Sex and the city

vrijdag 11 maart-2011
Cairo. Vorige week. In de side stream van de internationale berichtgeving denderde een bericht mee, dat "revolutionairen" in de kelders van de Egyptische Gestapo niet alleen gevangenen hadden bevrijd, maar ook een bult papier hadden aangetroffen. Veel was door de shredder getrokken, een klein deel was nog in oorspronkelijke staat.
Daarnaast vonden de anti-Mubaraktivisten een voorraadje leuke schijfjes met info over de intensieve samenwerking tussen allerlei buitenlandse en binnenlandse smurfenorganisaties bij het opsporen en koeieneren van verdachte baarden en andere polletieke tegenstanders.
Nou wisten we natuurlijk al dat de CIA, de FBI en haar Britse tegenhangers zich al lichtjaren daaraan te buiten gaan. En echt niet alleen in de Abu Ghraib petoet. Maar wat nieuwe frisse beelden zijn natuurlijk nooit weg. Alleen, sindsdien hebben we niks meer gehoord hierover. Net zo min als over het sexmateriaal dat de opstandige jongens en meisjes in voornoemde kelders hebben opgedolven. Sexmateriaal? Ja. Hadden Muba's leren jassensmurfen stiekem geschoten in luxe Egyptische hotels. Natuurlijk niet van vrolijk hopsende Jan, Piet en Klazen, maar van BE'ers, binnen- en buitenlandse pollitici, zakenlieden, diplomaten etceteraar. Eenvoudig bonkend, moeizaam steunend, analytisch porrend, in gezelschap van van alles en nog wat. Drie keer raden wat die leren jassen daarmee deden. Juist. Chanteren. Nou zal het ons toch stijf benieuwen of er ook Nederlanders op deze lustige wijze in de greep van die Nijlkrokodillen zijn geraakt. Zou Joris Demmink ooit in Cairo zijn geweest? Je houd je hart vast. Op naar de première.