Skip to main content

Levenslessen

zondag 5 juni-2005
De nominatie van John Bolton tot Amerikaans ambassadeur bij de VN is nog even vertraagd. Tijdens de in de VS gebruikelijke procedure voor dit soort benoemingen kwamen allerlei minder fraaie karaktertrekjes van Bolton op tafel. Teveel om op te noemen en voldoende om ervoor te zorgen dat er geen steun kwam voor zijn voordracht.
Maar wat nu boven tafel kwam toont aan hoe Bush en Blair te werk zijn gegaan om hun onwelgevallig obstakels in de oorlogsvoorbereiding te liquideren. Nee, niet fysiek liquideren, maar wel als tegenspeler.
Het gaat om het toenmalige hoofd van het VN orgaan dat toezicht houdt op het vernietigen van chemische wapens, de OPCW. Het hoofd daarvan in 2002 was de Braziliaan Jose Bustani. Bustani was in 2000 opnieuw (en unaniem) gekozen voor een termijn van vijf jaar, ingaande 2001. De toenmalige Amerikaanse minister van buitenlandse zaken Colin Powel had hem daarbij schriftelijk allerlei lof toegezwaaid. Maar ja dat was 2000 en in 2002 was de wereld veranderd. Bustani bestond het om voor te stellen dat VN-inspecteurs in Irak op zoek moesten gaan naar chemische wapens, dan kon aangetoond worden of die er waren of niet.
Zo niet, dan zou de kans op oorlog verminderen. Dat was uiteraard in strijd met de geheime afspraken tussen Tony Blair en Bush, die hadden juist besloten dat er een oorlog zou komen; alleen moet de publieke opinie nog worden klaargestoomd.
Bolton werd belast met het opknappen van het karwei om Bustani te wippen. Daarvoor kwam hij naar den Haag om te proberen Bustani tot aftreden te bewegen, toen dat niet lukte zei Bolton: dan maar via de andere weg. En op 21 april kwam de OPCW in buitengewone zitting bijeen, Bolton gaf aan dat de VS haar contributie aan de OPCW zou beëindigen en na veel getrek kregen Engeland en de VS 48 landen zover dat ze stemden voor een motie van wantrouwen tegen Bustani. Ziezo, alvast één obstakel minder.
De les voor de ingewijden was duidelijk: verzet je niet, want het kost de kop. Doe mee en je wordt er niet slechter van. Hoe zou onze eigen CDA’er Japie de Hoop Scheffer aan zijn baan bij de NATO gekomen zijn?