Maar dan. In Osnabrück ontdekken lieve Duitsers dat hun vergeten stadgenoot Calmeyer veel holländische Juden gered heeft en willen daar graag mee pronken. Er wordt in 2003 een eerste hagiografie over Calmeyer uitgegeven (P.Niebaum: ein Gerechter unter den Völkern), waar natuurlijk al gauw Hollands Niod-gekat op volgt. Dat een document uit '44 in dat boek ene Polak noemt, valt niemand op.
Als je in '41 je verplichte aanmelding als Jood wilde terugdraaien, moest je dat bij Calmeyer aanvragen. Op Binnenlandse Zaken. Die werkte mee als je goed vervalste stambomen aanleverde. En redde zo een paar duizend levens.
Dat ging goed tot de oorlogskansen keerden en de ster van Himmler steeg. Toen moest een SS-commissie al Calmeyers besluiten herzien. Om de treinen vol te krijgen. Dit plan staat bekend als de Aktion-Schmidt. Dolle Dinsdag voorkwam de uitvoering. Maar die Abstammungnachprüfungskommission staat in dat eerste Calmeyerboek op pagina 244. Die bestond uit twee rabiate SS-Untersturmführer, de SS-Sturmscharfüher Juden-Fischer en “gegebenenfalls unter Heranziehung von SS-Untersturmführer Schmidt, dazu Polak” (zie deze bron)
Welke Polak nam nou zitting in een club van de allergrootste nazischoften om vrijgestelde Joden toch nog naar Auschwitz te krijgen? Misschien een Polak die zichzelf als “niet van Israelitischen oorsprong” had laten beschrijven in “Persoonlijkheden in het Koninkrijk der Nederlanden” van 1938 (zie deze bron)
en die na de oorlog als verzetsheld reukeloos zijn Duitse bruine contacten weer op kon vatten, deel kon hebben aan hun Wirtschaftswunder en daar multimiljonair mee werd? Daar lijkt het op.