Trots

dinsdag 20 januari-2004
Hoe was het ook weer? O ja: Je maintiendrai, je maintiendrai, Holland spreekt een woordje mee. Nou, dat geldt zeker voor de laatste jaren. Eerst hebben we samen met de Angelsaksen ervoor gezorgd dat voormalig Joegoslavië netjes werd verdeeld in etnische plakjes. Wat oom Freddy zaliger altijd gewild heeft. Toen hebben we gezamenlijk de democratie in Kabul teruggebracht en de heroïnehandel weer in ere hersteld. Wat onze banken deugd zal doen. En momenteel hengsten we gezamenlijk de Irakezen met een IJzeren Hamer de democratie door de strot. Asjeblieft. Da’s toch niet niks. Oké, het duurt misschien wat langer dan voorzien,maar de cost gaet voor de baet uit. Nou lijkt het er een beetje op dat we bij dit soort zaken altijd in knokpartijen verzeild raken. Maar dat is gezichtsbedrog. Hoe listig hebben we niet geopereerd in Georgië? Mede dankzij de inspanningen van Jaap de Hoep Skeffer en Sandra Roelofs is alles keurig geregeld en is in dat land onder het toeziend oog van Bert Koenders het ene democratische eenpartijregime verwisseld voor het andere. Maar meneer Saakashvili is opgeleid in de VS en dat scheelt een slok op een wodkaatje. En nu in Washington is besloten dat de Amerikaanse lichte cavalerie voorgoed in Tbilisi en omstreken blijft gestationeerd zit dat nieuwe bewind voorlopig op rozen (*).
Een beetje jammer dat onze bijdrage aan de politiek/strategische ontwikkeling in Roemenië wat in het water is gevallen. Als onze vriend Willem Matser ongestoord zijn gang had kunnen gaan was er voor ons land ook daar nog wel iets moois van het hakblok gevallen. Volgende keer moeten we onze mensen op Schiphol toch wat beter instrueren. Nou weten ze aan de overkant van de plas heus wel dat we ons best hebben gedaan. En nu Lia Roberts, de voorzitter van de Republikeinse partij in de gokstaat Nevada, mogelijk een gooi gaat doen naar het presidentschap van Roemenië à la Saakashvili in Georgië (ja, ja Lia is een gevluchte Roemeense) komt alles misschien toch nog goed. Zeker nu Jaap de Hoep Skeffer opperhoofd van de NAVO is geworden. Is er misschien nog wat te redden van het werk van Matser. We doen het dus echt zo gek nog niet. Gevoegd bij de gouden medaljes van Maria Aaltje Timmer en Erben Wennemars afgelopen weekend in Nagano kunnen we met enige trots in onze stem zeggen: Nous maintiendrons. Wij zullen schandschaven.

(*) Let op de ingebouwde woordspeling.