Condi, Pauli, Stevie, Dougie, Dickie en 2 x Geert

zondag 4 november-2007
We gaan u vandaag niet meer uitleggen wat de AIPAC is. Het is per slot ook voor ons sabbat, al valt ie dan op zondag. En via de dienstlift op de voorpagina bent u binnen een minuut weer redelijk ingevuld. Daarom kunnen we meteen wel met de geheime schuifdeur bij u binnenvallen. Afgelopen vrijdag heeft een kadi besloten om een hele zooi prominente (ex-) werknemers van de firma Bush & Cheney als getuige voor het hekje te sleuren. Als getuige ten faveure van Stephen J. Rosen en Keith Weissman. Twee onverlaten die een uiterst pittoreske rol zouden hebben gespeeld in het Israelische spionagedrama rond het Witte Huis en wijde omgeving.
Tot die zooi behoren minister van Buitenlandse Zaken Condi Rice, die bezig is met de verhuizing van de PKK naar Iran. Om daar de korte lonten aan te steken die Manucher Ghorbanifar en Michael Ledeen (gappies van onze GeertJan Dolk) daar hebben neergelegd.
En verder nog:

• Paul Wolfowitz, de voormalige baas van de Wereldbank die struikelde over het uitgestoken leren been van Ad Melkert
  
• Stephen Hadley, de national security adviser die CIA-agente Valerie Plame zonder ernstige gevolgen in de schoot van Watergate-fenomeen Bob Woodward wierp
  
• Douglas J. Feith, de voormalige "staatssecretaris" van Defensie die uitvond dat Bin en Saddammeke net zo close waren als Wiske en Schanulleke
  
• Richard Armitage aka de Executioner, de voormalige "staatssecretaris" van Buitenlandse Zaken, die in de gouden Agent Orange tijd al een goeie was in het spelletje wapens voor drugs in Lagos en Cambodja. Een expertise die hem later nog te stade kwam bij de Iran/Contra-affaire.

Een frisse bedoening dus, daar voor het hekje van de kadi in Alexandria, Va. En hoe zuurkool met vette jus zijn dan de bezoekjes die onze Geert W. regelmatig bleek af te leggen bij de Israelische ambassade in Den Haag. Nee, we kunnen nog een hoop leren van Washington. En Tel Aviv...