Qatarsis

maandag 14 maart-2005
Zo de TEFAF zit er weer op. Gisteren was het einde oefening. En natuurlijk was het ook dit jaar weer een ronkend succes. Nou ja, toch niet helemaal. Normaliter werd namelijk een zeer speciale klant in de gelegenheid gesteld voor de officiële opening uit een rondje over de Maastrichtse kunst-suq rond te darren. Zonder dat al dat ordinaire klootjesvolk hem voor zijn poten liep. Dat was sheik Saud Al Thani, voorzitter van de National Council for Culture, Arts and Heritage van Qatar, die bij die jaarlijkse kijkdag altijd tekeer ging als een kind in een ballenbak.

Maar de sheik was er niet. Die was door zijn broer in Qatar achter het gaas geplakt. Hij wordt er namelijk van verdacht met name in Londen maar ook elders in de wereld belachelijk hoge prijzen te hebben neergeteld voor de aankoop van kunst, kitsch en neppers met poen uit de pot van Qatar. Daarvoor ontving hij met enige regelmaat ook kickbacks, mogelijk om het in de bleek zetten van zijn neusgaten te financieren zonder een greep uit de reguliere kas te doen.

De sheik werd ooit in de kunstwereld geïntroduceerd door de Londense galleryhouder Oliver Hoare, die in de good old days nog als een van de studs van prinses Diana werd gekwalificeerd.

Maar Hoare was niet de enige gier die zich op dit exotische aas stortte, ook zijn Britse collega’s meldden zich aan het front. En zo ook de jongens en meisjes van het continentaal plat die jaarlijks hun bullen op de TEFAF exposeren.

Door de arrestatie van de zoon van Thani moet de omzet van de TEFAF dit jaar een flink bubbeltje minder zijn geweest. Want waar haal je zo gauw een alternatief voor zo’n stuk onbenul vandaan?

Vreemd overigens dat het nieuws over de arrestatie dezelfde uitwerking had binnen het wereldje van de zich deftig voordoende kunstsjaggeraars als een dildo in het Melkmeisje van Vermeer. Vreemd, omdat onze kunstmusketier Michel van Rijn al meer dan vier jaar de twijfelachtige praktijken van de sheik en diens gretige hyena’s op zijn website aan de kaak heeft gesteld. Eindelijk, na vier jaar is het tentdoek gevallen. Toch leuk na al dat geroep in de woestijn.