Gerrit, Jan en Nout

zondag 24 januari-2010
Als je ervan houdt kan je deze dagen weer oeverloos genieten voor de box. Urenlang pratende hoofden. Dit keer een commissie onder leiding van Jan de Wit. Die moet uitvlooien hoe we in die kredietcrisis zijn terechtgekomen. Waardoor nog meer mensen uit de eenvoudige regionen van onze samenleving naar de gallemiezen zijn gegaan. En nog velen zullen volgen. Aan beantwoording van de vraag hoe het komt dat ze in Bejing zich een bult fu yong hai om ons lachen zal Jan wel niet toekomen. De vrije jongens moeten de vrije jongens blijven. Zelfs als ze bankdirecteur zijn.
Gisteren een verslaggie in De Telegrof over het “verhoor” van Gerrit Zalm. Een kwoot over de innige verhouding tussen onze voormalige minister van Financiën en DNB-dirrekteur Nout Wellink. Komt ie:

"Als minister van Financiën ervoer Zalm hoe effectief Wellink achter de schermen opereerde. Bij het wekelijkse broodje met de DNB-topman vernam hij steevast van Wellink, ondanks diens geheimhoudingsplicht, over de banken en bestuurders die risico’s liepen, zoals ABN-AMRO. Die bank daarop aanspreken kon hij als minister niet. “Maar ik wist over risico’s precies wat er speelde”".

Nog afgezien van het feit dat Wellink op water en broodje zou moeten worden gezet wegens schending van zijn ambtsgeheim, maar wij zetten toch een volle bunder vraagtekens bij de effectiviteit van Nout. Want wij menen toch te weten dat de boel heul effectief naar de kloten is gegaan bij onze banken. En dat het verzamelde corps van armoedzaaiers nu de gaten mag gaan dichten.
Trouwens, nog wat. Als Gerrit al kauwend zo precies op de hoogte werd gehouden, hoe komt het dan dat ie na het derde Dinsdagkoffertje definitief een zwieber te hebben gegeven als chef econoom naar de bank van ome Dirk verhuisde? Een bank waar de term risico net zo geknuffeld werd als een Turkse snotneus door een geile secretaris-generaal. Horen we dat nog Gerrit? Bedankt vriend. Houdoe.