Doodseskaders (2)

woensdag 12 januari-2005
Uit het boek Weakness and Deceit van Raymond Bonner: “Toen één van de leden van een Salvadoraans doodseskader gevraagd werd naar de soorten marteling die gebruikt werden, antwoordde hij: “Nou eh, hetzelfde als wat jullie in Vietnam deden. We hebben het van jullie geleerd, zoals de snijbrander in de oksels, kogels in de ballen. Maar de harde gevallen, zij die de ergste martelingen doorstaan, daar scheppen we de ogen uit met een lepel. Je moet het filmen om te geloven, maar reken maar dat ze dan doorslaan”.

Dat was in de jaren tachtig. Nu, na 11 september 2001 is het enthousiasmeom te martelen het meest treffende aspect van de Amerikaanse oorlog tegen de terreur geworden. Het is inmiddels een alledaags middel (Guantanamo, de geheime gevangenissen van de CIA, Abu Ghraib, enz. enz.). Het geheel met een wettelijk sausje omgeven door de notitie van de toenmalige adviseur (en beoogde minister van Justitie) Alberto Gonzalez. Binnen die context is de opmerking van een militaire bron in het Pentagon dat nieuwe offensieve operaties noodzakelijk zijn om de steun voor het verzet in Irak te ondermijnen; nl. door angst en vrees: "Het soennitische bevolkingsdeel heeft tot nu toe geen prijs betaald voor hun steun aan de terroristen. Vanuit hun standpunt bezien kost het ze niks. Dat moeten we gaan veranderen”. (bron).
Blijkbaar is terreur de enige oplossing om de oorlog in Irak te winnen. Nu is het toepassen van dit soort barbaarse methoden wel in lijn met de opvattingen van Blair c.s. Zoals één van diens adviseurs het formuleerde: “De nieuwe uitdaging voor de postmoderne wereld is te wennen aan dubbele moraal en dubbele standaarden... Als men te maken krijgt met ouderwetse staten buiten het postmoderne Europa, is het noodzakelijk om terug te grijpen op de ruige methoden van vroeger: macht, preventieve aanvallen, bedrog. Kortom, alles wat noodzakelijk is om te gaan met hen die nog steeds in een 19e eeuwse wereld leven”.

Is het dan nu wachten op de eerste onthoofdingen van Irakezen door door het westen gesteunde doodseskaders?