Lering en vermaak

donderdag 1 januari-2004
Hebben we in de achter ons liggende dagen van zuipen en contemplatie toch nog kunnen leren dat sommige lieden die Nederland momenteel naar God helpen en die we tot voor kort rangschikten onder de vaste inboedel van Bart Smit-optrekjes gewone mensen zijn. Hier en daar wel met raar haar, een uitstraling van een nat kerkenblaadje of een haast onverstaanbare tongval, maar wel degelijk mensen. Neem alleen nou onze premier. Die bleek af en toe om zichzelf te lachen. Erger nog, hij heeft in zijn wilde dagen zelfs in een cabaretgroepje gezeten. Jawel. Nou liet het handjevol toeschouwers bij deeerste voorstelling zich met een gierende gang vanuit het schellinkje naar beneden ploffen om benen te maken via de nauwe toiletraampjes van juffrouw Corrie. En zoekt Jaap Jongbloed zich op verzoek van de betrokken familieleden nog steeds een giga-ongeluk naar hun verblijfplaats. Maar het is niet elke Nederlander gegeven om op een podium voor lul te gaan staan. Als een soort Deetman avant la lettre. En wat te denken van CDA-voortrekker Maxime Verhagen? Die heeft vroeger kranten rondgebracht! Om zijn eigen zakgeld bij elkaar te sprokkelen. Echt waar. En dan kreeg hij bij meneer pastoor aan het eind van de week ook nog een ulevel. Of een dropje dat een onverlaat in het kerkezakje had gedeponeerd zodat alle muntjes aan elkaar plakten en Onze Lieveheer in de refter bij de scheiding der zilverlingen op alternatieve wijze werd aangeroepen. Nog een verrassing: Ben Bot. De nieuwe minister van Buitenlandse Zaken. Bekwaam hoor. Heel bekwaam. Weet veel van Europa. Zegt hij zelf. Veel meer dan alle Kamerleden bij elkaar. Nou zegt dat net zoveel als Frank de Boer voor een Turkse camera, maar goed. En wij moesten van Ben ook veel positiever staan tegenover de natte dromen van Karel V, Napoleon en Adolf die nu in Brussel gestalte krijgen. Vroeger had Bennie thuis bijvoorbeeld nooit spaghetti op zijn bordje gehad. Dat had meneer De Gruijter namelijk niet in zijn assortiment. Wel spliterwten en bakmeel. Geen spaghetti. Maar tegenwoordig kan iedereen zich een Parmalat aan die slierten eten. Allemaal dankzij een verenigd Europa volgens onze huidige topexpert. Ja, zult u zeggen, maar jullie besteden alleen maar aandacht aan CDA-corypheeën. Is zo. Maar wij kunnen nou eenmaal weinig chocola maken van Rob Oudkerk’s kutachterlicht.