Kleintjeleak

zaterdag 11 december-2010
In het verleden is ons nog wel eens verweten dat wij journalistiek geen reet voorstellen en dat we alleen maar fungeren als doorgeefluik. Zoiets van 1 nassi voor tafel vier. In sommige gevallen was en is dat ook zo. Maar die meneer van Wikileak die tussen de bedrijven door ook nog even slordig achter zijn slinger aanloopt doet in wezen niks anders en wat denk je? Die wordt aanbeden als Jezus Christus en Mohammed samen. Hij krijgt honderdduizenden Amerikaanse berichten door zijn gleuf gepropt en die zet ie op het net. Na her en der wat te zijn besnuffeld door een paar luitjes van een paar internationale dagvodden die voor journalistiek hebben doorgeleerd. Vluchtig, want voor een doorwrochte studie is geen tijd en een nieuwe lading is onderweg.
Voor de eerste golf rotzooi uit het Pentagon is inmiddels ene Bradley Manning in een kruipruimte gepletterd. Een net uit de schaal gekropen analist die de rol van Lee Harvey Oswald van Wikileak kreeg toebedeeld. Voor de golf die daarna uit het State Department kwam rollen hebben ze nog niemand van de grassy nole kunnen pikken, maar zonder twijfel wordt eraan gewerkt.
En daarmee komen we aan ons pijnpunt. Afgelopen week verschenen er bij onze nationale campionissimo in het ratelend doordraaien van wat wereldnieuws een stel kanjers uit onze vaderlandse journalistiek aan tafel. Onder wie de Vlaamse zetbaas van Van Thillo bij de NRC, de eigenaar van de Moscow Times die onlangs nog tot de pijnlijke ontdekking kwam dat talking heads niet voor de teevee thuishoren en een gemankeerde meneer Verbaan. Aangevuld met een pasgeschoren Schaep met een bril op, een containerwipper en een jong piepeltje met een superieur glimlachje onder zijn neus en een laptoppie ervoor. Tel uit je winst. Zij verhieven koning Julian I tot keizer. Hij luidde een nieuwe tijd in. Vol transparantie en jolijt. Niemand vroeg zich af wie echt verantwoordelijk was voor deze massale watergate. Wie deze nassi voor tafel 4 door het luik duwde. En met welk doel! Het is opvallend hoe hard er getoeterd wordt over de man die zelfs een kapotje tot lekken weet te brengen, maar dat je niks hoort over de eventuele zoektocht naar de Amerikaanse boeven achter deze zondvloed. Cui bono? is een doodnormale vraag in dit soort journalistiek (1). Hij werd niet gesteld bij campionissimo Van Nieuwkerk. En dat is net zo droef als het verlaten trainingspak van Martin Jol.
Zonder een slagschaduw van twijfel komt dit onderwerp weer terug op de tafel van Matthijs als de Nederlandse kabels worden vrijgegeven. Horen we misschien of de binnenkant van de linkerpijp van Jan Peter's zondagse pak nat werd toen hij Bush voor het eerst een hand gaf. Of Jaap de Hoep Scheffer buiten beeld de schoenen van diezelfde mafkees likte. Of Pim Fortuyn op zijn Marokkaans werd gechanteerd om de JSF te omarmen. Of Bibi Wilders, onze Leider van de neo-Nali Beweging (Nali staat voor Nationaal Liberalen, red.) in Nederland, een extra financiële bijdrage heeft gekregen om hetzelfde te doen. Of ... vult u maar in. Wij denken van niet. Maar als u bewijs heeft van het tegendeel stuur dat gerust naar ons vertrouwde adres. Liefst wel wat gedoseerd. Wij zijn maar Kleintjeleak.

(1) Zie ook Wikiran van 2 december 2010.