Zorg

dinsdag 19 januari-2010
Op een dag in 2001, toen Jan Peter Lullo’s penvriend Tony Blair nog hoog tohorse zat, ging ie ijverig op verkiezingstoernee. Werd zoals gebruikelijk strak georganiseerd om lulligheden als rondvliegende mini-kathedraaltjes, schoenen, Suzuki’s etcetera vantevoren uit te bannen en de voorwaarden te scheppen voor een stortbui aan ontroerende foto’s. Blijkbaar werd dat in Tony’s kees niet overgelaten aan een blueprint van Kai van der Linde, want ergens midden in de campagne bij een bezoek aan Norfolk werd Labour secretaris-generaal Peter Watt door een eikel van Tony’s begeleidingsteam gebeld. Met de vraag of hij ergens zes behoorlijk ziek uitziende koters op kon duikelen. Watt struinde zweterig het Queen Elizabeth ziekenhuis in King’s Lynn af op zoek naar zes belazerd uitziende koters en had ze net een beetje fesoendelijk in positie gemanouvreerd toen Tony, Cherie en de bijbehorende meute vriendelijk kwamen binnen hobbelen. En hop de obligate kutvragen. Hoe gaat het met je halve been? Wast zuster elke morgen je fluit? Wanneer mag je weer terug naar je achterbuurt? Is je pedofiele pater al bij je langs geweest? Etcetera etcetera. En maar breed grijnzen in de richting van de camera’s. Of zogenaamd zorgelijk naar de koters.
Tuurlijk, we wisten het allemaal wel. En dat het hier zonder twijfel ook zo gladjes wordt geregeld tot iemand denkt dat ie kan skateboarden, maar nou hoor je het ook eens van een ander. Thnx Peter.