Eentonig

donderdag 1 juli-2004
Het wordt eentonig. Inmiddels is er weer een boek verschenen over de politieke druk op inlichtingendiensten om steun te bieden aan de politieke koers van de regering. Na Axis of Deceit, het boek van de Australische analist Wilkie, dit keer is het de beurt aan een analist van de CIA. “Imperial Hubris: Why the West is Losing the War on Terror” is geschreven door iemand die anoniem wenst(e) te blijven. Volgens de auteur was het management van de CIA niet bereid om de president te vertellen waar het op stond, dat er nauwelijks gevaar bestond van Irak en dat eeneventuele oorlog met Irak een geweldige opsteker zou zijn voor Al Quaida. Bovendien stelt de schrijver dat het niet gaat om simpele voorstellingen als vrijheid en democratie, maar dat het gaat om de Amerikaanse politiek in het Midden Oosten en de ongebreidelde steun voor Israël. Geen zaken die erin gaan als koek dus. Inmiddels werd bekend dat de auteur Michael Scheuer heet en al meer dan 20 jaar werkt bij de CIA. Van 1996 tot 1999 bij het Counterterrorist Centre.
Dus na de klokkenluiders uit kringen van inlichtingendiensten in Engeland, Australië en Denemarken (die zich al voor de oorlog lieten horen) nu dus een Amerikaan. Allen met min of meer soortgelijke verhalen: de zittende politici bedriegen de bevolking en eisen van de apparaten dat die daarvoor geschikt materiaal leveren. De pers zorgt dan wel voor de noodzakelijke publieke “steun”.
De Nederlandse deelname aan de oorlog, (die volgens journalistieke bronnen ook actieve deelname aan de strijd door Nederlandse special forces inhield) is gebaseerd op geheime Engelse stukken. Nu is het al lang bekend dat politici net zoveel belangstelling hebben voor rekenschap en transparantie als een vampier voor zonlicht, dus veel hoeven we niet te verwachten van de dames en heren volksvertegenwoordigers. Het gaat tenslotte om veel belangrijker zaken als coalitie, weghakken van sociale voorzieningen (zoals het overdragen van de zorg aan de markt), het regelen van goede afvloeiingsregelingen voor oud volksvertegenwoordigers en meer van dat moois. Voor de rest: nada.