Sibel, Joris en de badmeester

dinsdag 15 september-2009
Vorige maand, toen onze pc tijdelijk aan de wilgen hing, trad voormalig FBI-medewerkster Sibel Edmonds op als getuige in een polletiek hanengevecht voor de kadi. Nou, da's niet helemaal correct. Een haan was een kip: Jean Smith, een Republikeinse mevrouw uit Ohio. En de kip was kwaad. Haar tegenstander had namelijk beweerd dat ze alleen maar een beetje knappies kon functioneren dankzij bloedgeld van de Turkse lobby in de VS. En kijk, daar kwam Sibel de hoek om. Want puttend uit de kennis die ze had opgedaan bij de FBI beweert zij al een stief aantal jaartjes dat de Turkse lobby zich in de VS te buiten gaat aan spionage, criminele activiteiten en meer kermislawaai. In samenwerking met hoge polletieke lamstralen in de VS zelf, de Smileys uit Tel Aviv (die al sinds 1993 over filialen beschikken in Ankara en Istanbul) en hun collega's uit Karachi (1). Moest ze tot nu toe akelig voorzichtig mee zijn, want op straffe van een langdurige periode kruipruimte mocht ze eigenlijk geen bek opendoen. Maar voor de kadi kon ze zich eindelijk onder ede uitleven. En dat deed ze. Voor het eerst hoorden we nu bijvoorbeeld ook dat een bietje uit het Congres door de Turkse boefjes werd gechanteerd. Ze was dampend tekeer gegaan met een andere dame onder het toeziend oog van een Turkse camera en sindsdien was ze plat.
Waar zijn we dat meer tegengekomen? Ja, juist. In het kinderhopsdossier van Joris Demmink.
Onze nogal van een gratis slokkie houdende secretaris generaal van Justitie, die ook door onvoorzichtige Olympische oefeningen onder Turks toezicht zich in een chantabele positie zou hebben gemanouvreerd. Is ie na de uitvoerige berichtgeving daarover naar huis gezonden cq. achter het gaas gemieterd? Neen. Maar Joris is natuurlijk geen vuige badmeester uit Den Bosch (2).

1. Pak onze dienstlift naar het archief, druk op de knop Sibel en je kan je hart ophalen.
2. Idem voor Joris.