Retourtje Shady

dinsdag 27 januari-2004
Heel even dachten we afgelopen weekend Piet Paulusma te zien opduiken aan de ingang van de tent. Maar nee, het bleek niet om een aanbieding van Vacancesoleil te gaan. Het was de eerste officiële ontmoeting tussen Amerikaanse hotemetoten en de steeds meer op een ouwe relnicht lijkende kolonel Khadaffi sinds 1969. Als we de in de petoet zittende CIA-agent Edwin Wilson even niet meerekenen. Want de Lybische leider heeft zich de laatste tijd zo netjes gedragen dat niets een eerste schuchtere vrijage tussen vertegenwoordigers van de controlekamer in Washington en de voormalige terroristenbankier nog in de weg stond. Het clubjeAmerikanen stond onder leiding van Curt Weldon. Een Republikeinse diehard die deze tête-à-tête had geregeld tijdens een etentje in Londen met Seif el-Islam, de zoon Khadaffi. En dat etentje was weer voorgebakken door een goeie kennis van Weldon in Oekraïne. Een echte netwerker dus die Curt. Dat was overigens al in oktober vorig jaar duidelijk. Toen bleek hij namelijk betrokken te zijn bij een poging om contact te leggen met gematigde figuren in het Iraanse politieke spectrum via twee prominenten uit de allahvergeten Iran-Contra affaire: Michael Ledeen en Manucher Ghorbanifar. Met als klap op de vuurpijl een briefje aan de inmiddels in de schemering verdwenen Rotterdamse advocaat Geertjan Dolk, een goede vriend van de twee grimmige schuifelaars (*). Dolk beschikte niet alleen over gezellige contacten in Iran, maar ook in Lybië. Dankzij een bemiddelende rol bij een gewapend conflict tussen Lybië en Sudan in de vroege jaren negentig. Het bijbehorend overleg vond in Nederland plaats, waarbij Lybië beloofde een zoetwaterleiding aan te leggen tussen de Middellandse Zee en Soedan. Als we straks horen dat Geertjan in Londen ook lekker mee zat te smikkelen met Curt en Seif el-Islam zouden wij niet van verbazing op de knieën zijgen. Met het gezicht naar het oosten. Zo gauw krijgen ze ons niet gek.

(*) Zie de serie “Shady” op de Followup-site