Glimmers

donderdag 3 maart-2005
Het zou zo zijn gegaan: 25 februari. Een stel onverlaten pikt op Schiphol een KLM-busje. Niet moeilijk want het was niet afgesloten en de sleutels tinkelden vrolijk aan het dashboard, zoals het hoorde. Vervolgens rijden ze door de controle met valse/echte/gekochte pasjes, wuiven vriendelijk naar de marechaussee-tressen en rijden naar het platform waar de goederen in en uit de vliegtuigen worden geladen. Daar wachten ze een uurtje, steken een saffie op, eten een boterhammetje met schuifkaas, luisteren wat dromerig naar een cd-tje met James Bond-hits tot Goldfinger en Diamonds are forever voorbijkomen, babbelen over Ronald Koeman zijn dikke reet, schrijvenalvast een ansicht met de hartelijke groeten aan Fred “Pre-deal” Teeven en wachten. Een uur. Zonder dat iemand vraagt wat ze daar moeten.

Dan arriveert een vehikel van Brinks, op weg naar een KLM-toestel dat naar Antwerpen moet. Het KLM-busje komt in beweging. Net als de Brinksjongens bezig zijn met het overladen van hun vrachtje, roepen de onverlaten koekoek, zwaaien losjes met wat wapentuig en nemen het vrachtje over. Ze gooien het in hun busje en rijden met een gepast gangetje naar de uitgang, sluiten dicht aan bij een vrachtwagen die heel comfortabel net het terrein verlaat zodat de bommels keurig open blijven staan voor twee voertuigen en zoeven naar Hoofddorp waar ze overstappen in een andere auto. En wegwezen geblazen. Pas uren daarna wordt het KLM-busje teruggevonden. Naar verluidt met een klein deel van de buit.

Hoeveel minuten er zijn verlopen tussen de overname van de vracht en het verlaten van het Schiphol-emplacement weten we niet, maar iedereen was blijkbaar zo onder de indruk van de vlekkeloze operatie dat men vergat alarm te slaan. Je moet er niet aan denken dat een vergeten vlasbaard van de Hofstadgroep in zo’n KLM-busje stapt en iets gaat afleveren op het platform. Maar volgens terreurcoördinator Donner is Schiphol hartstikke safe. Nou, in vergelijking met de fietsenstalling van zijn departement scoren ze hooguit een vijfje.

De internationale pers kwam direct in beweging en dankzij onze collega’s weten we nu dat er voor 75 miljoen euro aan diamanten en sieraden is buitgemaakt. Die zouden afkomstig zijn geweest van een beurs die tussen 19 tot en met 24 februari door de Independent Jewelers Organisation was georganiseerd in het Hilton van Austin, Texas.

Meteen meneer Leeser van Gassan Diamonds voor de camera’s. Hij haakte in op dat bericht en deelde ons geruststellend mee dat de overvallers het heel moeilijk zouden krijgen om de boel te verpatsen. Omdat de bewuste glimmers allemaal geregistreerd stonden en door het leven gingen met bijbehorende certificaten. Ja, doei. Certificaten of niet, je raakt ze altijd kwijt. Al dan niet opnieuw geslepen en voorzien van een nieuw certificaat.

Als dat nodig was tenminste. Want wat hoorden wij uit het Amsterdamse wereldje? Dat de partij voor het grootste deel bestond uit ruwe diamant. Op weg naar Antwerpen om voor het eerst geslepen te worden.

Mogelijk verklaart dat het terugvinden van een klein deel van de buit in het busje. Kennelijk hebben de boefjes dat achtergelaten omdat het te makkelijk traceerbaar was en het teveel moeite zou kosten om het fatsoenlijk kwijt te raken.

Daarnaast is het wonderlijk dat we op de site van de Amerikaanse National Jeweler wel een gloedvol betoog aantreffen over die beurs in Austin maar helemaal niks over de raid op Schiphol waar toch een niet zo kinderachtig deel van de geëxposeerde koopwaar spectaculair achterover zou zijn gedrukt. Bovendien ging dat betoog alleen over juwelen, niet over losse diamanten.

Was soms een klein deel van de buit maar afkomstig uit Texas en bestond dat uit juwelen? En kwam de rest uit minder chique oorden en bestond die uit ruwe diamanten? Toch eens vragen aan Fred hoe het nou zit. En effe bellen naar Austin.