Gebed zonder end
maandag 5 april-2004
Het gaat lekker hè? In Irak. Wij hebben in deze rubriek al tot in den treure gezegd dat Nederland geen moer te zoeken heeft in Irak. A.: Er waren geen massavernietigingswapens. Het waren Amerikaanse massaverneukingswapens. B.: Democratie vestigen at gunpoint werkt niet. Ja maar, roepen de hielenlikkers, we hebben met die oorlog toch in ieder geval een dictator in het zand laten bijten. Een rotsmoes. Waar bleef het commentaar van die monumentale plasgoot die tegenwoordig als onze regeringsleider optreedt toen zijn vriend Blair in opdracht van Shell een gezellig bezoekje bracht aan Khadaffi? Toch niet iemand die inde westelijke wereld als een groot democratisch denker te boek staat. U iets gehoord? Nee, wij ook niet. Overduidelijk blijkt maar weer eens dat al dit gezijk in het Midden-Oosten en omstreken erop gericht is om de voorraden van Jeroen van der Veer en zijn kornuiten weer een beetje knappies op peil te brengen. En democratie? Een schaamlap. Na de bevrijding van Irak ging de oorlog gewoon door. Oud-aanhangers van Saddammeke, Soennieten, kregen de zwartepiet. Gevolgd door Al Qaida, Hamas, Hezbollah en hoe die verenigingen verder ook ingeschreven staan. Daar zijn de Sjiïeten de afgelopen week nog bijgekomen. Nadat de bezettingsmacht een van hun dagbladen zonder democratisch vooroverleg een verschijningsverbod had opgelegd. De Sjiïeten vormen verreweg de grootste bevolkingsgroep en lopen achter een imam aan die veel overeenkomsten vertoont met Khomeini. Normaliter dus de man die het voor het zeggen krijgt. Welke restricties meneer Bremer III en zijn baasje in de Oral Room ook nog zullen verzinnen voordat ze aankomende zomer de macht overdragen aan de Irakese regering. Maar geen nood. Er blijven tot Sint Juttemis omvangrijke westerse troepenconcentraties aanwezig om in te grijpen als de boel zich niet ontwikkelt zoals was voorzien door George Wacko en Tony Balony. Net als in Afghanistan en strakjes Syrië. En dan kan Henk Kamp natuurlijk niet achterblijven. Wat dat ook kost. Dus zullen we in de nabije toekomst bijvoorbeeld niet alleen opoe in het verzorgingstehuis elke dag uit haar pyjama moeten sleuren om erger te voorkomen, maar ook een deel van haar huur moeten ophoesten omdat de AOW en de AWBZ zijn afgeschaft. Pensioen krijgt opoe dan helaas ook niet meer omdat de ABP zo slim is geweest om te beleggen in met Enron vergelijkbaar waaihout. Verder zijn onze koters naar een tuchthuis verhuisd omdat ze na jaren werkeloosheid zich hebben vergrepen aan een blikje bier bij Dirk. Rijdt Tante Truus in haar Fiatje van 1983 regelmatig naar Den Haag op zoek naar Kamerleden die bezig zijn met een fotosessie. Frutselt neef Herman wekelijks een verdacht pakje in elkaar om de betere prestaties van de NS een halt toe te roepen. En gaat het met ons zelf ook bergafwaarts. Daarom bidden wij nu driemaal daags. Net als vroeger. In de hoop dat Gerrit onder die drie procent blijft.