Marktplaats

dinsdag 3 november-2009
Hoor je het eens van een ander. Volgens de Afghaanse minister van drugsbestrijding (!!!!) verdienen de buitenlandse troepen in zijn land poen aan de opslag van hero en wiet. Dan is ie nog voorzichtig, want er zijn ook zat berichten dat diezelfde strijdkrachten voor het vervoer zorgen richting Tajikistan, Turkije, Albanie en meer van dat soort gezellige tussenstations.
Verder noemt generaal Khodaidad, want zo heet deze zand-naar-de-woestijn-drager, jammer genoeg ook geen namen. En dan bedoelen we niet die van de gebroeders Kharzai met wie de CIA tikkietakkie speelt, maar die van de westerse bondgenoten. De jongens die al sinds Vietnam hun speciale operaties en andere profijtelijke teringzooi financieren met de winsten uit de handel in verwarrende middelen.
Nee, daarvoor moet je naar een nieuwe bijdrage van Sibel Edmonds, die de klokken blijft luiden tot de kerk barstens vol zit met kloothommels en shitheads.
Heel recentelijk wees zij op ene Don Ritter. Een gozer die tussen 1979 en 1992 voor de partij van de Bushes, Cheneys en Rummies een Congresstoel warm hield.
Donnie zat in die periode ondermeer in een Task Force om de tegen de Ruskies knokkende Afbaarden te ondersteunen met allerlei modern wapentuig. Tegen betalingen in natura. En dan praten we niet over boter, kaas en eieren. In die tijd confereerde hij dus ook uitgebreid met afgevaardigden van de latere directeur van het Flying Circus, een setje Saudi's, een etuitje Paki's. etcetera. Samen met luitjes van het Amerikaanse Buza, het Pentagon en een paar speurneuzenclubs. En we weten wat daaruit volgde.
In 1996 schopte onze Donnyboy de Afghan Foundation op de wereld. Heet sinds kort Afghan-American Foundation en Quayum Karzai maakt er ook prominent deel van uit. Maar daar bleef het niet bij. Ritter stond ook bij het kraambed van de Afghaans Amerikaanse Kamer van Koophandel. Dit keer hand in hand met Mahmoud Karzai.
En wat doet die verzameling eikels daar nou eigenlijk buiten fanatiek vergaderen? Ze laten in navolging van de beetje domme prins Willem Alexander, zijn vrouwtje en meneer Fentener van Vlissingen een vakantieoord verrijzen. Nee, nee, niet in Mozambique, anders krijg je op je lazer van die ouwe veilingbaas, maar in de rustieke Panshir Vallei. Verder zijn ze bezig met de bouw van een bescheiden fabriek voor kleine metaalproducten ten behoeve van een soort Gamma in Herat, een consultance- en adviesbureau in Kabul voor lieden die daar hun poen willen kwijtraken en een was- en strijkinrichting voor zowel burgers als militairen in en rond Kabul.
Dat laatste is wel heul ironisch. Vooral als je weet dat vriend Ritter's belangrijkste zakenpartner Abdul Rahim Wardak heet. Collega van Eimert van Middelkoop en een van de sleutelfiguren op de wereldmarkt van hero en wiet. En Eimertje en Maxiempje maar dubben of we na het aflopen van ons mandaat in 2010 nog meisjes en jongens naar Afbaardistan moeten sturen. Kom op boys, we laten ons toch niet de Beemsterkaas van ons brood jatten door zo'n boerenleut als Ritter! Gaan met die banaan! Anders houden we geen bank meer over.