Bibi's droom

vrijdag 24 december-2010
Komt een man bij de douane. Op de grens van Canada en de Verenigde Staten. Is samen met vrouw en koter op weg naar zijn familie in New Jersey. Maar zijn tripje loopt vertraging op. Hij wordt namelijk door een meneer met een pakkie en een pet eruit gepikt voor een uurtje bakken op de grill. Praten we over een afgestudeerde Amerikaan die les geeft aan een Canadese universiteit in Montreal. Pech onderweg: hij heet Aun Hasan Ali. En dat veroorzaakt blijkbaar een vulkanische eruptie in de bescheiden denkruimte van de man met pakkie en pet. Samen met twee heldere collega's confronteert hij Ali ondermeer met vragen als: "Ga je naar een moskee?", "Waarom?", "Hoe vaak?", "Welke moskee?", "Ben je daar imam?", "Ben je een Shia of een Sunni?". Stel je voor dat je als doorsnee Hollander op weg naar Bodrum door een Turkse smurf wordt gevraagd of je een grif bent of een paap en of je ouderling bent of een pastoor. Heb je toch de neiging om te informeren naar de gezondheid van die smurf. Of als je neveninkomsten hebt "minister" Brammetje in de arm te nemen om je gram te halen. Zo niet Ali. Na een uurtje mocht hij met zijn gezinnetje vertrekken. Zachtjes tegen Allah iets prevelend als: vergeef het hun, ze weten niet wat ze doen.
Het was trouwens niet de eerste keer dat hij gegrilld werd. In 2004 werden ook al de nodige kooltjes onder hem verstookt tijdens een drie uur durende sessie. Hij kwam bij die gelegenheid uit Yemen waar hij Arabisch studeerde. En Yemen lag toen ook al niet lekker in de States vanwege het slordige gat in de romp van de USS Cole. De vragen? Te gek voor woorden. "Wat vind je leuker, Fox News of Al-Jazeera?", "Wat vind je van de Amerikaanse bezetting van Irak?", "Hoe sta je tegenover de Amerikaanse politiek inzake Israël?". Een verkeerd antwoord en je krijgt een oranje overall. Maar Ali kwam glansrijk door de test. Hij beseft inmiddels wel, dat ie fucking voorzichtig moet zijn met wat ie zegt als ie terug is in the land of the free.
Echt een land met een voorbeeldfunctie.