Skip to main content

Spanische Dörfer

donderdag 17 juni-2010
Insiders berichten dat Spanje zo'n kleine 250.000.000.000 euries nodig heeft om de financiële problemen aan te pakken. Volgens Crédit Suisse hebben de Spanjaarden schulden ter hoogte van 172 procent van het BNP, anderen spreken over 310 procent. Die schulden zitten vooral in de onroerend goed sector, hypotheken dus. Nu is de waarde van onroerend goed aldaar ietwat gedaald in de laatste twee jaar en de banken zitten tot over de oren in de Spanische Dörfer. Zij hebben die euries nodig om hun balans op orde te krijgen, anders zijn ze pleite.
Regeringen en de Europese Commissie grijpen terug op de standaard response van hakken in de sociale sector, in onderwijs, research en meer privatiseren en verder bezuinigen. Dat is gewoon gebaseerd op de economische theorieën van de Chicago school (Friedman en zijn klonen). Maar zo noemt men het uiteraard niet. Nee het gaat erom het "vertrouwen van de markten te herwinnen". Ondertussen vergeet men dat bezuinigingen ook leiden tot lagere belastinginkomsten, waardoor er weer een ietsje meer bezuinigd moet worden om de tegenvallers op te vangen. Het aflossen van de schulden wordt daarmee bemoeilijkt. Kortom met dit beleid wordt een neerwaartse spiraal ingezet, het lijkt een herhaling van het beleid uit de jaren dertig van de vorige eeuw.

Kijk even naar Ierland waar de politiek zo geweldig op weg is om de tekorten weg te werken. Het BNP is daar gezakt met bijna 19 procent. Wat de politieke kaste bovendien vergeet is dat het in de Eurozone vooral gaat om de Duitse exportmachine. Vanaf 2000 is er in Duitsland een beleid gevoerd dat gericht was op het laag houden van salarissen en uitkeringen en het vergroten van de export, ook richting Zuid Europa. Die Zuid Europese import is gefinancierd met leningen (Duitse, Franse en Engelse banken). Als de Europese politiek dus wil bezuinigen en de export bevorderen dan kunnen we aftellen wanneer Italië gaat twijfelen aan verdere deelname aan de euro. Spanje en Italië hebben, in tegenstelling tot Griekenland, wel een industrieel apparaat. Die hebben baat bij een uittreden uit de dure euro, dat bevordert pas de export.
Ondertussen hebben de Spaanse vakbonden een algemene staking aangekondigd, niet voor manana maar voor september. Kan de sociale thermometer in de Eurolanden nog wat oplopen. Kunnen we met zijn allen kijken of de grenzen van de democratie in zicht komen. Wellicht hebben we over een jaar weer guldens, marken en lires in de knip.