Waarom mocht ik mijn bedrijf niet terugkopen? We gaan terug naar medio 2004. Sinds begin 2004 heb ik een gerechtelijke uitspraak in mijn bezit dat Hestia verplicht is de contractuele voorwaarden van mijn overeenkomst met Hestia te eerbiedigen. In april 2004 bereik ik met de eigenaren van Hestia als compensatie overeenstemming om de (op dat moment nog lopende) juridische vordering op Amsterdam Thuiszorg t.w.v. ruim e 5 miljoen volledig over te nemen tegen finale kwijting. Hiervoor is door mijn advocaat een overeenkomst opgesteld welke medio april 2004 door beide aandeelhouders van Hestia (Van den Berg en Martens) getekend wordt. Beumer (Fortis ASR/ASAM) was volgens beide heren hiermee akkoord gegaan, daar hij voor een gedeelte van de vordering een pandrecht had. Na het ondertekenen van de overdracht trekt Beumer vervolgens zijn toezeggingen onverwachts weer in, waardoor de Hestia aandeelhouders in grote problemen komen (zie aansprakelijkheidsstelling in de mail van Spigthoff) en derhalve niet kunnen leveren. Eind mei 2004 hebben wij dus geen andere keuze dan om beslag te leggen op de aandelen van Hestia Holding en alle onderliggende werk bv s en executie van de aandelen Hestia dreigt. Uiteraard roept dit een reactie op van grote financier Fortis ASR met allerlei dreigementen indien wij over zullen gaan tot executie en hun belangen hierdoor geschaad zullen worden. Overigens zal nu ook blijken dat Hestia voor overname van PSL al een schuldpositie had bij Fortis ASR van minimaal e 4 miljoen en, in tegenstelling tot hetgeen men bij de afgedwongen overname stelde, Hestia bepaald geen solvabel bedrijf was en Fortis ASR hier gezien haar hoge financieringspositie de scepter zwaaide. De hoop was dat “sleper” PSL met zijn waardevolle en jaarlijks 20 % groeiende assurantieportefeuille, zijn hypotheekportefeuille van meer dan 2 miljard euro alsmede zijn juridische claims van minimaal e 6 miljoen het tij nog zou kunnen keren voor Hestia. En daarmee natuurlijk voor financier Fortis ASR. Welke overigens tevens een productie eis had gesteld bij Hestia van min. 60 % buiten een marktconforme rente voor de financieringen. Met nieuwe aandeelhouders, die volledig in de macht waren van Fortis ASR, dacht men tevens in staat te zijn de verkeerd gevestigde pandrechten iz de in het verleden verstrekte financieringen door dochter Falcon Leven aan PSL te herstellen. Een (hoofd) taak voor Eichner derhalve, de door Fortis ASR gedetacheerde directeur binnen Hestia Eindhoven/PSL. Overigens buitengewoon frappant is dat PSL jarenlang voor “zusje” Falcon Leven, naar eigen zeggen van de directie, altijd een absolute toprelatie is geweest waar wederzijds altijd goed, prettig en correct zaken mee gedaan is. Maar we wisten op dat moment nog niet dat het label Falcon de ijskast in zou gaan binnen Fortis ASR d.m.v. het van de markt halen en de Falcon directie tot haar grote schaamte geconfronteerd zou worden met de praktijken van Beumer cs. Wel zou de Falcon directie haar, overigens zeer gewaardeerde, bijdrage leveren in de procesgang d.m.v. bevestiging van bovenstaande. Het was medio juli 2004 toen het telefoontje van Beumer kwam. Hij wilde een gesprek in Utrecht en vroeg mij nadrukkelijk alleen te komen. Dat leek mij na eerdere ervaringen een slecht idee en deelde hem mede open te staan tot een gesprek maar wel in het bijzijn van mijn adviseur en accountant Van Gerwen. Of ik er voor voelde om de aandelen van PSL Eindhoven van Hestia terug te kopen “daar gebleken is dat Hestia bepaald geen succesnummer was en Hestia zich maar terug diende te trekken naar het midden van het land”. Uiteraard was bovenstaande mij bekend. Personeel was zwaar gedemotiveerd met een groot verloop tot gevolg en de omzet was gehalveerd hetgeen natuurlijk ook leidde tot grote interne spanningen. Tevens lag er inmiddels beslag op alle Hestia aandelen i.v.m. voor mij positieve gerechtelijke uitspraken m.b.t. uitbetaling van gelden voortvloeiende uit de overeenkomst van overdracht. Je hoefde bepaald geen helderziende te zijn om een faillissement te zien aankomen. Maar dat faillissement zou Fortis ASR bepaald niet goed uitkomen. D.m.v. Eichner had men inmiddels de verkeerd gevestigde pandrechten weer opnieuw gevestigd, maar om pauliana te voorkomen moest Hestia in ieder geval nog tot voorjaar 2005 in de lucht worden gehoudenn om Fortis ASR zodoende in staat te stellen de waardevolle assurantie en hypotheekportefeuille te kunnen uitwinnen cq te verhandelen. De waarde hiervan alleen al overtrof overigens ruimschoots de verstrekte financieringen. Verbazend was trouwens te vernemen dat Beumer er niet voor schroomde de Hestia directie volledig af te branden in ons bijzijn en tevens te melden dat de Hestia directie zich voor een slordige e 600.000 bovenmatig verreikt had gedurende 15 maanden. Later zou overigens blijken dat onder regie van kantoordirecteur Eichner van de 24 maanden van bewind maar een (!) maand pensioenpremie t.b.v. het personeel afgedragen was. Maar dat was bepaald mijn probleem of schuld niet en ik gaf aan zeker geïnteresseerd te zijn in een terugkoop van de aandelen PSL Eindhoven. Op onze vraag hoe (inmiddels nog enig aandeelhouder) Van den Berg hierin stond en of hij wist van dit gesprek, deelde Beumer mede dat “hij dat wel zou oplossen” en dat hij e.e.a. zou gaan bespreken met Van den Berg. Tekenend voor het handelen van Beumer en een schoolvoorbeeld van machtsmisbruik van een financier. Zoals zo vaak, en schijnbaar beleid binnen Fortis ASR, ging hij ver over het randje. Het bleef een aantal maanden stil, waarbij Beumer het excuus gaf met de zaak bezig te zijn. We hebben nog een aantal gesprekken gehad (o.a. samen met mijn beoogde 10 % aandeelhouder Oscar de Waal) maar e.e.a. schoot niet echt op. Mede oorzaak was dat ex aandeelhouder Martens, die overigens n.b. door Beumer op 1 maart 2004 gedwongen werd zijn aandelen in te leveren in ruil voor een managementovereenkomst, ook beslag legde op de aandelen. Na een exit als aandeelhouder werd Martens per 1 november 2004 door Beumer, via Marcel van den Berg, nu gedwongen om volledig afscheid van Hestia te nemen. En die stond daar niet bepaald onwelwillend tegen over daar in zijn (door Fortis ASR geaccordeerde) managementovereenkomst een voortijdige ontbindingsvergoeding van e 500.000 opgenomen was. Uiteraard trok Martens via zijn advocaat aan de bel. Maar helaas voor hem had Hestia geen geld en arrangeur Beumer wenste namens Fortis ASR natuurlijk niet te betalen. Natuurlijk ongehoord, je chanteert de aandeelhouder van Hestia om afscheid te nemen van Martens en anders het faillissement van Hestia aan te vragen, en je distantieert je vervolgens volledig van de door hem (Beumer) zelf geaccordeerde ontbindingsvergoeding. Beumer ten voeten uit ! Het zou leiden tot een kort geding tussen Martens en Van den Berg in december 2004 doordat Martens ook bij Van den Berg privé beslag had laten leggen. Maar in december 2004 kwam er nog meer groot nieuws. Ons kwam ter ore d.m.v. het personeel van PSL dat er een (geheime) vrijage was tussen Fortis ASR en het door Fortis ASR met vele miljoenen gefinancierde (en tevens in grote financiële problemen verkerende) Buro Philip van den Hurk.(zie bijlage 1) Achter de rug en derhalve zonder toestemming van aandeelhouder van den Berg, was Eichner samen met de accountant van Philip van den Hurk bezig om crediteuren van Hestia/PSL aan te schrijven om tegen betaling van 12 ½ % van hun vordering finale kwijting te vragen. Dit nieuws gaat natuurlijk snel rond en het PSL personeel vroeg aan Eichner om opheldering. Deze kon e.e.a. natuurlijk niet meer ontkennen en de vlam sloeg nu helemaal in de pan met als gevolg dat het personeel de Raad van Bestuur ging aanschrijven.(zie bijlage 2) Nu lag de naam Philip van den Hurk binnen PSL heel gevoelig, daar deze een 2 tal jaren binnen PSL werkzaam was geweest tot medio 1994. An sich natuurlijk geen probleem maar onze Philip kreeg wel een groot ander probleem omdat hij geen onderscheid kon maken tussen mijn en dijn. Philip was toen al een ongehoorde patser die altijd (prive)geld te kort kwam. Hij heeft nog een jaar in een woning van mij gewoond en, ondanks dat hij bij PSL goed verdiende, was het iedere maand opnieuw een crime om de huur binnen te krijgen. In die tijd was Philip bezig een huis te laten bouwen hetgeen een “behoorlijke” budgetoverschrijding zou opleveren. Normaal gesproken zijn probleem ware het niet dat de aannemer een goede bekende van mij was en ik daardoor nog moest bemiddelen in deze heikele situatie. Uiteindelijk is het huis daardoor afgebouwd. Philip had dus een ernstig liquiditeitsprobleem en dacht e.e.a. “slim” op te lossen. Zijn vrouw Inge wilde bij ons op de telemarketing afdeling werken en zo geschiedde. De goede afspraken werden door Philip opgevolgd. Hoofd telemarketing vertrouwde e.e.a. echter niet en Philip en zijn vrouw werden betrapt op het feit dat gemaakte productie werd ondergebracht bij een “bevriende” partij waarbij onze Philip zich liet uitbetalen in privé. Na een heterdaadje werd onze Philip bij PSL in 1994 op staande voet ontslagen wegens fraude/diefstal. Hierna is hij in eerste instantie, Buro Van den Hurk Faijdherbe Hypotheken begonnen met AMEV als hoofdleverancier en met een kopie van de PSL concepten. Na uitkoop van Kees Faijdherbe in 1999 werd dit Buro Philip van den Hurk. Philip was in 1999 (voorspelbaar) gebrouilleerd met zijn compagnon Kees Faijdherbe en kocht hem voor miljoenen uit met (uiteraard) steun van AMEV. In 2002 liep het overigens helemaal fout en belandde zijn kantoor in de “ziekenboeg” bij Fortis ASR/ASAM. E.e.a. is ons, en tot onze grote verbazing, openlijk verteld eind 2002 door de rechterhand van Beumer, Willem Knoop, voorafgaande aan een afspraak met Beumer en in het bijzijn van een potentiële financier van mij……. De situatie binnen Buro Philip van den Hurk werd er in 2003 en 2004 bepaald niet beter op en faillissement dreigde. (zie artikel Assurantiemagazine 2005: onenigheid in uitdunnende top Buro Philip van den Hurk.) Maar niet alleen Van den Hurk had hier natuurlijk een groot probleem, ook (vele miljoenen) financier Fortis ASR kreeg het hierdoor natuurlijk meer dan benauwd. Bijkomend nadeel voor Fortis ASR was natuurlijk ook dat Buro Philip van den Hurk een hypotheek/leven kantoor was en niet beschikte over een schadeportefeuille waardoor de onderpandwaarde voor de miljoenenfinanciering uiterst beperkt was. Fortis ASR d.m.v. Beumer moest derhalve Hestia/PSL Eindhoven sinds medio 2004 kunstmatig in de lucht houden tot in ieder geval begin 2003 om pauliana te voorkomen en tevens mij aan het lijntje houden met de loze belofte dat ik (dit ter voorkoming van het door mij executeren van de aandelen Hestia) mijn bedrijf weer terug kon kopen. Eind 2004 waren de voorbereidingen, n.b. achter de rug van Hestia aandeelhouder Marcel van den Berg, in voorbereiding om de waardevolle hypothekenportefeuille van PSL t.w.v. ruim e 2 miljard alsmede een ieder jaar (min. 20 %) sterk groeiende assurantieportefeuille van ruim e 1 miljoen prolongatieprovisie, in voorbereiding om e.e.a. naar Buro Philip van den Hurk over te hevelen zodat een faillissement van Buro Philip van den Hurk (en daarmee een miljoenenstrop voor Fortis ASR) voorkomen kon worden en Fortis ASR haar onderpand positie t.a..v. haar financieringen bij Van den Hurk d.m.v. de PSL portefeuille aanzienlijk versterkt zou worden. En zo zou het ook gaan in maart 2005. Marcel van den Berg werden mijn (hogere) biedingen onthouden waardoor hij (nietsvermoedend) geen andere keuze had om het faillissement van Hestia aan te vragen. Het totale personeel van PSL volledig over de kling hetgeen leidde tot brieven aan de Raad van Bestuur van Fortis ASR waarin men haar afschuw uitsprak over de gang van zaken en tevens meldde dat men niets te maken wilde hebben met overnamekandidaat Philip van den Hurk (zie bijlage 2) Het was allemaal aan dovemans oren gericht, RvB Fortis ASR verwees doodleuk door naar de directie van Hestia en stelde geen partij te zijn in deze…….. Ongehoord. Je regisseert als Fortis ASR (en achter de rug om van de aandeelhouder) alles tot in detail hetgeen tot een onnodig faillissement van Hestia leidt, je blijft Oost-Indisch doof voor de noodkreten van het (PSL) personeel dat niets met Philip van den Hurk te maken wil hebben en vraagt aandeelhouder Van den Berg daags voor het faillissement ook nog even om kantoordirecteur Hestia/PSL Eindhoven Jan Eichner décharge te verlenen voor het gevoerde beleid bij Hestia/PSL Eindhoven. De oplossingen waren in principe zo simpel : met behulp van mijn financiers zou ik de volledige financieringspositie van Fortis ASR bij Hestia/PSL Eindhoven direct inlossen en de continuïteit van PSL Eindhoven was gewaarborgd. En daarmee tevens die van Hestia Hilversum daar de opbrengst naar Hestia zou vloeien ter voldoening van hun liquiditeitskrapte. Maar voor Fortis ASR zou daarmee haar grote probleem bij Buro Philip van den Hurk niet verdwijnen incl. de zekerheid dat men een grote concurrent in leven hield die tevens weinig of geen zaken met Fortis ASR zou gaan doen. Kortom : Fortis ASR was helemaal niet geïnteresseerd in aflossing van de financieringen, slachtofferde Hestia en wilde i.v.m. haar netelige financiële positie bij Buro Philip van den Hurk alsmede de grote commerciële mogelijkheden m.b.t. het oversluiten van de PSL assurantieportefeuille alsmede hypotheekportefeuille alleen maar Buro Philip van den Hurk als eigenaar zien. En zo geschiedde met medewerking van een louche curator die van alle gemakken voorzien het spel volledig meespeelde en weigerde deze gehele en hoogst opmerkelijke gang van zaken aan een onderzoek te onderwerpen t.b.v. de vele gedupeerden. Overigens zou deze wel ruim 4 (!!) ton euro declareren voor zijn wegkijken t.b.v. Fortis ASR. En zo kocht Buro Philip van den Hurk voor “slechts” e 1.9 miljoen de voormalige PSL portefeuille van de curator. Een koopje en uiteraard gefinancierd door Fortis ASR. Praktisch probleem voor hem was alleen dat het voltallige ex-personeel van PSL, op 1 FTE na, niet voor hem wenste te werken en elders dienstbetrekkingen aanvaardde. Ook Philip van den Hurk hing in de tentakels bij Beumer/Fortis ASR. Taakstelling van Beumer was binnen Fortis de totale uitstaande financieringsschuld aanzienlijk terug te brengen daar Fortis ernstig liquiditeiten nodig had. Uiteraard wilde men wel haar commercie beschermen d.m.v. zware productie eisen van minimaal 60 %. En dat gaf een nieuw probleem bij Buro Philip van den Hurk daar inmiddels de totale schuldpositie met vele miljoenen toegenomen was en zonder ingrijpen de continuïteit allerminst veilig gesteld was voor de toekomst. De totale schuldpositie van Buro Philip van den Hurk liep inmiddels op naar e 10 miljoen. Een heel ander bedrag overigens dan de “paar tonnetjes” waar onze Philip over repte in zijn onder ede getuigenis voor de rechtbank in 2014. Gevalletje meineed optima forma overigens. Om de continuïteit veilig te stellen werd er een nieuwe truc uitgehaald en werden de aandelen verkocht aan 9 partners welke individueel gefinancierd werden door Fortis ASR. Balletje balletje derhalve en deze partners werden zodoende “lijfeigenen” van Fortis ASR mede daar men een productie eis van 60% Fortis ASR gerelateerde, nieuwe productie opgelegd kreeg. Wel werd de afspraak gemaakt dat indien er vanuit de PSL hypotheek portefeuille van ruim 2 miljard (waarin Fortis ASR een te verwaarlozen aandeel had) oversloot naar Fortis ASR men op de geldlening een provisie zou ontvangen van liefst 2.5 % i.p.v. de gangbare provisie van max. 1.25 %. Dit om de individuele aflosverplichtingen van de partners nog een beetje acceptabel te houden. De dagen van onze Philip waren inmiddels ook geteld en zijn door Fortis ASR gedwongen exit gepland. Dit leidde tot (wederom) een artikel in het Eindhovens Dagblad waarin de echte waarheid ver te zoeken zou zijn.(zie bijlage 3) Het “ecologisch boeren op een boerderij in Leende” is er nooit van gekomen en ook dit boontje kwam om zijn loontje. Ook hier zou Fortis ASR altijd stellen dat zij alleen financier waren en dat er geen sprake zou zijn van productie verplichtingen………… Alhoewel ik bepaald geen meelij heb met de persoon van Philip van den Hurk, geeft ook bovenstaande natuurlijk een inkijkje in de ongehoord misdadige praktijken van Beumer/Fortis ASR en hun vergaande machtsmisbruik als financier. Al had ik het dubbele geboden dan nog had ik PSL niet terug kunnen kopen ondanks alle loze beloftes van een onder regie van Beumer acterende criminele organisatie die werkelijk nergens voor terugdeinsde. Maar daar zullen we de komende tijd, gelardeerd met allerlei andere voorbeelden, nog wel een boekje over open doen alsmede de rechters laten beoordelen hoe het zit met de rechtmatigheid van dit soort maffiose praktijken. In de hoop u en uw lezers hiermee wat meer helderheid te hebben verschaft , Met sportieve groet, Jos Lindhout.