• Laatst gewijzigd: dinsdag 21 februari 2017, 16:59.

291

endemollende

Gelezen in de NRC van zaterdag 14 oktober 1995. Een stukje van Youp van 't Hek over Call-tv. We hadden het zelf niet beter kunnen doen, vandaar dat we het hier integraal overnemen.

"Hallo Richard, wil jij je tv wat zachter zetten?"
"U spreekt met Richard uit Schiedam."
"Ik vraag of je je tv wat zachter wilt zetten?"
"Ja."
"Dank je wel. Waar bel je voor?"
"Voor het spelletje."
"Wat denk je dat het is."
"21?"
"Eenentwintig is niet goed, helaas!"
"Hallo Inge."
"Met Inge uit Geleen. Is het 26?"
"Inderdaad. Het is 26. En we gaan kijken wat je gewonnen hebt. Een gezichtsbruiner. Hij komt naar je toe."
"Mag ik de friteuse?"
"Wat zeg je? Nee, je mag niet de friteuse. Die is verbonden aan de volgende vraag: "Hoe lang duurt de 24-uurs race van Le Mans?" U kunt nu bellen."

Radeloos staar ik naar het scherm van mijn televisie; Endemol, Tros, RTL en Veronica hebben mijn incasseringsvermogen de afgelopen decennia met behoorlijk wat onbenul doorzeefd, maar dit slaat alles. Call-tv heet het. Sportverslaggever Leo Driessen, entertainmentnitwit Jaques d'Ancona, "Who the hell is" Jessica Broekhuis en een paar dozijn andere geestelijke gnomen bellen in beeld met debiel, dronken, werkloos, eenzaam en vooral stuurloos Nederland. Huisgemaakte videoclips worden getoond en daarop zie je hoe het echt met ons land is. We weten het niet meer. We willen niet meer verder, weten niet meer voor wie of wat we 's ochtends wakker worden, doelloos draven we door elkaar, schreeuwen indirekt om hulp, maar het is te laat. Op het ene net bekent een agent hoe hij tienduizenden kilo's coke heeft doorgevoerd en bij god niet meer weet waar het spul gebleven is, maar zap je door naar het andere net dan weet je het. Volslagen in de war kakelen mensen door elkaar heen voor een prijsje. "s Avonds zie je Rolf Wouters een tandenborstelshow presenteren, Robert ten Brink twee mongolen bij elkaar brengen en Hans Kraay jr. laat loopse provincieteefjes kirren tegen verschrikkelijke sportschooldombo's die alles hebben opgepompt, behalve hun hersens. Dit alles gebeurt onder de bezielende leiding van Joop van der Reijden. Toch een ouwe gelovige die ooit in de kerk op de knieën is gegaan om God te danken voor de schepping. En God vroeg hem wel eens zachtjes: "Wat ga je met die schepping doen, Joop?" En dan mompelde hij: "Ik ga shit, shit en nog eens shit produceren en ik doe dat net zo lang tot het volk verzuipt in zijn eigen shitoverschot."
We weten het echt niet meer. We willen ook niet meer verder. Indirect smeken we Frankrijk om volgende keer niet meer op Mururoa, maar op ons te oefenen, we bidden openlijk tot God om zijn eerstvolgende orkaan over Nederland te laten razen en we vragen hem beleefd voortaan niet alleen armeluizenplekjes als Mexico en Sumatra te laten schudden. Laten de vijandelijke legers onze kant op komen en ons afschieten. Massaal. Mosterdgas mag. Napalm is ook een prima methode, maar help de patiënt uit zijn lijden. Ik zie de archeoloog voor me die over enkele eeuwen een video opgraaft en daarop staan beelden van Man oh Man, Vergeet je tandenborstel niet, All You Need Is Love en Call-tv. Heel stil sta ik aan het graf van mijn ouders en prevel: "Wat is jullie een hoop bespaard gebleven".

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 2

Duits afluisterschandaal

Ter aanvulling van het artikel 'Toenemende repressie in Duitsland' in Kleintje nummer 289 het volgende. In Der Spiegel (nummer 42, 161095) stond een verontrustend bericht over 'pro-aktieve' opsporingsmethoden van de Duitse politie die middels een proces rechtsgeldig geworden zijn. Het gaat om het volgende: in juni 1993 monteerden enkele leden van het LKA (Landeskriminalamtes) afluistermikrofoontjes in twee vakantiehuisjes in het lieflijke dorpje Wanderath in het Eifel-gebied. Vijf uur lang waren ze bezig hun elektronische spullen te planten in tafelpoten, achter houten balken en in stopkontakten (aangezien er geen telefoon aanwezig was waar normaal gesproken de stroom voor de mikrofoons van wordt afgetapt). De Duitse justitie vermoedde dat leden en/of sympathisanten van de RAF (Roten Armee Fraktion) de huisjes regelmatig bezochten. Immiddels is gebleken dat de mikrofoons tot 5 januari 1994 hebben gefunktioneerd. Het Karlsruher Bundesgerichtshof heeft deze afluisterprocedure, en de gegevens die hierdoor verzameld werden, tot juridisch bewijsmateriaal verklaard. Ondertussen zitten hierdoor vier mensen vast en lopen er procedures tegen 21 anderen. Maar deze mensen worden niet vastgehouden vanwege hun RAF-lidmaatschap maar omdat zij verdacht worden van deelname aan de redaktie van het links-radikale tijdschrift RADIKAL. Volgens de Duitse justitie is RADIKAL de spreekbuis voor radikaal-links (en in Duitse ogen is dit een breed begrip, van RAF tot Links) en valt derhalve onder het beruchte rechtsartikel paragraaf 129-A, zie Kleintje 289. Naast de verborgen mikrofoons is er tevens gewerkt met een batterij-gevoede zender die slechts funktioneert wanneer er geluid geproduceerd wordt. Een 'expert' verklaart in het artikel in der Spiegel dat die dingen geluid oppikken tot op een afstand van 400 meter. De Duitse politiespionnen observeerden vervolgens de vakantiehuisjes. Zoals eerder vermeld werden de afluisterspullen in juni 1993 aangebracht maar pas op 18 september 1993 kwamen een aantal 'aktivisten' één dag vergaderen. De politie nam 13 geluidsbanden op, uitgetiept waren dit zestig A-viertjes. Deze 'bewijzen' werden gebruikt om de vele arrestaties in juni van dit jaar te rechtvaardigen. De aanwezigen werden gebombardeerd tot "redakteuren van RADIKAL" en daarmee ligt de weg open voor zware straffen. Dat de oorspronkelijke toestemming van de Duitse justitie voor het afluisteren betrekking had op de RAF en dat hier nu mensen van RADIKAL voor aangepakt worden is door het Karlsruher Bundesgerichtshof geen punt. Persvrijheid geldt blijkbaar alleen maar voor rechtse miljonairs die steeds meer publiciteitsmedia in handen krijgen en hun haatdragende manipulatie kunnen voortzetten... (wordt helaas vervolgd)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 2

Guatemala

Militairen schieten elf mensen in dorp dood

Donderdag 5 oktober liep een militaire patrouille het dorp "Aurora 8 de Octubre" (of Xaman) bij Chisec in Alta Verapaz binnen. Ze schoten na een discussie met de bewoners tien mensen dood. Meer dan twintig mensen raakten zwaar gewond. Een van hen overleed later. Het dorp was een jaar eerder opgericht door vluchtelingen die uit kampen in Mexico terugkeerden. Volgens de akkoorden over terugkeer van vluchtelingen is het de militairen verboden om in de buurt van of in de dorpen te komen. Meteen na het bloedbad circuleerden verschillende versies van het gebeuren. Talloze belangenorganisaties en de gezondheidsorganisatie "Medicos del Mundo" (die een post in het dorp heeft) brachten naar buiten dat de militairen zelf met schieten begonnen waren. De groep van 25 soldaten en een officier werden door schoolkinderen ontdekt toen ze zich aan de rand van het dorp bevond. Bewoners gingen vragen wat ze kwamen doen, waarna ze probeerden "zichzelf uit te nodigen" voor het verjaardagsfeest van het dorp op 8 oktober. Daarna liepen de soldaten het dorp binnen, op het dorpsplein kwam een groot deel van de bevolking in een cirkel om hen heen staan. De bewoners van het dorp antwoordden dat ze de militairen niet tot het feest wilden toelaten als ze bewapend en geünifor- meerd zouden zijn. De bewoners vonden ook dat de militairen niet mochten vertrekken voor de VN-missie (MINUGUA) was gekomen om te constateren dat de soldaten in overtreding waren. De officier maakte toen radiocontact met zijn kazerne en gaf daarna bevel om te schieten. Ze schoten met hun geweren en wierpen handgranaten, waarbij ze ook eigen mensen verwondden (later zou een legerwoordvoerder verklaren dat vanuit de bevolking op de militairen geschoten was). Volgens bewoners schoten de soldaten bij het verlaten van het dorp op reeds gewond op de grond liggende mensen. Buiten het dorp schoten ze nog bewust een achtjarig jongetje dood. Hij was aan het vissen toen de schoten vielen en rende terug naar het dorp... Legerwoordvoerders in de hoofdstad vertelden dat de soldaten zich bedreigd hadden gevoeld omdat dorpsbewoners (die de militairen eerst nadrukkelijk uitgenodigd zouden hebben) ze van hun wapens probeerde te beroven! Bewoners zouden ook vanuit hun huis op de militairen geschoten hebben. President De Leon Carpio stelde een onderzoekscommissie in en bezocht, samen met een aantal ministers, een dag later het dorp. Hij ontsloeg de lokaal verantwoordelijke legerbevelhebber. Het is voor het eerst sinds 1991 dat er weer een bloedbad van deze schaal door militairen aangericht wordt. De vraag is ook wat er achter zit. Is het een autonome actie van doorgedraaide soldaten, of speelt er een groter komplot (bijvoorbeeld gericht op het saboteren van de vredesonderhandelingen of de verkiezingen of de terugkeer van de vluchtelingen?) Een analyse van GRICAR, een religieuze koepel die het terugkeerproces begeleidt, vond twee opmerkelijke 'toevalligheden'. De militaire patrouille was voor het eerst in z'n bestaan naar het betreffende dorp gegaan en vlak voor de schietpartij nam de leider van de groep radiocontact op met zijn kazerne. De inhoud van die communicatie is onbekend. In ieder geval staat Guatemala na het bloedbad behoorlijk op z'n kop. De krant La Hora meldde dat de organisatie van vluchtelingen CCPP verklaard heeft dat een groep vluchtelingen die op het punt stond terug te keren, de terugkeer uitgesteld heeft. (bron: La Ventana Nieuwsdienst).

Wij hopen jullie, Kleintje-abonnees, enigszins op de hoogte te houden over de ontwikkelingen rondom de terugkeer-projekten vanuit Mexico naar Guatemala. Een groepje mensen van de SOS-Rommelmarkt uit DenBosch, dat een dergelijk projekt in Noord-Guatemala steunt, bezoekt in december aanstaande de regio.

Wanneer je vollediger op de hoogte gehouden wilt worden van de ontwikkelingen in landen als Mexico, Guatemala, El Salvador of bijvoorbeeld Nicargua dan moet je zeker het blad La Ventana bekijken. LA VENTANA is een tijdschrift over MiddenAmerika en het Caribisch gebied. Het verschijnt als katern in het (tweemaandelijkse) Belgische Latijnsamerika-blad "America Revista". Een abonnement op La Ventana kost fl 45,- per jaar via Postbus 8105, 5004 GC Tilburg, tel 013-5430947

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

extreem-rechts in DenBosch

Extreemrechtse & fascistische groeperingen maken om de een of andere duistere maar permanente reden altijd gebruik van frauduleuze praktijken rondom verkiezingen. Was het jaren geleden gebruikelijk dat rechtse groepen ondersteuningslijsten bij elkaar logen om deel te kunnen nemen aan verkiezingen, bij de laatste paar verkiezingen zie je dat partijleden het niet zo nauw nemen met hun plek van inschrijving. Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen in DenBosch zag je dat op de Centrumdemocratenlijst: John van der Steen, woonachtig in Vlissingen stond plotseling ingeschreven op het adres van nummer drie van de CD-lijst M.M. Sakbal (Westenburgerweg, DenBosch). Heel snel (hoe hebben ze dat eigenlijk voor elkaar gekregen?) nadat er drie CD'ers in de bossche raad waren gekozen verhuisde John van der Steen, samen met zijn vrouw Martha Riemens naar de Kastanjestraat in DenBosch. Ook dit jaar is er weer veel raars op te maken uit de definitieve kandidatenlijst van de bossche Centrumdemocraten. Op het adres van Van der Steen, de Kastanjestraat, het huisnummer hebben we natuurlijk wel maar schrijven we hier niet op om heethoofden niet op een verkeerd idee te brengen, staan de eerste drie CD-kandidaten ingeschreven: John van der Steen, Mattie Riemens en Carlo Verhagen. Deze laatste is interessant: hij is geboren in 1974 en stond bij de Provinciale Statenverkiezingen van maart 1995 nog ingeschreven op de Ontginningsweg in Odiliapeel. Opnieuw lijkt de CD in problemen te zijn om geschikte kandidaten hier in de stad te vinden. De leden van de Centrumdemocraten hebben sinds de vorige gemeenteraadsverkiezingen dan ook vrijwel stil gezeten. Zelf ook enigszins overrompelt door de enorm grote stemmenwinst begin 1994 kwamen ze niet veel verder dan zenuwachtig mompelende brabbelzinnen tijdens commissie- en gemeenteraadsvergaderingen. Wel zijn ze erin geslaagd de oorspronkelijke opwinding bij alle andere bossche gemeenteraadsleden te laten afnemen door onverstoorbaar de antipatie te negeren. Dit heeft in die anderhalf jaar redelijk sukses gehad zou je kunnen zeggen. Als gevolg van de oorverdovende stilte rondom de bossche CD-deelname aan de bossche gemeenteraad lijken zij een geaksepteerde politieke representant. Dit in grote tegenstelling met de praatjes en verontwaardigde reakties van alle andere politieke partijen na de vorige gemeenteraadsverkiezingen. Weten jullie nog, de snelle demonstratieve bijeenkomst op het kerkpleintje en de opgewonden praatjes over 'een zwarte dag voor de democratie' van burgermeester Burgers bijvoorbeeld. Ondertussen, zo meldde het Brabants Dagblad (5 oktober), hebben de Centrumdemokratische gemeenteraadsleden onderling ruzie gekregen. Mevrouw Sakbal, diegene die het echtpaar Van der Steen aan een inschrijvingsadres heeft geholpen, heeft ondertussen de CD-fraktie verlaten. Ze kwam al minstens zes maanden niet meer op gemeenteraadsvergaderingen en raadscommissies opdraven. De geldstroom van de gemeente DenBosch richting dit CD-lid gaat gewoon door (op jaarbasis beurt ieder bossch gemeenteraadslid 26.300 gulden!). Deze interne problemen staan niet op zichzelf. Ook extern ondervinden de Centrumdemokraten grote problemen. Sinds enkele maanden, we hebben hierover in het Kleintje al het een en ander geschreven, is Het Nederlands Blok in DenBosch uitermate aktief. Onder leiding van Mario Neef (Culemborg) en Willem Vreeswijk (Utrecht) verspreidt Het Nederlands Blok zeer veel propagandamateriaal in diverse bossche wijken. Aangezien de Centrumdemokraten niets van zich laten horen zou je kunnen veronderstellen dat deze zich ernstig zorgen maken over de aanstaande raadsverkiezingen. Het is dan ook niet geheel onvoorstelbaar dat de Centrumdemocraten er alle redenen voor hebben om Het Nederlands Blok dwars te zitten. Ze hebben geen partijleden genoeg om in de stad te folderen; ze hebben geen politiek sterke personen in de partij om propaganda te voeren en het blijft een hypothese maar ik durf te vooronderstellen dat de Centrumdemokraten verantwoordelijk zijn voor de volgende kwestie:
Op 6 oktober jongstleden kregen we bij het Kleintje een anonieme brief binnen (poststempel: DenBosch 5 oktober 1995). De brief suggereerde afkomstig te zijn van een bosch Nederlands Bloklid dat afstand neemt van de voorgenomen Nederlands Blok-kandidaatstelling. De briefschrijfster verklaart dat de naam van Florrie Heubel, de weduwe van de vroegere hoge NSB'er Meinoud Rost van Tonningen, absoluut ontoelaatbaar is op de Nederlands Blok-lijst en streept derhalve haar eigen kandidaatstelling door. Het tot 17 oktober onder embargo staande lijstje vermeldt naast Rost van Tonningen verder de namen van Konst, Hermsen, Sakbal en Vreeswijk. Het is duidelijk dat het lijstje afkomstig is van een rivaliserende rechtse bende, de eronderstaande handtekening van Vreeswijk is een vervalsing. Mijn stelling is dat deze brief in elkaar gedraaid is door iemand van de (Bossche?) Centrumdemokraten. Op dat moment waren alleen zij op de hoogte van het uittreden van Sakbal en zij hoopten op een rel in het Brabants Dagblad, waar de fakebrief ook naar toe is gestuurd. Zij stelden zich de krantenkoppen al voor zoals "Nederlands Blok heeft neo-nazi op verkiezingslijst" of iets dergelijks. Het Brabants Dagblad belde echter met de Nederlands Blok lijsttrekker Mario Neef en deze zei dat de lijst verspreid is door mensen "die ons zwart willen maken". Ondertussen hebben wij dit Rechtsblok-heerschap ook aan de telefoon gehad en hij noemt een CD'er met naam en toenaam "aangezien deze dit soort zaken wel vaker heeft geflikt".

Dat de Centrumdemokraten vrijwel geen aktieve bossche partijleden hebben gevormd blijkt uit hun eigen kandidatenlijst voor de komende gemeenteraadsverkiezingen. Buiten de twee zittende raadsleden Van der Steen en Riemens hebben ze alleen ene A.L.H.L. de Vrieze (Tonnie, woonachtig in de Dageraadseweg in DenBosch) bereid gevonden op de lijst te staan. Alle andere 27 CD-kandidaten zijn CD-gemeenteraadsleden en CD-partijleden uit de rest van het land. Dan heeft het Nederlands Blok helaas meer kontakten verkregen in die paar maanden dat zij haar haatboodschap in DenBosch verspreiden. Van de zeven gemeenteraadskandidaten zijn er drie woonachtig in DenBosch: Marco Driel (Overkwartier, DenBosch), Els Bos (ZuidWillemsvaart, DenBosch) en Frank Leenards (zelfde adres als Els Bos). Mario Neef, de lijsttrekker, woont nu nog in Culemborg maar heeft aangekondigd dat wanneer hij in de Bossche raad terecht komt, hij in DenBosch komt wonen. De andere kandidaten van het Nederlands Blok zijn: Danielle van Tongeren (Leiden), Nico Esser (Heerlen) en Irene Mullaert, de vrouw van Nederlands Blok-leider Willem Vreeswijk (woonachtig in Utrecht).

Voor de volledigheid vermelden we hieronder de namen van diegenen die het mogelijk hebben gemaakt dat de Centrumdemocraten en Het Nederlands Blok deel kunnen nemen aan de Bossche gemeenteraadsverkiezingen. Deze mensen hebben de kandidatenlijst ondertekend op het Bossche Stadskantoor onder het toeziende oog van een gemeente-ambtenaar, dus ze weten heel precies waar ze hun handtekening onder gezet hebben:

CENTRUMDEMOCRATEN: H. Brouwer (ZuidWillemsvaart), A.A.H. Kramer (Parallelweg; hij stond in 1991 op de CD-kandidatenlijst bij de Provinciale Staten verkiezingen), Carlo Verhagen (Kastanjestraat), G.T.W. Toonen (E.Casimierstraat), J.L. Doms (C. de Houtmanstraat), A.L.H.L. de Vrieze (Dageraadseweg), M.J.A. Riemens (Kastanjestraat), J. van der Steen (Kastanjestraat), H.T. van Gulik (Graafseweg), J.L. Reimes (E. Casimierstraat), R.M.A. van der Putten (Rijnstraat), W. van der Putten (Beukenstraat).
HET NEDERLANDS BLOK: W. de Roo (Zesde Buitenpepers), F.J.E. Leenards (ZuidWillemsvaart), René Mentger (Hugo Verriesthof), A.M. van Hooijdonk (Zesde Buitenpepers), José van Gogh (Hugo Verriesthof), M. van Gogh (Bowierstraat), L.F.W.M. Henkens (Gen. Rosslaan), M.T. van den Vorstenbosch (A.Thijmstraat), S. van der Horst (van Lennephof), H. Damen (Geulweg), M.J. Driel (Overkwartier), Bertie Koolen (Geysendorfferstraat), A.J. Maas (Niehoffstraat).

Van deze laatste lijst is M.M. van Gogh (geboren in 1948, wonende in de Bowierstraat te DenBosch) een oude bekende. Bij eerdere verkiezingen (1981) stond hij op de extreem-rechtse kandidatenlijst van Joop Glimmerveens Nederlandse Volks Unie (NVU), de enige Nederlandse politieke partij die door de Nederlandse overheid verboden, maar niet ontbonden is. Vooral door deze van Gogh maakt Het Nederlands Blok duidelijk slechts naar buiten toe een 'net' gezicht te willen uitstralen door allerlei 'nazi-skins' en types als de huurling Douwe van der Bos uit de partij te zetten. Van binnen blijven ze een gevaarlijke extreem-rechtse organisatie die bestreden zou moeten worden.

We hebben er opnieuw een politieke vijand bij in DenBosch!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

exit Joke & co

"tja, HET zit erop, 12 jaar in Bee&Wee is wel genoeg geweest; eindelijk tijd voor jezelf en voor de leuke dingen. Misschien nog een bestuurtje of wat en natuurlijk ook een verre reis. Wat pittoreske echte armoe bezoeken in een ver en vreemd land, waar de mensen tenminste nog echt gelukkig en tevreden zijn met wat ze hebben. Waar ze nog wat voor elkaar over hebben. Als je dan terugkomt dan weet je pas in wat voor luxe wij leven, toch." Dat zou zo ongeveer de teneur kunnen zijn van een nog te schrijven afscheidsinterview van Blabant pers en een van de scheidende wethouders/sters van klein den Bosch.
In het Blabants dagblad van zaterdag 23 september jongstleden schreef de columnist Jeroen dat wethouder Joke van der Beek zich altijd met zoveel energie inzette, met zoveel drive aan de slag geweest was, politiek inhoudelijke debatten niet uit de weg ging en meer van dat moois. Jammer dat hij even vergeet te noemen wat de politieke inhoud van dat soort debatten dan geweest moet zijn, want van enige drive en energie bij het beperken van de vrijheden van de machthebbers en het verdedigen van meer vrijheden voor de rest van de bevolking is deze wethouder toch niet bepaald te betrappen geweest. Integendeel, als je de jaargangen van Kleintje Muurkrant er op na zou slaan, dan valt al snel te zien dat zij vanaf maart 1985 als wethouder volkshuisvesting, in tegenstelling tot haar voorganger, in het geheel niet van plan was om wat voor woonalternatieven in den Bosch te ondersteunen. De regels zus en de regels zo, dat kan niet, dit mag niet, dat hoort niet; alsof ze ambtenaar was in plaats van politica.
Die ambtelijke oriëntatie op regels en orde heeft haar politiek geen windeieren gelegd, avant la lettre behoorde zij tot de "law and order" bestuurders van pvda-huize. Vandaar dat de portefeuille sociale zaken haar op het lijf geschreven was, er kon in Haagse wandelgangen geen regel genoemd worden of den Bosch had hem al ingevoerd. "Moet van den Haag" was dan de politieke boodschap van van der Beek. Geheel in de politieke traditie van den Bosch was het machtswoord van Bee&Wee dan uiteraard voldoende. Totdat bleek dat die regeltjes (nog) niet bestonden, of anders bleken te zijn. Het Kleintje neemt verheugd afscheid van deze opportunistische ex-feministe en houdt de harten vast met betrekking tot wat er voor in de plaats komt...

piepende burgers
In verband met Joke van der Beek vond er op donderdagavond 12 oktober een lawaai(piep)demonstratie van ongeveer zestig mensen plaats door het centrum van DenBosch. De aktie was gericht tegen de binnenkort aftredende wethoudster Joke van der Beek. Het Brabants Dagblad publiceerde een interview met haar op vrijdag 22 september hierover en we kunnen het niet laten om uit dit artikel met de kop "Geen Knieval voor Piepende Burgers" te citeren: "Sociaal was ze, sociaal is ze en sociaal zal ze blijven. En om dat te illustreren, kiest ze als voorbeeld uitgerekend haar zo bekritiseerde 'Prikkels in de bijstand', waarmee bijstandsmoeders desnoods met dwang richting arbeidsmarkt geduwd moesten worden. Na hevige protesten en op last van het rijk trok de wethoudster gedwongen haar plan weer in ("dat was even slikken, heel jammer"), maar nog altijd staat ze vierkant achter dat beleid, dat ze als toonbeeld van sociale bewogenheid en emancipatie verdedigt. "Hoe meer mensen met een uitkering aan het werk gaan, hoe socialer het is. De bijstand heeft het imago gekregen van een vangnet waar mensen nooit meer uitkomen. Het is toch een vreselijke gedachte om voor je bestaan levenslang afhankelijk te zijn van een uitkering. Is het werkelijk zo sociaal om iemand een inkomen uit de bijstand te garanderen? Om van iemand te verlangen dat hij zijn hele privéleven aan de sociale dienst moet vertellen? Werk is essentieel voor deelname aan de samenleving, voor een actief sociaal leven. In dat opzicht zijn werk en emancipatie onlosmakelijk met elkaar verbonden. Als ik ergens écht van overtuigd ben, dan ben ik daar moeilijk van af te brengen. HET GEMEENTEBESTUUR DIENT VERDER TE KIJKEN DAN NAAR WAT PIEPENDE BURGERS. Anders hadden we nu zonder Brabanthallen en industriële groei gezeten. En het gaat er nu juist om ervoor te zorgen dat de stad en haar burgers groeien en bloeien." Jaja, Joke vindt de uitvoerig gefundeerde protesten tegen al die a-sociale maatregelen maar gezeik, afkomstig van 'piepende burgers'. Mijn hemel, wat heeft ze zich met deze uitspraak in haar kaarten laten kijken!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

Scientology

De scientology'kerk' is de afgelopen weken stug doorgegaan met protest aantekenen bij diverse Internetproviders (aanbieders van aansluitingen op het wereldwijde komputernetwerk) tegen de aanwezigheid van het zogenoemde Fishman-affadit. In Kleintje 289 gingen we in op de tijdelijke inbeslagname van computerapparatuur door Scientology bij internetprovider XS4ALL (spreek uit: "Acces For All", één van de eerste internet-aansluiting-aanbieders in Nederland, opgezet door de makers van dat prachtige blaadje HackTic) in Amsterdam. Er is een hoge pief van Scientology vanuit Noord-Amerika naar Nederland gevlogen. Deze Alan Cartright, lid van Scientology's Office of Special Affairs, dook al eerder in Duitsland op om te voorkomen dat enkele ex-Scientologen de publiciteit wilden zoeken. In Nederland belt hij allerlei internetaanbieders op en dreigt met juridische procedures. De juridische inbeslagname bij XS4ALL heeft voor zoveel ophef gezorgd dat de Fishman-teksten op dit moment op meer dan honderd plekken (internet-sites) te zien zijn. Voor de Scientology dus een zeer vervelende zaak en het is te hopen dat nog veel mensen solidair zijn met diegenen die te hoop lopen tegen deze destruktieve sekte. Op dit moment is het nog zeer onduidelijk hoe de hele zaak af zal lopen. Er liggen nog een aantal Scientology-zaken bij Amerikaanse rechtbanken en de uitkomst hiervan zal bepalend zijn of en hoe Scientology zal gaan optreden. Ondertussen staat de sekte ook onder zeer grote druk in Duitsland. De regering van de Duitse deelstaat Beieren heeft besloten de handelwijze van de vele stichtingen, bedrijven en bewegingen die onder de Scientology-organisatie vallen te onderzoeken om te zien of die op
juridische wijze tegengegaan kunnen worden. "Scientology is een organisatie waarvan de verdenking bestaat dat die onder de dekmantel van een religieuze gemeenschap economische misdaad en psycho-terreur tegen leden verenigt met zakelijke ondernemingen en een sekte-achtig optreden", zo verklaarde
minister van binnenlandse zaken Beckstein. Doel van de actie is de versluieringstechnieken van de organisatie bloot te
leggen zodat juridische stappen ondernomen kunnen worden. De uitkomst hiervan zal zeker gevolgen hebben voor de aantrekkelijke belastingstatus die Scientology in veel landen heeft, ook in Nederland.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

Jomanda's spirituele oorsprong

In een aantal bladen (het Limburgs Dagblad, de Groene Amsterdammer en in Skepter bijvoorbeeld) stonden de afgelopen maand interessante onderzoeksartikelen over Joke Damman, beter bekend als de 'genezeres' Jomanda. Er wordt heel wat onzin over haar gepubliceerd maar af en toe is er zeer relevante informatie omtrent dit 'fenomeen' te vinden. In de Nieuwe Revu stond een paar maanden geleden onthullende informatie met betrekking tot de zakelijke achtergronden (geld, veel geld) van het gebedsgenezings-imperium van Jomanda en haar Stichting LINE (Leven In Nieuwe Energie). Er is nu echter iemand aan het werk gegaan om Jomanda's genezings-claims te onderzoeken. De in het begin van dit stukje genoemde artikelen zijn een eerste resultaat van dit onderzoek en alles wijst erop, hoe kan het ook anders, dat Jomanda flink wat potjes heeft zitten jokken. Tien jaar geleden alweer behaalde Jomanda grootschalige publiciteit met sappige verhalen met betrekking tot haar helende krachten. Eén van de belangrijkste 'gevallen' was een blind meisje dat dankzij Jomanda haar gezichtsvermogen had teruggekregen. De Amsterdamse psycholoog Ewald Vervaet is achter dit verhaal aangegaan en heeft duidelijk gemaakt dat het hele verhaal vrijwel nergens op sloeg en slaat. Pulpbladen als Privé, Story en Weekend blijken Jomanda's spirituele carrière flink te hebben opgeklopt. De manager en inmiddels ex-echtgenoot van Jomanda, Jacques Onderwater, blijkt tijdens die Jomanda-opmars voor Weekend en Story geschreven te hebben. Jawel, precies die artikelen over de wonderlijke genezende krachten van Jomanda! Fraude & misleiding dus. De onderzoeker is achter meer concrete gevallen van genezing aangegaan en tot nu toe blijken alle gevallen niet te kloppen, lees de onthullende dokumentatie in het septembernummer van Skepter (050.3129893) of vraag een kopietje bij het Kleintje...

Vóór de artikelen over Andy (Weekend, 1984) en over Mieke (Story, 1985) is er nog een artikel over Jomanda verschenen. Waarschijnlijk eind 1983, begin 1984. Een tienjarige jongen die aan één heup een kom miste, zou via Jomanda een heupkom hebben gekregen. Waarschijnlijk is het een Brabantse jongen en zou de komgroei zich rond 1983, 1984 hebben voorgedaan. Het is niet uitgesloten dat het gezochte artikel over hem gaat.
Wie kan me over dat artikel en/of die jongen inlichtingen geven? Elke andere informatie die me met m'n speurtocht naar de wonderbovenbaarlijke claims van Jomanda verder helpt is welkom! Reacties naar Ewald Vervaet, Stichting Histos, Postbus 14858, 1001 LJ, Amsterdam (020.6812529)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

SPruitjesstamp

Maanden geleden alweer schreven we het ene artikel na het andere over de Socialistische Partij. Voornamelijk over de landelijke partij en de Haagse afdeling. We wilden natuurlijk graag de plaatselijke (Bossche of Rosmalense) SP uit de tent lokken om te reageren op de nogal ver gaande beschuldigingen tegenover de SP, waaronder racisme, machtsmisbruik en arrogantie. Helaas hield iedereen hier in de buurt zijn en haar mond. Maar nu weten we wat meer. Een paar maanden geleden is het SP-fraktielid John de Vogel uit de Bossche SP gestapt. Wij hoopten op wat informatie hier bij het Kleintje over wat precies de redenen waren en of dit alles wat te maken zou hebben met de forse kritiek die onderandere ook in het Kleintje was verschenen over de SP. Maar nee hoor, John de Vogel, babbelde wat over dat hij overspannen was, niks over de SP. Nu, maanden later, nu de verkiezingen voor de deur staan, komt hij wel hiermee naar buiten, maar nu heeft hij dan ook een individuele reden. Na zijn SP-verlating is hij betrokken geraakt bij een nieuwe Bossche politieke partij STERK '95. Waar deze club nu precies staat weten we hier bij het Kleintje niet maar John de Vogel is lijsttrekker, nummero één op de kandidatenlijst van STERK '95. En wat zegt deze ex-SP'er over zijn oude partij in de Bossche Weekend Koerier van 28 oktober: "De SP dicteerde vanuit haar hoofdkantoor hoe we in 's-Hertogenbosch campagnes moesten voeren. Typisch gemeentelijke problemen moesten eerst bekeken worden door de landelijke partij. Een belachelijke situatie". De Weekend Koerier wijst de Vogel dan op de problemen met het dubbele karakter van de SP op het gebied van racisme. John de Vogel: "Leuk, zo'n actie tegen Janmaat. Maar een duidelijke houding van de SP hoe je het racisme moest bestrijden was er niet. Racistische stemmers zijn er welkom, bij ons (John de Vogel bedoelt hier STERK '95) dus zeker niet". Duidelijke praatjes van de ex-SP'er. Was hij hier maar mee gekomen toen we ellenlange artikelen schreven in het Kleintje. Toen heerste er echter algehele stilte bij de Bossche SP. Naar aanleiding van een recent artikel in de Nieuwe Revu (25 oktober) zou je trouwens moeten verwachten dat er nogal wat mensen zullen weglopen bij de SP. Naast alle beschreven SP-ellende in het Kleintje en in een aantal andere bladen wordt hierin de SP-fraktieleider Jan Marijnissen genterviewd. We kunnen het niet laten hier enkele passages uit weer te geven. De allereerste vraag die de Nieuwe Revu aan Marijnissen stelt: "Is er iets dat u lekker vindt, terwijl u diep in uw hart denkt: wat vreselijk dat ik dat lekker vind?" Marijnissen zegt dan (echt waar, we tiepen het slechts over!): "Steffi Graf. Ben ik weg van - al weet ik niet of je dat gezien die zwart-geld-affaire nog mag zeggen. (...) Ik ben niet zo grof als Mart Smeets, maar ik kan me iets voorstellen bij wat hij over haar schreef: dat ie 'm er bij Steffi weleens in wilde hangen." Nieuwe Revu citeert dan een stukje uit de SP-nota 'Arbeidersvrouw en feminisme' waarin een geschrift van Anja Meulenbelt c.s. werd bekritiseerd: "We moeten geen enkel kind zo'n moeder gunnen. Wanneer dit soort vrouwen abortus wil, dan kunnen ze het van ons krijgen en dan nog liever vandaag dan morgen". Marijnissen reageert verbaasd: "Staat dat erin?! Nou ja! Ach, zo verwonderlijk vind ik het bij nader inzien niet. Ik loop daar niet voor weg. Ik heb het feminisme altijd een kleinburgerlijke beweging gevonden". Enzovoorts enzovoorts...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

Kort nieuws

Zapata

Er is een uitgebreid nummer over de opstand in Chiapas, inclusief een chronologie en achtergrondartikelen over Mexico uitgekomen, ZAPATA (Mexico Nieuwsbrief nr. 6/7, september 1995). Kost viereneenhalve gulden los, of vijftien per jaar (giro 5553240 tnv Solidariteitskomitee Mexico, Amsterdam). Redactie-adres: Postbus 16578, 1001 RB, Amsterdam

Marggraff

Wie het Kleintje al een aantal jaren volgt kent hem zeker, Meester Willem Frederik Ewald Marggraff. Hij is momenteel 72 jaar en leeft in een kasteeltje aan de Taalstraat in Vught. Hij beheert enorm veel grondgebied, voornamelijk in NoordBrabant. Berucht is hij vanwege zijn idiote tik om zijn eigen bezit tot een soort heiligdom te verheffen. Prachtige bossen vol met ineengestorte landhuizen en boerderijen bezit hij, en wee diegene die daar een vinger naar uitsteekt! In DenBosch kunnen we hierover meepraten, al zeer lange tijd staat een huis van hem aan de Parklaan leeg en zijn jaren geleden gekraakte en ontruimde pand in de Vughterstraat is weliswaar verbouwd maar nog steeds hartstikke leeg. Momenteel loopt er een relletje met hem vlakbij Nijmegen in verband met een groot stuk grond (de Kopse Hof) dat van hem is en waar hij het lieft een aantal sjieke villa's op wil bouwen. De gemeente Nijmegen is echter al vijftien jaren bezig archeologische opgravingen te doen en zij vinden de ene na de andere bodemschat. Laatst werd Marggraff geciteerd in de Gelderlander: "Het is ongekend hoe een grondbezitter in dit land behandeld wordt. Vijftien jaar lang hebben ze me straffeloos kunnen beroven. Het lijkt me redelijk dat ik de helft krijg van hetgeen er allemaal gevonden is." Haha...

BLOS

Kan iemand van de Bossche Lokale Omroep Stichting ons hier bij het Kleintje uitleggen waarom er bij jullie dagelijkse TV-weerbericht een terugblik op het weer van vandaag zit? Dat is toch geen nieuws, dat hebben we allemaal de hele dag toch zelf meegemaakt? Alsjeblieft, laat ons weten waarom jullie dit doen?

Gemeenschapsgeld

Dacht je dat dat nieuwe logo van de gemeente Den Bosch destijds zo duur was? Moet je 'ns een brief van de gemeente tegen het licht houden... Ja ja, zelfs het watermerk is speciaal voor de gemeente gemaakt. Alsof 't niks kost. Alsof het geld op straat ligt. Alsof anderen daar niet meer recht op hebben.

Scoor zo'n baan!

Met allerlei snelle kreten probeert het leger al geruime tijd soldaten (m/v) te werven voor het nieuw te vormen beroepsleger, dat met militaire middelen wereldwijd vrede denkt af te kunnen dwingen. Word je ook zo misselijk van deze arrogantie en onzin? En heb je dus ook zo de pest aan het legergroen dat je op grote billboards en in 'banenwinkels' toeschreeuwt? Zin om een tegengeluid te laten horen? Gelukkig schijn je in Nederland het recht te hebben je mening te uiten. Door postertjes op te hangen bijvoorbeeld. Geïnteresseerd in een proefpakket of heb je veel betere tips? Schrijf naar werkgroep 'Aan 't werk!', postbus 7007, 9701 JA, Groningen.

artikel 429

Op 18 oktober jongstleden heeft kantonrechter Mr. P.G.Th. Lindeman-Verhaar, opgehitst door Officier van Justitie Mr. M.J.A. van Thiel, haar strafvonnis uitgesproken met betrekking tot de artikel 429-procedure (zie voorpagina vorige Kleintje). De rechtzaak voor het Kantongerecht vond plaats in Den Bosch op 4 oktober. De tenlastelegging bestond uit het "niet aanstonds op vordering van rechthebbende ontruimen van het wederrechtelijk in gebruik genomen gebouw", te weten het voormalige pand van de CAD aan het Stationsplein 2. Geheel naar de letter werden achtereenvolgens het 'opportuniteitsbeginsel' van het wetboek, artikel 2 van het vierde protokol bij het Verdrag van Rome, artikel 12 van het Verdrag van New York en het proportionaliteitsbeginsel ten nadele van het grondrecht wonen genterpreteerd. Deze fraaie termen waren door de verdediger van de 'verdachten' opgevoerd als verweer tegen de tenlastelegging. De rechter achtte deze strafuitsluitingsgronden niet aannemelijk, en legde een straf op op basis van de artikelen 23, 24, 24e en 429 van het Wetboek van Strafrecht, en kwam tot een veroordeling tot een geldboete van 250 gulden of 5 dagen hechtenis. Het is duidelijk dat dit haar door de krakersters niet in dank werd afgenomen en daarom is tegen dit vonnis hoger beroep aangetekend. Hoe dan ook het grondrecht wonen moet verdedigd worden!

Bossche Kleine Bedrijven Fonds

Vanuit de kraakbeweging is indertijd onder meer het Bossche Kleine Bedrijven Fonds opgezet met de bedoeling een fonds te creëren ter ondersteuning van akties of aktiviteiten die fundamentele veranderingen in de samenleving proberen te bewerkstelligen. Maandelijks komen mensen van het BKBF bij elkaar om te beslissen welke subsidieaanvragen gehonoreerd worden. Aanvragen willen we graag schriftelijk met uitleg van het projekt en een begroting. Kriteria die bij het toekenning van geld in de regel worden gehanteerd zijn:
- Bossche of regionale aktiviteiten hebben de voorkeur;
- Middels de akties/aktiviteiten dienen maatschappelijke wanverhoudingen aan de kaak te worden gesteld;
- Er moet naar gestreefd worden naar een rechtvaardiger samenleving waarbij vrijheid en gelijkwaardigheid belangrijke uitgangspunten zijn;
- Instandhoudingssubsidies worden in principe niet verleend; alleen aanvragen voor een bepaald projekt of aktiviteit;
- Groepen of individuen die elders moeilijk of niet aan geld kunnen komen hebben de voorkeur.

Het Bossche Kleine Bedrijven Fonds is op zoek naar nieuwe donateurs. Naast kleine bedrijven zijn natuurlijk ook groepen en individuen van harte welkom. Het BKBF is van mening, dat geld niet gelukkig maakt. Maar geld is wel nodig om mensen/groepen in de gelegenheid te stellen te knokken voor een rechtvaardiger wereld. Misschien ten overvloede: Het geld dat donateurs inleggen komt 100% ten goede van de subsidieaanvragers. Organisatiekosten maken we vrijwel niet.

Mocht je nog vragen of suggesties hebben, wil je een aanvraag indienen of wil je donateur worden, neem dan kontakt met ons op.
Bossche Kleine Bedrijven Fonds, Papenhulst 26, 5211 LC, Den Bosch Giro: 33 19 618

Bosio

Tip aan de IRT-enquetecommissie: zoek alle papieren bij elkaar van de affaire BOSIO! Jullie weten nog wel, die Franse zakenman in Arnhem die er alles aan heeft gedaan om duidelijk te maken dat zijn onderneming in het geheim werd gebruikt door BVD en DEA om (soft)drugs (en/of wapens) te transporteren. Uiteindelijk werd hij als een ongewenste vreemdeling het land uitgezet hoewel hij eind vorig jaar voor elkaar heeft gekregen dat de Raad van State dit terug draaide. Lees het hele dossier nog maar eens na en zie hoe jullie dit alles toen af deden als een vergezocht komplot. Met wat er nu allemaal aan derrie bij Justitie & Politie naar boven komt blijkt Bosio's verhaal precies in de roos te zijn geweest, toch?

IRT-enquete, de rekening

De betrokkenen bij de IRT-enquete: wie verdient wat?
De MINISTER VAN JUSTITIE. Bruto maandloon 16.600 gulden. De ministers Hirsch Ballin, Van Thijn en Sorgdrager die allemaal in meerdere of mindere mate verantwoordelijk zijn voor de justitionele chaos rijden bovendien een door het minsterie gefinancierde auto en kunnen diners naar hartelust declareren. De PROCUREUR-GENERAAL. Bruto maandloon 14.897 gulden. Pas echt interessant is ontslag wegens incompetentie zoals bij Mr. Graaf van Randwijck: doorbetaling tot zijn 65ste jaar, plus een gouden handdruk van 500.000 gulden. Hoofdofficier Valente ontvangt hetzelfde maandsalaris en dat is eksklusief vakantietoeslag en onkostenvergoedingen. KORPS-CHEF van politie. Bruto-maandloon 13.877 gulden. Bovenop het CAO-loon ontvangt Erik Nordholt van Amsterdam-Amstelland (al acht jaar lang) jaarlijks 60.000 gulden 'bijzondere vergoeding'. Korps-chef Wiarda van Utrecht en Brand van DenHaag moeten het doen met 13.000 gulden en de Rotterdamse korps-chef met 28.000 gulden. TWEEDE KAMERLID. Bruto maandloon 10.306 gulden. Onze volksvertegenwoordigers, dus ook enquete-voorzitter Van Traa en zijn adjudanten mogen jaarlijks 12.000 gulden declareren plus nog eens maximaal 25.000 gulden aan reiskosten. De INFILTRANT. Bruto maandloon 4.580 gulden. De rechercheur die undercover werkt en met gevaar voor eigen leven een crimineel netwerk penetreert, ontvangt volgens CAO-schaal acht met tien dienstjaren dit bedrag. De INFORMANT. Kreeg een bedrag van twee miljoen gulden. Een Haarlemse handlanger van de politie bleek na CRI-onderzoek over zijn vermogenspositie twee miljoen gulden verdiend te hebben. De HASJHANDELAAR. Zestig miljoen gulden aan drugswinsten. Charles Z. gearresteerd middels betwistbaar politie-onderzoek, zit vijf jaar gevangenisstraf uit. Dat betekent dat tegenover iedere dag in de cel 33.000 gulden staat. (Overgeschreven uit de Nieuwe Revu van 1 november 1995)

Scheefeenheidskamer

Op 2 november deed de rechtseenheidkamer uitspraak in de zaak die twee Iraanse asielzoekers hadden aangespannen tegen de staatssecretaris van justitie. Justitie wil de twee Iraanse vluchtelingen uitzetten. De twee stelden dat Nederland geen vluchtelingen naar Iran mag uitzetten omdat het er niet veilig is. De rechters oordeelden dat de situatie in Iran weliswaar zorgen baart, maar zagen geen redenen om de asielzoekers een gedoogstatus te verlenen. Mooie boel. Iedere kleuter weet inmiddels dat het in Iran goed fout zit. Vele duizenden Iraanse asielzoekers die in Nederland zijn uitgeprocedeerd maar - in afwachting van de uitspraak op 2 november - nog niet daadwerkelijk worden uitgezet, zijn hun leven niet meer zeker.
Als Iran al niet eens meer als 'gedoogland' wordt beschouwd, hoe erg moet het in een land dan zijn voordat de Nederlandse overheid vluchtelingen daadwerkelijk die veiligheid biedt, die via o zo vele verdragen zijn beloofd? En wat ga jij nou doen?

Lubbers

Lubbers een nieuw baantje, Lubbers als 'vaderlandse' trots, Lubbers opnieuw voorpagina-nieuws als nieuw NAVO-opperhoofd, "onze Lubbers". De historische schandalen omtrent Lubbers worden niet graag opgerakeld. Wanneer iemand er mee komt dan wordt het al snel als een rancuneuse aktie gezien. Iedereen moet van Lubbers afblijven in deze 'spannende' weken voor 'ons nederland'. Dus ons zul je niet horen over de vermenging van politieke en zakelijke belangen ten tijde van HollandiaKloosgate, en toen hij zijn financiële zaakjes in Koeweit als minister-president even ging regelen, dat is ook allemaal alweer zolang geleden. Maar er is wel iets anders, wat ook nog eens met zijn nieuwe baan te maken heeft. Het VPRO-radioprogramma Argus onthulde op 6 oktober jongstleden dat Lubbers enorm heeft staan liegen op het ogenblik dat hij de Tweede Kamer vertelde dat hij de Inlichtingen Dienst Buitenland (IDB) had opgeheven. Volgens enkele spionnen is deze dienst namelijk nog steeds aktief. Het IDB-opperhoofd Mr.K. Meulmeester spioneert nog steeds met twaalf medewerkers in Latijns-Amerika en het Midden-Oosten. Ex-premier Lubbers loog dus simpelweg toen hij de IDB ontbond per 1 januari 1994. Hij loog ook met betrekking tot de archieven van deze buitenlandse inlichtingendienst. Er waren een tijd terug geruchten als zouden alle archieven door de papierversnipperaar zijn gehaald maar Lubbers ontkende dit. Nu blijkt dat de hier al eerder genoemde Meulmeester wel degelijk enorme bergen IDB-archief heeft vernietigd en ondertussen heeft de huidige premier, Kok, toegegeven dat dit strijdig was met de Nederlandse wetgeving hieromtrent. Opnieuw een forse leugen van Ruud Lubbers dus. Wat moeten we nou met zo'n vent? Moet het net zo gaan als met zijn hollandse voorganger bij de NAVO Joseph Luns, waarvan achteraf komt vast te staan dat ie een leugenaar en fantast is? Zielig hoor...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

Stop de oorlog in Turkije, nu!

Nadat de Nederlandse regering in april het Koerdisch parlement in ballingschap gelegenheid gaf haar oprichtingsvergadering in Den Haag te houden, werden de Turks-Nederlandse verhoudingen op zijn kop gezet. Turkije sprak schande van de Koerdische vergadering en liet regeringsgezinde Turken een demonstratie tegen de Koerden en de Nederlandse regering houden.
Nederland, dat een maand voordien nog een kritische houding tegen Turkije had ingenomen naar aanleiding van de Turkse invasie in Noord-Irak, krabbelde geleidelijk aan terug.
Begin oktober is minister Dijkstal van binnen-, en klaarblijkelijk buitenlandse zaken met een zware delegatie in Ankara geweest om alle plooien glad te trekken. De Turkse en Nederlandse geheime diensten gaan nog nauwer samenwerken, en het lijkt onwaarschijnlijk dat de elf visa die in april aan Koerden ter bijwoning van de parlementsziting werden uitgereikt opnieuw zullen worden gegeven, als zich de gelegenheid zou voordoen.
De Turkish Daily News van 10 oktober meldde dat het Nederlandse bedrijfsleven zware druk op de Nederlandse regering zou hebben gezet om de betrekkingen te normaliseren op zoveel mogelijk Turkse voorwaarden. Tenslotte is het Nederlandse bedrijfsleven Europees topinvesteerder in Turkije. Bovendien zou de Nederlandse defensie industrie staan te popelen om deel te nemen aan nieuwe orders. Fokker wordt door de Turkse krant met name genoemd en ook maakt men melding van een grote werf, De Schelde waarschijnlijk, die zes fregatten zou willen bouwen voor Turkije. In hoeverre deze laatste berichten serieus te nemen zijn, valt sterk te betwijfelen. De internationale concurrentie is moordend. Vast staat dat het Nederlandse bedrijfsleven weer graag normaal zaken wil kunnen doen met Turkije.
Tot grote opluchting van het Hengelose Holland Signaal Apparaten (HSA) besloot Duitsland op 20 september het in april ingestelde embargo op de bouw van twee nieuwe fregatten op te heffen. Het embargo had daarbij zijn symbolische betekenis gehad, want de oorspronkelijke aanvangsdatum van de bouw op de Hamburgse werf was niet voor de herfst van dit jaar. Feitelijk niets aan de hand dus, alleen wat machtsspelletjes tussen Duitsland en Turkije en HSA kan met een gerust hart beginnen met de levering van de vuurgeleidings- en communicatie-apparatuur. Spullen zonder welke geen enkel schip kan varen noch schieten. De rol van HSA is dus cruciaal en daarom vraagt deze leverantie en alle andere gretig gewenste wapenleveranties om actie en protest.

Wapenboycot
De campagne `Stop de oorlog in Turkije' zal daarom streven naar een nieuw embargo op de bewapening van Turkije. Het Turkse leger is de laatste veertig jaar in belangrijke mate door Westeuropese landen van wapens voorzien. Turkije is de laatste tien jaar enorm door het Westen geholpen bij de opbouw van een eigen wapenindustrie. Een boycot van wapens naar Turkije is een concrete maatregel om druk uit te oefenen op het Turkse leger en de Turkse regering. In diverse landen in West-Europa wordt reeds gepleit voor een wapenboycot van Turkije. De organisaties van het European Network Against Arms Trade (ENAAT) zijn hier actief bij betrokken. Gezamenlijk optreden is geboden om een zo effectief mogelijke wapenboycot van Turkije door de landen van West-Europa tot stand te brengen. Om een politieke oplossing van het conflict naderbij te brengen, bepleit "Stop de oorlog in Turkije" de instelling van een wapenboycot van Turkije door de Europese Unie in samenhang met de eis aan de Turkse regering onderhandelingen te openen.
De campagne wil een bijdrage leveren aan de beëindiging van de oorlog in Turks-Koerdistan en de vreedzame oplossing van het Turks-Koerdisch conflict. Daartoe zal niet alleen gestreefd worden naar een wapenboycot, maar zullen ook vredesinitiatieven in Turkije en in West-Europa gesteund worden, waaronder geweldloos verzet tegen de oorlog.

Waarom nu?
In Turks-Koerdistan woedt al sinds 1984 een oorlog. Het Turkse leger is er in gevecht met de guerrilla-troepen van de PKK, de Arbeiderspartij van Koerdistan. Turkije ziet het conflict als een strijd tegen terroristen, de PKK ziet haar strijd als een bevrijdingsstrijd van het Koerdische volk, dat door de Turkse staat geen enkel recht wordt gegund. In het zuidoosten van Turkije leven (leefden) ongeveer 15 miljoen mensen van Koerdische origine.
Sinds de zomer van 1993 is de guerrilla-oorlog verhevigd. In Turks-Koerdistan heerst permanent de noodtoestand. Het leger heeft er enorme bevoegdheden en controle door het Turkse parlement is vrijwel onmogelijk. De rechten van de Koerdische bevolking worden dagelijks met voeten getreden. Er is een allesoverheersende polarisatie ontstaan: wie niet voor de Turkse overheid is, is PKK-terrorist.
Turkije is in de jaren negentig in een economische en politieke crisis geraakt, die tot grote veranderingen kan leiden. De oorlog tegen de Koerden brengt het probleem van de mensenrechten en democratie sterker dan ooit naar voren. De invloed van het leger op het staatsbestel betekent dat van een waarlijke democratie en van eerbiediging van de mensenrechten geen sprake kan zijn. Telkens weer worden mensen gevangen gezet omdat zij zich uitspreken voor erkenning van de rechten van Koerden op een eigen identiteit. Elke openbare discussie over het Koerdisch probleem worden door de regering en het leger in de kiem gesmoord. De autoriteiten zien erkenning van een Koerdische identiteit als het begin van de ontmanteling van de Turkse eenheidsstaat. Daar kunnen ze gelijk in hebben, maar een democratisch alternatief wordt niet geboden.

Protestbeweging
Want een nieuwe hoopvolle ontwikkeling is het ontstaan van een protestbeweging tegen de oorlog. Eigenlijk zijn er verschillende groepen die een andere visie zijn gaan ontwikkelen dan de Turkse overheid. Deze mensen wijzen het geweld van de Turkse overheid en van de PKK af. Onder kunstenaars en intellectuelen is al langer de visie dat er een andere oplossing dan oorlog gevonden moet worden, maar belangrijke vertegenwoordigers uiten zich nu hier publiekelijk over. Ten tweede is er een kleine dienstweigerbeweging onstaan en ontduiken steeds meer mannen de dienstplicht. In mei 1994 verklaarde de Turkse minister van defensie dat 250.000 jonge mannen de dienst hadden ontdoken. Hoewel er verschillende motieven voor deze massale ontduiking zijn, is ze een duidelijk signaal dat de oorlog grote weerstand oproept. De dienstweigerbewegingen bestaan uit kleine groepen jongeren in steden als Istanboel en Izmir. Zij zijn openlijke antimilitaristen en worden herhaaldelijk voor het gerecht gedaagd. Hun verenigingen zijn verboden. Ten derde spreken nu ook ondernemers en liberalen zich uit voor een andere weg. De oprichters van een liberale partij horen hiertoe en onlangs heeft de Turkse Kamer van Koophandel een rapport over de Koerdische kwestie uitgebracht dat de militaire oplossing als een doodlopende weg ziet. Ze pleit voor economische ontwikkeling van Turks-Kurdistan.

"Stop de oorlog in Turkije" vindt het daarom nu van belang hun activiteiten - inzichtelijk maken van de westerse invloed in het Turkse leger, het steunen van geweldloze vredesinitiatieven in Turkije en het verspreiden van informatie over de oorlog - te bundelen in een gezamenlijk projekt. Hierdoor kan in Nederland ook een platform ontstaan voor de 'derde weg' in het Turks-Koerdisch conflict, die eenzelfde ontwikkeling in Turkije kan ondersteunen. Als anti-militaristische en solidariteitsorganisaties leggen wij vanzelfsprekend grote nadruk op de rol van het Turkse leger in het konflikt en op de wapenhandel van westerse landen met Turkije.

Dienstweigeren
De campagne zal zich richten op dienstweigeraars in Turkije en West-Europa. Het Turkse leger kent een dienstplicht voor alle mannelijke onderdanen waar ook ter wereld. Het is voor Turken buiten Turkije mogelijk deze dienstplicht tegen een forse afkoopsom van DM 10.000 te bekorten tot een maand werkelijke dienst in Turkije. Voor vele in West-Europa levende mannen is de dienstplicht een groot probleem. Erkenning van het recht op dienstweigeren zou een stap in de goede richting zijn.
Onder Westeuropese dienstweigeraars zal een steuncampagne voor de organisatie van dienstweigeraars in Turkije worden georganiseerd. Dit houdt onder meer in dat bij processen tegen Turkse dienstweigeraars waarnemers uit andere landen zullen worden gezonden. Hiervoor zal het netwerk rond de International Conscientious Objectors Meeting (ICOM) worden gebruikt. De campagne zal Turkse en Koerdische dienstweigeraars in West-Europa proberen samen te brengen. Op deze wijze kan verzet tegen de oorlog en diskussie erover gestimuleerd worden.

Streven naar een politieke oplossing
Wij staan een democratisch Turkije voor waarin minderheidsgroepen recht hebben op expressie van hun eigen identiteit. Of oplossing van de Koerdische kwestie tot een afsplitsing van een Koerdische provincie leidt, kunnen wij niet zeggen. Eenmaal in een onderhandelingsproces zijn er vele mogelijkheden de rechten van de Koerden te garanderen. `Stop de oorlog in Turkije' is van mening dat de Koerdische volk zelf moet kunnen beslissen over de (soort) staat waarin het wil leven.
Voor ons staat voorop dat een terugdringing van de macht van het leger en het scheppen van een democratisch Turkije hiervoor de voorwaarden zijn. Onderhandelingen betekenen in de eerste plaats dat de Europese Unie Koerdische vertegenwoordigers erkent, bijvoorbeeld uit het Koerdisch parlement. Dat is een doelstelling die ons voor Westeuropese organisaties, solidariteitsverenigingen haalbaar lijkt en waaraan de campagne haar bijdrage kan leveren. Van de Europese Unie zal gevraagd worden Turkije via een wapenboycot onder druk te zetten om onderhandelingen te beginnen, de oorlogshandelingen te stoppen en maatregelen te nemen die de vrijheid van meningsuiting en -organisatie van Koerden en anderen bevorderen.

Henk Laloli en Guido van Leemput,

De campagne "Stop de oorlog in Turkije" is een initiatief van de Vereniging Dienstweigeraars (VD), het Antimilitaristisch Onderzoekskollektief (AMOK) en de stichting Azad

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

nieuwe-ABW rampzalig!

De dramatische ontwikkelingen met betrekking tot de uitvoering van de Sociale Voorzieningen zet zich onverminderd voort. We hebben al de nodige letters in dit Kleintje besteed aan de herziening van de Algemene Bijstands Wet, oftewel de n-ABW. De voorstellen die door een stel Bossche ambtenaren, in samenwerking met het kader van de gemeentelijke Sociale Dienst & de mensen rondom PvdA-wethoudster Joke van der Beek, gedaan zijn komen zo goed als zeker vrijwel ongeschonden door de Bossche Burokratie heen. Moet je nagaan, Joke van der Beek is de big chief achter deze drastische bezuinigingen en zij is per 1 januari aanstaande verdwenen. Het is nu al duidelijk dat iedereen die bij de uitvoering van deze n-ABW straks puinruimen moet zich kan en dus zal verschuilen achter het feit dat Joke van der Beek hiervoor verantwoordelijk was. Zo gaat het altijd, regeren is zogenaamd vooruitzien, maar vrijwel nooit verder dan de volgende verkiezingen, ongelooflijk! Op 29 november kunnen alle inwoners van Groot-DenBosch hun computerstem uitbrengen & de dag erop hebben we formeel gesproken te maken met een nieuwe gemeenteraad. Echter, die nieuwe gemeenteraad wordt pas officieel per 1 januari 1996 geïnstalleerd. En, je raadt het wellicht al, wanneer worden de plannen in verband met de nieuwe ABW definitief door de gemeenteraad geloodst? Juist ja, op donderdagavond 14 december aanstaande. De n-ABW treedt dan per januari 1996 in werking. Begin dit jaar hebben wij in het Kleintje voor dit rampscenario gewaarschuwd. Van der Beek & Co hebben doelbewust op deze procedure aangestuurd. Ze hadden, wanneer ze hadden gewild, de gemeentelijke voorstellen al veel eerder ter discussie kunnen brengen, maar nee hoor, alles is weer in achterkamertjes geregeld en zelfs de gemeenteraadsleden weten op dit moment niet wat er nu allemaal precies gaat veranderen (zie Kleintje 289) en al helemaal niet wat de consequenties zullen zijn voor vele duizenden Bossche uitkeringsgerechtigden. Half november komen de definitieve n-ABW-voorstellen pas beschikbaar. Iedereen kan deze opvragen door een briefje te sturen naar de directeur van de Gemeentelijke Sociale Dienst, Postbus 12345, 5200 GZ, DenBosch. Hetzelfde adres kun je gebruiken om je kritiek en kommentaar naar toe te zenden. Doe dit alsjeblieft, bemoei je ermee, de voorstellen zijn wel zo schandalig, en de gevolgen zijn behoorlijk ernstig voor een nog niet te overziene groep mensen die nu al op een houtje bijten. Stuur afschriften van je kritiek naar het Kleintje, dan berichten we hier in het volgende nummer over. Sukses!

Het Steunpunt Kansarmen/Minima is bezig een petitietekst te verspreiden. Deze dient vóór 8 december ondertekend te worden. De tekst luidt aldus: "Het Steunpunt Kansarmen/Minima spreekt haar grote zorg uit over het voortsel van de plaatselijke verordening met betrekking tot de Nieuwe ABW. Binnen het voorstel van het college van B&W van 's-Hertogenbosch staat handhaving van het inkomensniveau hierbij niet centraal. Voor grote categorieën uitkeringsgerechtigden zal de NABW en de plaatselijke invulling daarvan een (forse) achteruitgang in inkomen betekenen". Petitieformulieren en standpuntbepalingen kun je aanvragen bij het Steunpunt kansarmen/Minima: Pastoor
de Kroonstraat 5211 XJ, DenBosch.

Op Zondag 26 november aanstaande wordt er door de Taakgroep Politiek van het Steunpunt Kansarmen/Minima een manifestatie georganiseerd onder het motto: "Zekerheid voor de Minima".
Het programma zit als volgt in elkaar. 's-middags: In buurthuis De Zuiderster, Don Bosco, De Oosthoek en de Klepel is van 14.00 tot 16.00 een vraagbaak aanwezig en in de St. Annakerk van 15.00 tot 17.00. Allerlei vragen en onduidelijkheden kan je kwijt als het om je sociale (on)zekerheid gaat. Maar er is meer: (gratis) koffie, kinderaktiviteiten, spelenderwijs ontdekken dat de minima de beste economen van Nederland zijn! En theater voor een lach en een traan. 's-Avonds: In de Boulevard, Snellestraat om 18.00 Solidariteitsmaaltijd; samen eten voor een solidariteitsbijdrage. Vanaf 19.30 uur een gevarieerd programma met muziek (zang van koor 't Lopend Vuurtje), theater, en een 'omgekeerde commissie sociale zaken': De politiek luistert, mensen in sociale onzekerheid spreken. Gezellig napraten. Voor meer informatie kan je bellen met het Steunpunt Kansarmen/ Minima, 073.6123975.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

Zwarte horizonten

De sociaaldemocratische Duitse schrijver Günter Grass, wiens recent gepubliceerde boek "Ein Weites Feld" in (West)Duitsland meedogenloos neergesabeld werd, maakte Helmut Kohl en de christendemocraten een paar jaar geleden uit voor "kontlikkers en skinheads met een stropdas". In de NRC van zaterdag 21 oktober jongstleden stonden opnieuw bezorgde woorden van hem opgetekend met betrekking tot de hedendaagse politieke en economische verrechtsing binnen Europa: het wordt in heel Europa duidelijk dat "het fascisme nieuwe en moderne vormen zoekt zoals in het Italië van Berlusconi. Het nieuwe fascisme, dat zijn niet de bullebakken met stierenekken die met nazi-vlaggen rondlopen. Die leiden alleen de aandacht weg van het échte fascisme in maatpak dat zich zogezegd gematigd opstelt. Dat is veel gevaarlijker." Ik kwam deze zinnen tegen een dag nadat ik een beklemmend betoog van Jos Vander Velpen had bijgewoond over precies dezelfde problematiek, de overal om ons heen schijnbaar onstuitbare opkomst van extreem-rechts in diverse Europese landen. Een jaar of twee geleden publiceerde deze Antwerpse advokaat het boek "Daar komen ze aangemarcheerd" en zojuist is bij de uitgeverijen Papieren Tijger (Breda) & Van Halewyck (Leuven) zijn boek "Zwarte Horizonten" uitgekomen. Vander Velpen maakte tijdens de boekpresentatie in Brussel duidelijk dat de politieke verrechtsing na de publikatie van "Daar komen ze aan gemarcheerd" zelfs hem overvallen heeft. Hij schetste toen al een drukkend beeld van extreem-nationalisme, maar de ontwikkelingen in Italië bijvoorbeeld, waar neo-fascistische groeperingen even later aan de regeringstafel deelnamen maakten het noodzakelijk de studie naar de (weder)opkomst van deze haatbewegingen opnieuw ter hand te nemen. "Zwarte Horizonten" is hiervan het resultaat. Aan de hand van de politieke ontwikkelingen binnen de vier Europese landen Italië, Frankrijk, Duitsland en Oostenrijk maakt Vander Velpen duidelijk dat fel nationalisme hand in hand gaat met neo-fascistische en -nazistische ideologie. Op dit moment staan verkiezingen voor de deur in Rusland, Italië & Oostenrijk. Overal dreigt een harde verrechtsing. Wie de aktualiteit een beetje volgt kan de ogen niet meer sluiten voor de toename van racistisch geweld in Europa. Het nieuwtje is er een beetje af voor de internationale media maar racistische gewelddadigheden komen overal in Europa voor. De Italiaanse extreem-rechtse verkiezingswinsten van de kliek rondom Silvio Berlusconi en de post-fascistische Gianfranco Fini, die zijn MSI heeft omgebouwd tot Alleanza Nazionale, leiden opnieuw tot anti-semitische pamfletten en haatkampagnes. De tolerantie jegens buitenlanders in Italië neemt zienderogen af. In Duitsland vinden er nog steeds veel aanslagen plaats ondanks de hoge gevangenisstraffen die onlangs werden opgelegd tegen de schoften die in 1993 in Solingen een pand waarin Turkse mensen verbleven in brand staken. In Oostenrijk worden door rechtsextremisten bombrieven verspreid en sinds de val van de regering Vranitzky speelt de extreemrechtse FP

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

Sukarno, Oltmans & de Koningin

"Welkom thuis, majesteit!" is de titel van het vlugschrift dat Willem Oltmans (geboren in 1925) zojuist heeft uitgegeven als vervolg op het een paar maanden geleden verschenen "Bon voyage, majesteit!". Beide vlot geschreven schotschriften verschenen naar aanleiding van het afgelopen bezoek van koningin beatrix, enkele ministers en een hele zwik zakenlieden aan Indonesië, een land dat sinds 1965, door middel van een militaire coup, bestuurd wordt door een generaalsbewind onder leiding van Suharto (geboren 1921). Wie de vele publikaties van Oltmans gevolgd heeft zal op de hoogte zijn van diens grote haat aangaande Suharto en vele Nederlandse ambtenaren vanwege het grote onrecht dat de Indonesische bevolking en dan speciaal de persoon Sukarno (geboren in 1901) is aangedaan. Oltmans is sinds 1956 met deze affaire bezig en krijgt in steeds meer historische beschouwingen gelijk. De populariteit van Sukarno onder de Indonesische bevolking is in Nederland altijd ontkent en weggedrukt, gelijk het een koloniaal imperium eigen is. Oltmans verzette zich tegenover de enorme berg desinformatie die Nederlandse burgers over zich heen hebben gekregen in de loop der jaren. Vrijwel onmiddellijk nadat hij Sukarno als journalist in Rome geïnterviewd had, we hebben het nu over 1956, veertig jaar geleden, kreeg Oltmans te maken met onwillige krantenredacties en lastige staatsambtenaren. Luns, de toenmalige minister van buitenlandse zaken, zou Willem Oltmans een beroepsverbod opleggen, iets dat Oltmans met behulp van allerlei tot dan toe geheime telexen en dossiers met het boek "Vogelvrij" (1992) en "Persona Non Grata" (1994) zeer overtuigend kon bewijzen. Beide in het begin van dit artikel genoemde schotschriften zijn verschenen bij Uitgeverij Papieren Tijger (Breda) en voor een tientje per stuk te bestellen via giro 5349231 tnv Kleintje Muurkrant, DenBosch met vermelding van 'Oltmans Welkom' of 'Oltmans Goede Reis'.
Overigens is zojuist bij Uitgeverij Spectrum Oltmans boek "Mijn Vriend Sukarno" uitgekomen. Verborgen en geheim Nederlands wanbeleid jegens Sukarno, meeslepend opgetekend door iemand die er van 1956 tot 1966 bij stond! Trek je eigen konklusies aangezien er weinig journalisten in Nederland rondlopen die Oltmans' boeken in de pers bespreken. De reden is simpel, Oltmans brandt ze allemaal tot de grond toe af! Diezelfde reden is echter ook zeer verontrustend. In het volgende Kleintje publiceren we een indringende brief van Willem Oltmans aan militair dictator Suharto van Indonesië.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

Kennismaking gezocht...

Maak plaats, maak plaats, maak plaats... ze hadden zo'n ongelofelijke haast om van twee plaatsen één te maken, dat ze bijna waren vergeten dat we op papier in een parlementaire demokratie leven. 'Dan moeten we wel verkiezingen organiseren,' zei een lagere ambtenaar vanachter z'n buro. 'Nee, shit zeg,' galmde het kollege van Bee&Wee in koor, en als een echoput geïmiteerd door de gemeenteraad. Bijna had de Eerste Kamer nog roet in het eten gegooid, maar uiteindelijk kwam dan toch het verlossende woord: 'Maak van Den Bosch en Rosmalen een Siamese tweeling!' En aldus geschiedde. Lijsten werden gemaakt ter inventarisatie van het toekomstige Grootbossche bezit, met een perverse nieuwsgierigheid werd door Bossche burokraten vast de boekhouding van Rosmalen ingezien, en vergenoegd wreven zij zich in de handen. Zo'n samenvoeging is een mooi staaltje van zelfverrijking! Nieuwe woonwijken met villa's, penthouses, drive-in walhalla's, bedrijventerreinen, rondwegen, winkelcentra, aanplantboompjes, scholengemeenschappen, treinstations, fietsenstallingen, parkeergarages, zwemparadijsen, sportakkommodaties, siertrottoirs, rekreatieparken, wandelboulevards werden vast gepland en de tot dezelfde mafiose struktuur behorende projektontwikkelaars, aannemers, makelaars en bouwbedrijven hadden het niet meer van de pret. 'We moeten nog wel verkiezingen organiseren,' zei de lagere ambtenaar weer vanachter z'n buro, waarop het hele konglomeraat van zelfverrijkers de man omgekeerd in een prullenbak wilde zetten omdat hij de boel dreigde te verzieken.
Maar intussen waren ook de politieke partijen wakker geworden en werden eraan herinnerd dat hun taak eruit bestond de schijn van iets van een demokratie op te houden. 'Nee, shit zeg,' galmden zij in koor. Hier waren ze helemaal niet op voorbereid, te druk als zij het hadden met hun eigen belangetjes, interne roddeltjes, affairetjes en vooral lang uitslapen. Sommige partijen bleken al evenknieën te hebben in Rosmalen en in de duistere bossen van Hintham werd dan ook al spoedig stevig knietje gevreeën. Het lukte echter niet in alle gevallen tot een intieme relatie te komen, vooral in die situaties waar er meerdere Belangen op het spel stonden. Maar bij de partijen die tot een landelijke struktuur behoorden kwam het al snel tot een tweeëiige eenling, al dan niet onder druk van het landelijk partijbestuur, dat voor de gelegenheid ook even wakker was gemaakt. De eerste relatieproblemen ontstonden op het moment dat er kandidatenlijsten gemaakt moesten worden. Want wie zou straks de bevolking van Groot Den Bosch in een vergrote gemeenteraad mogen vertegenwoordigen? In achterkamertjes speelden zich de meest wanhopige, treurige, vernederende en niet-voor-het-daglicht-geschikte taferelen af, maar uiteindelijk kwam men er toch uit, dit alles ten behoeve van de parlementaire demokratie.
En zo ontstonden het Groot CDA, Groot VVD, Groot D'66, Groot PvdA. Maar een aantal partijen konden niet Groot worden. Groen Links organiseerde een referendum onder de leden, waarbij bleek dat zij onder die leden al waren aangetast door het machtswellust-virus, wat zich manifesteert in het willen leveren van wethouders. Bosch Belang en Rosmalens Belang konden met de beste wil van de wereld geen gemeenschappelijk Belang vinden en zagen geen andere oplossing dan voor het zingen de kerk te verlaten, zodat er meerdere Belangen bleven bestaan, ook al omdat Boschmalens Behang nou eenmaal geen gehoor is. En Knillis? Tsja, met het vergroten van het Bossche grondgebied werd de binnenstad natuurlijk relatief een stuk kleiner en dus ook de rol van deze klup. Bovendien troffen zij in Rosmalen minder karnavalvierders en minder fonteintjes en werd Knillis tot muurbloempje.
Voor de Centrumracisten was de uitbreiding van grondgebied geen nieuw gegeven, de drang tot Lebensraum zit hen in het bloed en intern regelden zij hun Operatie Barbarossa ter annexatie van Rosmalen. Wel ging dit gepaard met het gooien van de nodige Steenen, wat mot in de fraktie opleverde, iets waar het Brabants Dagblad ook nog een half jaar later achterkwam, hetgeen voor een krant van dit nivo nog redelijk snel is.
Ook de Socialistische Partij Den Bosch kwam tot een vrijage met haar evenknie in Rosmalen. Of ging dat andersom? Gezien de vrouwvriendelijkheid van landelijk topman Marijnissen, tentoongespreid in een interview met Nieuwe Revu, hulden beide afdelingen zich in korte, strakke rokken en hoge hakken en vielen elkaar onder de woorden 'met dat stuk zou ik het wel willen doen' in de armen. Vervolgens werden de partijprogramma's samengevoegd, waarin de Arbeitseinsatz een grote rol speelt, want reken maar dat zo'n samenvoeging werk oplevert voor de blanke arbeidersklasse!
Toen aldus alle partijen op de huwelijksmarkt tot elkaar waren gekomen, of er de voorkeur aan gaven de annexatie als vrijgezel tegemoet te treden, bleken toch nog niet alle belangen vertegenwoordigd. Ondanks alle ouwe lullen binnen de gevestigde partijen bleek het toch nodig het Algemeen Ouwelullen Verbond deel te laten nemen aan de komende gemeenteraadsverkiezingen. Per advertentie werden kandidaten opgeroepen voor de verkiezingslijst, waarvoor intellektuele bagage alleen maar als overbodige ballast werd beschouwd. Hoe ouwer, hoe gekker, zal men bij het AOV denken?
Een aantal Bosschenaren vond het beschikbare politieke potentieel nogal Zwak en richtte daarom Sterk op, aangevoerd door gevluchte lokale SP-topman John de Vogel. In een interview met radio Banzai bleek Sterk nogal zwak in de schoenen te staan waar het politieke uitgangspunten en ideeën betreft, zodat het nog maar de vraag is wat hiervan te verwachten. Voorlopig houden we het nog maar even op Vaag '95, ook al omdat de afkorting waar Sterk voor staat niet duidelijk werd. (STichting Energieke Rooie Knakkers? STeunt Elkanders Rechtvaardige Keutelarijen? Samen Tegen Een Reusachtige Kracht?... was de afkorting er nou echt eerder dan de betekenis, want zo komen we er natuurlijk nooit uit).
En dan meldde zich nog het Nederlands Blok voor deelname aan de uitwassen van de parlementaire demokratie, iets waar zij zelf een hekel aan hebben, maar soms moet je wel van je autokraties geloof afvallen, al is het maar om een drugsponton tegen te houden, dat tot veel rumoer aanleiding gevend deportatieoord. Extreem rechts is goed vertegenwoordigd in Den Bosch, hoe zal dat straks in Groot Den Bosch worden? Zowel CD als Nederlands Blok zullen vooral interesse hebben in de demografische samenstelling van de bevolking, en met het kies'recht' voor allochtonen zullen zij het nog druk krijgen, om maar niet te spreken over het feit dat Groot Den Bosch straks nog een asielzoekerscentrum rijker is, waar het natuurlijk ook weer wemelt van de drugsverslaafden, tasjesdieven en straatrovers.
De lijsten van de partijen werden opgesteld, kandidaten meldden zich konform de nieuwe kieswet met hun legitimatiebewijs, al dan niet op de Antillen aangeschaft, en dat was dat. O ja, er moest nog iets van kampagne gevoerd gaan worden. Toch? Of zou daarvoor geen budget zijn? Totnutoe is het angstwekkend stil in kampagneland, alsof de deelnemende partijen zelf het geloof in de parlementaire demokratie allang hebben opgegeven. Zoals gebruikelijk net voor de verkiezingen nestelt Groen Drab zich eventjes in een organisatie met een sociaal karakter, maakt Bosch Belang gebruik van de mogelijkheden zich als kollegepartner aan te bieden (naar verluidt volgt Louis Neefs op dit moment de schriftelijke kursus wethouder bij de LOI), worden er af en toe zelfs raadsleden in een woonwijk gesignaleerd, geeft de PvdA opdracht tot het vervaardigen van een grote hoeveelheid drukwerk dat straks weer als zwerfvuil op het Kerkpleintje over de Spaanse tegels dwarrelt, laat het CDA speciale missen opdragen om vooral Gods Zegen op haar werk af te roepen, imiteren de mannelijke raadsleden van Knillis fonteintjes in het voor een gulden te bezoeken openbare toilet aan de Parade, gaat Peter Claessen van D'66, inkognito en dus zonder snor, veel vaker naar de kroeg om potentiële kiezers een drankje aan te bieden, om er vervolgens twee terug te bietsen, worden kandidaten van de SP regelmatig in de Schilderstraat gesignaleerd, volgen de Nederlands Blokkandidaten zwemlessen om straks akties tegen het drugsponton te kunnen ondernemen, is de VVD bij Bolkestein in de leer om straks zowel de CD als het Nederlands Blok te kunnen pareren en rechts in te halen, en zo lijkt er toch sprake te zijn van iets van een verkiezingskampagne. Slachtoffers van de parlementaire demokratie van Den Bosch en Rosmalen: aan U het woord straks op 29 november. Maar ook daarvoor en daarnaar horen wij graag van u!!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 291, 10 november1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1

Puntje

Goeiemorgen, collega milieuverbrasser. And she's buying an airmail to heaven. Dankzij een oververmoeidheid die me bijna van mijn stoel laat vallen, schieten er momenteel allerlei van dit soort gedachtenkronkels door mijn hoofd; van datgene wat voor dit puntje op het programma stond, komt nu zeker niets meer terecht. Schrijven onder druk, door er pas op het laatst mogelijke moment aan te beginnen, begon me al een hele tijd geleden steeds beter te bevallen. Dat kan natuurlijk wel eens voor problemen zorgen, zoals nu. De enkele uurtjes die me nu nog resten, zijn namelijk zelfs niet eens meer toereikend om de kranteberichten uit de stapels kranten en knipsels op te zoeken en te selecteren die, in tegenstelling tot wat men ons wil doen geloven, duidelijk maken dat we wel degelijk vrees moeten hebben voor het Duitsland van Kohl en, in mindere mate, het Frankrijk van Chirac. Maak me zorgen over Nederlandje. Niet zozeer omdat het er naar uitziet dat binnen niet al te lange tijd het grootste gedeelte van de werkende bevolking verplicht wordt voor een hongerloontje slavenbaantjes te vervullen die voor die tijd nog gewoon onder CAO-bepalingen vielen. Ook niet zozeer omdat, als het aan minister Borst ligt, de prive-ziekenhuisindustrie en de tabaksindustrie elkaar op de beursvloer zullen gaan ontmoeten. Een fusie van die twee zou natuurlijk helemaal ideaal zijn; gezond voor de economie en goed voor de werkgelegenheid. Ook het feit dat Bolkestein met zijn giftong nu het wen-er-alvast-maar-aan-dat-als-je-straks-niet-meer-kan-betalen-voor-je-gezondheid-je-kan-kreperen-principe verkondigt, heeft niet mijn grootste bezorgdheid. Dat we dankzij de aan ons opgelegde wil van een stelletje buitenlandse plutonium-terroristen binnenkort een topje wiet bij de ik-verkoop-alles-als-er-maar-aan-verdiend-zit-drugsdealer gehaald moet worden kan daar ook nog wel bij. Toch kan ik het niet nalaten enkele bytes te besteden aan deze kwalijke ontwikkeling: terwijl er een milieu-krach van heb ik jou daar voor de deur staat, houden de Europese leiders zich liever bezig met onderlinge ruzies over het al dan niet verbieden van de consumptie van een plantje waarvan de verslavende werking en schadelijkheid ver achter blijft bij die van tabak en alcohol. Singapore toont ons inmiddels al jaren dat een repressief drugsbeleid met zelfs de doodstraf als stok achter de deur, geen moer helpt in het bestrijden van (hard)drugsgebruik. Het aantal verslaafden neemt nog immer toe, de handel en smokkel is er niet door afgenomen en de prijsopdrijvingen hebben de drugsmaffia alleen maar nog meer in de kaart gespeeld. Maar zelfs al zou er wel ooit een totale afwezigheid van de bestaande drugs worden bewerkstelligd, dan zal men nog niet tegen kunnen houden dat miljoenen vrije-markt-slachtoffers hun gezondheid zullen ruïneren met n

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 291
  • Hits: 1