Wikileaks over Amerikaanse steun aan PKK
vrijdag 26 november-2010
Genante ontwikkelingen in de Turks-Amerikaanse betrekkingen. Binnenkort verschijnen op de internationale klokkenluiders site Wikileaks documenten afkomstig van het state department, het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken. Dat die er niet om zullen liegen, blijkt alleen al uit de waarschuwing die President Obama heeft doen uitgaan naar de regeringen van een aantal bevriende landen. Hij is er duidelijk bang voor dat de onthullingen de relaties zullen schaden. Wat betreft Turkije lijkt daar alle reden toe. Volgens berichten in de VS zullen de documenten aantonen dat de Koerdische bevrijdingsbeweging PKK in het geheim door Amerikaanse strijdkrachten is gesteund bij haar strijd tegen Turkije. Over dat laatste gonzen al jaren geruchten in Turkije, maar om het zwart op wit te zien in een document van het state department, zal andere koek zijn. En dat terwijl Turkije al jaren een trouw bondgenoot is van de VS in de NAVO en de PKK officieel door Washington wordt beschouwd als een terroristische organisatie.
In de VS gaat verder het verhaal dat de PKK door het Pentagon is geprezen als een strijder voor vrijheid. Bovendien blijkt dat Amerikanen er opdracht toe hebben gegeven om in Noord Irak gevangen genomen PKK strijders, vrij te laten. Daarnaast zou de PKK wapens van Amerikaanse zijde hebben ontvangen, volgens de laatste onthulling op Wikileaks. Ook over dat laatste gaan al jaren geruchten. Zo zouden generaal Bitlis en journalist Ugur Mumcu begin jaren negentig zijn vermoord omdat ze te kritisch stonden tegenover praktijken waarbij Koerdische opstandelingen in Noord Irak van Amerikaanse wapens werden voorzien. Ook de PKK zou daar toen van hebben geprofiteerd. Het is te hopen dat nieuwe ontwikkelingen op den duur tevens licht zullen werpen op de omstandigheden waaronder Bitlis en Mumcu om het leven kwamen. Vast staat dat de laatste Wikileaks ontwikkelingen koren op de molen zijn voor kringen in Turkije waar in toenemende mate de tendens bestaat om afstand te nemen van de VS en Europa. Daar zal men oordelen dat je met vrienden als de VS geen vijanden meer nodig hebt.