vrije postbestellers

vrijdag 7 december-2007
Het vraagstuk over het minimumloon voor postbestellers laat zien, dat men door de liberalisering van de markt, het minimumloon wil omzeilen. Uberhaupt het bezorgen van post is voor het kabinet "geen volwaardige baan", maar "een welkome bijverdienste door studenten, gepensioneerden en huisvrouwen." Is dat geen misantropie? Maar wie zal na de liberalisering, de postverzorging op het platteland, de dorpen en gehuchten blijven verzorgen? Het kabinet blijft het antwoord schuldig. Of blijft dat de opgave van de TNT, die de rekening daarvoor naar de klant doorschuift, want je kunt mensen immers moeilijk een hongerloon geven; of is dat wel de bedoeling, terug naar de vrije markt van de 18e en 19e eeuw?
Staat er uberhaupt nog iemand stil bij het feit, dat als je duizenden postbezorgers dwingt voor minder geld te gaan werken, dat dit gevolgen heeft voor de economie? Om nog maar te zwijgen over de sociale gevolgen ervan in het prive leven. Of het feit dat TNT nu al een twee-drie sporen beleid heeft om zo weinig mogelijk voor de postbezorging te betalen. Maar ja, als het kabinet het geen volwaardige baan vindt, waar blijf je dan als postbezorger? Een kabinet dat zichzelf loonsverhoging geeft, en iedereen oproept om te bezuinigen en bezuinigt op de zwakken en de zieken, verdient het om als misantropische graaiers te boek te staan.