Mr. Ambassador

maandag 27 juni-2005
Kijk, in elke beroepsgroep zit wel een rottig appeltje. Zeker als het zo warm wordt. Dus ook binnen het corps diplomatique. Een wereldje met vogels van soms bizarre pluimage. Autohandelaren, kinderkruipers, smokkelaars, verzekeringszwendelaars, belastingontduikers, oorlogsmisdadigers, spionnen, je kan het zo gek niet bedenken of ze rijden wel ergens rond in een limo met een vaantje voorop en een CD-plakker bij het achterlicht. Soms zijn ze zelfs ambassadeur.
Neem nou Zvi Heifetz, de Israëlische ambassadeur in Londen. Volgens officiële gegevens geboren in de Sovjet Unie en op zijn veertiende verhuisd naar het beloofde land. Moet een goocheme gozer zijn, die Zvi. Anders word je geen majoor in het Israëlische leger, hoor je niet zeven jaar tot de cloak-and-dagger-boys, treed je niet op als bef en groei je niet uit tot een grote jongen in de mediawereld aan de hand van een tycoon als Vladimir Gusinsky.
Niettemin ontstond er nogal wat eilie in de Brits-joodse gemeenschap toen Zvi vorig jaar tot Israëlisch ambassadeur aan de Queen’s Court werd benoemd. Men vond hem een diplomatiek lichtgewicht. Daarnaast sprak hij krakkemikkig Engels en dan loop je al gauw het risico als een “Birdie nam nam” te worden beschouwd.
De zwartkijkers leken al snel op hun wenken te worden bediend. In maart van dit jaar werd Zvi teruggeroepen naar Jeruzalem binnen het kader van een onderzoek naar een gigantische witwasaffaire via een filiaal van de bank Hapoalim in Tel Aviv, waarbij Zvi’s gabber Gusinsky een hoofdrol zou hebben vervuld (1). Tot nu toe hebben die verhoren alleen maar veel geblaat en weinig wol opgeleverd. Ook voor Zvi. Maar goed voor zijn imago, nou nee.
Overigens vloog de ambassadeur ook met enige regelmaat naar Lima. Sedert november 2003 zat zijn dochter Lee daar namelijk in de petoet. Zij was gearresteerd met 4,5 kilo snuifmeel in haar tas die bestemd waren voor een paar vrienden in -jawel- Amsterdam en had daarvoor een straf van zes jaar en acht maanden voor haar bevallige mik gekregen. Een mik waarmee ze vorig jaar grote populariteit verwierf door er de jaarlijkse schoonheidswedstrijd in de petoet van Lima mee te winnen. Een jolig evenement dat de nodige aandacht kreeg in de internationale pers.
In april van dit jaar werd Lee vervroegd vrijgelaten omdat ze zoveel spijt had van haar exportdrang. Maar, ach guttik, ze moet wel tot november 2006 in Peru blijven en zich maandelijks bij de bromsnorren melden. En da’s wel effe afzien natuurlijk.
De Peruaanse persmosquitos gingen na het bekend worden van de deal uit hun bovenkamer en beschuldigden president Toledo, wiens echtgenote en veiligheidschef beiden een Israëlisch paspoort koesteren, van vriendjespolitiek en het soepel door de knieën gaan voor Israëlische diplomatieke druk. Inmiddels is er een officieel onderzoek aangekondigd naar de achtergronden van Lee’s voorkeursbehandeling. Over de uitslag hoeven we ons geen zorgen te maken. Alles is kosher gegaan. Tuurlijk.
Desondanks zijn er zowel in Engeland als in Israël direct weer stemmen opgegaan om ambassadeur Heifetz te ontheffen van zijn taak. Maar er zijn voorlopig geen tekenen dat aan die wens wordt voldaan. En Zvi? Die waste opnieuw zijn handen in de nalatenschap van Pontius Pilatus en ziet geen aanleiding om uit eigen beweging zijn pijp aan Ariel te geven. Waarom ook?

1. Zie ook deel 6 van Air Holland en de Khashoggi-connectie op de Followup-site.