Skip to main content

Tom en Bennie

woensdag 3 januari-2007
Je houdt het niet voor mogelijk. Vindt dat hoofd van de Nationale Recherche, die Tom Driessen, ineens opnieuw het wiel uit. Wil de gecontroleerde in- en doorvoer van containers met uppers en downers, waar de hele bromsnor-kolonie indertijd mee op zijn bek is gegaan, opnieuw als middel inzetten om de grote boeven in Nederland achter het gaas te manouvreren.
Meteen gisteren de korpschef van Amsterdam in vol ornaat bij NOVA om te zeggen dat ie daar mordicus tegen is. Of zijn hele korps daar ook zo over denkt is de vraag. Per slot waaide er in die woeste jaren van de IRT nogal eens wat van de wagen en een diender is ook maar een mens. Wat? Volgens een uiterst betrouwbare getuige in het proces versus Mink Kok zou zelfs de inmiddels naar Den Haag verhuisde OvJ-bef Fredje Teeven zich financieel hebben laten verwennen door een paar bij die in- en doorvoer betrokken avonturiers. Kejje nagaan. Misschien heeft Bernard Welten daarom wel om een jaarlijkse bonus van 1000 euro netto gevraagd voor zijn platte petten. Om te voorkomen dat er druk van onderen komt om Tommetje zijn zin te geven.
Bovendien is Bennie als een dienstkogel gaan sonderen hoe de vlag er elders binnen Justitie bijhing. Zo had hij contact met zijn collega in Rotjeknor en luitjes in Den Haag, onder wie de secretaris-generaal van Justitie. Allemaal tegen het plan Driessen. Tenminste, als je het geloven mag. Neem nou bijvoorbeeld secretaris-generaal Joris Demmink. Wat schreef de Nieuwe Revu onlangs in de context van zaak-Baybasin? Het volgende:

“In twee belangrijke Turkse media verschenen deze zomer lange verhalen over Baybasin. Zowel Anadolu Nieuws (een groot Turks persbureau) en weekblad Aydinlik schreven op basis van anonieme bronnen dat de Turkse geheime dienst Baybasin erin heeft geluisd. De Nederlandse overheid zou zelfs - in de persoon van een belangrijke Nederlandse justitieambtenaar - zijn gechanteerd”.

Wij menen te weten dat het om secretaris-generaal Demmink ging. Nou zijn die onverlaten van de Turkse geheime dienst al sinds jaar en dag bezig om tegen een redelijke vergoeding een oogje dicht te knijpen bij de in- en doorvoer van soft en hard naar West-Europa. En daarin staan ze niet alleen. Ook bij heel wat uienkruiers binnen de Turkse politie, het leger, de politiek en de top van het bedrijfsleven heerst diezelfde oogafwijking. Dus die zouden graag zien dat hun handel ook elders met vriendelijke welwillendheid tegemoet wordt getreden. U begrijpt waar we heen willen? Juist. Een leuk kluifje voor de gevorderde nadenkers binnen onze gestaag groeiende lezerskring. Veel plezier.