.