Saddam en Gomorra
vrijdag 15 december-2006
En wij maar dagenlang liggen te zeiken over haar van Verdonk. Ongelooflijk futiel toch vergeleken met de mensonterende gebeurtenissen tussen de Euphraat en de Tigris en hoe die zijn ontstaan. Wat dat laatste betreft is er opnieuw eilie ontstaan bij onze overburen. Ene Carne Ross heeft daar weer wat olie op het smeulende vuur gegooid door naar buiten te brengen dat de junta van Tony Blair om de donder wel wist dat Saddam geen biochemische of nucleaire teringzooi tot zijn beschikking had. En ook geen spulletjes om die zooi binnen 45 minuten bij ons of onze bondgenoten op tafel te deponeren. Is voor ons geen Albert Heijn- erlebnis, maar Carne is niet de eerste de beste boerenleut. Hij was aan de vooravond van de Hitleriaanse inval in het land van de door de VS geïnstalleerde en lange tijd militair gesteunde Saddammeke de Britse vertegenwoordiger bij de onderhandelingen in de Kofi-corner over de te nemen maatregelen tegen Irak.
Volgens Ross hebben hij en zijn Britse collegas de Amerikaanse regering voortdurend gewaarschuwd voor de catastrofale gevolgen van die inval, maar die had blijkbaar haar oren betrokken bij de firma Doveman. En voorstellen in de richting van intensivering van sancties tegen Saddam werden met een joyeuze middelvinger begroet. Carne ging zelfs te rade bij wapenexpert David Kelly en die was het volledig met hem eens geweest: Saddam had noppes, dus die inval sloeg helemaal nergens op. Een jaartje later werd Kelly gezelfmoord met een roestig messie en Carne kreeg te horen dat ie voor een meneer met een gepoederde pruik zou worden gesleept als ie zijn bek opendeed. In verband met de Official Secret Act.
Na een lange worsteling met zijn geweten heeft de ex-diplomaat nu toch de boel op straat gemieterd. Die moet dus uitkijken als ie naar een sushibar gaat. Of door zijn statement de verzenen van Tony Blair nog tegen parlementaire prikkels zal worden gehouden is twijfelachtig. Zo langzamerhand mogen we aannemen dat hij gewoon een license to lie heeft in deze kwestie. Net als onze eigen Jan Peter Klootviool.