• Laatst gewijzigd: dinsdag 21 februari 2017, 16:59.

288

TBR-terreur

"In de TBR-inrichting probeert men een ander mens van je te maken. Voortdurend. Het is een grote horror. Ik weet nog dat ik eens in een gevangeniskliniek mijn behandelend psychiater tegenkwam. Een miezerig kromgebogen kettingroker. Ik versperde hem in dat smalle gangetje de weg. "Wilt u me er even langslaten, ja?" zei de psychiater. "Nee," zei ik "ik wil eerst antwoord op een open vraag. Wanneer kan ik hier uit?" De man zei verveeld: "U kunt hieruit als u veranderd bent." Ik antwoordde: "Goed, maar zeg me dan wat ik moet veranderen. Dat zal ik dan veranderen, want ik wil hieruit." Toen zei hij met een vuile grijns: "Nou, juist zoals u nu praat, dát moet u veranderen." Ik werd woedend en siste hem toe: "Nou dan kun je lang wachten mannetje, maar dat zal jij niet beleven." Hij antwoordde uitdagend: "Maar dat mag ook best lang duren. Wij hebben tenslotte alle tijd. Desnoods tien jaar. En nu wil ik er langs." Ik liet hem passeren. Ik was verpletterd. Dat was TBR, het eindeloze, de onmacht tegen dit sadisme en deze willekeur. Ik had me voorgenomen om hem na afloop af te straffen, om te brengen zelfs, maar zijn longkanker en zijn alcoholverslaving hadden dat werk al voor me gedaan. Hij is overleden (...) Ik zal nog een duidelijk voorbeeld geven. de grote miskende dichter Gerrit Achterberg, die zijn hospita neerschoot, kreeg ook TBR. Tijdens zijn straftijd schreef hij een gedicht over de geneesheer-directeur van de gevangenis. Daarin stonden de regels: "...en die me zolang zal genezen, tot ik me op hem stort..." Maar onder druk van die geneesheer-directeur veranderde Achterberg die regels in: "...en die me zolang zal genezen, tot ik een ander word..." Kijk, dat noem ik gewoon geestelijke moord. En het navrante is dat de directeur bij vrienden zat op te scheppen dat hij dit voor elkaar had gekregen (...) Kijk, dit is TBR. Dat is verschrikkelijk, wat je dan voelt van binnen. Dat wringt zo vreselijk." Overgeschreven uit het boek Tien Moordenaars: interviews geschreven door Nieuwe Revu-journalist Bert Voskuil en eind vorig jaar verschenen bij Het Spectrum, Utrecht.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

OH!

Er is een nieuw maandblad, althans er is een nul-nummer met als bladtitel "Oh!" uitgekomen om te bezien of er vanaf september een nieuw maandblad zal verschijnen. Een redelijk grote redaktie van mensen afkomstig van de bladen Konfrontatie, Grenzeloos en Lekker Fris, en een heel stel nieuwe bladenmakersters zijn van plan de schouders te zetten onder een nieuwe poging linkse publiciteit een stem te geven. Wij, hier bij het Kleintje, waren zeer nieuwsgierig naar de inhoud van het nul-nummer. Zou het net zo diepgaand, maar moeizaam zijn als Konfrontatie, zou het net zo oppervlakkig maar toegankelijk zijn als Lekker Fris, zou het net zo propagandistisch zijn als Grenzeloos? Nu, het is allemaal een hele hoop van alles. Erg veel, te veel, columns; Onderwerpen zijn nogal voor de hand liggend, daarom niet minder interessant, maar aangezien er voor gekozen is alle artikelen behoorlijk kort te houden, blijft het allemaal wat aan de oppervlakte; vraag je je af waarom juist dit stuk in dit nieuwe blad staat, wat wil de schrijverster mij duidelijk maken? Toch hebben wij uiterst veel sympathie voor Oh! en hopen we dat het wat gaat worden, het is vreselijk belangrijk dat er onafhankelijke bladen opgezet en uitgebouwd worden. De persconcentratie is verschrikkelijk, het volschrijven van de achterkanten van advertenties is onuitstaanbaar. Daarom, probeer in je omgeving aan een nul-nummer van Oh! te komen (wat niet mee zal vallen), lees het, beoordeel het, laat wat horen aan de mensen die dit initiatief hebben genomen: Oh!, Lauwerecht 55, 3515 GN, Utrecht (030.2715932) of met Uitgeverij WEB, Postbus 1529, 1000 BM, Amsterdam...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

Banzai terug in de ether

Na enige problemen met de apparatuur is radio Banzai weer terug. Iedere maandag, dinsdag, woensdag en donderdag avond zijn we te beluisteren op 94.8 Mhz FM. Wil je ons laten weten hoe de ontvangst is, of wil je reageren op onze programma's dan kan je schrijven: Postbus 1267 5200 BH Den Bosch.
Op zaterdag 16 september houden we een benefietavond in de Willem 2, met diverse optredens en live radio. Je bent daar welkom vanaf zeven uur. Mocht je dan niet kunnen maar ons wel financieel willen ondersteunen, dan kan je hier je centen kwijt: Giro 4125349 tnv Radio Banzai.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

verschenen

Der österreichische Geheimdienst van Manfred Fuchs bij Verlag Ueberreuter, Wenen 1994 ISBN 3-8000-3502-2. De schrijver geeft in zo'n 220 pagina's (met index en organogrammen) een historisch overzicht van de geheime diensten van het voormalige Oostenrijk-Hongarije respectievelijk van de republiek Oostenrijk. Aan de orde komen onder andere de evolutie van het middeleeuwse spionage-apparaat dat ten dienste stond van de Habsburgse dynastie en nauw verbonden was met het openen van andermans brieven, het kraken van versleutelde boodschappen, omkoping en chantage; de verschuiving naar het uitgebreide verklikkerssysteem ten behoeve van de binnenlandse veiligheid voor en tijdens de periode van de restauratie, respectievelijk ten tijde van de opkomende arbeidersbeweging en de opkomende nationalistiese bewegingen binnen het oude Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk. Uiteraard ook bekende affaires zoals de chantage op en omkoping van het hoofd van de Evidenz (militaire inlichtingendienst) Redl rond de eeuwwisseling. Van de periode na de tweede wereldoorlog komt aan bod de wijze waarop de koude oorlog binnen het veiligheidsapparaat zelf werd uitgevochten, de stiekeme opbouw en training van een als "Oesterreichischem Wander-, Sport- und Gesellichkeitsverein" vermomde "vijfde colonne", welke actief zou moeten worden na een communistische machtsovername (een broertje van Gladio?), de strijd om macht en invloed tussen verschillende diensten en takken van de overheidsburokratie. Een gedetailleerde studie van dit onderdeel van het staatsapparaat, van de relaties tussen de diverse diensten, respectievelijk van de gebruikte methoden en technieken valt uiteraard niet in een kort bestek te geven; ook wordt niet al te diepgravend ingegaan op de periode van de Anschluss en de Gestapo, desalniettemin biedt Fuchs voor de geïnteresseerde lezers/sters een overzichtelijk beeld, zonder af te dalen naar al te populaire geschiedschrijving.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

Kleintje digitaal

Zoals we in het vorig Kleintje ook al schreven: Wanneer je een komputer met modem hebt kun je bellen met nummer 04192.20028 en dan kom je in een "bulletinboard" (BBS) waarop onder andere de inhoud van een heel nummers van Kleintje Muurkrant is na te lezen. Je kunt onmiddellijk reageren op teksten die je op het BBS leest. De bedoeling is om dit systeem uit te bouwen tot een werkervarings- en omscholingsproject voor werkzoekenden. Wanneer je het telefoonnummer belt krijg je een tekst waarin je gevraagd wordt om het klantensysteem (Excalibur) te willen downloaden. Na installatie kun je dan terugbellen en kom je in het Bulletinboard. Je kunt ook vijf gulden overmaken op giro 5554373 tnv Stichting Maatschappij, Mens & Bedrijf in Rosmalen, dan krijg je een floppy met gebruiksaanwijzing voor installatie. Voor niet-commerciële instellingen bestaat de mogelijkheid om zelf een deel van het BBS naar eigen inzicht in te richten. Daarbij valt te denken aan voorlichtingsactiviteiten, on-line kranten, agenda's, elektronische brievenbus etcetera. Neem kontakt op met Stichting MM&B, Tielekeshoeven 72, 5242 KD, Rosmalen of bel 04192.14004. Het telefoonnummer van het BBS is 04192.20028.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

Kleine-oplage-cijfers

Kleintje Muurkrant speelt uiteraard maar een zéér klein rolletje in de nederlandstalige nieuwsvoorziening. Een dagblad als de Telegraaf heeft een oplage van 729.500, Algemeen Dagblad maakt 408.828 kranten, de Volkskrant 355.500 en het NRC handelsblad 264.850. De totale oplage, van alle Nederlandse dagbladen samen, is 4.712.000 kranten. Maar dat valt allemaal in het absolute niets bij de oplagen van de allergrootste dagbladen ter wereld: op de eerste vier plaatsen staan Japanse kranten, te weten de Yomiuri Shinbun (14.470.000), Asahi Shinbun (12.710.000), Mainichi Shinbun (5.960.000) en Nihon Keizai Shinbun (4.540.000). Op de vijfde plaats van die wereldranglijst van dagbladen staat de Chinese krant People's Daily (4.500.000), op de zesde plaats de Duitse Bild Zeitung (4.400.000). Op zeven staat weer een Chinese krant, de Reference News (4.000.000), nummer acht is voor het Britse The Sun (3.600.000) en op negen en tien weer twee Japanse kranten, Chunichi Shinbun (3.080.000) en Sankei Shinbun (2.890.000). Zo groot hoeven we bij het Kleintje niet te worden maar we moeten toch nog iets groeien willen we genoeg centen bij elkaar houden om uit te kunnen blijven komen. Help ons mee de komende maanden om het aantal abonnees te vergroten. Geef vrienden en vriendinnen, buren en kennissen een Kleintje in handen. Schrijf ons een briefje met naam en adres van eventueel geïnteresseerden dan sturen wij hen een proefnummer. Wanneer je regelmatig in de trein zit vraag dan bij ons een aantal extra nummers op en laat deze achter in de trein. Ben je zelf abonnee maar heb je je abonnementsgeld nog niet overgemaakt doe dit dan nu meteen. Pak je postbankoverschrijvingsboekje en vul 30 gulden (of liever ietje meer) in & postbanknummer 5349231 tnv Kleintje Muurkrant, DenBosch. Handtekening erop en wij zijn weer blij. Help mee het Kleintje overeind houden, tegen de verdrukking in, tegen de persconcentraties van bijvoorbeeld het VNU-concern die een monopoliepositie heeft in Zuid-Nederland (VNU bezit De Limburger, De Stem, Dagblad van Noord-Limburg, Brabants Dagblad, Eindhovens Dagblad, de Gelderlander en sinds kort ook het Brabants Nieuwsblad). Nee, dan wij, met onze 1500 krantjes, elke maand opnieuw, help mee de boel uit te bouwen!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

Meebetalen

Het Boulevardgebeuren in Den Bosch is weer afgebroken en de organisatie kijkt terug op een geslaagd theaterfestival. Even was Den Bosch landelijk bekend toen de Boulevard zelfs het journaal haalde en daarna werd het weer stil in de vaart der volkeren. Inmiddels is op een andere lokatie in Den Bosch het kermisgebeuren losgebarsten. Zij die nog geld overhadden na betaling van de hoge entreeprijzen op de Boulevard kunnen zich nu voor veel geld kotsmisselijk laten draaien in zogenaamde attrakties of met dollartekens in de ogen in Taiwan geproduceerde plastic prullaria in ontvangst nemen wanneer ze in een van de kermistenten de hoofdprijs hebben gewonnen. Van hieruit gefeliciteerd!
Het aantal speelmogelijkheden in deze stad tussen werelden is ongekend, en met een volle beurs kan je ook nog de godganse dag en avond op een van de vele terrassen doorbrengen. Op de trottoirs struikel je over de terrasstoelen en -tafels waar een zongebruind publiek, net voor de derde keer terug uit Kreta, de Costa Brava of Renesse, zich tegoed doet aan dure Belgische bieren, Griekse salades of Mexicaanse taco's. 'Kan ik even afrekenen?' 'Dat wordt dan 47 gulden'. Geef zo'n zonnebloem van 50 piek en laat de rest maar zitten.
Het geld kent geen waarde wanneer je het in voldoende mate tot je beschikking hebt, je na drie maal Kreta per jaar nog wel acht voorstellingen op de Boulevard kunt bijwonen en je vijftien keer misselijk kan laten draaien in zo'n turbogeval op de kermis. Als het maar gezellig is... De BLOS doet er netjes verslag van, het Brabants Dagblad plaatst een leuke kleurenfoto, en alles is koek en ei, rozegeur en maneschijn, geen vuiltje aan de door smog vergeven luchten en geen wolkje voor de huidkanker brengende zon. Genieten is het devies, genieten en geld uitgeven, want dat speelt geen rol.
De kommissie sociale zaken van de gemeenteraad buigt zich over de nieuwe algemene bijstandswet. Die moet 't onmogelijk maken in de toekomst met je inkomstenbriefje te sjoemelen. Die 't je onmogelijk maakt om zonder inkomenskonsekwenties van je buren een stukje pleepapier te lenen. Die 't je mogelijk maakt om eens per dag een maaltijd (sober, maar rechtvaardig) te nuttigen. En die een persoonlijk begeleider voor je regelt die toezicht houdt op je uitgaven- en sollicitatiepatroon. Vooral niet teveel eten, genieten, uitgaan, drinken en o wee als we je op Boulevard of kermis aantreffen in plaats van in de bieb waar je de personeelsadvertenties mag spellen.
De direkties van de woningkorporaties berekenen alvast het budget van volgend jaar en de stijging van de huren per 1 juli 1996. Ingekalkuleerde huisuitzettingen als onderdeel van een sobere doch rechtvaardige balans. De PNEM berekent hoeveel een kilowattuur volgend jaar gaat kosten, dus mocht je je vinger in 't stopkontakt willen steken omdat je 't allemaal niet meer ziet zitten dan zijn de kosten tenminste gedekt. Voor 't openzetten van de gaskraan geldt hetzelfde: de kost gaat voor de baat, ook voor posthume rekeningen zijn oplossingen. De gemeente beslist welke TV-kanalen er volgend jaar weer door de kabel uitgebraakt mogen worden, daarin vooral rekening houdend met 't entertainmentkarakter, niet moeilijk doen, of in ieder geval laten zien dat anderen 't nog altijd moeilijker hebben dan jij. En mochten die anderen 't niet moeilijker hebben, dan zullen onze multinationals ze wel een handje daarbij helpen. Dat alles live gebracht door Endemol, 24 uur Veronica en je maar buigen over de vraag of je nou dit of Music Factory op 6 moet zetten. De wereldproblematiek gereduceerd tot de afstandsbediening.
Geen dag gaat voorbij zonder rekords bij de halfjaarcijfers. Uit lucht kan men geld maken, alleen jammer dat de aandeelhouders soms zo flauw reageren en niet voor een nieuw rekord op het Damrak willen zorgen. Nieuwe rekords worden wel gevestigd in de Europese achtertuin waar niemand meer de oorzaken kent van 't uiteenvallen van Joegoslavië. Grote stromen vluchtelingen gaan van Bosnië naar de veilige enklaves, naar Servië, naar Krajina, van Srebrenica naar Bihaj of Zepa of Sarajevo of hoe al die andere god- en allahvergeten plaatsen ook mogen heten waar onze korrespondenten ijverig sfeerplaatjes schieten die vervolgens in ontwikkellaboratoria bedorven worden. Dan maar weer een Novibspotje om de tijd te doden of een oproep om toch vooral beroepsmilitair te worden. En dan? Lekker als vredeshandhaver naar zo'n oorlogsgebied, waar je als beroepsmilitair ook nog het recht hebt op een kudde psychologen en therapeuten en je ongegeneerd in je broek mag schijten en roepen 'ik wil terug naar mammie' als er iemand drie kilometer verderop per ongeluk een kogel afschiet.
Intussen rijden de macho's met hun turbogeluidsinstallaties, auto's met open raam, arm relaxed naar buiten, een handje losjes aan het stuur, rondjes over de Markt om vooral hun minderwaardigheidskompleksen te kompenseren. Even wat schreeuwen naar de meiden op het terras geeft de extra kick, en daarna maar weer snel een slok lauw bier naar binnen werken om nog meer te durven. Je moet je vooral onderscheiden van de ander, dus nog meer lawaai maken, nog meer schreeuwen, nog meer laten zien dat voor jou poen geen probleem is, nog meer borstharen hebben en nog ruiger overkomen.
Iedereen kan op een terras gaan zitten, iedereen kan naar de Boulevard, naar de kermis, de sociale dienst, of de woningkorporatie. Wie er oog voor heeft ziet dat de maatschappij hardgrondig naar de verdommenis is. Dat je geïnfekteerd wordt met de speeltjes, of ze nou auto, kermis, Boulevard of tv met afstandsbediening heten. Dat je de duimschroeven worden aangedraaid als je de pech hebt van een uitkering te moeten leven of in een huurhuis te moeten wonen. Je kan op een terras gaan zitten en een biertje drinken, of zo goedkoop mogelijk op vakantie gaan, of je op je kamer terugtrekken en voor je uit, of naar het plafond, gaan zitten kijken. Je kan je eigen weed gaan telen en je omhullen met een groene waas. Je kan meeorganiseren aan de Boulevard, proberen iets extra's bij te verdienen door de kermis mee op te bouwen, lege flessen gaan stelen en ze voor het statiegeld inleveren, je als Pool uitgeven en asperges gaan steken, je kan van verveling ijsberen gaan witten of zuurkool uit de war halen of trachten macaroni recht te buigen. Dat alles kan je, mag je, we leven immers in een vrij land en je hebt immers je eigen verantwoordelijkheden.
De kommissie sociale zaken vergadert door over de herziene ABW, de woningkorporatie gaat voort met de balans voor volgend jaar. Jij zit lekker op het terras, de zon schijnt, het is mooi weer, dat blijft de komende weken zo, ga naar de Zuiderplas, als er niet te veel algen of mikroben zijn ga je lekker het water in, je borstharen zullen ervan groeien, je huid zal ervan kleuren, trek een open overhemd aan en loop 's avonds over de Boulevard, of de Kermis, of Den Bosch op de stoere toer. Het zal jouw tijd wel duren.
Voor honderdduizend vluchtelingen in Joegoslavië zijn de eerste dekens, tenten en voedselpakketten aangekomen. Ja, ze gaven eindelijk toestemming aan het eerste vliegtuig om te landen. Wat?, zijn de vluchtelingen alweer doorgevlucht? Geen nood, we weten ze wel te vinden, wij zijn van de hulp zonder grenzen. Ons gironummer is 999. Had je nog wat over na de Boulevard, de kermis, het terras? Leuk om in het journaal te zien hoe zo'n moslimomaatje gaat slapen onder een deken waar jij misschien aan hebt meebetaald. Toch?

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

Laat je OPSTAND de mond snoeren?

In het justitieel onderzoek tegen medewerkers van Stichting Opstand (zie eerdere uitgaven van Kleintje) is nog geen enkel bewijs geleverd van betrokkenheid bij RaRa. Onderwijl ondervinden de activiteiten van Opstand grote schade en dreigt - mede door de juridische kosten - een failliet! Help OPSTAND uit de rode cijfers: giro 4973690 Vraag informatie op bij Opstand: Postbus 11127, 1001 GC, Amsterdam 020.6649395

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

bilderberg-konferentie

Dit jaar werd de jaarlijkse Bilderberg-konferentie gehouden in Zwitserland, van 8 tot 11 juni 1995. Zoals gewoonlijk kwamen allerlei invloedrijke zakenlieden en politici bij elkaar om, enigszins afgescheiden van pers en publiciteit, wereldproblemen te bespreken. We hebben de lijst deelnemers van Internet afgeplukt en hier zijn de Nederlandse deelnemers: Victor Halberstadt (PvdA-professor Leiden); Hans van den Broek (CDA, ex-minister van BuZa, nu Europees Commissaris); Max Kohnstamm (al vanaf begin zeventiger jaren Bilderberg-bezoeker); Pieter Korteweg (Robeco); Koningin Beatrix; Karel Vuursteen (Heineken) en Jaques Wallage (PvdA). Het Kleintje houdt zich aanbevolen voor de agenda en de notulen van deze Bilderberg-bijeenkomst...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

ik ben bezorgd

Wat je niet allemaal in je dagblad tegenkomt! Het pensioenfonds voor de zorgsektor (PGGM) heeft 50 miljard gulden in aandelen en andere speculatieve goederen belegd. Hierover is in 1994 een rendement van nul procent behaald en de PGGM-beleggingsanalisten gaven de schuld aan het "slechte beursklimaat" en de "koersdaling van de dollar". Het jaar ervoor werd een rendement behaald van bijna 16 procent. PGGM telde in 1994 ruim één miljoen pensioengerechtigden en premiebetalende deelnemers en er kwam 1,5 miljard gulden aan premies binnen terwijl er 1,4 miljard aan premies werd verstrekt. En het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds (ABP) heeft op haar belegd vermogen van 185 miljard gulden over 1994 een verlies geleden van 1 procent, dat is 1,8 miljard gulden (!)... Eind mei jongstleden maakte de Algemene Rekenkamer bekend dat veertien hoge bazen van het ABP in de periode van 1991 tot 1994 gigantische afkoopsommen (gouden handdrukken) hebben ontvangen, in totaal gaat het om bijna 22 miljoen gulden! En dan wordt het ABP per 1 januari 1996 ook nog eens geprivatiseerd! Wanneer we pogen hierover na te denken is mooi te zien wat er aan de hand is. Een stel speculanten, die uiteraard zichzelf een fraai salaris uitbetalen, schuift met vele miljarden guldens heen en weer, over heel de aardkorst waarschijnlijk, om op langere termijn mensen pensioen uit te kunnen betalen. Mensen werken zich hun hele leven krom en ziek, dragen elke maand netjes een gedeelte van hun vaak met veel pijn & moeite verdiende centen af aan pensioenfondsen zoals ABP en PGGM en moeten er maar het beste van hopen dat dit er in de één of andere pensioenvorm ooit weer uitkomt. Een belegd vermogen van ruim 50 miljard gulden en dan een rendement van 0 procent, of 185 miljard gulden beleggen en daar een verlies van 1% op maken! Dat is toch ongelooflijk! Nog los van het feit dat speculeren natuurlijk per definitie een rampzalige bezigheid is, want wie vraagt zich nog af waarom er in wapens, harddrugs of honderd miljoen flippo's geïnvesteerd wordt, zou je je toch moeten afvragen waarom we niets gehoord hebben van een grootschalige ontslag-golf bij de beleggingsafdelingen van ABP of PGGM! Maar nee hoor, die hoge inkomens kunnen zich alles permitteren. Zoiets heet in die grotemensenwereld bedrijfsrisico, of "tegenvallende markten" zullen we maar denken. En vraagt iemand zich eigenlijk wel eens af wat er aan de hand is met al dat girale en bancaire geld? Waar zijn ze gebleven, die loonzakjes aan het eind van een week werk? Nu krijg je, achteraf, op een stukje papier van de Postbank of welke bank dan ook, je salaris bijgeschreven. Daar zit dan natuurlijk wel weer enkele dagen tussen, tussen het moment dat je baas het geld overmaakt aan de bank en de dag dat de bank dit aan jou overmaakt. En die bank trekt daar dus weer rente van, zonder ook maar iets te doen, ja grote betonnen/glazen gebouwen moeten ervan betaald worden, en dikke inkomens van vele honderdduizenden guldens per jaar. Je ziet ze wel eens rondjes rijden, de bankdirecteuren in hun mercedessen of bmw's... En zoals we in het vorig Kleintje al schreven, uitkeringsgerechtigden krijgen hun uitkering pas na anderhalve maand bijgeschreven! Volgend jaar zijn er TWINTIG MILJOEN Europeanen betaalde-baan-loos! Maar werken op een bank, bij de Sociale Dienst of het Arbeidsburo is een 'echte betaalde baan', net zoals wanneer je je inkomen verdiend door zwaar verslavende medicijnen voor te schrijven of machinegeweren afzet. Het lijkt er niet meer om te gaan wat je doet àls je maar wat doet. En iets doen staat dan gelijk met het hebben van een BETAALDE baan. Arbeit Macht Frei, maar waarvan? Van sociale dienst-repressie, zeurende instanties die steeds dichter op je lip zitten en je behandelen of dat je het niet waard bent om adem te halen. Terwijl er zat mensen rondlopen die zich te pletter werken zonder een BETAALDE baan te hebben. Werken omdat dat inderdaad zin geeft aan je bestaan, omdat het te gek is om te werken aan werk dat de moeite waard is om gedaan te worden. Werken omdat je doorhebt dat er gigantisch veel zal moeten gebeuren om te voorkomen dat het egoïsme van enkelen de dood van zeer velen tot gevolg heeft, dat de honger naar winst onherroepelijk leidt tot enorm grote rampen. Je kunt het nu weer overal om je heen zien. Lange rijen op de stranden, files op de autowegen, klagen over dat alles te duur is, verbrande lappen mensenvlees, kortom het was en is weer vakantie! Mensen hebben zich het hele jaar weer uit de naad gewerkt en mogen zich nu massaal bezig houden met geld uitgeven in en aan hun vrije tijd. 49 weken pezen, 3 weken sjezen... En dit alles levert dan weer vele honderdduizenden BETAALDE banen op in het massatoerisme, de strandbaduitbaters, ijscotenten, danspaleizen, zakkenrollers en anwb-alarmcentrales. De massa-hysterie neemt verontrustende vormen aan. Het gaat zogenaamd niet goed met de economieën van enkele grote landen en dus wordt er drastisch bezuinigd op collectieve voorzieningen. We zien dit in Nederland, in heel Europa, Japan en de Verenigde Staten. Wanneer de midden- en bovenlaag (met inkomens soms vele tientallen keren hoger dan het bestaansminimum!) in een maatschappij niet elk jaar zoveel procent meer verdiend, dan is er sprake van een economische crisis en dient er fors ingegrepen te worden! Niet in de gevaarlijk verspillende massaproduktie van onzinnige produkten zoals bijvoorbeeld eerdergenoemde flippo's of zevenenvijftig verschillende soorten tandpasta en bijbehorende borstels en krabbertjes, nee, er dient bezuinigd te worden op de kwaliteit van het leven van ouderen, jongeren, studenten, zieken en armen, kortom al diegenen die geen economische machtsfactor van betekenis vormen. Je zou natuurlijk veel meer geld kunnen weghalen bij de zeer rijken, maar die schuiven simpelweg een landsgrensje op dus dat lukt niet. Je zou het ook kunnen halen door wat minder geld uit te geven aan een snelweg, miljardenkostende tunnel of brug, of één of twee industriegebiedjes minder, maar nee hoor, diegenen die al (te) veel geld hebben protesteren hiertegen en schakelen hun politieke of economische kruiwagens in. De sigarenrokende lobby komt op gang en de door iedereen gekozen politici kiezen voor datgene wat een kleine bovenlaag het allerverstandigste vinden voor ons land. Ja hallo, een enigszins peinzende kleuter kan je al vertellen dat hoe meer wegen je aanlegt des te meer auto's er op zullen rondrijden. Dat hoe langer we wachten met het verknoeien van fossiele brandstoffen in zoiets ouderwets als een verbrandingsmotor (al honderd jaar vrijwel onveranderd!), we regelrecht afstevenen op levensgevaarlijke energieopwekking in bijvoorbeeld nucleaire energie-centrales. Dat het niet radicaal verbieden van gif- en derrie-uitstoot het aantal zieken en doden zo heftig doet stijgen dat de gezondheidszorg een industrie van formaat is geworden. Het is toch schofterig dat de Tweede Kamer vlak voor dat zij zelf het vliegtuig namen nog even snel het besluit nam alsnog de Betuwelijn en een groter Schiphol aan te leggen? Is dit alles te zuur en zwartgallig? Nee, dat dacht ik niet. De keuzes die overal om ons heen gemaakt worden zijn rampzalig, punt. Het wordt buiten wel degelijk steeds viezer en dat leidt tot, zoals iedereen ondertussen zal moeten beamen, ademhalingsproblemen en erger. De nadruk die er ligt op het creëren van werk heeft alles te maken met arbeidsverschaffing en disciplinering en niets met solidariteit en gemeenschapszin. Niemand heeft het meer over de inhoud van werk, het gaat alleen nog maar over de betaling van werk. Melkert-banen, banenpools, jeugdwerkgarantieplan, flexibele banen, oproepbanen, deeltijdbanen en de opmars van uitzendburo's. Die laatsten werden nog niet zo lang geleden door iedereen terecht als uitbuiters en koppelbazen beschouwd maar vanaf nu mogen ze ongestraft mensen langer dan een half jaar uitlenen aan de onderneming. Het Ministerie van Sociale Zaken zal voorlopig een 'gedoogbeleid' voeren. Schande! Net zo schande als dat werkloze schoolverlaters met ingang van 1 januari komend jaar iedere baan moeten accepteren die ze "aangeboden krijgen"! Dat notabene Klaas Wilting, de megafoon van de Amsterdamse politie, zich zorgen moet maken over de tweedeling in de samenleving: "de tweedeling waar we al middenin zitten, met een grote groep die we 'losers' noemen en anderen die alles hebben". Hij voorspelt geweld, veel geweld... En net zo schande als dat het Nederlandse Ministerie van Economische Zaken vanaf 1991 ELK JAAR honderd miljoen gulden aan Philips schenkt "voor research & development", zodat er ondertussen 35 miljoen gulden overheidsgeld weggegooid is aan Philips' geflopte tv-standaard D2TV en 200 miljoen gulden verdwenen is in het eveneens mislukte megachip project in samenwerking met Siemens. En wat te denken van de 162 miljoen gulden waarnaar de Nederlandse overheid kan fluiten die Dasa (Fokker) heeft verloren. Dat zijn nog eens grote bedragen, daar hoor je bijna nooit iemand over. Veel mensen roepen daarentegen dat de sociale uitkeringen in Nederland naar beneden moeten aangezien Nederland in verhouding met andere Europese landen te royaal zit. Niemand weet eigenlijk precies hoe het zit en het Ministerie van sociale zaken en werkgelegenheid heeft daarom aan enkele onderzoekers gevraagd de diverse sociale zekerheids-stelsels in de ons omringende landen eens te vergelijken. In Trouw van 23 juni 1995 stond een recensie van dit boek (Sociale Zekerheid - stelsels en regelingen in enkele Europese landen, VUGA-DenHaag 1995) en wij citeren hieruit: "Het paradijsachtige beeld dat Nederland van zijn sociale zekerheid heeft, moet wat worden genuanceerd. De auteurs dragen hier en daar argumenten aan waarom het Nederlandse stelsel niet persé beter is dan dat in andere EU-landen. Zo kent Nederland weliswaar relatief hoge uitkeringen, maar dat wil niet zeggen dat de uitkeringsgerechtigde hier ook meer te besteden heeft. In landen als Frankrijk en Duitsland bestaan namelijk individuele aanvullende uitkeringen, die niet in de statistieken (kunnen) worden meegerekend. Het kan dus zijn dat een Franse of Duitse werkloze uiteindelijk beter af is. Ook plaatsen de auteurs een kanttekening bij het standpunt dat de hoge uitkeringen hier te lande een lage arbeidsparticipatie veroorzaken. Huns inziens mogen deze twee gegevens niet zonder meer worden gekoppeld. Immers, ook in de Scandinavische landen zijn de uitgaven voor de sociale zekerheid hoog, terwijl het werkloosheidspercentage er (nog) beduidend lager is. En neem België: daar is de werkloosheidsuitkering 64 procent van het minimumloon (in Nederland (nog) 90) en toch telt België naar verhouding meer werklozen. De auteurs ontkrachten verder de veelgehoorde klacht dat Nederland extreem veel aan sociale zekerheid uitgeeft. Volgens de officiële cijfers bedroegen die uitgaven in 1992 33 procent van het bruto binnenlands produkt. Het EU-gemiddelde was toen 27 procent. Maar, schrijven de auteurs, een vergelijking is niet probleemloos omdat elk land een eigen definitie van sociale-zekerheidsuitgaven hanteert. Zo gaat Nederland uit van bruto-uitkeringen, terwijl buurlanden met een netto-uitkering werken. Daardoor komt Nederland automatisch hoger uit (...) De onderzoekers constateren dat Nederland er in vergelijking eigenlijk alleen negatief afkomt, omdat er veel meer zieken en arbeidsongeschikten zijn: tussen 1980 en 1992 twee keer zoveel als in de ons omringende landen. Nederland gaf in 1992 7,4 procent van het bruto binnenlands produkt uit aan invaliditeit, tegen een gemiddelde van 2 tot 3 procent in de EU. Overigens is de WAO-uitkering in Nederland niet extreem hoog: 74 procent van het laatste loon: in België tussen de 80 en 90 procent, in Duitsland zelfs 100)." Maar Nederland zal de amerikaanse TV-nettentrend wel achterna lopen. De debilisering neemt steeds grotere vormen aan. Bij het gemiddelde noordamerikaanse gezin staat de TV-buis gemiddeld zeven uur per dag te gloeien en hoe jonger de kinderen zijn, des te meer ze kijken. Aangezien wij hier in DenBosch ook al weer bijna dertig (!) kabeltelevisienetten hebben begin ik me zo langzamerhand toch wel af te vragen of ik, wil ik niet ten onder gaan aan de overal om ons heen zijnde leegte en egoïsme, beter ...

(deze klaagzang kregen wij digitaal toegestuurd via ons E-mail adres: . Of het einde bewust open is gehouden of dat dit een digitaal doorzendfoutje is, hebben we niet kunnen achterhalen. Dat krijg je met dit soort moderne communicatie. Aangezien de afzender anoniem is roepen wij hem - 't is duidelijk een hem - op om de rest van het artikel, als dat er tenminste is, ons toe te zenden liefst in de vorm van snail-mail, met behulp van de postbode dus. Gegroet, het Kleintje)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

Interne spionage

Aangezien er vast en zeker een heel stel Kleintje-abonnees zijn die Vrij Nederland zelden of nooit lezen nemen we hieronder een intrigerend stukje over uit VN 15 juli jongstleden. Onder het kopje "Hoofdredacteur Van der Meulen wil niet van 'interne spionage' beschuldigd worden" stond er het volgende te lezen: "Hoofdredacteur Tony van der Meulen van het zieltogende weekblad De Tijd ontvluchtte vijf jaar geleden Amsterdam vanwege de aangekondigde fusie met HP. In het zuiden des lands hoopte hij als hoofdredacteur van het Brabants dagblad meer van de toekomst te kunnen verwachten. Het duurde even voordat Van der Meulen het volle vertrouwen van zijn nieuwe werkomgeving had verworven, maar nu wordt volgens een intern memo van zijn hand "de verbeterde sfeer ter redactie bedreigd" door het computersysteem. Dat netwerk is niet beveiligd, met uitzondering voor chefs, die de beschikking hebben over een zogeheten 'gesloten bak'. De verontwaardiging was groot toen bleek dat Van der Meulen ook deze gesloten bestanden af en toe aan een inspectie onderwierp. "Big Brother is watching us," klaagden ontstemde journalisten bij hun vakbond NVJ. Nadat een juriste namens de bond om opheldering had gevraagd, legde Van der Meulen het via het prikbord nog eens uit. Hij wilde over de mogelijkheid beschikken om bij afwezigheid van een redacteur informatie uit diens gesloten bak te halen. Meer was er echt niet aan de hand. Vier weken na dit memo stelt Van der Meulen in een tweede circulaire aan redacteuren van het Brabants dagblad vast dat de kwestie inmiddels is uitgegroeid tot een heuse 'affaire': "De discussie over de gesloten bakken dreigt een lading te krijgen die het belang van ons beleid in deze verre overstijgt. (...) Enige redacteuren zien deze hoofdredactionele mogelijkheid als een schending van hun privacy. Tevens is ons gebleken dat sommige redacteuren ons standpunt in deze interpreteren als een vorm van hoofdredactioneel wantrouwen en een soort interne spionage." Dat laatste schrijft Van der Meulen niet op zijn geweten te willen hebben. Het systeem is nu zó veranderd dat de hoofdredacteur niet langer zelfstandig in het netwerk kan inbreken. daar heeft hij voortaan een expert van de afdeling techniek voor nodig. de betrokken redacteur krijgt vervolgens schriftelijk bericht van de gepleegde ingreep. Van der Meulen hoopt dat zo "de onderhavige problematiek tot de juiste proporties is teruggebracht".

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

ptt sorteercentrum

De PTT is bezig het Expeditie Knoop Punt (EKP) te verplaatsen naar het bedrijventerrein De Brand, op de grens van DenDungen en DenBosch. Alsof dit nog niet erg genoeg is heeft de PTT besloten om het vervoer van de post voortaan met vrachtwagens te doen en niet meer met de trein. Dit betekent dus een enorme verhoging van de uitstoot van kooldioxyde en andere gevaarlijke chemische verbindingen in dit, nu nog groene, gebied. De Brabantse Milieufederatie heeft dan ook beroep aangetekend bij de Raad van State tegen het afgeven van een milieuvergunning door het Bedrijfsschap De Brand. In dit bedrijfsschap zitten de gemeenten DenBosch en DenDungen, de Kamer van Koophandel en de NV Bedrijfsregio en dat zijn toch wel de lasten die zouden mogen oordelen over een milieuvergunning, aldus de Brabantse Milieufederatie. Wil je meer informatie, neem dan met hen kontakt op: BMF, Postbus 591, 5000 AN, Tilburg 013.356225

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

cliëntenraad

Tot voorzitter van de Cliëntenraad bij de Gemeentelijke Sociale Dienst (GSD) is de direktrice van de GSD, Lucie Zweers, voorgedragen door wethoudster Joke van der Beek. Ongelooflijk! Plannen voor een cliëntenraad bij de GSD ontstonden vanwege landelijke richtlijnen die het instellen van cliëntenraden bij allerlei instellingen dwingend gaat voorschrijven. Vanaf het moment dat de gemeente DenBosch aangaf een cliëntenraad te willen oprichten onstond er bij diverse belangengroeperingen in de stad een plan om die cliëntenraad vorm te gaan geven. Wethoudster van der Beek is echter zeer snel met een eigen voorstel gekomen waarbij. Hierbij is absoluut geen rekening gehouden met de onafhankelijkheid van die cliëntenraad. Toen zij ook nog eens de direktrice van de Sociale Dienst voordroeg als voorzitster van die cliëntenraad besloten een aantal belangengroepen onmiddellijk te stoppen met eventuele deelname aan die cliëntenraad. CNV, FNV, de Verenigde MiniMa, de stichting WAO Overlegorgaan, de stichting Vrouwen en de Bijstand en het Steunpunt Kansarmen/Minima hebben een gemeenschappelijke brief ondertekend waarin zij duidelijk maken het totaal oneens te zijn met het cliëntenraad-voorzitterschap van de direktrice van de Sociale Dienst, notabene de instelling waartegen mogelijke klachten in diezelfde Cliëntenraad behandeld zullen worden. Dat de PvdA steeds krommere opvattingen heeft over demokratische verhoudingen en over politieke controle was al langer bekend, dus wat dat betreft zijn ze eigenlijk op hun eigen manier wel consequent, weg met allerlei regels die belemmeringen oproepen aan het goed functioneren van de markt. Hoera op naar de Laotiaanse verzorgingsstaat.
Opnieuw maakt PvdA-wethoudster Van der Beek duidelijk dat ze dit soort opvattingen deelt en gewoon schijt heeft aan de gewone mensen waarover het gaat. Zij is alleen maar bezig "haar steentje bij te dragen" in de richting van een steeds repressievere samenleving waarbinnen uitkeringsgerechtigden volledig zijn overgeleverd aan goed-betaalde managers die geen enkel realistisch beeld meer hebben van de armoedige omstandigheden waarin steeds meer mensen verkeren. Blijkbaar werpt de komende Nieuwe Algemene Bijstandswet wat dit betreft al haar schaduwen vooruit. Trouwens, dezelfde uitkeringsgerechtigden hebben van de meerderheid van de Bossche politici ook niet veel te verwachten, gezien het feit dat dit toch op zijn zachtst gezegd tamelijk absurde voorstel door de meerderheid van de Gemeenteraad werd goedgekeurd. Goed te weten dat die meerderheid blijkbaar bij de eerstkomende verkiezingen de stemmen van uitkeringsgerechtigden niet meer nodig heeft. Deze gang van zaken belooft niet veel goeds bij de komende politieke discussies (nou ja discussies) over de invoering van de Bossche armenwet van 1995, de Nieuwe Algemene Bijstandswet. Op dinsdag 12 september aanstaande vindt hierover een gemeentelijke commissievergadering plaats...
Wellicht door de te verwachten drukke werkzaamheden van de GSD-directeur mevr. Zweers; voorzitter van de cliëntenraad, het tillen van uitkeringsgerechtigden door de Bossche variant op de Nieuwe Algemene Bijstandswet, bij het veiligstellen van de directiefunctie als de overname van Rosmalen doorgaat en nog meer van dat soort klusjes; is er bij de GSD een tussentijdse manager benoemd, Merlijn van de Wittenboer. Geen onbekende in deze stad, Merlijn heeft al meer dan 20 jaar bij buro raadslieden gewerkt, nu heeft hij de overstap gemaakt naar de Gemeente. Nog wel naar de afdeling waar de komende jaren de meest repressieve trekjes van het Bossche politieke patriarchaat (en matriarchaat) zich zullen uiten.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 3

puntje.

'Maastricht zijn brood bracht Serajevo de dood' lijkt me een geschikte openingszin. De tweede zin zou kunnen luiden: 'Hoe de politici van de Europese landen die bepalend waren bij de totstandbrenging van het Verdrag van Maastricht de vrede in het voormalige Joegoslavië hebben verkwanseld', of 'het kost wat kost deelnemen aan de rat-race van de 'vrije' markt met de EMU/ECU vond zijn prijs in (ex)Joegoslavië', 'hoe het kon dat Duitsland met Genscher als marionet heel Europa in een wespennest liet struikelen', of 'het Verdrag van Maastricht: de belichaming van het faillissement van de vrede en democratie in Europa'. Zo, enige uitleg lijkt me inmiddels op zijn plaats. Sorry voor (even) deze Telegraaf-stijl, maar ik word er niet goed van als vrouwen en kinderen worden ... (vul zelf maar in) door oorlogsgeweld. Het gevoel dat me nu al zo lang zegt dat het de hoogste tijd is dat 'puntje eens een keer de(ze) punt uit moet gaan hangen' is me nooit bevallen, maar nu moet ik er dan toch aan geloven... Brzezinski, de voormalige veiligheidsadviseur van president Carter en nog steeds een Amerikaanse autoriteit op het gebied van politieke analyse, geeft in een interview (Volkskrant 030695) niet voor niets te kennen dat hij de oorlog in de Balkan met ergernis, verbazing en fascinatie volgt. Het spreekt boekdelen als zo iemand zegt dat hij sinds de verzoeningspolitiek jegens Hitler niet meer zo'n gebrek aan geloofwaardig leiderschap heeft gezien. Ook zei hij dat het totale falen van de leiders in Europa en Amerika voortdurend associaties bij hem opwekt met München indertijd. Verder gaf hij in dit interview te kennen dat het gebrek aan historisch verantwoordelijkheidsbesef onder de huidige generatie regeringsleiders hem elke dag opnieuw frappeert. Het uiteenvallen van Joegoslavië was dan ook geen kattepis. Toch moeten die ECU-boys allemaal het beetje geschiedenisles genoten hebben dat nodig is om te beseffen dat de uiteindelijke erkenning van Bosnië tot een gruwelijke oorlog zou leiden. En iedere Europese politicus van toen die durft te zeggen dat hij niet wist dat na het verlenen van onafhankelijkheid aan Slovenië ook Kroatië en vervolgens Bosnië in de rij voor onafhankelijkheid zou aansluiten, liegt gewoon dat ie barst. De reden waarom een onafhankelijk Bosnië-Herzegowina alleen maar tot oorlog zou leiden ligt muurvast verankerd in de geschiedenis van Zuid-Slavië. Laatst las ik (W. Brugsma Volkskrant 260795) dat Bosnië al zo'n 600 jaar een probleemgebied is waar met de regelmaat van de klok orthodoxen, katholieken en moslims hun oorlogen uitvochten, maar ik herinner me vaag ooit eens in een vergeeld reisboek over Joegoslavië te hebben gelezen dat zelfs de Romeinen al politiek-geografische problemen hadden met hun bestuur in het gebied van Bosnië. Overduidelijk is in ieder geval dat Bosnië en het omliggende gebied altijd al een kruitvat is geweest omdat het een etnische,- religieuze,- en culturele lappendeken in de Balkan vormde waar volkeren uit verschillende werelddelen elkaar tegenkwamen. Vooral het verschil van religie kenmerkte de oorlogen in Bosnië, de vele eeuwenoude moslim-enclaves getuig(d)en daarvan. Het is echter niet persé nodig om zo ver in de tijd terug te gaan om de explosiviteit van de onderlinge verhoudingen tussen de volkeren in en rondom het gebied van Bosnië te schilderen. Om dat te beseffen is de geschiedenis vanaf het begin van de Eerste Wereldoorlog ruimschoots voldoende. Die begon in 1914 door de oorlogsverklaring van het grote en machtige Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk aan Servië omdat in Serajevo de Oostenrijkse aartshertog Ferdinand door een Serviër werd vermoord. Toen ook het Duitse keizerrijk in dit conflict betrokken raakte betekende dat de geboorte van de Eerste Wereldoorlog. Servië was tot dan toe de enige Joegoslavische republiek die lange tijd een onafhankelijke staat is geweest. Kroatië en Slovenië maakten toen nog deel uit van het Oostenrijks-Hongaarse keizerrijk en stonden aan de kant van Duitsland. De Serviërs vochten aan de zijde van de geallieerden. Aan het einde van WOI werd Servië met delen van Oostenrijk en Hongarije samengevoegd tot een nieuw koninkrijk, Joegoslavië (land van de Zuidslaven). Deze naam werkte heel goed, het enige wat de Kroaten (katholieken, de Bosnische moslims en de Serven (Orthodoxen) gemeen hadden met elkaar was dat het allemaal Zuidslaven waren en met die benaming geen probleem hadden. De binnenlandse spanningen bleven echter en namen weer een bloedige wending in de Tweede Wereldoorlog. In deze oorlog schaarde Kroatië zich weer aan de zijde van Duitsland. De Kroatische marionettenregering van de nazi's kreeg bekendheid door het bouwen van eigen vernietigingskampen waarin tienduizenden Serviërs de dood vonden. Zoals we nu weten verbleekten zelfs de Duitsers van de ongekende gruwelijkheden waar de Kroatische Ustashi zich in deze vernietigingskampen (en op het slagveld) schuldig aan maakten. Het meest schrijnende voorbeeld hiervan is de Kroatische Ustasha-leider Ante Pavelic, die de nazi's dacht te kunnen verblijden door hen zakken vol met ogen van zijn slachtoffers te tonen. Maar ook de koningsgezinde Servische strijders gingen zich op het slagveld te buiten aan gruwelijke slachtingen onder Kroatische dorpelingen. De Servische Cetniks gingen zelfs na de oorlog nog door met hun bloedige wraakacties op de Kroatische bevolking. De wederzijdse haat kwam dieper te liggen dan ooit en Bosnië, gelegen tussen Kroatië en Servië, werd nog meer een kreukelzone van deze moordzuchtige volkeren dan het daarvoor al was. Het woongebied van de moslims in Bosnië lag in feite toen al in een grote leeuwekuil. Na de WOII ontstond de republiek Joegoslavië zoals we die hebben gekend met als premier en minister van defensie de Kroaat-Sloveniër Josip Broz, beter bekend als 'maarschalk' Tito. In 1953 werd Tito benoemd tot president en opperbevelhebber van het leger. Tito verrichtte -met harde hand- een krachttoer door de vrede in zijn land te handhaven, maar de onderlinge vetes bleven sudderen. Na Tito's dood in 1980 bekeek de wereldgemeenschap de situatie in Joegoslavië dan ook met argusogen en 'hield ze haar hart vast' dat de vrede niet opnieuw zou worden verstoord, maar na enkele jaren haalde iedereen weer opgelucht adem en verdween de aandacht weer snel. De op 20 april van dit jaar overleden schrijver Milovan Djilas, een Servische voorvechter van democratie, in WOII wapenbroeder- en later gevangene van Tito, waarschuwde echter al in 1984 dat de politiek die de verschillende partij-elites er op na hielden een verscheuring van Joegoslavië dichterbij zou brengen. Na Djilas kwamen er nog vele kopstukken die waarschuwden dat de politieke onrust in Joegoslavië aan het escaleren was, maar de nieuwe politieke leiders van Europa waren inmiddels uit ander hout gesneden dan de oude schelmen van vroeger. Dat werd nog erger na het uiteenvallen van de Sovjet Unie en de Berlijnse Muur. De nieuwe politici werden toen nog meer de snelle jongens die zich hoofdzakelijk lieten leiden door de politiek van het geld; er bleef weinig oog meer over voor andere politieke verantwoordelijkheden. Zelfs nadat de Amerikanen in het najaar van 1990 de Europese ministers lieten weten dat volgens een CIA-rapport een gewelddadig uiteenvallen van Joegoslavië op handen was en er snel een plan op tafel moest komen om dat te vermijden, bleven de nodige reacties uit, dat was geen pap voor glamourboys. In Duitsland borrelde echter een heel ander soort pap. In dat jaar liep Genscher, de toenmalige minister van Buitenlandse Zaken van Duitsland en voorzitter van de FDP, al steeds openlijker te verkondigen dat het zijn wens was dat Slovenië en Kroatië onafhankelijke staten werden. De toenmalige politici waren door het veranderde wereldbeeld, maar zeker ook door hun eerzucht en hoogmoed en vooral door hun politieke fixatie op de realisering van de EMU/ECU, zo ver buiten de (achterliggende) realiteit komen te staan dat de dreiging van een oorlog in het 'moderne en beschaafde' Joegoslavië -en de mogelijke desastreuze gevolgen daarvan voor heel Europa- niet tot hun begripsvermogen en/of verantwoordelijksgevoel door kon dringen. Toen de Europese ministers zich eenmaal langzaam over het papje begonnen te buigen en het idee post vatte om Joegoslavië bijeen te houden (de vrede te bewaren) door -nog uit te werken- plannen die voorzagen in a: grotere zelfstandigheid voor de deelrepublieken en b: het dreigement van economische sancties, leken de reacties uit Joegoslavië er nog op dat dit plan kans van slagen had. Door de Europese onachtzaamheid, besluiteloosheid en onenigheid duurde het echter zo lang voordat dit plan werd omgezet in een duidelijk en krachtig beleid, dat het uiteindelijk werd ingehaald door de snelheid van de escalaties en de race verloor. De schade door de bommetjes die Genscher inmiddels overal had laten vallen, was echter nog het meest bepalend voor het escaleren van de situatie. Logischerwijs waren de uitspraken van Genscher de Slovenen en de Kroaten niet ontgaan. Genscher wist goed dat zijn uitspraken onuitwisbare sporen in de gedachten van de Slovenen en Kroaten achter zouden laten. Je kan wel zeggen dat hij toen door zijn uitspraken door de nationalistische krachten in Slovenië en Kroatië als hun godfather werd gezien. De stille hoop dat politieke krachten in Duitsland er uiteindelijk voor zouden zorgen dat na een eenzijdig afgeroepen onafhankelijkheid de Europese geldstroom niet op zou drogen, had natuurlijk een vernietigend effect op hun bereidwilligheid te onderhandelen over een nieuwe democratische staatsvorm voor Joegoslavië. In de zomer van 1991, toen uiteindelijk het bitter geworden papje pas echt geslikt moest worden, stuurde de EG bemiddelaars naar Belgrado. Door de povere vorderingen en resultaten van de onderhandelingen die daarop volgden, kon het gebeuren dat de Europese ministers in november 1991 nog steeds niet verder waren gekomen dan het maken van een gezamenlijke afspraak dat "erkenning pas na een alomvattende regeling van het conflict" zou kunnen plaatsvinden. Duitsland probeerde een maand later al (!) aan deze afspraak te tornen en uitte steeds openlijker dat het een zo snel mogelijke erkenning voorstond, maar kreeg niet voor elkaar dat de afspraak werd gewijzigd. Toen de Duitse regering dit besluit later toch saboteerde door -onverhoopt en geheel eenzijdig- officieel bekend te maken dat ze Slovenië en Kroatië erkende als onafhankelijk staten, was die allesomvattende regeling van het conflict er nog niet die volgens de gemaakte afspraken er eerst had moeten komen. Als directe reactie op deze Duitse dwarsboming van het officiële EG-beleid sprak niet alleen de secretaris-generaal van de VN zich uitzonderlijk fanatiek uit tegen deze erkenning, ook de Amerikaanse regering en de Europese waarnemers in Kroatië lieten hun ongenoegen blijken over het Duitse plan. De Bosnische moslimleiders schreeuwden het hardst moord en brand; die hadden geen CIA-rapport nodig om te kunnen voorspellen dat Kroatië en Servië dan zeker zouden proberen hun plannen voor een gewelddadige opdeling van Bosnië ten uitvoer te brengen, voor hen zou er dan bedroevend weinig overblijven. Ondanks dat het verlenen van onafhankelijkheid het verbreken van hun gezamenlijke afspraak en een verloochening van het Europese beleid betekende, bezweken de Europese ministers wel erg snel aan de Duitse pressie om Slovenië en later ook Kroatië te erkennen. (Met het eerder genoemde faillissement van de Europese democratie doelde ik echter niet alleen op deze eenzijdige actie van Duitsland, er komt nog veel meer.) Zoals was te verwachten volgde de erkenning van een onafhankelijk Bosnië-Herzegowina snel na die van Slovenië en Kroatië. De grootste vraagtekens in de EG-wenteling wierpen de Europese ministers op die -met onze toenmalige minister van Buitenlandse Zaken, Van den Broek voorop- aanvankelijk duidelijk te kennen gaven dat zij tegenstanders waren van het plan om de deelrepublieken van Joegoslavië volledige onafhankelijkheid te verlenen maar zich later gewillig door Duitsland de les lieten lezen. De wil van Duitsland was immers het beste recept voor een oorlog tussen de Kroaten en de Serviërs: juist de twee volkeren die zich tijdens WOII uniek hadden onderscheiden door hun oorlogsagressie. Kroatië onderscheidde zich door het bestaan van eigen vernietigingskampen en het Servische gebergte was het enige gebied in Europa waar Hitler nooit geen vaste voet aan de grond had gekregen... Met het antwoord op de vraag hoe het zo ver heeft kunnen komen dat Duitsland het standpunt van de Europese politici in zo'n korte tijd liet draaien als een blad aan een boom, komen we bij onderhandelingen die voorafgingen aan het Verdrag van Maastricht, het feitelijke failliet van de Europese democratie. Met dat failliet bedoel ik nog niet eens alleen dat toen het stoplicht voor een oorlog stilletjes van oranje op groen was gezet, maar ook omdat dat verdrag niets minder was dan het resultaat van een stille coup van het Europese grootkapitaal (waaronder natuurlijk ook de Duitse en Franse wapenindustrie) die het einde van de Europese democratie inluidde, maar dat past beter later in dit verhaal... De propagandamachine die de Europeanen rijp moest maken voor dit verdrag legde geniepig het accent voornamelijk op de zegeningen van de open grenzen voor de burger, maar in verhouding met de importantie van de economische interne markt-afspraken die daar zijn gemaakt en zeker de gevolgen daarvan voor de werknemers en sociaal-zwakkeren in Europa, waren de andere 'poten' uit het verdrag niet meer dan peanuts op de agenda van de glamourboys. Het verdrag van Maastricht draaide in feite alleen maar om gigantische hoeveelheden poen en grote financiële belangen, oftewel een zo snel mogelijke start van de Europese Monetaire Unie en daaropvolgend de geboorte van de ECU, de Europese munteenheid. De belangen waren groot; de sociaal goed onderbouwde economie van West-Europa kwam door een globalisering van de economie onder druk te staan. Niet alleen Amerika en Japan, maar vooral de Oostaziatische 'tijgerlanden' groeiden snel uit tot steeds machtiger wordende concurrenten van het Europese grootkapitaal. Deze tijgerlanden hebben immers geen last(en) van kostenverhogende factoren zoals sociale wetgevingen voor arbeidsvergoedingen- en omstandigheden en sociale vangnetten voor bejaarden, zieken en werklozen. Ook met de milieuwetgevingen in deze landen is het bedroevend gesteld. De Europese machthebbers voelden zich in hun positie bedreigd, maar grepen de situatie tegelijkertijd maar al te graag aan; afgesproken werd om in hun landen een reuzenoffensief te ontketenen op alle soorten van sociale verworvendheden en de overlegeconomie. Het gegeven dat deze verworvendheden sinds (en door) de Tweede Wereldoorlog tot stand waren gekomen door grote gemeenschappelijke inspanningen en dankzij generaties lang van onderhandelingen en overleg en daarbij ook nog hun beoogde nut voor een vreedzame samenleving inmiddels hadden bewezen, werd zomaar even aan de kant gegooid. Europa's sociale beschaving was te duur geworden. Tegelijkertijd werd van de verwezenlijking van de EMU en de ECU een halszaak gemaakt die zo snel mogelijk verwezenlijkt moest worden. De grootscheepse bezuinigings- en privatiseringsoperaties die de Europese regeringen uitvoeren om aan de keiharde economische eisen voor deelname in aanmerking te komen, zijn daar een direct gevolg van. Het was niet zozeer Duitsland met de harde mark, maar vooral Frankrijk dat zijn economische machtspositie in gevaar zag komen omdat die een stuk minder goed was onderbouwd. In de vrees dat de tanden van de 'tijgerlanden' en de toenemende invloed van het zogenoemde flitskapitaal (dat gerust de nieuwe en ongrijpbare wereldleiding genoemd kan worden, inmiddels maakt deze virtuele wereldmacht overal de dienst uit door het gescherm met meer dan duizend miljard dollar per dag!) op de kapitaal- en valutamarkten hun economie zou verlammen, zocht Frankrijk al vroeg de steun van Duitsland om een Europees tegenoffensief op de internationale markt te organiseren. Frankrijk wist dat zonder de ruggegraat van de sterke Duitse mark de EMU, door de jaren heen steeds meer het troetelkindje van Frankrijk, ten dode opgeschreven zou zijn. Duitsland kreeg zo erg gemakkelijk veel Europese troeven in handen, dit lukte vooral omdat Bonn (lees: Kohl) al jarenlang succesvol was geweest met de dreiging om zich te gaan oriënteren op Oost-Europa. Frankrijk had er veel voor over om dat te voorkomen. Om dit chantage-sfeertje te illustreren, maar vooral omdat de Duitse eenwording een belangrijke factor is in het geheel van dit verhaal, lijkt me het een en ander uit een (Volks)kranteartikel waarin deze onderwerpen samenvallen, op zijn plaats. Mooi meegenomen is dat dan ook de naam 'Delors' op het juiste moment opduikt: dat zijn drie vliegen in een klap. Helaas heb ik het knipsel indertijd niet van een datum voorzien, maar naar ik vermoed verscheen het vlak na de jaarwisseling 1989-1990, in ieder geval in de periode die lag tussen het opheffen van de Berlijnse Muur en de Duitse hereniging. Nog erger is dat de eerste twee kolommen van dit artikel ontbreken omdat de reden van mijn kniplust zich op de achterkant bevond: een artikel over Hirsch Ballin dat ik de moeite waard vond om te bewaren. Genoeg geluld. De kop boven het bericht is 'an Den Broek ergert tspraak van Delors', dat moet natuurlijk zijn 'Hans van den Broek ergert zich over uitspraak van Delors'. Nu beloof ik het echt. Citaat: "...baar en zou enige angst voor Duitse hereniging alleen maar versterken. Voor de Nederlandse regering kan het herwinnen van de Duitse eenheid alleen maar een proces zijn dat verloopt volgens de lijnen die zijn neergelegd in de communiqués van de NAVO en overeenkomstig de tekst die vorige maand december op de Europese Raad in Straatsburg is aangenomen: namelijk dat het Duitse volk zijn eenheid door vrije zelfbeschikking zal hervinden in een proces dat zich op vreedzame en democratische wijze voltrekt, met inachtneming van overeenkomsten en verdragen en alle beginselen die zijn vastgelegd in de Slotakte van Helsinki en in een context van dialoog met samenwerking tussen Oost en West. Van den Broek meende dat het verkeerd was om in de Duitse kwestie 'geheimzinnige woorden, wollige taal en dubbele bodems' te gebruiken. Hij vond in elk geval de Britse minister Hurd en zijn Belgische collega Eyskens aan zijn kant. Eyskens onderstreepte dat een lidmaatschap van de DDR alleen volgens de spelregels van de Gemeenschap zou kunnen verlopen. Delors gaf op de persconferentie na het ministerdiner wel toe dat toetreding van de DDR tot de Europese gemeenschap 'niet in de komende twee jaren' gerealiseerd kon worden, maar iedereen die zich de vorige gevallen van de toetreding herinnert -Griekenland, Spanje en Portugal bijvoorbeeld- weet dat dat een proces van vele jaren is. Als persoonlijk credo sprak Delors uit dat 'politiek ook emotie is'. Die visie bracht hem kennelijk in conflict met de Nederlandse, Britse en Belgische ministers, die op zichzelf geen bezwaar hebben tegen het opnemen van de Oostduitsers in de EG, als dat maar gebeurd volgens de overeengekomen procedure." Einde citaat. Zo dat was dus Delors... Natuurlijk wist Delors, net als iedere politicus, dat het niet mogelijk was om de procedure van een toetreding van de DDR tot de EG binnen twee jaar te verwezenlijken. Maar door toch deze wens te uiten en zijn collega's zo te dwingen om op de onmogelijkheid ervan te wijzen, zette hij ze op een slimme manier onder tactische druk. Zo kwam immers het accent te liggen op de procedure die de DDR wel op korte termijn in de EG zou kunnen brengen: hereniging met West-Duitsland. Als maatje en -inzake deze kwestie- de EG-spreekbuis van Kohl, was dat natuurlijk ook Delors' grootste wens. Iets verder in het artikel komt de 'stok achter de deur' van Kohl ter sprake. Citaat: "In totaal zouden jaarlijks vier- tot vijfhonderdduizend DDR-burgers het plan hebben dit jaar hun land te verlaten. Bonn tracht de signalen uit de Europese gemeenschap een zodanige intonatie te geven dat de DDR-burgers voldoende perspectief behouden om in eigen land te blijven. (Zo van: wacht maar effe jongens, we zijn er zo! Sorry voor deze onderbreking, vlug verder met de daaropvolgende zin, want nu wordt het pas echt interessant.) Dat Delors en ook de Franse regering zich daarbij aansluiten moet vooral worden verklaard uit de vrees dat als de Gemeenschap niet voldoet aan de Duitse wensen, Bonn mogelijk zijn interesse in de EG verliest en zich in toenemende mate zal oriënteren op Oost-Europa. In ruil voor de Franse steun voor het Duitse streven om de Oostduitsers zo snel mogelijk in de EG te integreren zou Bonn bereid zijn mee te werken aan het zo snel mogelijk verwezenlijken van de verdere politieke integratie van de EG en aan het opzetten van een Monetaire Unie (EMU)." Einde citaat. Die Franse steun had Kohl natuurlijk al lang op zak en niet zo weinig ook, dat was duidelijk genoeg. Frappant is dat Kohl hetzelfde wapen hanteerde in de DDR. Citaat: "De Oostduitsers hebben weinig zin hun liberale abortuswetgeving in te ruilen voor de strikte voorschriften in de Bondsrepubliek. En ook de kinderopvang voor werkende moeders, uit welke motieven ook ooit ingevoerd, kan in een verenigd Duitsland niet simpelweg terzijde worden geschoven. Voor dergelijke details bestaat in de publieke opinie vooralsnog weinig belangstelling. Alles draait momenteel om de monetaire en economische unie, die Bonn aan Oost-Duitsland heeft aangeboden" (Elsevier 03031990). Daarna ging alles ineens heel snel. Zoals nu velen beginnen te beseffen, kregen de inwoners van de DDR de eenwording zowat in hun strot geduwd. Het spel om Duitslands ontbrekende poker-aas in Europa werd snel gespeeld met een naïef geworden DDR-volk dat onvoldoende tijd kreeg om de verborgen boe's of ba's van een samenvoeging met West-Duitsland te beseffen. De Oostduitsers waren als een stelletje pubers dat al een tijdje geïmponeerd met hun neus tegen de ruit van een kroeg gedrukt stond waar ineens de deur van werd geopend: Hallo jongens, een pilsje, een potje kaarten? Om een goed idee te krijgen van de 'sfeer' die voorafging aan de Duitse hereniging, zijn enkele citaten uit de column 'Slijk der Aarde' (Volkskrant 231289, Harry van Seumeren) uitstekend geschikt: "West-Europa richt zich op het ontwikkelen van de broodnodige hulpplannen voor alle landen in het Oosten. De Bondsrepubliek lijkt zich echter met de dag meer af te zonderen en de blik te verengen tot wat wordt gezien als een ten onrechte afgesneden landsdeel: de DDR." "Europees gezien is de hereniging van de beide Duitslanden geen zaak van grote urgentie. De steeds overweldigendere bemoeienis van de Westduitse politici begint echter stuitende vormen aan te nemen. Met dikke woorden en zwaaiend met miljarden D-marken steken zij de ene rede na de andere af op het grensgebied van de DDR, dat zij kennelijk reeds beschouwen als hun slecht onderhouden achtertuin." "Het heeft er alle schijn van dat de EG maar moeizaam komt tot het formuleren van een gemeenschappelijke visie op de gebeurtenissen in Oost-Europa. De snelheid en kennelijke trefzekerheid waarmee Bonn opereert verlamt kennelijk het Brusselse denken." Dat klopte als een bus. De dialoog en de samenwerking tussen Oost en West die volgens de afspraken van de Europese Raad in Straatsburg vooraf moesten gaan aan hereniging, werd meer een monoloog van West(Duitsland). Tekenend daarvoor is wat Kohl -uitkijkend over de Rijn- al in de zomer van 1989 letterlijk tegen Gorbatsjow zei toen deze op staatsbezoek was in Bonn: "Die rivier stroomt naar zee en is niet tegen te houden. Als haar loop wordt gestremd breekt het water buiten haar oevers, maar uiteindelijk vindt ze toch haar weg naar zee. En zo zeker als de Rijn naar zee stroomt, zo zeker komen de Duitse en de Europese eenwording tot stand." (interview met Kohl in Reader's Digest oktober 1991). Eng he? Na hun dronkenschap der vrijheid begonnen steeds meer ex-Oostduitsers de kater te voelen die de hereniging óók voor hen in petto had. Niet voor niets blijkt nu uit enquêtes dat deze groep flink is gegroeid. Naast het ineens wegvallen van veel voorzieningen waarvoor tot voor kort de staat automatische zorgde, betekende vooral de plotseling massaal optredende werkloosheid een fundamentele verstoring van hun samenleving. Hun leven verhardde; behalve veel privé-leed en een snelle verdwijning van het onderlinge solidariteitsgevoel was de golf van criminaliteit de grootste boosdoener die de massale werkloosheid met zich mee bracht. Dat kan echter in de toekomst nog wel eens ernstig veranderen; de werkloosheid en het sociale klimaat vormden ook een uitstekende voedingsbodem voor de ongekend grote opmars van verschillende neo-nazistische en rechts-extremistische organisaties met een snel groeiende aanhang onder de jeugd. Ook in dat verband nog even enkele waarschuwende woorden uit de (zelfde) column van Harry: "Het zijn vooral de politici uit Bonn die dagelijks zeggen dat de Oostduitsers dolgraag hereniging willen. Zij overdonderen hiermee de inwoners van de DDR die hun angsten en onzekerheden nog lang niet kwijt zijn en maar al te gemakkelijk de ene droom voor de andere inruilen. De DDR-burgers zijn veertig jaar lang monddood gemaakt en dat moeten we niet onderschatten, zegt de Oostduitse schrijfster Christa Wolf. De resten van onmondigheid werken in de meeste mensen aanzienlijk langer door dan bijvoorbeeld economische misleiding." Einde citaat. Tegenwoordig beginnen steeds meer mensen pas goed te beseffen hoe snel het allemaal is gegaan en dat voor de Oostduitse samenleving en de machtsverhoudingen in Europa de optie van een onafhankelijk democratisch Oost-Duitsland een betere dialoog had verdiend. Zo ging het dus niet, Duitsland werd één en had door de beloofde EMU-kluif als beloning voor de Franse steun er -minstens voor een jaar of zeven- ook nog een machtige, maar gewillige bondgenoot (lees: economische gijzelaar) aan over gehouden: Frankrijk. Engeland en Nederland? Die hielden aan het grote maar kortstondige Europese avontuur onbestendige gevoelens over en liepen daarna een beetje met de staart tussen de poten achter de meute aan. Dat brengt ons weer terug naar de maanden van voor het Verdrag van Maastricht en de brutale onafhankelijkheidsverlening van de Duitsers aan Slovenië. De EMU-kluif hing op dat moment inmiddels al heel wat verleidelijker boven de bek van de landen die daar hun economische heil in zagen. Citaat van Brands: 'Kohl heeft vaak gezegd dat hij het niet bij een monetaire unie wil laten. Hij heeft gezegd nogal wat te vragen van zijn volk, om de D-mark op te geven. Daarom wil Kohl ook succes boeken bij de politieke integratie'." Einde citaat. (uitspraak prof. dr. M. Brands, Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid, en vurige voorstander van Nederland bij een Europese kerngroep onder leiding van Duitsland en Frankrijk, Volkskrant 280695). Wat een retoriek zeg: 'nogal wat van zijn volk te vragen'! Hoe durft hij de waarheid zo te verdraaien! Op deze manier kreeg hij Oost-Duitsland al, werd Kroatië onafhankelijk+++ en nu wil hij ook nog in de landjes van de kerngroep de eigen, nationale wetgeving afpakken! (Eng he?) Een citaat hierover volgt nog. Kohl liet voorafgaande aan de onderhandelingen van het Verdrag van Maastricht nog steeds duidelijk aan iedereen laten weten dat hij nog helemaal niet zo happig was om de DM op te offeren voor een Europees avontuur en kweekte zo een onderdanig sfeertje in zijn roedel; het vooruitzicht op het Verdrag van Maastricht maakte van het stelletje hongerige wolven een kwijlende en slijmende meute. Hoe onderdanig, hongerig en slijmerig, blijkt uit het volgende en veelzeggende stukje citaat: "En dan, zomaar, zwichtten de Europese partners: erkenning (van Slovenië en Kroatië, puntje.) na een maand als aan een aantal voorwaarden was voldaan. Nu is ruimschoots gedocumenteerd dat Frankrijk en Engeland voor Duitsland bogen in ruil voor aanzienlijke concessies over het Verdrag van Maastricht. Zo kon de schijn van een Europese eenheid opgehouden worden. Duitsland waardeerde deze geste door tegen de afspraak in onmiddellijk Kroatië en Slovenië te erkennen, de andere EG landen waren nauwelijks beter" (Het Europees tekort, Koen Koch, Volkskrant maart 1993). Zie je nou wel? Net een stelletje wolven, maar dan mensen, dus erger. De naïviteit en de economische gefixeerdheid van de huidige politici voorspellen niet veel goeds. Misschien vind je dit nu nog overdreven, maar in het huidige tijdsgewricht is een derde wereldoorlog met een poep en een scheet geboren. De kiem is al aanwezig, economische,- nationalistische- en verkiezingsbelangen zorgen meestal voor de rest. De simpelste conclusie die je uit dit verhaal kan trekken is: Duitsland werd snel groter, even later Joegoslavië snel kleiner. Zo simpel ligt de praktijk natuurlijk nooit, daarbij wijzen de feiten in dit verhaal te veel op het gebrek aan het woordje 'dus' in deze te simpele conclusie. Dat roept echter meer vragen op dan nu beantwoord zijn en brengt ons onderandere bij: -nog meer over het Verdrag van Maastricht (de stille coup, weet je nog?), -het verloop van de oorlog in ex-Joegoslavië, wetenswaardigheden over Europese politiek/politici, -verontrustende berichten over de Europese (Frans-Duitse) wapenindustrie, -de relatie tussen Duitsland en Kroatië, -nog meer Duitsland (waarom perse Duitsland- en wat doet Duitsland in Mostar-Bosnië?) -nog meer Duitsland (Duits geld, wapens en neo-nazi's in Kroatië), -nog meer Duitsland (het aanbod van Duitse Tornado's voor luchtacties), -de economische annexatie van de Benelux, Duitsland-Nederland, Frankrijk-België? (Bewegingen op de financiële markten en overnames lijken het voortouw al te hebben genomen. Onthutsende cijfers en feiten). -en de hoop dat de lengte van dit verhaal geen problemen gaat vormen voor de redactie van kleintjeM... De rest van dit relaas zal nog even op zich moeten laten wachten. En niet vergeten, wees lief voor elkaar, hoe dan ook, dat zullen we nog hard nodig hebben.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

Strafrecht is kwaad dat mag

Steeds meer cellen, toename van bevoegdheden van politie en justitie, de waarborgen voor (verdachte) burgers tijdens de opsporings- en vervolgingsfase liggen onder vuur: de onderzoeksbevoegdheden worden steeds meer uitgebreid (hengelen naar post, afluisteren (buggen), faxtap, peilzenders en richtmicrofoons, pseudo-koop, informanten en infiltranten, inkijkoperaties en steeds verdergaande identificatieplicht bijvoorbeeld). tegelijkertijd moddergevechten tussen diverse politiekorpsen, corruptiebeschuldigingen en een lopend onderzoek naar politiemethoden (IRT-enquete). Dreigende staatspolitie en een enorme toename van de repressie jegens mensen die in gevangenissen zitten... denk aan de schandelijke vrijheidsbeperkingen in de EBI (Extra Beveiligde Inrichting) in Vught. Vreemdelingenbrigades die vluchtelingen het land uitzetten, alleen al in 1994 werden veel meer dan 10.000 mensen "wegens illegale grensoverschrijding direct verwijderd". Dit alles en nog heel veel meer in het Crimineel Jaarboek 1995 (23 gulden) Coornhert-Liga/Papieren Tijger, Breda 076.228375

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 2

Rechts Contact

Op zaterdag 22 juli jongstleden liepen er een stuk of vijftien fors gebouwde kaalkoppen te demonstreren door een klein stukje van het centrum van DenBosch. Ze hielden het amper een kwartier uit, leuzen roepend tegen onderandere burgemeester Burgers vanwege het demonstratieverbod dat deze jegens hen afgevaardigd had. De engbekken, waaronder Martijn Freling, Stewart Mordaunt en Tibor Mudde, wapperden wat met CP86 en Nederlands Blok-spandoeken ("verenigd Vlaanderen") en een aantal grote Nederlandse en Belgische vlaggen. Ze werden door het publiek woedend aangekeken en sommigen schreeuwden hen "vuile NSB'ers!" toe. De extreem-rechtsen, verzameld onder de naam 'Rechts Contact' hadden demonstraties aangekondigd in DenBosch, Tilburg, Vlissingen en Bergen op Zoom om te demonstreren "voor de hereniging van alle Nederlanden. Vlaanderen, Frans-Vlaanderen, Noord-Nederland horen weer één te zijn". Overal besloten de burgemeesters een demonstratieverbod uit te vaardigen. Los van het feit wat je daar nu toch van moet denken (het verbieden van demonstraties) is het natuurlijk wel idioot dat deze neo-fascisten ongestoord door DenBosch kunnen lopen. Weliswaar achternagezeten door een aantal politieagenten, maar toch. Waarom verbied je dan een demonstratie? Dan zal je konsekwent moeten zijn, en op het moment dat die lui uit hun busje stappen dan moet je ze oppakken (dat doen ze namelijk met anti-fascisten in de regel wel). Dus wat dat feitelijke verbod nu voor zin heeft gehad? Maar gelukkig viel het allemaal nogal mee, de vijftien demonstranten waren behoorlijk opgefokt en duidelijk niet op hun gemak met de negatieve reakties die hun verschijning bij de meeste mensen opriep. Maar ze haalden wel het radiojournaal en een aantal kranten, waaronder een groot stuk met foto in het Brabants Dagblad en daar was het ze vast om te doen. Wanneer je meer informatie wilt hebben of informatie kwijt wilt over extreem-rechts of (neo)fascisten dan kun je bellen met 073.136927 of schrijven naar AFA, Postbus 1586, 5200 BP, DenBosch, doei...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 3

Als de wereld een dorp van duizend mensen was...

dan zouden daar wonen 584 Aziaten, 124 Afrikanen, 95 Europeanen, 84 Latijnsamerikanen, 55 Russen, 52 Noordamerikanen en zes Australiërs en Nieuwzeelanders. De bewoners van het dorp hebben grote problemen met de communicatie: 165 mensen spreken Chinees, 86 Engels, 83 Hindi, 64 Spaans, 58 Russisch en 37 Arabisch. Dit betreft dan nog slechts de helft van de inwoners, de andere helft spreekt Bengaals, Portugees, Indonesisch, Japans, Duits, Frans en tweehonderd andere talen. In dit dorp van duizend mensen leven 329 christenen - waaronder 187 katholieken en 84 protestanten - 178 moslims, 132 hindoes, 60 boeddhisten, 212 atheïsten, 3 joden en 86 mensen met andere geloven. Een derde van de dorpsbewoners is kind en slechts zestig van hen zijn ouder dan 65 jaar. De helft van de kinderen is ingeënt tegen besmettelijke ziekten als mazelen en polio. Minder dan de helft van de getrouwde vrouwen in heet dorp beschikt over moderne anti-conceptiemiddelen. Dit jaar worden 28 baby's geboren. Tien mensen zullen sterven, drie van hen wegens een gebrek aan voedsel, één wegens kanker en twee van de doden zijn baby's van nog geen jaar oud. Eén van de duizend mensen is geïnfecteerd met het hiv-virus; deze persoon heeft waarschijnlijk nog geen aids. Met 28 geboorten en tien sterfgevallen dit jaar heeft het dorp volgend jaar 1018 inwoners. In deze gemeenschap van duizend ontvangen 200 mensen 75 procent van het inkomen; 200 anderen ontvangen slechts 25 procent van het inkomen. Slechts zeventig mensen zijn in het bezit van een auto, enkelen van hen zelfs van meer dan één.
Ongeveer een derde beschikt over schoon en veilig drinkwater. Van de 670 volwassenen in het dorp is de helft analfabeet.
Het dorp beslaat zes hectare land per persoon, 6000 in totaal, waarvan 700 hectare landbouwgrond, 1400 hectare weide, 1900 bos en 2000 hectare woestijn, toendra, bestrating en andere woestenij. Het bos wordt snel kleiner, de woestenij steeds groter. De andere landschappen behouden ongeveer dezelfde omvang. Het dorp gebruikt 83 procent van zijn kunstmest voor veertig procent van zijn landbouwgrond dat in handen is van de 270 rijkste en best gevoede dorpelingen. de van dit land afkomstige kunstmest veroorzaakt vervuiling in meren en bronnen. De overgebleven zestig procent van het land, met 17 procent van de kunstmest, produceert 28 procent van het graan en voedt 73 procent van de mensen. De gemiddelde oogst van dat land is eenderde van de opbrengst van de rijke dorpsbewoners.
In het dorp van duizend mensen zijn vijf soldaten, zeven leraren, één dokter en drie vluchtelingen, verdreven door oorlog en droogte. Het dorp heeft elk jaar een budget van drie miljoen dollar, drieduizend dollar per persoon als het gelijk wordt verdeeld (wat, zoals we reeds hebben gezien, niet gebeurt). Van het totaal van drie miljoen dollar, gaat 181.000 dollar naar wapens, 159.000 dollar naar scholing en 132.000 dollar naar gezondheidszorg. Het dorp beschikt over genoeg atoomwapens om zichzelf vele malen te vernietigen. Deze wapens staan onder controle van slechts honderd mensen. De overige 900 mensen bekijken hen ongerust, zich afvragende of ze goed met elkaar blijven opschieten; en als ze dat doen of de wapens dan niet alsnog door onoplettendheid of technisch geknoei zullen afgaan; en , als ze beslissen de wapens te ontmantelen, waar ze dan in het dorp de radioactieve afval zullen laten.
(geschreven door Donella Meadows voor 'Resurgence', bewerkt door ODE, Postbus 2402, 3000 CK, Rotterdam en door het Kleintje daar weer uit overgetiept)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Ryoichi Sasakawa

Ryoichi Sasakawa is op 18 juli 1995 doodgegaan. Hij is 96 jaar geworden. Sasakawa speelde in een artikel in Kleintje nummer 283 een grote rol. Hierin was te lezen dat hij gigantisch veel kapitaal bijeengesprokkeld had met behulp van zijn extreemrechtse kontakten van voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog. Vlak na die oorlog heeft hij een paar jaar in een Japanse gevangenis gezeten, en vanaf dat moment heeft hij een belangrijke rol gespeeld binnen extreem-rechtse groeperingen in Japan en ver daarbuiten. Sasakawa's doel was om respekt en aanzien in de wereld te veroveren en dit lukte hem met behulp van grote financiële donaties, gesproken werd in de buitenlandse pers over ongeveer 1 miljard gulden, waaronder die van vorig jaar aan de Universiteit van Utrecht. Dit was te lezen in Kleintje Muurkrant en Vrij Nederland maar heeft vervolgens niets geen reaktie opgeleverd, helaas... Wanneer je 7,50 gulden overmaakt op giro 5349231 tnv Kleintje Muurkrant DenBosch krijg je een Sasakawa-dossier opgestuurd.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

zauregurkenzeit?

"Onze Jongens" hadden geen schietgeweren maar wel een fototoestel bij zich, daar in Srebrenica. Twee rolletjes film hebben ze volgeschoten en die zijn ook nog eens hier in Nederland aangekomen. Nu schijnt er een rolletje mislukt te zijn... Wat!? Mislukt!? Jullie kunnen ons heel veel wijs maken, dagelijks zijn we hier getuige van, maar zulk belangrijk 'bewijsmateriaal' kwijtmaken? Kom nou, daar trappen wij niet in, wie hier dan ook achter zitten of verantwoordelijk voor zijn... Gruwelijk heb ik me geërgerd aan de heldenverering, de duizenden hollandse vlaggetjes, de champagnekurken en de haring; de televisie en de radio live aanwezig. Dutchbatters zijn notabene beroeps-militairen, ze worden binnengehaald als overwinnaars: een zegevierende Minister van Oorlog Joris 'driepinter' Voorhoeve en een echte koninklijke prins in gevechtskleding, mijn hemel, wat een zielige vertoning. Op hetzelfde moment vallen de dodelijke slachtoffers, daar waar 'peace-keepers' staan toe te kijken. En wat te denken van de massale debilisering waar wij slachtoffer van zijn met betrekking tot 'de waarheid'. Hoezo al die geruchten, vaagheden, zwetsverhalen over duizenden doden en vermisten en concentratiekampen? Met de huidige overvliegende spionage-satellieten kun je de krant over iemands schouder meelezen is ons toch altijd wijsgemaakt? Waar blijft al die belangrijke informatie dan, of is dit slechts militair van belang? Je zou toch zeggen dat iedereen recht heeft om te weten of er op grote schaal oorlogsmisdaden plaats vinden, ja dan nee. Het lijkt wat dat betreft op een herhaling van de publiciteitsmanipulatie uit de Tweede Wereldoorlog. Geallieerde vliegtuigen vlogen over de eerste nazi-vernietigingskampen heen, maakten foto's en discussieerden over eventueel ingrijpen. Het duurde jaren voordat wij, burgers, werden ingelicht. je hoort ze nu al roepen "Wir haben es nicht gewusst"... In de Volkskrant van 20 juli stond alles samengevat in één zinnetje: "een avondje etnische zuivering met wokkels", inderdaad, wat te doen? Anet Bleich haalde in hetzelfde krantenstukje een gedicht aan van Joseph Brodsky: Off fly the envoys / contemplating new ways / of creating symmetry / in a future cemetery (Daar gaan de gezanten weer / denkend over een manier / een toekomstige begraafplaats / evenwichtig in te richten)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

O Zon! Ozon!!

De warme zomermaanden zijn weer aangebroken (als ik dit schrijf) of eigenlijk al bijna weer voorbij (als je dit leest). Drie jaar geleden werd er tijdens hete dagen nog groot alarm geslagen, als de ozonconcentratie te hoog werd. Dit smogalarm was toen nog aanleiding om serieus te overwegen om industrie en autoverkeer stil te leggen. Nu is dat heel anders. Normen zijn verlegd, calculaties gemaakt. Het resultaat: Er is geen gevaar voor de volksgezondheid. Je mag geen vin meer verroeren, bejaarden en carapatienten komen in de problemen, hele volksstammen krijgen acute hoofdpijn, ademhalingsmoeilijkheden, braakneigingen en andere kwalen, maar: Er bestaat geen gevaar voor de volksgezondheid. Volksgezondheid? Economie zal je bedoelen! Want er is natuurlijk geen sprake van een verbetering van de luchtkwaliteit. Integendeel. Wat zou dan de oorzaak kunnen zijn van het uitblijven van smogwaarschuwingen? Het antwoord kwam drie jaar geleden al, toen er gedreigd werd met het stilleggen, op bepaalde uren, van industrie en autoverkeer. Dit zou namelijk leiden tot een enorme economische schade. En in dit land is economische schade heel wat erger dan lichamelijke klachten. Nu beweert men, dat het stilleggen van de industrie voor slechts een paar uur de luchtkwaliteit niet veel verbetert, en dus het alarm rustig kan uitblijven. Natuurlijk verbetert de luchtkwaliteit niet in die paar uurtjes. Het gaat juist om de uitstoot van kooldioxide tijdens de uren dat de industrie wel in bedrijf is. Men zou bij warm weer al het autoverkeer de gehele dag stil moeten leggen, en alle industrie direct stilleggen. Pas dan zou men misschien eens gaan nadenken over een strukturele oplossing voor de vervuiling.... Maar ja, dat kost geld en dus winst en dat kan niet. Intussen kijk ik maar naar het BRT journaal, daar worden nog wel regelmatig smogwaarschuwingen gegeven. In Nederland kunnen binnenkort alle mededelingen omtrent de luchtvervuiling achterwege blijven. Iedereen zal dan namelijk zo verdoofd zijn door de zooi in de lucht, dat men het toch niet meer opmerkt. Om koppijn van te krijgen!!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Gifbakken

Het wordt hoog tijd dat er eens serieus onderzoek gedaan wordt naar de geruchten dat de inhoud van GFT-, BIO- of Groenbakken ziekteverwekkend kan zijn voor kerngezonde mensen, laat staan voor mensen met gezondheidsproblemen. In Duitsland heeft het Ministerie van Volksgezondheid reeds in 1991 mensen met een zwakke gezondheid aangeraden om uiterst voorzichtig met biobakken om te gaan. Zij stelden dat het van het grootste belang is om de bakken één keer per week op te halen: "Zelfs het openen van de bakken kan al voldoende zijn om via de ademhaling geïnfecteerd te worden", aldus het Berlijnse Bundesgesundheidsamt. De gevaarlijke stoffen schijnen zich vooral bij warm weer op te hopen ten gevolge van schimmelvorming van het groente-, fruit- en tuinafval. Volgens de schimmeldeskundige R. Samson is het niet uit te sluiten dat hier kankerverwekkende stoffen vrijkomen. Aldus Brabants Dagblad 22 juli 1995.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Alweer iets over de SP? Ja!

In het vorige Kleintje Muurkrant citeerden we SP-hoofdman Jan Marijnissen uit een Vrij Nederland-interview. Hij pakt hierin fel uit tegen links in het algemeen en Erik Zwitser in het bijzonder. Aangezien wij slechts een zeer grote stilte vernemen vanuit de plaatselijke SP (afdelingen DenBosch en Rosmalen zijn zeker alweer druk bezig nog meer leden aan zich te binden voor de komende verkiezingen) nemen we hieronder de brief op die Erik Zwitser naar Vrij Nederland heeft geschreven. Deze is reeds geplaatst in Vrij Nederland, echter diegenen die hem daarin gelezen hebben zal het opvallen dat VN de eerste paar zinnen heeft weggelaten, diegenen die VN niet lezen willen we dit niet onthouden: "Jan Marijnissen had beter moeten weten dan mij bij interview in Vrij Nederland (17 juni 1995) een middelvinger ter bevrediging aan te bieden. Zoals hem bekend, zegde ik alweer enige tijd terug mijn lidmaatschap van de Socialistische Partij (SP) op. Ik heb er dan ook geen behoefte aan via de middelvinger van de landelijke SP en Tweede kamer-fraktie-voorzitter opnieuw een politieke geslachtsziekte op te lopen. Jammer, Jan: ik vrij veilig of ik vrij niet! Met diezelfde zo vriendelijk aan mij geboden vinger bevredigt hij namelijk al heel lang, en zonder de minste terughoudendheid, ook allerlei extreemrechtse achterwerken. Nogal wat bruin-theoretisch gedachtengoed is daarbij aan Jantjes vingertje blijven hangen. Wat het interview betreft, konstateer ik dat het schizofrene gehalte van de vooraanstaande SP'er aan de zeer hoge kant is. Want direkt op het door Jan Marijnissen aan mij zo vriendelijk en intiem offreren van zijn middelvinger, volgt een stortvloed van verwensingen aan mijn adres. Ik heb daarom enorm moeten lachen. Toch is er ook iets, wat mij oprecht verdriet doet. Dat is het gemis aan inhoudelijke argumentatie. Zes vervloekingen samenvatten in evenzovele regels mag dan verbaal knap, en neergeschreven zelfs bijna literair overkomen: van politiek onderbouwde kracht getuigt het geenszins. Zo schizofreen als de partijvoorzitter zich opstelt in het interview, zo schizofreen vond ik gedurende langere tijd ook de houding van zijn partij. Echter, op dit punt kan ik slechts ronduit toegeven, dat mijn politiek inzicht mij in de steek heeft gelaten. De SP blijkt namelijk allerminst schizofreen: het is veel meer een Januskop-partij. Janus, de romeinse god die met één kop in het verleden kijkt en met de andere in de toekomst, wiens attribuut een sleutel is. In dit geval de sleutel tot goedkoop en gevaarlijk elektoraal sukses voor de SP. Want uit het ver verleden heeft de partij geleerd dat op zich ongenuanceerd uitlaten over "anderssoortigen", elektoraal kan worden gescoord. In de toekomst zien Marijnissen c.s. daardoor grote winst opdoemen. Het gehele interview door wordt deze geest uitgeademd. In diezelfde lijn ligt het door SP-voorman Marijnissen ongelooflijke afgeven op de linkse beweging. Het toppunt is wel de zin: "Je zult mij nooit horen zeggen dat ik links ben." Ik ken slechts één type "socialisten" waarvan we in Nederland 'n ruime halve eeuw terug stevig last hebben gehad. Ik hoop niet dat de P (steeds meer) een weg inslaat waardoor we daarmee opnieuw zullen worden gekonfronteerd. Tot slot: zowel Jan Marijnissen alsook landelijk sekretaris Tiny Kox maken er een gewoonte van in de landelijke pers te beginnen over een door mij gedragen bivakmuts. Kennelijk kan men hiervoor net zo allergisch zijn als voor hoofddoekjes. Nou bezit ik geen van beide kledingstukken. Wat de bivakmuts betreft is dat een gemis. Mocht namelijk de SP onverhoopt ooit aan de macht komen, vrees ik een dergelijke vermomkap hard nodig te zullen hebben. Daarom: wil een van de lezers wellicht een bivakmuts voor mij haken of breien, of mij tenminste een handzaam patroontje doen toekomen?" Eric Zwitser, DenHaag.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Humana

In Kleintje nummer 284 (april 1995) stond een uitgebreid artikel over HUMANA, een club die tweedehands kleren inzamelt voor de Derde Wereld. Hieruit bleek al dat de klup zeer onbetrouwbaar is en meer op een sekte lijkt dan op een hulporganisatie. Desondanks staan er nog steeds houten kleding-containers van HUMANA her en der in DenBosch. In Vrij Nederland van 24 juni 1995 stond opnieuw een artikel over Humana waaruit nogmaals blijkt dat HUMANA een dictatoriaal geleide geldmachine is. Het wordt tijd dat dit onderwerp op de politieke agenda van de Bossche gemeenteraad terechtkomt! Op aanvraag zijn wij bij het Kleintje gaarne bereid een dossiertje samen te stellen. Stuur een briefje naar Postbus 703, 5201 AS, DenBosch of bel 073.136927

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Telefoneren wordt duurder

Alle telefoonnummers in Nederland zijn veranderd, lastig maar och... Erger is dat alle telefoontarieven veranderen. Voor het bedrijfsleven wordt telefoneren met ingang van 1 januari 1996 gemiddeld 6,4% goedkoper, voor particulieren gaan de tarieven echter met 10 procent omhoog! Dit schijnt te maken te hebben met BTW-tarieven en de PTT heeft inmiddels verklaard er geen cent aan over te houden. De Nederlandse overheid krijgt echter 400 miljoen gulden extra BTW-geld binnen, vrijwel geheel afkomstig uit de steeds leger wordende portemonnee van haar burgers aangezien het bedrijfsleven alle BTW-uitgaven terugkrijgt. Ongelooflijk!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Identifikatieplicht

Wanneer je een kopietje van je identiteitsbewijs weigert in te leveren bij je werk'gever', dan loop je het risico in het "anoniementarief" van de loonbelasting terecht te komen, waarmee je meer dan de helft van je inkomen verliest. Hieronder staan wat aktietips waarmee je je omgeving duidelijk kunt maken dat je het oneens bent met de per 1 juni j.l. ingevoerde identificatieplicht. Doe het komisch, juridisch of lastig...

komisch
** Omdat de wet niet voorschrijft van welke afmeting en kwaliteit de kopie moet zijn, staat de deur open om al je kreativiteit te gebruiken. Zo zijn er, in protestakties met de pers erbij, kopieën ingeleverd op T-shirts, op troittoirtegels, hele grote en hele kleine kopieën. Wanneer je de ondergrond van die kopie ook nog eens rood maakt, dan is verder kopiëren onmogelijk.
** Kopieer slechts dat deel van je paspoort waarop het nummer zichtbaar is, dus niet je persoonsgegevens. In principe voldoe je hiermee aan de letterlijke tekst van de wet. Waarschijnlijk zal je werkgever je (weer) een brief moeten schrijven waarin staat dat dit toch echt niet de bedoeling is. Stuur daarop, in je beste onwetendheid, zelf weer een briefje dat dit wel genoeg is en probeer dit een tijdje vol te houden.
** Geef je werkgever een gesloten envelop met daarbij de mededeling dat deze slechts geopend mag worden door de accountant, bedrijfsvereniging, belastingdienst, inspektiedienst van sociale zaken of vreemdelingenpolitie. Doe een kopie in de envelop of maak je werkgever wijs dat er een inzit.
** De handige knutselaars onder ons zouden eens kunnen proberen de kopie met een dusdanig chemisch goedje te behandelen dat de afdruk na een aantal weken in het absolute niets oplost (waarschijnlijk met andere delen van de personeeldossiers). Of zorg dat de kopie juist zeer nadrukkelijk/ruikbaar aanwezig blijft in de administratie onder het motto: aan deze registratie zit een luchtje.

juridisch
** Stap naar de rechter! de wet op de identifikatieplicht (WID) is in strijd met: -internationale verdragen die de privacybescherming en non-discriminatie beginselen regelen, -de wet op de persoonsregistratie, die het de werkgever verbiedt kopieën in de administratie op te bergen, -het principe dat sankties in verhouding moeten staan tot de overtreding, -het gelijkheidsbeginsel, want de sankties zijn niet voor iedereen gelijk.

lastig
** Teveel betaalde loonbelasting kun je terugkrijgen door een T-formulier in te vullen, waarbij identifikatie niet nodig is.
** Probeer ook van de belastingdienst een voorschot te krijgen op de teruggave van volgend jaar. Doe dit elke maand; het kost je weliswaar wat tijd, maar bij de belastingdienst zal de lol er snel vanaf gaan wanneer dit vaak gebeurt. Op een afwijzende reaktie kan een bezwaarschrift worden ingediend. Bij iedere nieuwe negatieve reaktie kan geprocedeerd worden.
** Mensen die onder druk van hun werkgever al een kopie ingeleverd hebben maar daar spijt van hebben, kunnen het kopietje natuurlijk terugvragen op het moment dat duidelijk is dat er geen sankties worden opgelegd of dat een rechter het gebruik van het anoniementarief verbiedt.
** Terughalen is ook zonder deze ontwikkelingen mogelijk, je hebt namelijk recht op inzage in je eigen dossier, waarbij je vrij eenvoudig je kopietje kunt verwijderen. Om nieuwe sankties te voorkomen moet je dit niet al te openlijk doen.

Heb je zelf ideeën, zet ze in het Kleintje (Postbus 703, 5201 AS, DenBosch 073.136927) of neem kontakt op met het Autonoom Centrum dat aktiemethoden inventariseert: Bilderdijkstraat 165-F, 1053 KP, Amsterdam 020.6126172

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Wij zijn tegen een pretpaleis!

Onder andere in Kleintje 281, 283 en 285 hebben we aandacht besteed aan de plannen van de gemeente DenBosch voor het bouwen van een groot pretpark (zwem- en schaatsparadijs) vlakbij het voetbalstadion van FC-DenBosch, De Vliert. Oorspronkelijk zag het er naar uit dat alles precies zo zou gaan als een aantal gemeente-ambtenaren hadden voorgekookt. De gemeente was in zee gegaan met het sjieke Engels architektenburo Faulkner Browns en de Bossche burgers werden middels een swingende video en grote kijkdoos lekker gemaakt met verhalen over disco-schaatsen, squash-massage en bubbelbad-vergaderen. Ondertussen is de exploitatie van het geheel min of meer overgenomen door de pretpark-gigant Diederik Lips. Zijn pretpaleis-onderneming Libéma verdiend momenteel geld aan bijvoorbeeld Autotron Rosmalen, bungalowpark Vinkeloord, Brabanthallen DenBosch, Safaripark De Beekse Bergen en een natuur- en milieupark in Zwolle. Sommige Bossche politici hadden wel in de gaten dat de vele tientallen miljoenen gemeentegeld enig politiek tegenstribbelen noodzakelijk maakte, maar feitelijk leek de hele boel een paar maanden geleden door te gaan. Tot het moment dat een groepje buurtbewoners het zat waren dat ze door de gemeente DenBosch overal buiten werden gehouden. Zij verdiepten zich in de plannenmakerij en kwamen er al snel achter dat de gemeente (per ongeluk of expres?) nagelaten had een milieu-effecten-rapportage (MER) te maken. De buurtbewoners drongen hier terecht op aan en hiermee is de gemeente inmiddels begonnen, dit betekent dat de eerste spade van het zwemparadijs voorlopig niet de grond in gaat. Dat duurt nog minstens een jaar, en dat is maar goed ook want er blijkt uiteraard nog veel meer aan de hand te zijn. Het gebied ligt op de grens van Rosmalen en DenBosch en komt dadelijk, na de gemeentelijke herinrichting, dus geheel in handen van de gemeente DenBosch. Het ziet er naar uit dat de bubbelzwemparadijs-plannen een eenheid vormen met de aanleg van een nieuwe weg en het toekomstige nieuwe voetbalstadion van FC-Knudde, eh FC-DenBosch. Toch wil de gemeente DenBosch middels een soort nood-procedure via artikel 19 van de Wet Ruimtelijke Ordening de nodige vergunningen binnen krijgen en dat ruikt simpelweg verdacht. De ontwikkelingen die in dat gebied van plaatsvinden zijn zéér grootschalig. Op de eerste plaats moeten er, volgens Libéma's eigen cijfers, minstens één miljoen mensen per jaar naar dat zwem- & sportpaleis komen. Dat betekent dus dat er een gigantisch grote verkeersdruk op dat gebied komt te liggen. En stel nu eens dat de voetballende werknemers van FC-DenBosch weer datgene gaan doen waar ze voor betaald worden, ze staan allerallerlaatste in de allerlaagste divisie, dan komen er nog eens vele honderdduizenden voetbalfanaten per jaar naar het nieuwe stadion, ook al gelegen in ditzelfde relatief kleine gebied De Vliert, tussen autoweg en spoorlijn. Dan zou je als Gemeente toch juist zeer zorgvuldig om moeten gaan met de mensen die daar wonen? Dan 'vergeet' je toch geen Milieu Effecten Rapportage? Dan voer je toch een gewone bestemmingsplan-herzienings-procedure in plaats van die, bij ingewijden als 'vluggertje' bekend staande, artikel 19-procedure? Nee, het is duidelijk dat de gemeente ergens bang voor is. Het gaat om een slordige 90 miljoen gulden en ze zijn in zee gegaan met een stel zeer gladde Libéma-zakenmannen. Het is toch waanzin dat de gemeente mee-investeert in zoiets als squash-banen, klimrotsen en diskoschaatsen? Een goed zwembad, een schaatsbaan, prima prima, maar die pretparkachtige aktiviteiten kun je toch gewoon overlaten aan zakenlui die daar hun kapitaal aan willen wagen? Aan ondernemen zijn toch risico's verbonden? Het ligt toch voor de hand dat Diederik Lips & Co het zwempaleis zal gaan exploiteren met als belangrijkste reden geld verdienen? Dat betekent dan toch de boel onder andere verhuren aan bedrijven en andere kapitaalkrachtigen voor feestjes, partijen, disco's en house-parties, dat zit er toch dik in?
Een buurtbewoner van De Vliert formuleerde dat als volgt: "Het sprookje van de hertog en zijn dochter Vliertje. De hertog heeft geld genoeg en besluit voor zijn dochter Vliertje een pretpaleis te bouwen. Niet alleen de burgers uit zijn hertogdom maar ook die van het hele koninkrijk mogen er pret maken. Hij vindt dat deze toeristische attractie de uitstraling van zijn hertogstad verhoogt. De hertog vindt overzee een architekt die een pretpaleis ontwerpt met drie torentjes en een koperen dak. De bouwkosten zullen 68 miljoen bedragen. Het grootste probleem vormt de exploitatie van het pretpaleis die voor de hofhouding van de hertog te moeilijk is. De hertog besluit daarom Vliertje uit te huwelijken aan de rijke zakenman Diederik die op dit punt van wanten weet. De beoogde schoonzoon Diederik stribbelt voor de vorm wat tegen en weet zo een vette bruidschat te bedingen. Zo mag Diederik het pretpaleis exploiteren. De eerste twintig jaar behoeft hij hiervoor nagenoeg geen vergoeding aan zijn schoonvader te betalen. Nee, hij krijgt jaarlijks nog 5,3 miljoen guldens toe. Dit geld zal worden opgebracht door de burgers van het hertogdom. Als blijk voor zijn goede bedoelingen zal Diederik ook nog 9 miljoen in het pretpaleis investeren die hij natuurlijk weer terug zal krijgen wanneer zijn huwelijk met Vliertje stukloopt. De hertog geeft het echtpaar daarop zijn zegen en hoopt op een lang en gelukkig huwelijk."
Dit lijkt een sprookje, een goedbedoeld verzinsel waar de maker een of ander moralistisch praatje in heeft verstopt. Het is echter de werkelijkheid: De hertog is B&W van DenBosch, het pretpaleis voor Vliertje is het geplande Sport en Recreatiecentrum 'De Vliert' en schoonzoon Diederik staat voor Diederik Lips, de baas van pretpaleis-exploitant Libéma BV. De moraal van het verhaal is natuurlijk dat Diederik Lips niets te verliezen heeft en dat de hertog mooi weer speelt met het geld van zijn onderdanen. Dat de gemeenteraad "ess wieder nicht gewusst hat" dat valt te verwachten.
En dat diezelfde burgers worden domgehouden doordat alle onderhandelingen achter gesloten deuren plaatsvinden, de gemaakte afspraken dikke juridische rapporten zijn waar geen normaal mens doorheen kan komen en dat niemand in de gaten schijnt te hebben dat het dadelijk voor hele groepen mensen gewoon onbetaalbaar wordt om een uurtje te gaan zwemmen.
Een eerste voorbode van deze plannen is de recente verhoging van de tarieven in het nu nog bestaande Brabantbad.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Uitwisselingsprojekten voor jongeren

De Stichting Internationale Jongeren Uitwisseling (IJO) verzorgt uitwisselingsprojekten voor jongeren. Zij zoekt gastgezinnen. Zin in een jaar buitenland in Nederland of een onvrijblijvend jaar in het buitenland?? Neem kontakt op met IJO, Postbus 501, Arnhem 085.454649

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

DOSSIER 1850 antwoordt niet meer...

Corruptie is het zwijgen over misstanden. Dus niet alleen het aktief deelnemen aan gouden handdrukken, steekpenningen & chantage valt hieronder maar tevens kennis die je hebt over vuile zaakjes en waar je je mond over houdt, soms omdat het goede bekenden van je zijn, soms omdat je ervan overtuigd bent dat het allemaal toch geen zin heeft om naar buiten te brengen. Dit laatste wordt tegengesproken door de 56jarige Hans Walker uit Berlicum. Hij heeft zojuist in eigen beheer een boek uitgegeven onder de titel DOSSIER 1805 antwoordt niet meer. Het is de uitwerking van zijn dagboek, bijgehouden nadat hij voor zijn betaalde baan werd afgekeurd en in de spinnewebben van de Gemeenschappelijk Medische Dienst en INTERPOLIS (RABO-bank) terecht kwam. Hij heeft zich van de kleverige draden ontdaan door stug door te zetten en geweigerd te capituleren. Van de ene dokter naar de andere, hij beschrijft de geestelijke vernieling, een Kafka-achtige periode waarbij vooral de economische rol van bedrijfsartsen duidelijk wordt: "wiens brood men eet diens woord men spreekt". Maak 29,90 gulden over op postbanknummer 1213359 tnv H.M. Walker te Berlicum en je ontvangt dit pijnlijk nauwkeurig verslag van een doorzettend individu tegenover de bureaucratie van medici en verzekeringsbeambten... Waren er maar veel meer mensen die weigerden zich neer te leggen bij de slaafse schrijftafelmentaliteit van doktoren en medici die in dienst van het bedrijfsleven de belangen van hun bazen voor laten gaan ten opzichte van de belangen van de individuele werknemers of verzekerden. Citaat: "Vergeet niet dat we inmiddels in de maatschappij zo ver heen zijn dat we blij zijn moeder dinsdag te kunnen begraven, dan hoeven we het vertrek van de vakantie op woensdag niet te verzetten".

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Marx

De Belgische filosoof Rudolf Boehm in Filosofie Magazine: "Er bestaat geen betere en radicalere verdediging van het kapitalisme dan die van Marx en Engels. Mensen als Fournier en Enfantin probeerden direct een socialistische maatschappijvorm te installeren en wilden maar niet inzien dat er geen socialisme mogelijk is zonder de noodzakelijke materiële basis voor een omwenteling. Kapitalisme is een noodzakelijke fase in de ontwikkeling van de mensheid, dat hield Marx hen steeds maar weer voor. Hoe hij daarbij kwam? Wel, socialisme wil zeggen dat de materiële behoeften van de mensen worden bevredigd. Dat vereist een enorm productieapparaat. Daarvoor is kapitaal nodig. Dat kapitaal moet worden geaccumuleerd en dat gaat niet anders dan door wat Marx uitbuiting noemt. Hij heeft altijd gesteld dat het kapitalisme zijn historische missie zou afwerken en vanzelf zou overgaan in een betere samenleving, precies wat al die liberalen en christendemocraten nu ook vertellen: 'Kinderen, we zullen het beter krijgen als we onze produktie en daarmee ons concurrentievermogen opschroeven. Weliswaar moeten jullie daarvoor nu wat inleveren en dat is niet gemakkelijk, maar als we eenmaal beter kunnen concurreren, dan zullen jullie eens wat beleven. Dan hebben we een betere maatschappij.' Dat is het praatje van de politici in Vlaanderen. Allemaal Marx, allemaal Marx. Dat vooruitgangsgeloof van Marx is volstrekt ongegrond. Zijn voorspellingen zijn voor een groot deel ook helemaal niet uitgekomen. Maar sommige voorspellingen wel. Kapitalistische accumulatie zal onvermijdelijk leiden tot groeiende massale werkloosheid. Alstublieft!" En Ernest Mandel is een paar weken geleden gestorven; die heeft zijn hele leven niets anders gezegd. Lees zijn 'inleiding in de marxistiese ekonomie' uit 1963 maar eens...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Overbevolking?

"Is de wereld overbelast? Er zijn nu ongeveer 5 miljard mensen. Dat betekent: als je iedereen zes vierkante meter geeft - en daarop kun je nog lekker liggen, werken, spelen en tv-kijken - dan kan de hele wereldbevolking makkelijk op het Nederlandse grondgebied worden ondergebracht. En u ziet wel op de globe dat Nederland een bijna onzichtbaar klein stukje is van de hele bal. Denk eens in: als we die verhuizing uitvoeren, is de hele rest van de aarde hartstikke léég! Een voetbal waar een vlieg op neerstrijkt is relatief zwaarder belast dan de wereldbol door de mensheid. Het is dus maar wat je overbevolkt noemt" (overgeschreven uit Algemeen Dagblad 28 juli 1995).

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Mumia Abu-Jamal

Mumia Abu-Jamal is op dit moment 41 jaar, een voormalig Black Panther en een linkse journalist die in de VS ter dood is veroordeeld. Afgelopen zaterdag, 12 augustus, was in verband hiermee onderandere een manifestatie & demonstratie in Amsterdam georganiseerd. Aangezien dit net na onze kopijsluiting was weten we niet hoe druk het is geweest en of hij wel of niet dodelijk geïnjecteerd is op de fatale datum donderdag 17 augustus 1995, de dag dat dit Kleintje verschijnt. Mumia's integriteit en zijn aandacht voor de strijd van de onderdrukten leverden hem erkenning op als de "Stem der Stemlozen". Rond 1980 werd hij het doelwit van het politiekorps van Philadelphia en van burgemeester Frank Rizzo. Bij een schermutseling met de politie raakte Mumia Abu-Jamal gewond en een (blanke) agent gedood. Hoewel meerdere getuigen de dader hebben zien wegrennen en een moordwapen nooit gevonden werd, verklaart de politieleiding Mumia nog diezelfde nacht tot 'copkiller'. Na een twee dagen durend proces veroordeelde de jury (voornamelijk blanken) hem, waarna rechter Alfred Sabo die bekend staat als "the hanging judge' Mumia de doodstraf oplegt. Mumia mocht zichzelf niet verdedigen en belangrijke getuigen werden niet gehoord. Sindsdien (1982) zit hij in de dodencel en vecht Mumia voor zijn leven, dat wil zeggen een nieuw en eerlijk proces. Wil je weten over hoe het er nu voorstaat, neem dan kontakt op met Solidariteitsgroep Politieke Gevangenen, Postbus 3782, 1001 AN, Amsterdam 020.6824387 E-mail: en veel informatie op URL: http://www.xs4all.nl/-tank

Een stukje tekst van Mumia Abu-Jamal uit zijn goedlopende boek 'live from death row'. "Tranen en staal kunnen de kracht van liefde niet stoppen. Ondanks dat het systeem juridische illusies opwerpt om het leven te splijten en te verdelen, delen wij, de gekooiden, lucht water en hoop met jullie, de nog niet gekooiden. Wij delen met jullie dezelfde adem. Zoals John Africa ons leert, al het leven is verbonden. De meest diepgaande verschrikking van gevangenissen wordt gevormd door de afstompende dag-tot-dag gebeurtenissen, die van dagen maanden maken, van maanden jaren en van jaren decennia. Gevangenschap is een seconde-tot-seconde aanslag op de geest, een dag-tot-dag vernedering van de persoonlijkheid, een benauwende paraplu van ijzer en steen die seconden omzet in uren en uren in dagen. Ingesloten binnen een psychische kokon van negativisme, de slechte zal slechter worden en voedsel bieden aan het duivelse uitschot. Zij die vertrapt zijn zullen verder vertrapt worden, en de grotendeels afgedwaalden worden uitgewrongen. Lege onproduktieve uren vervallen tot jaren van niets. Dit is het verwrongen gezicht van 'de correcties' in dit leven, waar niemand wordt gecorrigeerd, waar niemand er beter uitkomt dan dat zij er in gingen. Dit is het gezicht van 'de correcties' die onderwijs onthoudt aan diegenen waarvan het geschatte percentage analfabeten 60% bedraagt. De zielsverdovende, geestdodende eentonigheid die elke dag een echo van de vorige maakt, die elke gedachte of hoop op groei uitbant, maakt de gevangenis tot een verblijfplaats van de geestelijke dood welke het is voor meer dan een miljoen mannen en vrouwen; vastgehouden in kerkers van de hel. Welk sociaal belang wordt gediend bij ongeletterde gevangenen? Welke sociale verbetering zit er in onwetendheid? Hoe kunnen mensen 'gecorrigeerd' worden wanneer tijdens hun gevangenschap hen onderwijs wordt onthouden? Wie profiteert (buiten de gevangenisleiding) van domme gevangenen?"

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

woonwagenbewonersters

De bewoners van het Regionaal Woonwagencentrum in DenBosch leven nu al vele jaren in grote onzekerheid. Blijft het kamp of wordt het opgesplitst in kleinere kampjes? We hebben er in de afgelopen jaren in het Kleintje vaker over geschreven, vooral ten tijde van de vele akties tegen de gemeente DenBosch en de provincie NoordBrabant die de woonwagenbewonersters in het verleden hebben ondernomen. Nu is er in april van dit jaar een brief uitgegaan van het ministerie van VROM naar alle colleges van B&W. Daarin staat dat gemeentes met de provincies kunnen gaan overleggen over de nog resterende grotere woonwagenkampen. Maar B&W van DenBosch lieten niets van zich horen. Evelien van Onck van GroenLinks DenBosch kwam achter het bestaan van de VROM-brief en suggereerde dat B&W van DenBosch deze bewust in een burola heeft laten liggen. Gemeentes moeten namelijk wel voor 1 september aanstaande reageren middels het schrijven van een knelpuntennota anders vervalt de mogelijkheid van heroverwegen. De gemeente DenBosch heeft zich jarenlang verscholen achter het argument dat de Nederlandse Overheid besloten had alle grotere woonwagenkampen te verspreiden over het land, nu DenHaag hierop teruggekomen is zal B&W van DenBosch met nieuwe voorstellen moeten komen. De Bossche bestuurders zullen nu duidelijk moeten maken of zij zelf kiezen voor de grote woonwagenlokatie aan de Vlijmenseweg. Indien ze "ja" zeggen zullen er plannen ontwikkeld moeten worden om de vervuilde bodem te saneren en het achterstallig onderhoud in te halen. Zegt de Gemeente "nee" dan ligt de bal weer bij de woonwagenbewonersters en symphatisanten. Wij zijn er klaar voor en zijn benieuwd met welke smoezen en praatjes het gemeentebestuur nu weer zal komen... Overigens kun je nog tot en met 17 september aanstaande naar exposities over het leven van "Mensen van de Reis": in het Arnhemse Openluchtmuseum en het Museon in DenHaag. Het bijbehorende boek heet "Mensen van de Reis, woonwagenbewoners en zigeuners in Nederland 1865-1995" en kost 35 gulden.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

Anti oorlogs boot

Een aantal vredesgroepen heeft onlangs het initiatief genomen om een anti oorlogs museum op te gaan zetten. Dit in navolging van dergelijke musea in andere landen. Er zijn namelijk genoeg oorlogsmusea, waar het oorlogvoeren behoorlijk geromantiseerd wordt. Denk maar eens aan het oorlogsmuseum in Overloon, waar kinderen op tanks 'Oorlogje' kunnen spelen. De hoogste tijd dus, om een wat kritieser museum op te zetten.
Het is de bedoeling dat dit een varend museum wordt, om zo door Nederland te kunnen trekken, onder het motto:Als de bezoekers niet naar ons willen komen, dan komen wij wel naar de bezoekers. Die bezoekers zullen als het aan de organisatie ligt, zoveel mogelijk schoolkinderen zijn. Over de inhoud kon men nog niet veel zeggen, alleen dat er niet alleen wat te bekijken valt, maar ook wat te doen. Interaktief met antimilitairisme bezig zijn dus. Het hele projekt draait met vrijwilligers en zonder subsidie, dit om autonoom te kunnen werken. Het is de bedoeling om begin volgend jaar van start te kunnen gaan.
Voor de financiering is men dringend op zoek naar donateurs. Ook vrijwilligers met ideeën zijn welkom. Voor meer informatie kan je bellen met de Stichting Anti Oorlogsmuseum:
020-6681868. Donaties zijn welkom op giro nummer 445129 tnv SANV in Delft, vermeld 'museum'.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0

gezocht:

** Jaargangen van het maandblad De Kaarsvlam (Mellie Uyldert) van na 1967
** Nummers 6 tot en met 11 van het halfjaarlijkse tijdschrift "Religieuze Bewegingen in Nederland"
** John Atack; A piece of blue sky. Carol Publ. Group 1990
** Paulette Cooper; The Scandal of Scientology. 1972
** Steve Hassan; Combatting Cult Mind Control. 1988
** Steward Lamont; Religion Inc. London, Harrap ltd. 1986
** Caroll Stones & Jo Anne Parke; All God's Children
** Andrew Bell & Ray Hill; The other face of terror. 1988
** Jurgen Roth; Die Mitternachtsregierung. Rasch und Rohring Verlag Hamburg 1990
** Peter Schrag; Mind Control. Dell Publishing, New York, 1978
** Elseviers Encyclopedie van het occultisme en de parapsychologie (samengesteld door Richard Cavendish), A.J.D. van Vessem, 1974

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 288, 18 augustus 1995

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 288
  • Hits: 0