• Laatst gewijzigd: maandag 20 februari 2017, 13:55.

293

betaalde baanloosheid groeit!

Langzamerhand wordt de diskussie over arbeids-ethos en het basisinkomen (gelukkig) weer aktueel. Eind zeventiger, begin tachtiger jaren hadden veel mensen het hierover. Tegelijk met de enorm stijgende werkloosheid gingen mensen zich terecht druk maken over de zingeving van arbeid. Was het nu een zegening of een vloek, al die automatisering, robotisering en computerisering? Veel laagbetaalde arbeid, die door nogal wat mensen als minderwaardig werd beschouwd, werd geautomatiseerd en dat had nogal wat veranderende arbeidsomstandigheden tot gevolg. Groeiende werkloosheid bij laaggeschoolden en een kritische diskussie over de vaak erbarmelijke arbeidsomstandigheden binnen de bedrijven (we hebben het hier over een periode dat de georganiseerde vakbeweging nog opkwam voor de belangen van haar leden). Maar de automatisering verdrong niet alleen arbeid aan de 'onderkant' van de arbeidsmarkt. Banken, verzekeringsmaatschappijen, overheidsdiensten en veel dienstverlenende instellingen fuseerden en bezuinigden op arbeidskosten, dat wil zeggen: er werden steeds meer mensen "betaaldebaanloos". Die trend zal nog wel even doorgaan aangezien het bedrijfsleven steeds internationaler opereert en dus zal blijven bezuinigen op loon- en niet te vergeten milieukosten. In grote delen van de wereld zijn de werkloosheid en de armoede zo groot dat mensen zich voor een paar centen per uur moeten laten uitbuiten (de zogenoemde lage lonenlanden), terwijl er nog steeds gebieden op deze wereld zijn waar allerlei giftige chemicaliën gedumpt worden (de lagere milieulasten landen: zo werd Oost-Duitsland tot voor kort volgedumpt met gif, nu dat West-Duitsland met de gevolgen wordt geconfronteerd is dit afgelopen). Gif dat afkomstig is uit gifstoffen- en afvalproducerende landen waar zeer veel geld betaald zou moeten worden voor veilige verwerking. Dat zijn de zegeningen van die zogenaamde 'Vrije Wereldhandel'. Geef producenten de vrije hand en ze maken er een gigantische bende van, dat kan toch niet ontkend worden? Daar zijn toch talloze voorbeelden van te geven? Maar nee hoor, de 'vrije markt'-ideologie heeft de wind in de zeilen. De economisch regulerende invloed van de staat neemt zienderogen af en je ziet de staat steeds meer invloed krijgen op de individuele mens en zijn sociale omgeving. En dit is noodzakelijk om de ondernemers voldoende uit te buiten arbeidskrachten te leveren en tevens essentieel om te voorkomen dat mensen massaal de straat opgaan omdat ze de afstomping, de debilisering en toenemende stress simpelweg niet meer pikken. Om ons allemaal langzamerhand te overtuigen van de goedheid van de 'vrije markteconomie', het heeft wel wat weg van een religie zo langzamerhand, worden de statistieken doorlopend verschillend geïnterpreteerd. Vraag aan iemand hoe het er in Nederland voor staat met de sociale voorzieningen en deze zal zeggen dat het er, in vergelijking met de rest van Europa, "relatief geweldig" voorstaat. Uitkeringsgerechtigden worden goed betaald voor hun niet-werken, zo is de algemene opvatting in Nederland. Dat dit grote nonsens is en dat de situatie er in andere landen van Europa zeer vergelijkbaar voorstaat, daar hoor je vrijwel niemand over (zie een paar Kleintjes geleden). Iedereen denkt dat hier in Nederland weinig mensen betaald werk verrichten en dat deze mensen 'dus' de uitkeringen voor anderen 'bijelkaarverdienen'. Zeer recent kwam het Nederlandse ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid met een statistiekje naar buiten waaruit blijkt dat dit laatste eveneens nonsens is. In België zijn tegenover 100 mensen die werken, 106 mensen afhankelijk van een sociale uitkering. Duitsland telt 88,4 uitkeringsgerechtigden op 100 werkenden, Frankrijk 83,5, Nederland 82,9, Groot-Britannië 80,8 en Denemarken bijvoorbeeld telt 73,6 uitkeringsgerechtigden op 100 werkenden. Dat zijn heel wat andere cijfers dan die welke er jarenlang bij mensen ingepompt zijn! Zo weten ook maar zeer weinigen dat hier in Nederland de arbeidsproduktiviteit, dat wil zeggen het geld dat een ondernemer "verdient" per werknemer per uur, tot het allerhoogste behoort in Europa. Een andere (betere) definitie voor dit fenomeen is dat er in Nederland een zeer hoge 'uitbuitings-coëfficiënt' bestaat (Karl Marx beschreef dit fenomeen al aan het begin van de industriële revolutie, in de vorige eeuw). De negatieve gevolgen hiervan zijn duidelijk zichtbaar: steeds hogere stress, toenemende arbeidsongeschiktheid, een groeiende behoefte aan psychische en sociale zorg, noemmaarop. Uit overheidsstatistieken valt trouwens nog een opvallend fenomeen op te maken: van de 300 miljoen gulden budget voor bijzondere bijstand die Nederlandse gemeenten te besteden hebben is er in 1994 slechts 230,4 miljoen gulden gebruikt! Voor 1993 was dat 269,1 miljoen, dit wil dus zeggen dat er in 1994 38,7 miljoen gulden minder aan bijzondere bijstand is uitgekeerd dan in 1993! De cijfers over 1995 zijn nog niet beschikbaar, althans voor ons niet, maar dat zal ongetwijfeld niet veel veranderd zijn. En daar hoor je de regenten nou bijvoorbeeld nooit over!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 8

gedeelde grote zorgen

Ondertussen is duidelijk dat de gemeente DenBosch een drastische bezuinigingsmaatregel neemt ten aanzien van de uitvoering van de nieuwe Algemene Bijstands Wet. De herziene voorstellen, die op donderdag 1 februari in de gemeenteraad vastgesteld worden, zien er slecht uit. Net zo slecht als de plannen die tot dusver op tafel liggen. En de uitbetalingsdatum van de uitkeringen wordt twee weken later! Hiermee presenteren de nieuwe gemeenteraadsleden zich dus helder aan de bossche burgers. Uitkeringsgerechtigden die gebruik maken van dezelfde voordeur dreigen er flink op achteruit te gaan. Aangezien wij hier bij het Kleintje op dit moment nog niet beschikken over de komplete plannen, een dik pak papier, treden we maar niet in detail, dat hebben we in voorgaande Kleintjes al gedaan. Kom op donderdag 25 februari naar de commissievergadering Sociale Zaken om te protesteren tegen deze schrijnende snoeioperatie.
We nemen hieronder een persbericht op van de Taakgroep Politiek van het Steunpunt Kansarmen en Minima. Zij maken zich grote zorgen over de wijze waarop de gemeente de nieuwe algemene Bijstandswet in wil vullen. Om deze zorg kenbaar te maken heeft het Steunpunt een petitie doen uitgaan waarin wordt opgeroepen de zorg over het gemeentelijk beleid te uiten, zie Kleintje 291. Inmiddels hebben ongeveer 45 instellingen uit DenBosch de petitie ondertekend. Het gaat om een breed scala van instellingen, waaronder veel kerkelijke organen, het Algemeen Maatschappelijk Werk en een groot aantal belangengroeperingen. Ook 25 uitvoerend werkers hebben de petitie ondertekend en enkele tientallen verontruste burgers. Vanaf 1 januari krijgt de gemeente DenBosch/Rosmalen meer ruimte om voor bepaalde groepen uitkeringsgerechtigden de hoogte van de uitkering voor een deel zelf te bepalen. De wetgever in DenHaag verlaagt in de nieuwe Algemene Bijstands Wet de rijksnorm voor alleenstaanden (nu 70% van het wettelijk minimumloon) en alleenstaande ouders (nu 90%) met 20% van het wettelijk minimumloon (circa 1800 gulden). De gemeente gaat de hoogte van de toeslag bepalen: krijg je 50% of een toeslag tot 70% of 90%? De petitie wordt door het Steunpunt op de commissievergadering Sociale Zaken, op donderdag 25 januari voor het eerst bijeen in nieuwe samenstelling, overhandigd aan wethouder en raadsleden. Op donderdag 1 februari stelt de gemeenteraad het beleid vast in een verordening. Het Steunpunt hoopt dat de commissie in nieuwe samenstelling oor heeft voor de bezwaren, vooral omdat de gemeente de vrijheid heeft zelf beleid te maken.

hoofdbezwaren
De hoofdbezwaren van het Steunpunt op de tot nu toe voorgestelde invulling in DenBosch zijn:
- het nivo van een bijstandsuitkering is het absolute bestaansminimum. Uit de diskussies over armoede die de laatste tijd oplaaien blijkt dat uitkeringsgerechtigden geen marges meer hebben om van hun uitkeringsnivo af te knabbelen. Dat dreigt in DenBosch wel te gebeuren.
- de nieuwe algemene bijstandswet is bedoeld als vereenvoudiging, maar de bossche invulling maakt het eerder moeilijker dan makkelijker. Meer controle, minder privacy. De sociale dienst moet bij mensen die op wat voor wijze dan ook een woning delen, zonder een relatie te hebben, gaan kijken welke kosten gedeeld KUNNEN worden. Een gedeelde woonvoorziening (bijvoorbeeld een douche) kan een vermindering met 5% van de toeslag betekenen. Uit onderzoek in Groningen blijkt overigens dat het delen van woonvoorzieningen in geld heel weinig oplevert, terwijl de korting wel groot is. Het Steunpunt is voorstander van het weglaten van de norm of mensen kosten kunnen delen. In gemeenten als Nijmegen en Arnhem is gekozen om vooral naar de woonkosten te kijken, vereenvoudigend en rechtvaardig met het oog op de hoogte van de uitkering. DenBosch kan deze keuze ook maken, maar hebben de raadsleden oog voor de nijpende situatie van uitkeringsgerechtigden? Het Steunpunt kent nog een groot aantal andere aandachtspunten zoals:
- kamerbewoners en bijstandsgerechtigden met werkende kinderen worden onevenredig zwaar gekort via inhouding van toeslagen.
- waarom worden sociale woonvormen gestraft?
- het afschaffen van de woonkosten-component voor daklozen is onnodig en onrechtvaardig.- 21 en 22 jarigen in de bijstand komen te ver onder het bestaansminimum.
- bepaalde voorzieningen waar een eigen bijdrage bestaat worden onbereikbaar voor bijstandsgerechtigden, bijvoorbeeld beschermde woonvormen. Omdat het al om kwetsbare groepen gaat, baart dit grote zorgen. Zorg die gedeeld wordt door een breed scala van instellingen die zicht hebben op de effecten van het beleid zoals dat nu wordt voorgesteld.

Taakgroep Politiek van het Steunpunt Kansarmen en Politiek (contactpersoon: Bart Eigeman 073.6123975 of 6442956).

Wanneer je kommentaar wilt geven op de invoering van de nieuwe ABW, gebruik hiervoor dan de mogelijkheden van Kleintje Muurkrant. Schrijf je bezwaren op, bemoei je met de bemoeienissen van de Sociale Dienst en gemeenteambtenaren die zich steeds meer bemoeien met het privé-leven van diegenen die rond moeten komen van een uitkering...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 3

Badmode voor bejaarden/293

Het gaat niet goed met mijn gezondheid. Bijna iedere dag moet ik me toch braken! En dat heeft nou eens niets te maken met de Hollandsche winter, want dat lost zich met elke ochtend een glaasje verse zjuderans vanzelf op. Zwanger kan ik ook niet zijn, nee toch,... hoop ik tenminste. Zou het dan toch door het wereldnieuws komen? Israël juicht de moord op "het brein achter de Palestijnse zelfmoordacties", Yehije Ayash, van harte toe. Zestig onschuldige burgers heeft dat monster op zijn geweten. Jawel, dat leest u goed: zestig! Op de vingers van twaalf handen te tellen. Wat is nou zestig? Dat getal valt toch hopeloos in het niet bij het aantal dat Israëlische soldaten naar de eeuwige jachtvelden hebben gestuurd. Daar zou een beetje legerleider toch het schaamrood van op zijn kaken krijgen. De kneep zit hem natuurlijk niet in het aantal, maar in die "onschuldige burgers", ten overvloede nog eens braaf nageblaat door de Nederlandse media ook. Als een Palestijn een Israëliër vermoordt, heeft hij de dood van een onschuldige burger op zijn geweten. Andersom niet, natuurlijk. Dan heeft de strijd tegen het terrorisme een slachtoffer geëist. Want in Israël wonen alleen maar onschuldige burgers, en daarbuiten alleen maar terroristen. En die stomme terroristen worden nog kwaad ook als je ze hun land afpakt, zijn ze nou helemaal... Van dat soort dingen. En als een gestoorde randdebiel zijn machinegeweer in een menigte Palestijnen leegschiet, is Israël bezorgd, omdat het vredesproces wel eens gevaar zou kunnen lopen. En waar vind je nou een beetje kritisch geluid in Nederland? Nergens, alles en iedereen loopt om het hardst om die arme onschuldige Israëli's een klopje op de geteisterde schouder te geven. Stil maar, we staan al klaar met troostende woorden, jullie hebben het ook zo moeilijk, eerst in de oorlog uitgemoord, en dan zou je nog niet eens van die rasechte heidenen mogen verjagen uit het Beloofde Land, tuurlijk, hoor... en als ze slaan, dan mag je van ons nog harder terugslaan, je weet wel, de ene wang en dan de andere... o nee, je hebt gelijk, dat was iets anders,... nou enfin, ga je gang maar, wij zullen jullie door dik en dun steunen, want ook wij voelen ons verbonden met het Beloofde Land, bakermat van onze beschaving... euh, religie... ja toch. En van Rabin, da's ook al zo sneu, zo'n brave man, die alleen maar aan de goede zaak dacht toen hij als soldaat Palestijnen overhoop schoot. En wat jammer nou, dat de financiële steun van Amerika steeds minder werd, want die hadden thuis al problemen zat, en door het toenemende anti-Amerikanisme in Saoedi-Arabië stond hun hoofd wel ergens anders naar, zodat die Rabin wel op de vredestoer moest gaan, anders zou Israël binnen no time volkomen geïsoleerd zijn geraakt, zonder een eigen economie, en daarom moeten ze nu hun buurlanden te vriend zien te houden, wat die man toch lelijk opgebroken is, zeg nou zelf. Is het een wonder dat ik moet kotsen?
En dan komt er nog een ambtenaar, bij Sociale Zaken, godbetert, met zijn inteeltsmoeltje op televisie vertellen, dat zijn plan voor de snelheidstreinlijn het beste is, en ach, die mensen die daar wonen, die kunnen toch gewoon even weg, en na zeven jaar kun je daar weer nieuwe huizen bouwen, waar dan weer mensen kunnen wonen, en zodra hij hoort dat iets niet kan, loopt hij zich vast warm, want zijn zin moet hij krijgen... en wie niet in de snelheidstrein gelooft is een heiden, en heidenen... Is het een wonder dat ik moet kotsen?
Regentenmentaliteit, door dik en dun je gelijk willen halen, en als het te moeilijk wordt... gewoon liegen, je tegenstander zwart maken, en aanklagen wegens ketterij. O Holland, snuffel nog eens op zolder in die kist met oude schoolboeken, die toch weg moet, omdat-ie plaats moet maken voor de vooruitgang, net als jijzelf. Vaderlandsche geschiedenis... Johan de Wit... en hoe gemakkelijk regentenhuizen destijds in de fik vlogen... weet je nog...

(wordt vervolgd)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 6

Puntje/293

De zegeningen van de vrije-markteconomie beginnen zich al aardig af te tekenen in het straatbeeld van ons landje. Zo is er de opvallende toename van dikdoenerige auto's (veelal van Duits fabrikaat) van minstens een ton die je voorbij ziet schuiven. Of het verschijnsel, dat ieder beetje onderneming van naam zich tegenwoordig gehuisvest vindt in een nieuw bedrijfspand waar de patserigheid en arrogantie van afstraalt. Maar ook aan de onderkant van de samenleving begint de werking van de vrije markt zijn vruchten af te werpen. Die oudjes die men tegenwoordig in iedere grote stad ziet scharrelen tussen afval zullen het beamen; de hoeveelheid etensresten en nog bruikbare voorwerpen die door de vruchtenplukkers van een tomeloze consumptiemaatschappij dagelijks wordt afgedankt, groeit gewoon mee met de toegenomen concurrentie die deze grijsaardjes ondervinden op hun 'markt'. Zelfs het snel groeiend aantal daklozen zal gaan profiteren van de zegeningen van de vrije markt-economie; binnenkort kunnen ze maar liefst tot 10 uur 's avonds gebruik maken van de warmte in de warenhuizen en overdekte winkelcentra. Ook binnenshuis dringen de zegeningen van de vrije markt door; zo ben ik bijvoorbeeld dolblij mijn invalide schoonmoeder niet meer op visite te krijgen sinds het gebruik van openbaar vervoer niet meer binnen haar vergoedingen en budget viel. Wat? Zegeningen? Duivelsdrek van een paar honderd multinationals! De grootste volksverlakkerij ooit! Europa wordt overgeleverd aan de regels van de pure hebzucht en ons landje wordt de stront mee ingetrokkken. De afbraakpropagandisten maken er geen geheim meer van: de WAO, WW, Ziektewet, Algemene Bijstandswet, CAO's (het begint bij de thuiszorg, grrr!), en het minimumloon worden overgeleverd aan de hebzucht van de markt, aan de systematische ondermijning van het beetje sociale beschaving waarvoor de voorgaande generaties van arbeiders keihard hebben moeten knokken. Al meer dan vijftien jaar aaneen is er een rigoreus bezuinigsbeleid uitgevoerd dat de inkomens- en rechtsposities van de laagstbetaalde werknemers en uitkeringsgerechtigden inmiddels tot aan het bot toe heeft afgekloofd. Ook onder het mom van werkeloosheidsbestrijding zijn in dezelfde periode jaarlijks miljarden guldens gemeenschapsgeld in de vorm van lastenverlichtingen en '1001' subsidie-varianten terecht gekomen bij veel toch al zeer vermogende multinationals. Bij multinationals die de hierdoor ontstane extra winst -volgens de regels van de markt- weer hebben geïnvesteerd in robotisering en automatisering. Bij multinationals die graag fabrieken bouwen in werknemers-voor-een-duppie-landen als China, Brazilië en Indonesië, waardoor ze de aldaar heersende despoten en dictators die de bevolking hel op aarde brengen, nog vaster in het zadel helpen dan ze al zaten en er voor zorgen dat dit ergste soort uitschot hun zelfverrijking en gruwelijke onderdrukkingspraktijken goed bewapend kan voortzetten. Bij multinationals waarvan de jaarcijfers al sinds de eerste drastische bezuinigingsmaatregelen met immer groter wordende sprongen omhoog schieten en die vooral de afgelopen vijf jaar de ene record-winst na de andere boekten. Bij multinationals die hun winsten vrijwel onbelast uit ons landje kunnen sluizen dankzij allerlei ingewikkelde internationale constructies die zij tot hun beschikking hebben. Bij multinationals waarvan jaarlijks uit de statistieken blijkt dat de enige personeelsuitbreidingen slechts bestaan uit bestuurders en allerlei soorten managers die salarissen van een half miljoen tot een miljoen of meer per jaar in de wacht slepen. Bij multinationals waarvan veel van deze bestuurders en managers hun onbeschofte salaris vervolgens proberen terug te verdienen door mogelijkheden te ontdekken of te scheppen die er voor zorgen dat er zoveel mogelijk 'dure' arbeiders op de werkvloer nutteloos worden en kostenloos de laan uit kunnen worden gestuurd. Dankzij het afbraakbeleid van politici die de bevolking al jarenlang met valse koopkrachtplaatjes en misleidende beloften over de werkgelegenheid op het verkeerde been hebben gezet, is het kapitaal van veel vermogende internationale ondernemingen inmiddels duizelingwekkend toegenomen terwijl voor de slachtoffers van dit beleid de armoede-val is dichtgeklapt. Het hele samenlevingsklimaat in dit land is inmiddels danig verziekt door dit afbraakbeleid, maar de werkgelegenheid waar al die offers zogenaamd voor moesten worden opgebracht, is er -per saldo- vrijwel niets op vooruit gegaan. Uit verschillende onderzoeken blijkt dat we de komende tien jaar geen noemenswaardige (fatsoenlijke...) uitbreiding van de werkgelegenheid hoeven te verwachten. Dat politici ondanks de explosief gestegen woonlasten nog steeds onverminderd doorgaan om onder het mom van werkeloosheidsbestrijding de inkomensposities aan de onderkant van de arbeidsmarkt aan te pakken, zegt alles over hun knechting door de markt. Het lijkt wel alsof in dit landje geen enkele politieke ziel zich nog bekommert om het feit dat wanneer de trein van ouderen, zieken, sociaal zwakkeren en minderheden eenmaal op het traject van de vrije markt is geplaatst, er onvermijdelijk -wissel na wissel- veel van zijn wagons zullen worden uitgerangeerd op een doodlopend spoor. Terwijl het botte slopersbijltje dat is losgelaten op de sociale voorzieningen alsmaar dieper hakt in de kloof tussen arm en rijk, hebben ook de volksverraders van de PVDA inmiddels laten zien totaal geen grenzen meer te kennen in hun knieval voor de vrije markt. Met hun goedkeuring voor de afschaffing van de Ziektewet hebben ze onvermijdelijk de deur geopend voor dezelfde tweedeling die ook de nazi's eens voor ogen hadden: een maatschappij die de mens een waarde-oordeel toekent naar gelang de toestand van zijn gezondheid. De regeergeile engdenkers die hun ziel bij Suharto te grabbel hebben gegooid, de paarse inquisiteurs van de mammon, hebben flink wat haast om de verworvenheden van ons volkje geheel over te leveren aan privatiseringen en de terreur van de vrije markt. En hoe het uiteindelijk zal gaan wanneer het milieu en het welzijn van een volk door de politieke machthebbers in zijn geheel wordt overgelaten aan de werking van de markt, zien we in Nigeria. Maar we zien het overal, net zo goed in Amerika of Signapore; naarmate in een land de markt meer invloed heeft op sociaal-economische en milieu-technische vraagstukken neemt de ellende van het volk en de teloorgang van de natuur toe. Iedere duw in die richting die we krijgen doet duidelijk afbreuk aan het beschavingsplaatje van onze samenleving en dringt ons onomkeerbaar verder in een stroomversnelling waarin het voor de meeste mensen steeds moeilijker zal worden om het hoofd boven water te blijven houden. Toch lijkt zo'n toekomst-perspectief de hogepriesters van de EMU niet te weerhouden om het pad te effenen voor de nieuwe onderdrukkers van Europa. Het lijkt wel alsof iedereen totaal is vergeten dat het de groot-industrieëlen waren die voor Hitler en het nazisme het licht op groen hebben gezet. De leden van de Europese schaduwregering, de 'European Round Table of Industrialists' (ERT), een kongsie van veertig grote Europese multinationals, de werkelijke architecten van het Verdrag van Maastricht en de opdrachtgevers voor het slopen van het sociale vangnet in Europa, dreigen de geschiedenis te herhalen. Natuurlijk is het niet zo dat dit zal gebeuren met dezelfde herkenbare uiterlijkheden zoals we die hebben gezien in de jaren dertig en veertig. De wegen die leiden naar een onderdrukkende totalitaire technocratie waarin voor 'verliezers' geen plaats is, worden op een beschaafd ogende manier ingeslagen, maar de automatismen van het virtuele flitskapitaal werken onverbiddelijk en kennen geen geweten. Wat dat betreft kan de waarschuwing van de sociaal-democraat Gunther Grass (geboren in Danzig, maar bekend als Duitslands beroemdste schrijver) die in kleintjeM 291 te lezen was, niet genoeg worden herhaald. Voor hem bestond er geen twijfel meer over het feit dat in Europa 'het fascisme nieuwe en moderne vormen zoekt zoals in het Italië van Berlusconi. Het nieuwe fascisme, dat zijn niet de bullebakken met stierenekken die met nazi-vlaggen rondlopen. Die leiden alleen de aandacht weg van het echte fascisme in maatpak dat zich zogenaamd gematigd opstelt. Dat is veel gevaarlijker.' Mikis Theodorakis, eens de zingende verzetsheld van de Grieken in hun strijd tegen het militaire regime, verwoordt in een interview een ander stukje van het gevaar: 'In Griekenland zitten er onverantwoordelijke machten achter het politieke spel die niemand meer controleren kan. We kennen een soort Berlusconisme, zonder Berlusconi. Die lieden beheersen de media, ze kunnen ongelimiteerd censuuur toepassen. Dat zijn voor mij neo-dictoriale intriges en fascistische praktijken.' De kop boven dit interview (Volkskrant 160595) waarin Theodorakis de Griekse en Europese politiek aan de kaak stelde luidde: 'Duitse mark regeert een zielloos Europa.' Die uitspraak raakt wel de kern van de waarheid, maar alhoewel het in de oren van een Nederlander niet zo spectaculair zal doorklinken, was 'Bedrijfsleven regeert een zielloos Europa' correcter geweest. Of, om ook de gemiddelde Hollander dan toch wat wakker te schudden: 'Bedrijfsleven regeert een zielloos Europa en drijft het in handen van Duitsland'. Het EU-EMU-beleid, dat zich de laatste jaren voornamelijk heeft gekenmerkt door het onderuit halen van de sociaal-economische positie van de Europese burgers is niets meer dan een dictaat van de multinationals die zich hebben verenigd in de ERT. Een stelletje Europese groot-kapitalisten dat er alles voor over heeft om hun belangen onder de bescherming van de Duitse mark te plaatsen. De steeds duidelijker uitgesproken Duitse eis om de inzet van de mark voor de EMU ook te koppelen aan politieke eenwording van de deelnemende landen, zal door dit groepje machthebbers dan ook klakkeloos worden uitgedragen omdat dat voor hen de beste kansen inhoudt om succesvol deel te nemen aan de wereldvernietigende strijd op het slagveld van de vrije markt. Een strijd tegen een veelkoppig monster waarvoor ze zelf -uit puur winstbejag- alle Europese deuren wagenwijd hebben open gezet. Binnen niet al te lange tijd zullen we dagelijks via de media worden gehersenspoeld met lofzangen op de ECU, maar die E voor de naam zal niet kunnen voorkomen dat Duitsland de Europese Centrale Bank zal gaan bestieren en zo het sociaal-economische beleid van andere lidstaten kan gaan dicteren. En of mijn vermoeden dat nationalistische tendensen in Duitsland en Frankrijk er nog voor zullen gaan zorgen dat de Frans-Duitse as een vastloper krijgt, juist is of niet; in beide scenario's valt het voor ééen landje inmiddels al haast niet meer terug te draaien dat het dankzij het EMU-avontuur minimaal zal degraderen tot een Duitse satellietstaatje: Nederland. Hè, dat brengt me dan eindelijk weer eens terug bij het relaas dat aanvankelijk ook voor dit puntje weer op het puntje stond om te worden vervolgd. Weet je nog? Die beloofde lawine van citaten uit kranteknipsels over allerlei kwalijke ontwikkelingen in het Duitsland van Kohl die er op wijzen dat Duitsland wel degelijk een gevaar voor Europa betekent? Daar is nu dus geen plaats en tijd meer voor. Het feit dat recidivist Linschoten dankzij zijn succesvolle afbraakbeleid van de WAO, zijn destructieve lusten nu ook heeft kunnen botvieren op de Ziektewet, Algemene Bijstandswet en WW, heeft een onverwachte wending aan dit puntje gegeven. Overal om me heen staat het product van dagenlange voorbereidingen voor dit puntje opgesteld: stapels dozen en mappen met opnieuw gelezen en opnieuw gesorteerde kranteknipsels en notities over Duitsland... Weet je trouwens dat Linschoten in artikel 14 van de Algemene Bijstandswet heeft laten opnemen dat je LEVENSLANG geheel uitgesloten kunt worden van bijstand als je door de gemeentelijke sociale dienst een 'notoire dwarsligger' (Linschotens persoonlijke typering) wordt bevonden? (art. 14 betreft maatregelen voor het weigeren van bijstand in verband met het niet nakomen van verplichtingen gericht op arbeidsinschakeling en het door eigen toedoen op bijstand aangewezen raken). Of wat denk je van de informatieplicht van de Algemene Bijstandswet zoals vermeld in art. 69? Daarin wordt bepaald dat op het moment dat iemand informatie verzwijgt waardoor het recht op bijstand niet goed is vast te stellen, het recht op bijstand vervalt. Een wet die voornamelijk toegepast zal worden op van fraude verdachte 'cliënten'. Het gegeven dat bijstandsgerechtigden hiermee een recht wordt ontnomen waar zelfs de ergste crimineel een beroep op kan doen, namelijk het zwijgrecht zoals vastgelegd in art. 6 van het Europees Verdrag, schijnt geen probleem te vormen voor Linschoten. Ik zie het al voor me. Sociale dienst-ambtenaar: 'Je buren meldden ons dat ze je regelmatig met flessen wijn thuis zagen komen en we hebben, vooral gedurende de maand december, een grote stapel lege flessen als resultaat daarvan zien groeien achter je huis. Een onderzoekje wees uit dat je er nog een knap dure smaak op na houdt ook. Te duur, volgens onze berekeningen. Hoe is het mogelijk dat jij je dat kan permitteren terwijl je uitkering je daarvoor geen enkele ruimt biedt?' Verdachte: 'Ho us effe, bemoei jij je eige eens met je eigen zaken ja, daar hebben jullie niks over te zeggen, hoe ik mijn geld uitgeef!' Sda: 'Aha, overtreding van art. 69, uw recht op uitkering is hierbij vervallen. Volgende cliënt.' Dat kan nog gaan spannen na de Anschluß, als Duitsland onze sociale diensten op hun wettelijke verplichting wijst om art. 14 en 69 van de bijstandswet gründlich und pünktlich toe te passen. Stel je voor; raak je eerst je ersatz-baantje kwijt omdat je nogal griepgevoelig bent, daarna vind je als werknemer met een vlekje geen enkele werkgever meer die het nog aandurft om je aan te nemen en je wordt een langdurig betaalde-baanloze. Dat brengt je in betalingsmoeilijkheden, met het 'zwarte' karweitje dat de oplossing daarvoor zou brengen word je betrapt, daardoor kom je nog meer in de schulden, klus je maar weer wat bij om te voorkomen dat je wegens een huurachterstand op straat komt te staan, vervolgens krijg je te horen dat dat Janmaat-figuur uit de buurt je heeft verraden bij de gemeente, word je ook nog verplicht om aan je eigen veroordeling mee te werken (art. 69) en tot overmaat van ramp komt dan de Gründlichkeit van Duitsland ook nog even om de hoek kijken: artikel 14, lebenslang! Wolfgang Michal, Duitse schrijver van het boekwerk 'Deutschland und der nächste Krieg' ziet de Duitse roep om politieke eenheid in Europa ongeveer als volgt (weergegeven door F. Wielenga in Volkskrant 160995): 'Het loopt gesmeerd: het land wordt de kern van het toekomstige Europa, omgeven door landen die hun zelfstandigheid en belangen in toenemende mate in Duitse handen overdragen. Nog luidt voor Duitsland het parool: samenwerking en integratie, maar het is slechts een kwestie van tijd. Het taboe op Alleingange zal definitief vallen en Duitsland zal op eigen kracht zijn nieuw-oude Weltpolitiek bedrijven.' Einde citaat. Anders dan deze weergave van Michals visie doet vermoeden, doet Wielenga in zijn recensie zijn uiterste best om Michal af te schilderen als een Don Quichot. Daarbij komt hij onder andere met het volgende argument: 'Dat de naoorlogse Bondsrepubliek inmiddels vijf decennia succesvolle democratie achter de rug heeft, ziet hij (Michal, puntje.) gemakshalve over het hoofd.' Vijf decennia succesvolle democratie? Volgens mij is het Wielenga die gemakshalve wat over het hoofd ziet, namelijk de afgelopen vijf jaar die er voor hebben gezorgd dat we die andere vijfenveertig jaar inmiddels door de plee kunnen spoelen. Bedoelt hij soms die succesvolle democratie die de in EU-verband gemaakte afspraken over Kroatië schond door plotseling eenzijdig haar nazi-vriendjes aldaar erkennning van onafhankelijkheid te verlenen met alle gevolgen van dien? Bedoelt hij soms die succesvolle democratie met de president die vorig jaar op zondag 6 augustus op het Zweites Deutsches Fernsehen de duivelse Kroatische president Tudjman het groene licht gaf om met zijn leger de Krajina binnen te vallen waarna er een massale en zeer gewelddadige etnische zuivering plaatsvond in een gebied waar al eeuwen lang uitsluitend Serviërs hebben gewoond? Of bedoelt hij die succesvolle democratie met de president waarvan de kennis over- en dus zijn betrokkenheid in- een krankzinnige plutoniumsmokkel in de doofpot kon worden gestopt ondanks dat zijn CDU-collega, de verantwoordelijke minister Schmidbauer, in de parlementaire enquête verklaarde dat Kohl van deze smokkkel op de hoogte was gebracht? Of die succesvolle democratie waarvan de MiG-21-toestellen van het opgedoekte Oostduitse Volksleger ondanks het wapenembargo toch in Kroatië opdoken waar ze onder andere werden ingezet om een kolonne Servische (burger)vluchtelingen mee te beschieten? Of die succesvolle democratie waarvan de buitenlandse inlichtingendienst (BND) 'zonder' politieke toestemming zogenaamd landbouwvoertuigen naar Israel verscheepte terwijl het in werkelijk wapens waren? Of die succesvolle democratie waarvan medewerkers van het ministerie van Defensie toch wapens naar Turkije hebben verscheept terwijl de regering op dat moment een algemeen wapenembargo tegen dat land had ingesteld? Of die succesvolle democratie waarvan de BND en de Beierse recherche dusdanig zijn versmolten met de Beierse Hypotheekbank dat de laatste zomaar 265 miljoen dollar gereed hield voor de enscenering van plutoniumsmokkel? Weet Wielenga soms niet wat een succesvolle democratie betekent? Ook durft Wielenga in zijn tirade tegen Michal verschillende keren te beweren dat de geschiedenis zich nooit herhaalt. Niet precies nee, maar wel in grote lijnen. Of is het soms niet zo dat Duitsland al twee keer heeft geprobeerd om heel Europa te bezetten? Hoeveel oorlogen hebben de Serviërs, Kroaten en moslims al niet uitgevochten in ex-Joegoslavië? De beste opmerking van Wielenga was 'dat men zich kan afvragen waarom een serieuze uitgeverij als Rowohlt deze van-dik-hout-zaagt-men-planken-analogie heeft willen uitgeven.' Inderdaad, denk daar nog maar eens even over na. Nog wat onzin waarmee Wolfgang Michal werd neergesabeld door Herr Wielenga: 'hij constateert schijnbare overeenkomsten tussen het keizerrijk en het verenigde Duitsland en vermengt die met uit het verband gerukte citaten van huidige politici en topmanagers van grote bedrijven.' Die citaten kunnen dan misschien wel wat uit hun verband zijn gerukt, dat brengen citaten nogal vlug met zich mee, maar geldt hier niet het gezegde: waar rook is, is vuur? Dit lijkt me het juiste moment om een citaat uit 'Volg het spoor terug' van J.B. Charles in de strijd te gooien (uitgegeven door de Bezige Bij, 1953. J.B. Charles is een pseudoniem van prof. mr. W.N. Nagel, aktief in het verzet tijdens WOII, een schrijver waarvan in het vervolg nog meer citaten zullen volgen): 'Joseph K. (Duitse oorlogsmisdadiger, puntje.) heeft zijn kans gehad door Hitler, die zijn kans kreeg van de duitse liberalen en 'christelijken', van bankiers en mensen als dominee Gogarten, die 'orde' van goddelijke afkomst achtten, die autoriteit tegenover 'atomatisering' en een sterk feitelijk gezag boven alles stelden.' Juist ja, liberalen en bankiers met een steuntje in de rug van de kerk. Zou Wielenga werkelijk denken dat de topmanagers van de grote bedrijven 'van' Michal nu, zo anders zijn dan de liberalen van toen? De Beierse Hypotheekbank heeft in ieder geval laten zien dat bankiers er nog steeds niet voor terugdeinzen om de politiek te manipuleren (naar verluidt verleende de bank medewerking aan het snode plan mede vanwege het argument dat zo kort voor de verkiezingen van oktober 1994 de 'ontmanteling' van een plutoniumsmokkelaarsbende de regeringspartijen van de deelstaat Beieren een fikse kiezerswinst zou opleveren). Hoe is het Wielenga, ben je er nog? Ik kap er voorlopig mee. O ja, leden van de kleintjeM-redactie, wat een mooi nieuw puntje-logo zeg! Typisch weer een geval van puntje om juist bij zo'n gelegenheid met baard-bytes aan te komen. Maakt ie ook nog in het tweede zinnetje al een blunder van een fout... airmail in plaats van airmile... maar goed dat er bij stond dat mijn vermoeidheid me op dat moment bijna van mijn stoel liet vallen. Mag ik die milieubeschermingsgedachtekronkel nog eens overdoen? Dankjewel, daar komt ie dan: And she's buying an airmile to heaven. Mag ik dan ook nog even dit puntje wat langer maken dan het toch al is door hieronder een samenraapsel te plaatsen van de zinnen en aantekeningen die het uiteindelijk niet hebben gehaald in de bovenstaande tekst? Dankjewel! De (inmiddels ex) directeur van de Rotterdamse sociale dienst drs Czyzewski heeft vastgesteld dat 80% van zijn betrapte bijstandsfraudeurs wel moest frauderen, puur om te overleven. De hele EU-beslissingsstructuur is zo ondemocratisch als de pest en miljarden EU-gemeenschapsgeld kunnen ongecontroleerd worden uitgegeven. Mijn voorspelling voor 1996: Een explosie van agressie gericht op ambtenaren van de sociale dienst. (Het jaar daarna keuringsartsen?) EU? EURT! Zou er dan echt niemand in dit alsmaar enger wordend landje in de gaten hebben dat de pogingen van de VVD om de winkels iedere zondag open te krijgen zo verwoed waren omdat die regeling naadloos zou hebben aangesloten bij hun wens dat de flexibele werknemer ook op zaterdag zijn diensten in zal moeten gaan zetten? De landen van West-Europa die, geschrokken van de pijnlijke les hoe structurele armoede, sociale onrechtvaardigheid en manipulaties van de politiek door het bedrijfsleven konden uitdraaien op een oorlog tengevolge waarvan ze vijf jaar nazi-onderdrukking hebben leren kennen en om een herhaling daarvan te voorkomen hun democratische regels hebben versterkt en een sociaal vangnet hebben gecreëerd, worden nu weer teruggeworpen naar de primitiviteit van de vrije markt. Dat kan elders op de wereld misschien een tijdje goed gaan, maar Europa, de bakermat van nazisme, fascisme en antisemitisme, waagt zich aan een gevaarlijk experiment.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 2

Gemeente wint prijs met beleidsplan

De prijs voor het meest nietszeggende proza van het jaar gaat op de valreep van 1995 nog naar Beeënwee van Gross Den Bosch. De jury heeft hen de prijs toegekend voor "het beleidsplan in hoofdzaken", dat op 27 december 1995 het licht zag. Met name was de jury zeer ingenomen met de wijze waarop de auteur(s) de maatschappelijke werkelijkheid wisten te reduceren tot een matrix van platitudes en banaliteiten, waarbij de spanning tussen voornemen en daad op onderkoelde wijze 21 pagina's wordt volgehouden, zonder te ontaarden in demystificatie. Integendeel, de auteurs verliezen niet uit het oog dat interventies in de sociale werkelijkheid het produkt dienen te zijn van voldragen besluitvormingsprocessen, welke -uiteraard- gefaseerd tot implementatie behoren te worden gebracht.
De jury hoefde niet uitgebreid te argumenteren over het belang en de betekenis van deze schepping, vandaar. Hulde!!!
Enkele voorbeelden van geraffineerd spelen met de werkelijkheid, het benadrukken van gevolgen in plaats van oorzaken, het op innovatieve wijze invulling geven aan verouderde definities willen wij U niet onthouden.
- pag 2: "In meerdere opzichten dreigt immers het gevaar van tweedeling, met aan de ene kant mensen die vanzelfsprekend wel en aan de andere kant burgers die noodgedwongen niet deel hebben aan maatschappelijke verworvenheden. Dat uit zich in langdurige werkeloosheid, armoede, sociaal isolement, drugsverslaving, criminaliteit en dakloosheid. De bestrijding daarvan dient hoog op de agenda te worden gezet."
- pag 4: "De bestuurders stimuleren met een open instelling door middel van formele en informele contacten alle betrokkenen (zowel instellingen als bewoners) tot het nemen van medeverantwoordelijkheid. Dit betekent dat het college zich initiatiefrijk en daadkrachtig opstelt, goed communiceert en consequent handelt."
- pag 10: "De economische dragers van de stad (o.a. aanleg bedrijfsterreinen, ontwikkeling spoorzone) dienen explicieter gerelateerd te worden aan inschakeling van Bossche werklozen. PPP (Public Private Partnership) en Social Return hebben daarin betekenis."

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

The times, they aren't changing...

Vanwege de recente gemeentelijke herindeling zit DenBosch nu op 130 duizend inwoners. Dat schuift dus weer 200 gulden netto extra per maand voor elk gemeenteraadslid, kassa! Even wat politici over de tong... Van Peter Claessen zullen we vrijwel niets meer terugzien binnen de Bossche gemeentepolitiek. Hij is niet alleen geen wethouder meer maar is ook gewipt als fraktievoorzitter van D66. Jammer? Van Claessens opvolger, Marcel Griens, moeten we nog maar afwachten of ie net zo'n gevoel voor humor heeft. Een kompleet vernieuwd college van burgemeester & wethouders, nu nog krokanter! We zitten nog wel eventjes met Joke van der Beek als tijdelijk burgemeesteresse opgezadeld. Alleen Guus Paanakker (VVD) en Paul Kagie (PvdA) zijn terug als wethouder. Nieuw zijn Yvonne Schram en Frank van Beers (CDA) en Rien van Grunsven en Henk Goedhart van Rosmalens Belang, de grote winnaars. Cirkuleerde er vlak voor de verkiezingen binnen het muurkrantkollektief, en dus in het Kleintje, het verhaal dat Evelien van Onck van GroenLinks niet terug zou keren, nu is duidelijk dat ze opstapt bij de volgende verkiezingen, over twee jaar alweer. Haar opvolger, Bart Eigeman, loopt zich vanaf nu langs de zijlijn warm. Het schijnt namelijk dat Erik de Rooij de rest van z'n carrière buiten de politiek wil voortzetten, dus dat wordt dringen bij GroenLinks. We zullen proberen jullie op de hoogte te houden.
Er dreigde ook nog even een politiek relletje rondom heer Frerichs, één van de hogere gemeente-ambtenaren in DenBosch. Bij zijn herbenoeming tot sektorhoofd bleek dat hij niet unaniem gewaardeerd werd, er vielen een aantal blanco stembriefjes in de mand. Frerichs had al eerder grote problemen toen hij nog direkteur van de gemeentelijke sociale dienst was, zijn personeelsleden konden hem wel wat doen, maar hebben dat nagelaten. Over de nieuwe wethouders en gemeenteraadslden valt nog weinig te melden. We kennen ze (nog) niet. Duidelijk is wel dat verrassingen niet uitgesloten zijn. Nu al is duidelijk dat het voorstel van Frerichs en Joke van der Beek om de huidige directrice van de Sociale Dienst, Lucie Zweers, tot voorzitter van de nieuw op te richten Cliëntenraad te benoemen, het niet heeft gehaald. Er komt onder druk van diverse belangengroepen wel degelijk een 'onafhankelijke' voorzitter en terecht! Hoe de preciese invulling zal zijn van de beleidsvoornemens met betrekking tot de Nieuwe Algemene Bijstands Wet is zeer onduidelijk en eigenlijk best wel spannend. Enkele nieuwe gemeenteraadsleden hebben namelijk toch wel wat kritiek op de voorstellen zoals ze door Joke van der Beek gedaan zijn. Op donderdag 1 februari, in de gemeenteraadsvergadering, zal dit alles duidelijk worden. De nieuwe wethouder van Sociale Zaken, de ex-marechausseeër en gevangenenbewaarder Henk Goedhart van Rosmalens Belang, weet nog niet precies wat ie er allemaal van moet vinden. Het is te hopen dat hij alle tot nu toe geuite kritiek op de bezuinigingsplannen serieus neemt anders staan hem nog veel spanningen te wachten. Over Paul Kagie is de laatste weken veel in het Brabants Dagblad geschreven. Hij is daarin al als een diktator neergezet vanwege de enorme hoeveelheid politieke onderwerpen die hij naar zich toe heeft getrokken. Wij zullen dit in de komende jaargang van het Kleintje gegarandeerd op de voet volgen.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

And a jolly good newyear to you...

Spannend geweest, die laatste minuten? Voornemens gemaakt? Jezelf een goed jaar toegewenst? Want dat had je wel verdiend nietwaar? Zo'n 30.000 asielzoekers die in ons land in grote centra wonen, dicht op elkaar gepropt, hebben zichzelf weinig illusies gemaakt rond de jaarwisseling. Voor hen was de jaarwisseling gelijktijdig een dramatisch keerpunt van beleid.
Per 1 januari 00.00 uur is de ROA beëindigd. Vertrok op 31 december 1995, 23.58 uur, nog de laatste familie naar een huis, ergens in een provinciedorpje, een paar tikken later op de klok heeft dat onmogelijk gemaakt. Geen asielzoeker mag z'n wachttijd meer in een normale woning doorbrengen. Lang leve de integratie. Men woont in centra, veelal voormalige legerplaatsen, onverkoopbare bungalowparken of op parkeerterreinen waar caravans zijn neergezet. Soms met acht onbekenden op een kamer of met vier in zo'n caravan. De wachttijden voor asielzoekers zijn lang. Vaak wel drie jaar in totaal, voordat de beslissing definitief daar is. En al die tijd moet men in zo'n centrum wachten. Pas nadat de beslissing is genomen en alle eventuele procedures zijn gevoerd kan de vluchteling worden uitgeplaatst naar een gewoon huis. Mits het een positieve beslissing was, want anders volgt 'verwijdering' uit Nederland danwel gevangenneming in een vreemdelingengevangenis of het geplande kamp Ter Apel. Neem even een minuutje en stel je even voor wat asielzoekers zichzelf dit jaar gewenst hebben.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 4

Van der Plas versus Venema

We schreven al eens dat op 21 november 1990 Adriaan Venema op brute wijze voor de studio van RTL4 met een ploertendoder werd mishandeld. In zijn memoires, onder de naam 'verleden tijd', beschrijft Venema de mishandeling: 'Ze hadden een soort van uniform aan...
Ik draaide me om, opende het portier en dook mijn auto in. Ze schoten naar voren en voordat ik het portier kon sluiten, hadden ze mijn benen al vast. Ik greep mijn stuur vast en probeerde te voorkomen dat ze me uit de auto zouden trekken, maar ze waren te sterk. Ze sleurden me uit de wagen en ik viel op de grond. De kleinste van de twee sloeg op me in met een ploertendoder, de grote had een baseball-knuppel...'

Een publicatie van Venema in Vrij Nederland van oktober 1990, waarin hij de plannen van uitgeverij Gerard Timmer aanviel, die de memoires van Florrie Rost van Tonningen-Heubel alias de zwarte weduwe wilde uitgeven, vormde volgens Venema de aanleiding voor zijn mishandeling. Venema zelf was ervan overtuigd dat Richard "Dat record van zes miljoen zullen wij de volgende keer verbeteren" van der Plas een van de schuldigen was. Echter toen op 22 november de zaak voorkwam bleek het schijnbaar toch anders te liggen. Zo was er aan de hand van verklaringen van een pizzabezorger die kort voor het misdrijf twee verdachte mannen bij de RTL-opnamestudio zag een compositietekening gemaakt. "Daar lijkt u wel een beetje op he?" vroeg de rechtbankdirecteur op 4 april 1994 aan hem. "Nou dat vind ik niet" antwoordde Van der Plas. Op 22 november bevestigde de pizza-bezorger die woorden door te verklaren dat hij de aanvallers had zien wachten bij de RTL-studio's en dat Van der Plas daar niet bij was. Venema had destijd ook gezegd dat hij de foto van Van der Plas, nadat hij de 'dader' had herkend, zonder commentaar, naar zijn vrouw had gefaxt. Zijn vrouw had zijn belagers gezien, toen zij bij Venema aan de deur stonden. Venema beweerde dat zijn vrouw Van der Plas direct had herkend. Nu blijkt dat Venema haar de foto heeft laten zien met de vraag of zij zijn aanvaller herkende, zij herkende hem niet. Ook verklaarde het voormalig CD-raadslid Frans Hofman dat Van der Plas de mishandeling zelfs bij herhaling had toegegeven. Dit zou, volgens Hofman, ook Vreeswijk gehoord hebben. Nu heeft Vreeswijk verklaard dat hij Van der Plas dat niet heeft horen zeggen.
Daarnaast heeft Venema verklaard dat hij door de vechtpartij aan één oor doof zou zijn geworden. Dit werd door alle getuigen afgedaan als onzin en ook zijn huisarts had nooit iets geconstateerd. Of dit nu echt zo was zullen we nooit weten, immers op 31 oktober 1993 koos Venema ervoor om uit het leven te stappen. En als gevolg van deze 'overweldigende' bewijzen kreeg Van der Plas vrijspraak.

Maar zeker één ding is nog steeds niet opgelost. Op 8 november 1993, één week nadat het nieuws van Venema's zelfmoord bekend wordt zegt Van der Plas zonder enige aanleiding op het partijkantoor van de CD: 'Die Adriaan Venema heeft zelfmoord gepleegd he?'. Echter op 4 november 1995 verklaart Van der Plas tegenover de rechtbank: 'Het is volkomen onterecht dat ik hier zit. Ik heb de heer Venema nooit ontmoet. Ik kende hem niet eens'.

Voor meer informatie over Richard van der Plas, zie Kleintje 289. Met dank aan De Stelling en KAFKA voor het verstrekken van informatie.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

Nieuwe apartheid

Nee, je leest niet over Zuid-Afrika, maar over de nieuwe wetgeving in Nederland, de 'koppelingswet'. De koppelingswet suggereert een koppeling maar houdt feitelijk een ontkoppeling in. Een ontkoppeling van illegalen en vluchtelingen die in de procedure zitten van collectieve voorzieningen en regelgeving.
Het woord 'koppelen' komt van de koppeling van administraties van overheids- en semi-overheidsdiensten. Big Brother.
Als je ontkoppeld wordt heb je geen recht op onderwijs, gezondheid etc. Om deze ontkoppeling te bereiken is de wet op de identifikatieplicht ingevoerd en een vreemdelingen administratiesysteem. Ook binnen Schengen en Europa worden administraties aan elkaar gekoppeld. De overheid meent dat deze ontkoppelingswetgeving nodig is omdat ze stug blijft volhouden dat ons land helemaal verstopt zit met illegalen die allemaal misbruik maken van ons o zo broze collectieve voorzieningen-nivo. Tegen beter weten in. Al vaak is aangetoond dat de aantallen zo hoog niet zijn en dat misbruik verpulvert als je 't vergelijkt met misbruik door niet-illegalen, dus vooral zij die binnen onze landsgrenzen ter wereld kwamen en Jansen of Pietersen heten. De Ontkoppelingswet is daarnaast overbodig. Feitelijk hebben illegalen al geen toegang tot voorzieningen, bekontroleerd door de wet op de identifikatieplicht. Daarnaast is misbruik zo wie zo strafbaar, daar heb je koppelings- noch ontkoppelingsregelingen voor nodig.
Pijnlijk genoeg is het de staat zelf die mensen illegaal maakt. Vluchtelingen die zich bij een Aanmeldcentrum melden, waarvan justitie meent dat ze toch geen kans op toekking van de vluchtelingenstatus zullen maken, worden domweg op straat gezet. Uitzetten kan niet, want deze mensen voeren -veelal met sukses- rechtzaken tegen de staat omdat ze uitgesloten worden van de internationaal afgesproken asielprocedure-toegang. Maar in de tussentijd staan ze mooi op straat en als ze ziek worden hebben ze pech gehad.
Mooie boel. Groepen mensen worden uit de samenleving gestoten. Toch zullen ze moeten overleven! Dus worden ze gedwongen tot criminaliteit (als jij honger hebt jat je ook wel). En wat dacht je van allerlei slimme commerciële types die pseudo-medische hulp gaan geven, uiteraard tegen fikse tarieven...?
Amerikaanse toestanden.
Ambtenaren worden de armen en ogen van justitie. Daar schreef Orwell toch letterlijk dat boek over?! Elke loket-ambtenaar zal moeten checken of je legaal of niet bent. Iedereen weet wie wel en wie niet gekontroleerd zal worden. Let wel, niet door opsporings-ambtenaren of politie, maar door iedere pennelikker van de overheid!
Een vertegenwoordigster van de Haagse Adviesraad Multiculturele Stad vertelde bij een bijeenkomst in Den Haag: 'Als de wet wordt ingevoerd zal het integratiebeleid, het streven naar een multiculturele samenleving op alle manieren worden ondergraven. Het wordt een soort klikmaatschappij'.

Het Autonoom centrum vindt dit administratieve apartheid en wij vinden dat ook. Het Autonoom Centrum, dat je trouwens kunt steunen via giro 6131418 tnv st. afval amsterdam, roept op tot burgelijke ongehoorzaamheid. Of was 't nou burgeRlijke ongehoorzaamheid, want ik wil niet voor rara hardcorekern worden uitgemaakt.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

Sociaal ondernemerschap

Je zal toch maar bij de SSW huren. Twee keer per jaar ontvang je het zogenaamde SSW-(t)huisblad. Dieptreurig blaadje. Tien bladzijdes. Drie daarvan gaan over de directiewisseling. Alsof dát de huurders interesseert. Als je 'm aan de telefoon probeert te krijgen lukt dat toch nooit, dan moet je 't altijd met z'n Hekking-achtige hondje Van Kempen doen. Verder een dreigend artikeltje over te laat huur betalen (hup, meteen naar de deurwaarder) en over kosten die ze je in rekening brengen als je verhuist, omdat je een vlekje op je muur achterliet. Een pagina behandelt de verkoop van woningen, en de types die in de Raad van Commissarissen zitten (Modderkolk, in het dagelijks leven notulist van de Provinciale Staten-vergaderingen; Markensteyn, die een commercieel adviesbureau heeft; Van den Bersselaar, directeur van de Van Neijnselstichting. Kan iemand nog iets leuks over hen vertellen? Postbus 703)
Ook wat interessante cijfers: De SSW verdeelt haar woningen in de volgende kategoriën: De goedkope woningen, huur tot f 600,- per maand. (Pardon, goedkoop?) De 'bereikbare voorraad' met huren tot f 680,-. De betaalbare voorraad met een huur tot f 810,- (wát? Betaalbaar? Zijn die lui duf of zo? Hoe durven ze!) Op dezelfde bladzijde durven ze te schrijven: "De SSW heeft als sociaal ondernemer de taak om met name te zorgen voor betaalbare woningen voor huurders met lagere inkomens." Tja, daar verstaan ze dus wel ruim 800 piek kaal in de maand mee... Sociaal ondernemer m'n neus! De twee pagina's die zijn besteed aan de bewonersbelangenverenigingen zijn nep. Nep om die reden dat de SSW vroeger uit een aantal corporaties bestond, een soort kleine SSWtjes. Huurders huurden dus bij die verschillende corporaties. Nu alles onder de SSW-mantel is genomen zijn de corporaties domweg omgedoopt tot bewonersbelangenvereniging! Stel je voor. Het ene moment ben je de verhuurder en knip....dan ben je de belangenorganisatie van huurders. Knappe goochelarij. Bij de eenwording van de SSW zijn fikse bedragen aan die zogenaamde belangenklubs betaald. En daar zitten ze nou lekker plannetjes mee te smeden. Daarnaast vangen ze nog 45 cent per maand per lid. Kassa! (Wie kan ons meer over de financiële slimmigheden van deze zgn. belangenklubs vertellen? Postbus 703).
De resterende drie pagina's zijn reklamepagina's. Oh, er staan ook nog een kleine 10 foto's in...allemaal over de direktiewisseling. Mooi blad hoor. Een echt huisblad. Ik heb toch godverdomme zo'n klotesticker niet voor niks op m'n brievenbus geplakt! Eikels!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

Melkertbaan bij parasiet

Waar die enorme dwang tot loonslavernij tot leidt valt mooi af te lezen aan het volgende voorbeeld. Al enige tijd is in DenBosch een onderneming aktief die ervoor zorgt dat leegstaande gebouwen niet 'onbevoegd' in gebruik worden genomen. Kraakwachten leveren aan spekulanten, dus. Aangezien er een enorme leegstand bestaat van kantoren, ze bouwen maar raak & iedereen spekuleert op toekomstige winsten, is er groeiende een markt voor iemand die kraakwachten levert. Joost van Gestel, woonachtig te Berlicum, is zo'n kraakwachten-handelaar. Hij heeft een bedrijfje op Rompertpark en was tot voor kort aktief onder de naam Stichting CAMELOT (samen met partner Bob de Vilder). Nu heeft hij het voor elkaar gekregen om als kraakwacht-handelaar een administratieve kracht binnen te halen via de MELKERT-regeling! Ja hoor, strooi maar in het rond die 'ondernemer'subsidies, wat kan ons het schelen! Nou het kan ons heel wat schelen dat dit soort parasieten die de spekulatie in leegstaand onroerend goed bevorderen geld in handen wordt gespeeld via de Melkert-regeling. En de goedkeuring door de gemeente DenBosch van deze Melkert-banen-plaats zegt veel over de motieven van diezelfde gemeente. Het interesseert ze niet wat voor werk er aangeboden wordt, als er maar (betaald) gewerkt wordt. Overigens heeft de gemeente DenBosch de Stichting Camelot (dat wil zeggen Joost Van Gestel) al eens ingeschakeld om een school aan het Emmaplein tijdelijk te laten bewonen (opzegtermijn van twee weken!!) Welk een Waanzin!!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

tsjakkaa!

De ambtenaren van de gemeente groot-DenBosch zijn het nieuwe jaar in chaotische omstandigheden begonnen. Er is een enorme interne verhuizing aan de gang, de eerste week van dit jaar waren diverse gemeentelijke diensten vrijwel niet telefonisch benaderbaar. Om alle spanningen voor de ambtenaren enigszins te neutraliseren heeft iemand bedacht om ene Hans Borgo uit Amsterdam naar DenBosch toe te halen. Deze kopie van Emiel Ratelband, de "tsjakkaa!" gillende vuurloper en frietboer uit Arnhem, heeft op dinsdag 2 januari in het Theater aan de Parade, de nieuwe naam voor het Casino, Bossche ambtenaren staan toeroepen. Hans Borgo spoorde de ambtenaren aan om zich "auditief, visueel en kinestetisch" in te zetten. De gekte neemt steeds grotere vormen aan, wij zijn benieuwd...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

McDonalds

McDonalds (of McMurder, McDollars enzovoorts, al naar gelang je politieke voorkeur) heeft ook een "goed" voornemen voor het nieuwe jaar; ze gaan uitbreiden! Inderdaad, niet echt verrassend. Ditmaal is de bedoeling dat ze een groot aantal mini-filialen gaan openen bij benzinestations langs snelwegen. McDonalds heeft dit een tijd terug bevestigd; de vraag of deze benzinestations eventueel Shell zouden kunnen zijn werd (natuurlijk) bevestigd noch ontkend. Zouden ze dit doen, zouden ze gaan samenwerken, dan zou dus de regenwoudkapper McDonalds samenwerken met milieuvernietiger-in-het-algemeen Shell? Dan zou dus eerst het regenwoud omgehakt worden (sowieso nu al per maand een gebied zo groot als Nederland), om er één oogst lang veevoer te verbouwen, daarna is de grond namelijk uitgeput... uitgeput? Sorry, vergeten, een bepaalde benzinemaatschappij zou er natuurlijk olieplatforms, boortorens, pijpleidingen en olietankers heen kunnen sturen, om ook de binnenkant van de aarde daar te plunderen. Ik ben benieuwd hoe het overleg tussen deze twee multinationals gaat... "Mogen wij alsjeblieft onze hamburgers bij jullie benzinestations verkopen?" "Alleen als wij jullie grondgebieden bij de evenaar leeg mogen pompen". ...En beide horen ze de kassa al rinkelen?
President-direkteur Shell Nederland, de heer J. Slechte, heeft voor de zekerheid naar het verleden gekeken, en heeft als ekstra goed voornemen in zijn nieuwjaarsspeech het idee geopperd om "een gedragscode voor aktiegroepen" in het leven te roepen. Zou hij bang zijn voor een aktie ofzo? Eventueel zou dat natuurlijk mogelijk zijn, beiden hebben daar in het verleden (en nog steeds!) last van gehad.
McDonalds heeft bijna altijd deze aktievoerders de mond kunnen snoeren met dreigementen over smaadprocessen, Shell laat zulke problemen liever oplossen door de plaatselijke politiek. Dat gaat in een land als Nigeria nog net door de beugel, Nigeria wil een miljardenbedrijf als Shell vast niet verliezen, ook al gaat dat ten koste van, pak 'em beet, een 100.000 planten-, dieren-, en mensensoorten... In het rijke westen gaat dat anders. Kijk als goed voorbeeld naar de Brent Spar-affaire, een Europese (lees: Westerse) aangelegenheid... Shell's omzet daalde in enkele maanden 80% (Duitsland), enkel en alleen omdat Greenpeace iets onder de aandacht brengt, en de Europeaan, of Europees, of wat dan ook, zich nu eens niet passief opstelt en besluit de komende tijd Shell voorbij te rijden in hun zoektocht naar voer voor de heilige koe.Al met al, zo'n gedragscode schiet hier niet echt op en eigenlijk is het ook wel een beetje hypocriet misschien; Shell geeft toch ook geen inzage in alle rapporten?

Smerige praktijken!
In de Opzij, die ik toevallig onder ogen kreeg, zag ik een advertentie van McDonalds waarin op een werkelijk smerige manier misbruik wordt gemaakt van illusies die vrouwen (en ook mannen) krijgen aangepraat via andere reklames (eigenlijk zijn ze allemaal smerig, maar daar wil ik het nu niet over hebben). Ik citeer: "Als u trek krijgt in iets lekkers, waar denkt u dan aan?" Daaronder drie foto's: een Chippendale, een chique ober en een McDonalds-mannetje. Keuzemogelijkheden: a. Sex b. Haute Cuisine c. McDonalds. Onder de foto's een toelichting. "Gelukkig voor ons dromen hele volksstammen bij lekkere trek van een Big Mac, een portie Franse frietjes of Sundae ijs met chocoladesaus". Let op, nu komt het: "Alleen jammer dat sommigen zich daar schuldig over voelen! Terwijl er niets zondigs aan is". Daarop volgt een slap verhaal over hoe gezond hun hamburgers wel niet zijn, hoe weinig vet de frietjes opzuigen en over hoeveel verse groente er niet over een hamburger heen gaat, kortom wat ze je willen laten geloven is dat als je een paar kilo kwijt wilt, je vooral bij McDonalds moet gaan eten! En dat in de Opzij. En ik maar denken dat het waanidee van 50 kilo moeten wegen door de meeste Opzij-lezeressen toch al lang en definitief naar de prullenbak was verwezen. Maar McDonalds heeft waarschijnlijk heel goed in de gaten dat het merendeel van de vrouwen (en mannen) best weet dat het onzin is om te willen voldoen aan de eisen die onder andere de reklame aan hen stelt, maar hier in de praktijk toch behoorlijk veel moeite mee heeft. Wat wil je ook, als je (na al die jaren van vrouwenstrijd!) nog steeds van alle kanten te horen krijgt dat je lang, slank en mooi moet zijn om series genomen te worden. Bij veel mensen is het helaas al zo ver dat ze zichzelf niet eens meer serieus kunnen nemen als ze niet voldoen aan de slankheids'eis'. Het is goed dat ziektes als anorexia en boulimia de laatste jaren eindelijk serieus genomen worden, maar het is smerig om hier op zo'n manier gebruik van te maken! Niks op tegen als je je schuldig voelt als je bij McDonalds gaat eten, het lijkt me zelfs terecht, als het maar niet is omdat je je door je omgeving hebt laten aanpraten dat je geen vette hap mag gaan halen als je daar zin in hebt!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

Jojo's

Zo heb je een Meldpunt tegen discriminatie en zo heb je niets. Zo heb je CD'ers in je gemeenteraad en zo heb je niets.
Wie herinnert zich nog de subsidiestrijd van het 'Bosch Meldpunt tegen Discriminatie' dat eind jaren '80 uit het anti-fascisme kommitee werd opgericht? Jarenlang funktioneerde dit meldpunt als centraal antidiscriminatie buro. De gemeente richtte haar eigen meldpunt op, dumpte er een wegbezuinigde ambtenaar op en hief het een goed jaar daarna weer op. Geen draagvlak, geen meldingen. Na hevig politiek gekrakeel werd het partikuliere meldpunt gesubsidieerd. Twee jaar daarna was ook die subsidie weg. 'Omdat er geen discriminatie in de stad is'. Werkelijke redenen lagen in het feit dat het meldpunt, inmiddels 'Variant' genoemd, zich verzette tegen een racistisch schilderij in een kerk in Vorstenbosch. Tonnie vander Meulen, baas van het Brabants Dagblad die de primeur over de protesten aan z'n neus voorbij had zien gaan richting Volkskrant, startte een anti-Variant kampanje. Gevolgd door de reeds bekende Spierings, een man die zich regelmatig schuldig maakte aan racistische praat, onlangs op de gemeenteraadsverkiezingenlijst van het AOV en ook weer in het Brabants Dagblad waar hij z'n racistisch gebral weer volop kwijt kon. Het schilderij van Bosschenaar Hendrik de Laat liet een goede heilige zien (witte man) en twee boosaardige duivels (halfnaakte vrouw en coke-snuivende zwarte man). Ondanks de strijd van Brabants Dagblad en Spierings tegen de kritische geluiden van Variant, zijn inmiddels vrijwel alle wijze organisaties in aktie gekomen tegen dit schilderij. De schilder is inmiddels overleden, maar naast z'n schilderij hangt nu een anti-racistische versie. Sukses dus!
Variant werd destijds feitelijk op grond van het spektakel rond dit schilderij wegbezuinigd, het CDA liep daarbij voorop.
Nu was het het CDA die de is voor een meldpunt tegen discriminatie weer in de college-onderhandelingen wierp. Zou dat iets te maken hebben met die Meijer waarover wij onlangs schreven? Meijer, voorzitter van het Noord-Zuid Bevrijdingsfestival en de Surinaamse Welzijnsstichting bleek lid van het CDA te worden, zo citeerden wij toen uit ons heimelijk toegespeelde CDA-notulen. Na de vorige verkiezingen waarbij rampzalig veel racisme-stemmen drie CD'ers in de raad plaatsten, stelde het oude bestuur van Variant -want zeikerig was ze niet- dat ze bereid was het meldpunt akuut weer te starten, alle netwerken waren immers nog intakt. Maar nee hoor, een briefje van B&W: 'geen behoefte, niet nodig'. Nou willen ze d'r weer wél een.
En zo blijven we aan de gang. We worden er draaiering van...
Bij het COS waarschijnlijk niet, die zitten er al jaren op te azen. Bingo!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

Media-oorlog in DenBosch

Vrijheid van drukpers, mooi... wie de drukpersen laat draaien, betaalt, bepaalt wat er van die meningen gedrukt (openbaar) wordt. Daar kunnen wij met het Kleintje maar een heel klein beetje aan bijdragen, want wat betekenen die 1500 krantjes van ons wanneer je dat vergelijkt met een dagblad als het Brabants Dagblad waarvan er elke dag ongeveer 164.000 van de rotatiepersen rollen? Het Brabants Dagblad is van de Brabant Pers BV en dat is weer een dochteronderneming van de Verenigde Nederlandse Uitgevers (VNU), een miljardenbedrijf. De laatste jaren is het in Nederland steeds zichtbaarder geworden dat er nog slechts een heel klein aantal zeer grote uitgeversmaatschappijen onderling de koek verdelen. VNU is één van de grotere, zij hebben zo langzamerhand een totaal monopolie op de dagbladpers in Noord-Brabant (100%) en Limburg (75%). Kranten als het Brabants Dagblad, Eindhovens Dagblad, de Stem en de Limburger vallen allemaal onder VNU. Maar ook vrijwel alle huis-aan-huis-bladen in dit zuidnederlandse gebied zijn van VNU. Tien jaar geleden waren er in Nederland nog 51 zelfstandige dagbladen met een eigen hoofdredactie, in 1995 waren dat er nog maar 39. Tien jaar gelden waren er 25 zelfstandige dagbladondernemingen, nu nog maar 14.
We zullen ons eerst even beperken tot de huidige 'bladenoorlog' rondom DenBosch. Al jaar en dag verschijnen in deze stad naast het Brabants Dagblad twee, zogenaamd onafhankelijke huis-aan-huis-reclame-bladen. Nou, hier is niets onafhankelijks aan. Zowel de Bossche Omroep (op zondag), via Dudon BV, als het Stadsgewest (op woensdag) zijn eigendom van de Brabant Pers, en dus van VNU. Een aantal jaren geleden, om precies te zijn van september tot en met november 1992, heeft een kiene ondernemer, Peter Holterman, geprobeerd dit Brabant-pers monopolie te doorbreken door met de "Nieuwe Bossche Courant" één keer per week huis-aan-huis te verschijnen. Dit mislukte door forse tegenwerking van de Brabant Pers-bladen en sinds half 1995 probeert hij het opnieuw, nu met de nog steeds wekelijks op zondag verschijnende "Bossche Weekend Koerier". En opnieuw is er trammelant. Volgens Holterman is de Bossche Omroep bezig adverteerders van hem weg te kapen. Dat ligt voor de hand, grutters onder elkaar, maar er is natuurlijk wel iets aan de hand. Het Brabants Dagblad gooit bewust olie op het vuur door alleen maar over de Nieuwe Bossche Courant te schrijven wanneer er ellende te melden is. Dit lijkt wel een beleidskwestie voor het Brabants Dagblad. Ook het Kleintje, de Bossche Lokale Omroep (BLOS) en andere informatie-aanbieders worden door het Brabants Dagblad konsekwent genegeerd, behalve wanneer er "vervelende stukjes" over geschreven kunnen worden.
Momenteel kun je dit goed zien aan de berichtgeving over de lokale radio- en tv-zender, de BLOS. Het lijkt wel een echte media-oorlog in DenBosch. Het graaien naar advertentie-guldens is druk aan de gang. Binnenkort gaan lokale omroepen 'commercieel'. Dat betekent dat Omroep Brabant, de Bossche Lokale Omroep (BLOS) en Brabants Dagblad-TV staan te dringen om elkaars adverteerders (geld). Onlangs werd de direkteur van de Blos, Frank de Bie, ontslagen. Hij was de laatste maanden ook kampagneleider van de PvdA en die belangentegenstelling ging het Blos-bestuur te ver. Althans volgens Boudewijn Chorus, programma-maker bij de BLOS en kolumnist ("Piet Specht") bij de Bossche Weekend Koerier. Overigens heeft de hierboven al eerder genoemde Holterman ook van alles te doen bij de BLOS. Nu schijnt Frank 'Emiel' de Bie, de ontslagen BLOS-direkteur voor een funktie als toekomstige direkteur bij Brabants Dagblad-TeeVee gevraagd te zijn. Nog deze maand komt dit naar buiten. Alle kennis van de BLOS via De Bie op schoot bij Hans Dona dus, de ex-PvdA-wethouder van 'kultuur' van DenBosch die nu een hoog baantje heeft bij Brabant Pers, de VNU-dochter die het Brabants Dagblad bestuurd. De financiële belangen zijn zeer groot. Wie krijgt de macht over de lokale TV? De BLOS is er dan toch maar in geslaagd om elke dag een journaal-uitzending te maken waarover je natuurlijk inhoudelijk en kwalitatief een hele hoop kunt melden, maar toch. De miljarden-guldens-onderneming VNU ziet hier natuurlijk op wat langere termijn dikbelegde boterhammen in en de huidige bestuursproblemen bij de BLOS worden daarom door de VNU, en dus het Brabants Dagblad, op de voet gevolgd.
Wij hopen dat we hier in het Kleintje daar nog het een en ander over kunnen berichten maar zijn hiervoor afhankelijk van informatie uit dat kleine, gesloten wereldje van professionele 'nieuws'verkopers. Wie dat wil kan ons hierover mededelingen doen, schrijf je kennis of meningen op en laat anderen hier in delen! Stuur je informatie op! Het Kleintje blijft het Kleintje...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 4

Bijstandsemigratie

De waanzin van deze tijd weerspiegeld in de openingszin van het journaal op Nederland 1: Gevaar voor bijstandstourisme;.... de Amsterdamse beurs is explosief gestegen.Hoera gelukkig, het gaat goed met de economie, zal de onuitgesproken boodschap wel zijn. Nu de kerstpakketten-alcoholica uit de hoofden van de pers"muskieten" weggetrokken is komt men in Bussum plots tot de ontdekking dat er per 1 januari 1996 een kleine wijziging van de bijstandswet komt. 't Gaat dan niet meer om het zo goed mogelijk mensen aan een uitkering helpen, maar om hen zo snel mogelijk uit de bijstand te krijgen, aldus het ietwat wereldvreemde commentaar van het journaal, dat -meer in overeenstemming met de heersende opvattingen- er aan toevoegt dat het wachtwoord nu is: ...controle, controle, controle.... Voor de gelegenheid krijgt een plurk van de GSD in Nijmegen de gelegenheid om aan te geven dat het er nu vooral om gaat om op jacht te gaan naar een baan. Eh tja, nu de gemeenten meer invloed krijgen op de hoogte van de bijstand kan het natuurlijk voorkomen dat (met omhooggetrokken lippen en ontblote snijtanden): "Mensen naar een gemeente gaan verhuizen waar de uitkering hoger is. Bijstandstoerisme." Toerisme???, hoezo toerisme; gaat de NS tegen een speciaal tarief met een GSD-excursie komen of zo? Nee, wat het plurkje bedoelt te zeggen is: bijstandsemigratie. Nou is ze niet de eerste die hiermee voor het voetlicht treedt, Joke van der Beek was zo vriendelijk om tijdens een commissievergadering over de nieuwe bijstandswet te zeggen: nou dan gaan ze toch verhuizen. (Dan hoeft Den Bosch niet de wat vriendelijker toeslagregeling van de gemeente Nijmegen over te nemen.)

Nog even wachten en we zijn weer terug in de vroege middeleeuwen, waar de armlastige poorters (bewoners) van de stad (andere niet natuurlijk) in het armenhuis opgevangen werden, charitas. Als je geen poorter was en armlastig dan kon je rondzwerven.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 1

Ingezonden

Onderstaande brief zal niet onmiddellijk begrepen worden door alle Kleintje-lezersters, vandaar dit inleidinkje. Briefschrijver André Obdam is in Kleintje 277 eerder genoemd in verband met de SP-'racisme'diskussie. Naar aanleiding van Obdam's optreden in een videoproduktie van Lokatel, de Haagse lokale omroep, werd hij op zijn vingers getikt door de president van de Haagse rechtbank die in zijn vonnis van 23 april 1993 opmerkte dat "A.A. Obdam met hetgeen hij heeft medegedeeld in de uitzending niet de gewekte suggesties dat allochtonen veel overlast in DenHaag Zuid-West veroorzaken heeft weggenomen, doch hiermee eerder deze indruk heeft bevestigd". De in onderstaande brief genoemde Eric Zwitser heeft in augustus 1994 een brochure uitgebracht onder de titel: "Je vrienden kies je zelf" (augustus 1994), die handelde over de dubieuze kontakten die de (Haagse afdeling van de) Socialistische Partij er op na houdt, onder andere met deze Obdam. Onderstaande brief was geschreven op briefpapier van de Stichting Betaalbare Volkshuisvesting DenHaag. Deze werkt op dit moment samen met "Initiatieven voor Betaalbaar Wonen" uit Amsterdam die met grootschalige akties bezig zijn tegen de jarenlange huurverhogingen. Veel plezier...

('s-Gravenhage, 12 december 1995) Geachte redactie,
Wat schetst mijn verbazing, een nieuw merk toiletpapier in mijn bus en dat nog wel vlak voor de feestdagen. U had zich de moeite kunnen besparen want ik ben al voorzien. Mijn vrouw koopt geloof ik het merk Popla. Het merk 'kleintje muurkrant' is te bot voor mijn kont en ik heb toch al last van aambeien. Overigens de drukinkt die U gebruikt, haalt U die rechtstreeks uit de riolering of lengt U deze substantie eerst nog wat aan met mestoverschot? Of komt het uit Uw eigen gierput?
PS/ De Heer J.Marijnissen en de Heer F.Bolkenstein hebben beiden drie dingen in ieder geval gemeen.
1) Zij komen tenminste met een genuanceerd verhaal.
2) Zij stoppen hun kop niet in het zand.
3) Zij doen niet aan riooljournalistiek.
Een goede raad. Gaat U beslist door en verdiep U verder in de antroposofie en de spirituele oorsprong van Jomanda. Dit soort dwazen past naar mijn mening ook meer bij het geestelijke niveau van Uw edele vriend Erik Zwitser.

Met vriendelijke groet,
A.Obdam (Stichting Betaalbare Volkshuisvesting)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 2

Waar gebeurd!

Gezien tijdens een kerstmanifestatie: een ambtenaar van de sociale dienst die collecteerde voor de Stille Armen! Hoewel de betreffende ambtenaar bekend staat als een zeer mensvriendelijk persoon (ja, die zijn er ook!), rijzen nu toch wel de volgende vragen:

1. Dwingt het wurgbeleid van Sociale Zaken van de gemeente Denbosch haar ambtenaren om in hun vrije tijd de armoede te bestrijden die in hun werktijd willens en wetens door diezelfde gemeente wordt gecreëerd? (Wat zou Kafka hiervan zeggen?)
2. Als in '96 de nieuwe ABW in werking treedt, kunnen we dan in de avonduren een straatbeeld verwachten van een groeiend legertje collecterende Sociale Dienst-ambtenaren dat in hun vrije tijd de, als gevolg van de Nieuwe ABW toenemende, armoede gaat bestrijden?
3. Als een Stille Arme, via het Algemeen Maatschappelijk Werk, een beroep doet op dat fonds Stille Armen, en in aanmerking komt voor een bijdrage, moet die bijdrage dan aan de Sociale Dienst worden opgegeven als extra inkomsten? Maakt de gemeente daarbij een verschil tussen 100,- uit het fonds Stille Armen of 100,- van je suikeroom? En wordt de bijdrage in de armoedebestrijding gekort op de uitkering?
4. Wat is dit voor een gemeentebeleid? Als de armen zich protesterend & piepend in de binnenstad laten zien om te laten weten dat het echt niet meer kan; als alle sociaal-maatschappelijke instellingen protesteren tegen het gemeentelijke sociale beleid; als de bisschop vanaf de kansel roept dat we de armoede moeten bestrijden, en o.a. e daklozen en bijstandsmoeders individueel bij moeten staan; als Sociale Dienst-ambtenaren in de avonduren geld bijeenschrapen voor de stille armen.... wat is dat dan voor een gemeente die wel voor miljoenen aan marmer op de straten smijt, maar doof is voor alle geluiden uit de samenleving?

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 293, januari 1996

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 293
  • Hits: 2