De weg kwijt.

donderdag 14 januari-2010
De correspondent van de NRC in Turkije moet kloek zijn. Heul kloek. Zo bleek hij kortgeleden samen met een tolk op bezoek te zijn geweest bij een ouwe kolonel, die hem haarfijn zou uitleggen hoe dat nou zat met al dat gezeik over complotten, polletieke moorden, aanslagen en ander ongerief in dat prenatale EU-land. En de kolonel had ervaring. Want hij mocht dan ooit gezellig hebben meegedaan aan de coup van 1970, kort daarna kreeg hij door onmin met zijn baasjes toch bezoek van vertegenwoordigers van de Turkse "deep state" die hem grilden tot het gaatje. Over die "state" had ie na zijn rokerige ervaring 26 boeken vol geschreven. Namen, toenamen, CIA, hoge Turkse mieters, NAVO, drugshandelaren, Gladio, zionisme, vrijmetselarij, de Wereldbank, de magnetisering van het Turkse volk. Kortom, de kreunende winkelwagen van Sibel Edmonds kwam voorbij. Ergo, onze kloeke correspondent zat op rozen. Zou je zeggen. Niet dus. Want laat die kolonel nou Turks lullen. En die tolk de boel niet bij kunnen houden. Daar zit je dan met een koppie thee en op blote sokken. Allah akbar.
Het interview liep volledig op de klippen. Kan gebeuren. En er zat kennelijk niets anders op dan een badinerend stukkie te baren onder de titel "Hopeloos verdwaald in Turks magneetveld". Jammer, want het nieuws over de "deep state" ligt in Istanbul op straat. Zo had onze journalistieke vriend bijvoorbeeld een bezoek kunnen brengen aan het kantoortje van collega Burhas Kazmali. Nou ja, aan wat ervan over is. Het is namelijk kortgeleden ernstig verbouwd door de zoon van topsmurf Emin Arslan, die zo'n boeiende rol heeft gespeeld in de affaire rond Huseyin Baybasin en onze kindervriend Joris Demmink. Aan de verbouwing van Kazmali kwam Arslan junior niet toe. De journalist was niet thuis. Een wel aanwezige student zeilde flink afgebladderd het ziekenhuis in. Over het waarom van deze aanslag verwijzen wij graag naar de serie "Cold Turkey". Smullen.