De Verenigde Staten van Israel

zaterdag 19 december-2009
De uiterst rechtse pro-Israel lobby in de VS weet zich steeds beter in staat het Midden-Oosten beleid van de Amerikaanse overheid naar zijn hand te zetten, vooral als het om benoemingen gaat. Dat bleek weer eens toen Obama & Co. in maart van dit jaar de voormalige ambassadeur in Saudi Arabie Chaz Freeman wilde aanstellen als voorzitter van de National Intelligence Council. Ging dus even lekker niet door, want de Amerikaanse zionisten en hun neocon buddies vonden Freeman veel te Israel-kritisch en staken er een blauw-wit gekleurd stokje voor. Het volgende slachtoffer heette Chuck Hagel, ook al iemand die voorbestemd was voor een leuke job in het inlichtingenwezen te Washington. Maar ook nu weer waren de pro-Israel jongens in de VS het daar niet mee eens. Hagel had een keertje foei gezegd over het beleid van Israel en weigerde in 2004 ook nog eens een handtekening te zetten onder een verklaring waarin George W. werd opgeroepen om de nucleaire plannen van Iran ter sprake te brengen tijdens de G-8 ontmoeting van dat jaar. Bovendien zei Hagel net iets te oprecht nee toen hem gevraagd werd een verklaring te ondertekenen waarin de Libanese Hezbollah tot terroristische organisatie werd bestempeld. Morton A. Klein van de Zionist Organization of America reageerde furieus toen hij lucht kreeg van Hagel's aanstaande benoeming: "Any American who is concerned about Iran's drive to obtain nuclear weapons, maintaining the Israeli-U.S. relationship and supporting Israel in its legitimate fight to protect her citizens from terrorism should oppose this appointment". Vervolgens was Hannah Rosenthal aan de beurt. Zij zou leiding gaan geven aan het speciaal binnen de Obama-regering opgerichte bureau ter bestrijding van anti-semitisme. Er was alleen een probleempje, want Rosenthal - de dochter van een holocaustoverlevende - had in het verleden gebabbeld met een paar joodse organisaties van linkse signatuur en dat was natuurlijk uit den boze. Om het nog erger te maken had ze ook nog eens in de adviesraad gezeten van J-street, een joodse organisatie met wel heel erg milde kritiek als het om Israelische misdaden gaat. Desalniettemin ging een aantal zeer rechtse zionistische clubs in de VS volledig uit het dak toen zij over haar voorgenomen benoeming vernamen. Voordat Rosenthal het wist gingen er geruchten over een verklaring van haar kant waarin ze gesteld zou hebben dat het beleid van de staat Israel aanleiding geeft tot het onstaan van antisemitisme (helemaal niet zo onwaar overigens) en toen was het natuurlijk helemaal mis. Rosenthal werd op de knieen gedwongen en zag zich genoodzaakt te verklaren hoeveel ze wel niet van Israel hield. Ergo: voor een benoeming op bepaalde posities binnen de Amerikaanse regering staat loyaliteit ten aanzien van Israel helemaal voorop. Hoe idioot was het niet geweest als een Amerikaan voorafgaand aan een benoeming binnen de overheid zijn liefde dient te betuigen voor Belgie, Oeganda of Laos. Als het om Israel gaat is zoiets ondertussen echter volkomen normaal in de VS. Als het zo doorgaat zullen Amerikaanse presidenten bij het afleggen van de eed tijdens hun inauguratie, voortaan de hand moeten leggen op Theodor Herzl's boek Der Judenstaat.