woensdag 3 februari-2010
Geboren als een krijger, gekoesterd door familie en omringd door vrienden klinkt ergens ver weg de bel.
Het gouden zand van de woestijn, het rode zand van de arena. De ogen van een havik, vuisten van vuur met het hart van een leeuw. De strijder, bewonderd en verguisd door de eeuwen heen, in de ring staat hij immer alleen. De mensen joelen, de gladiator wankelt.
Hij is geraakt, hij bloedt, maar zijn vechtershart vertelt hem dat hij verder moet. De laatste slag, zijn adem stokt, Khalid Lazaar weet dat hij nog niet is uitgeknokt.
Het publiek draagt hem op handen, door Allah bemind, weet Khalid dat hij ook de laatste ronde wint.
