Wat Khan kon, kon Khan niet alleen

woensdag 29 december-2004
Wel, wel, wel. Da’s effe interessant. Zien we daar gisteren ineens berichten verschijnen in de internationale pers dat Nederlandse inlichtingentekkels eind jaren zeventig en nog een keer in de jaren tachtig op het punt stonden dr. A.Q. Khan te arresteren. De Pakistaanse “atoomspion” die door een heel stel Nederlandse bedrijven en experts zo ijverig is geholpen bij het in elkaar knutselen van de islamitische atoombom. Maar wat gebeurde er? Na overleg met de rottweilers van de CIA lieten onze tekkels Kaantje gewoon lopen. Ze kregen namelijk te horen dat de boys uit Langley hem nauwlettend in de kieren hielden omgegevens te verzamelen over zijn netwerk. Nou, daar zijn we in de loop der jaren lekker mee opgeschoten.
Want inmiddels beschikken de Pakies al lang en breed over een alleraardigst explosief exportproduct, dat voor een redelijke prik her en der in naburige medina’s in de aanbieding werd gepleurd en zelfs belangstelling trok uit Noord-Korea. Vooral omdat Washington vanaf januari 1980, toen de Ruskies Afghanistan binnenvielen, prioriteit gaf aan een gemoedelijke verhouding met Islamabad om de Afghaanse vrijheidsstrijders van geavanceerde wapens te kunnen voorzien. Moesten die mohammeds natuurlijk wel voor betalen, desnoods in natura. Vrachtjes hero of zo. Een paar baaltjes hash. En dan konden die rottweilers met wat stiekem afgeroomde winsten uit de verkoop van die rotzooi in Europa de boel bij de buren in Nicaragua weer in brand steken.
Geo-politiek van de bovenste plank in de Wallstreet-winkel dus. Alleen het pakte wat lullig uit. Goed, de Ruskies kregen hun eigen Vietnam, wij een Afghaanse aflevering van First Blood en het democratisch gekozen bewind in Nicaragua een gelaarsde trap onder zijn hol. Maar daarna zaten we wel met zijn allen opgescheept met een islamitische bom, een voor zo ver we dat kunnen inschatten eenmalig optreden van Osama’s Flying Circus in Manhattan, een oorlog in Irak en een moord op de Middenweg. Om eens een emmertje leeg te gooien. Tuurlijk, belangen zijn net aardschollen. Af en toe botsen ze en dan krijg je soms een tsunami. Maar om het eenvoudig te houden: hadden we die Kahn niet gewoon in zijn kraag moeten grijpen?