Boem
woensdag 13 juli-2005
William Rodriguez verdiende tot 9/11 zijn dagelijkse hamburger in de onderhoudsploeg van de Twin Towers. Nadat de rook van de voorstelling van Osamas Flying Circus een beetje was opgetrokken, zijn president op de puinhopen iets onverstaanbaars had gezegd dat ferm klonk en alle brokstukken zonder haarfijn te zijn uitgezeefd naar China waren geëxporteerd dacht William nog dat alles goed zou komen voor de overlevenden. Mensen die vaak geen baan meer hadden, een stuk van hun gezondheid hadden ingeleverd en dakloos waren geraakt. Het duurde even voor hij zich realiseerde dat de regering ze gewoon liet barsten.
Rodriguez richtte de Hispanic Victims Group op om hulp te organiseren voor de slachtoffers.
Daartoe charterde hij ondermeer twee werknemers van CNN om alle verhalen op tape vast te leggen. Bijvoorbeeld dat van José Sanchez, die ten tijde van de voorstelling als uitzendkracht bezig was met onderhoudswerkzaamheden in de kelder van een van de tweelingen. En wat vertelt die José onderandere? Dat er in de kelderruimte een paar ogenblikken voordat het gebouw plotseling als eindpunt diende voor een binnenlandse vlucht een ontploffing plaatsvond. En niet zon kleintje.
Dat kwam overeen met de waarneming van Rodriguez zelf, die dat al eerder naar buiten had gebracht, maar meteen her en der als een mafkees werd bestempeld. Iemand die zeker niet helemaal tof meer in de bol was na wat hij had meegemaakt. Maar hij bleef volhouden dat er een enorme bom was ontploft voordat het toestel van het Flying Circus naar binnen kwam zeilen en voor een vuurzee zorgde hogerop in het gebouw.
Het bleef niet bij deze twee verklaringen, maar niemand van deze ufologen werd door de officiële 9/11 commissie verzocht om te komen getuigen. Logisch, want dan zou de verklaring van Washington dat de gebouwen zo netjes in elkaar waren gezakt door de brandende kerosine ook wel eens op de schroothoop in China kunnen belanden. Erger nog, dan zou het erop gaan lijken dat de voorstelling van het Flying Circus onderdeel uitmaakte van een nauwkeurig uitgestippeld programma van nazomerfestiviteiten die hun vervolg kregen in spectaculaire shows in Afghanistan, Irak, Casablanca, Istanbul, Madrid en Londen.
En dat moest uiteraard voorkomen worden.