• Laatst gewijzigd: dinsdag 21 februari 2017, 16:59.

274

Antwoordnummers

Als beloofd, wat antwoordnummers. Gratis post verzenden. Milieubus gemist? Prima verzameladres voor oud papier!
Inmac (computerfirma): Antwoordnummer 292, 1100 VB, Amsterdam.
Dela (begravers): Antwoordnummer 77100, 5600 TW, Eindhoven.
Ohra (geldkloppers): Antwoordnummer 3344, 6800 ZA, Arnhem.
Rails (spoorwegen): Antwoordnummer 1915, 2000 WC, Haarlem.
Beursintroductie KPN (PTT): Antwoordnummer 94, 2501 VB, Den Haag.
Spaaradvies (beleggers): Antwoordnummer 1212, 3800 WB, Amersfoort.
Gemeente afd. Informatievoorziening: Antwoordnummer 31, 5200 WB, Den Bosch.
MacWorld (computerblaadje): Antwoordnummer 1909, 2000 WC, Haarlem.
BLR Bv (airco's): Antwoordnummer 120, 3400 XD, Montfoort.
Qbus (software): Antwoordnummer 797, 7400 WB, Deventer.
Readers Digest (oplichters BV): Antwoordnummer 333, 1100 VC, Amsterdam ZO.
SSW (huurplukker): Antwoordnummer 13010, 5200 VE, Den Bosch.
Reaal (geldspekulateurs): Antwoordnummer 415, 3500 XD, Utrecht.
Studio Bajo (new age): Antwoordnummer 10522, 5200 WB, Den Bosch.
Felix (kattegif): Antwoordnummer 230, 3330 VB, Zwijndrecht.
En nog steeds boos over je te hoge telefoonrekening terwijl PTT-telecom geld als water maakt?
PTT-telecom Amsterdam: Antwoordnummer 27909; Arnhem nr. 1777, Breda nr. 10042; Den Haag nr. 10014; Groningen nr. 159; Haarlem nr. 1619; Den Bosch nr. 10852; Hengelo nr. 1100; Leeuwarden nr. 6150; Maastricht nr. 4020; Rotterdam nr. 3734; Utrecht nr. 8499; Zwolle nr. 2095. Met de groeten van Tante Pos.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Protestaktie Paap tegen huurverhoging:

De bewonersters van de Paap hebben op dinsdag 24 mei een protestaktie gehouden tegen de huurverhoging. Ze weigeren de huurverhoging 1993 al elf maanden te betalen en zijn gedagvaard door hun huisbaas, de Stichting Hertoghuizen. Tot voor kort bestond er een overleg tussen de leden van de Vereniging Papenhulst Blijft! en de Stichting Hertoghuizen om gezamenlijk een vuist te maken tegen de stijgende woonlasten en dalende inkomens. De bewonersters van de Paap blijven Hertoghuizen aanspreken om hun doelstelling "huisvesting creren voor de lagere- en middeninkomens" in de praktijk waar te maken. Stichting Hertoghuizen heeft inmiddels dit overleg eenzijdig stopgezet en ons voor de rechtbank gedwongen. Op de dag van de 'dozenprotestaktie' vertrokken er zo'n 20 wandelende en beplakte dozen richting Hertoghuizen aan het Julianaplein in DenBosch om een gesprek af te dwingen. Directeur Hobo van Hertoghuizen werd verrast op zijn kamer op de tweede verdieping toen hij ineens een gipsen hand, die bevestigd was aan een lange kartonnen koker, tegen zijn raam hoorde tikken. Aan de hand was een bord bevestigd met de tekst:"We reiken je de hand, we willen hervatting van het overleg". Terwijl de hand driftig tegen het raam klopte riepen de bewonersters "Hobo kom naar buiten, naar je centen kun je fluiten" en "We zijn boos en willen niet in een doos". Voor de ingang van Hertoghuizen lagen overal dozen verspreid. Hobo kwam vervolgens naar buiten en raakte een uur in gesprek met boze bewonersters, dit leidde echter tot weinig en ook het stukje dat de redacteur van het Brabants Dagblad er een dag later van brouwde sloeg nergens op.
Elders in dit Kleintje kun je lezen hoe de paapbewonersters zich verweerd hebben tijdens de door Hertoghuizen aangespannen rechtszaak op Dinsdag 31 mei 1994.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Banenfestival

Dertienhonderd mensen die ingeschreven staan bij het Arbeidsburo en de Sociale Dienst van DenBosch kregen een uitnodiging in de bus om naar het Banenfestival te komen. Het Banenfestival "STAP IN DE LIFT", dat op Woensdag 18 mei in de Sporthal Maaspoort werd gehouden. Je moest een antwoordstrookje insturen en diegenen die dit niet hadden gedaan werden op gesprek geroepen bij de Sociale Dienst, waar iedereen te horen kreeg dat je toch echt moest komen omdat het anders wel eens gevolgen voor je uitkering kon hebben. TV-gezichten Angela Groothuizen en Maarten Spanjer dienden als lokkertje en de gemeente DenBosch had bedacht dat popgroep Normaal een leuk afsluitertje zou zijn van dit banenfestival (Leuk was vooral dat er plotseling affiesjes in de stad verschenen waarin opgeroepen werd om naar een gratis popconcert van Normaal te komen kijken. Leuk omdat het Normaal-concert alleen voor de bezoekersters van het Banenfestival was bedoeld). Er kwamen uiteindelijk enkele honderden uitkeringsgerechtigden op af waarvan er een stuk of dertig een baantje vonden uit een aanbod van voornamelijk laagbetaalde plaatsen. Alles bij elkaar natuurlijk een beschamende vertoning: driehonderdduizend gulden heeft de gemeente hieraan uitgegeven! Ter informatie: er stonden eind 1993 in DenBosch 7432 personen ingeschreven als zijnde baanloos en tegelijkertijd gaat het ene na het andere bedrijf dicht of krimpt in (Michelin en ExpeditieknooppuntPTT bijvoorbeeld). Hieronder enkele reacties van baanlozen:

REPRESSIE
1. Het Arbeidsbureau en de Gemeentelijke Sociale Dienst van 's-Hertogenbosch dwingen werklozen, onder dreiging van korting op de uitkering, naar het banenfestival te komen, alwaar zij zich als honden moeten laten opsluiten gedurende een dag. Dit festival kost de gemeenschap 300.000 gulden! Als die banen er zijn, waarom doet het Arbeidsbureau niet wat ze doen moet: bemiddelen? Antwoord a: Zijn ze niet goed in hun werk - iets wat ik al veel langer vermoed -, of b: er zit een andere bedoeling achter - en dat vermoeden had ik ook al.

2. Het Arbeidsbureau schakelt BerGen Consult in om langdurig werklozen weer aan een baan te helpen. BerGen Consult ontvangt hiervoor een vorstelijke vergoeding plus een bonus voor elke werkloze die het voor een half jaar aan een baan helpt (noot Kleintje: 6000 gulden per geplaatste loonslaaf; dat belooft wat wanneer de sociale voorzieningen nog verder geprivatiseerd worden). Hoewel BerGen Consult zegt dat het geen gegevens doorspeelt, dreigt er wel voor elke werkloze die niet enthousiast is over deze commerciële bemiddeling, een korting op de uitkering. En als er al banen zijn, waarom weet het Arbeidsbureau dat dan zelf niet en waarom doet het niet wat het doen moet: bemiddelen? Antwoord a: Ze zijn niet goed in hun werk - iets wat ik al veel langer vermoed -, of b: er zit een andere bedoeling achter - en dat vermoeden had ik ook al.

3. Bij de periodieke hercontrole van de Gemeentelijke Sociale Dienst hoef je tegenwoordig geen sollicitatiebewijzen meer te overleggen maar moet je wel je giro- of bankafschriften laten zien (Hoezo privacy?). Is men zo naïef om te denken dat zwartwerkers hun neveninkomsten op hun rekening laten storten? En is men het nu eindelijk eens met wat door experts al lang en sinds kort ook door de politiek - zij het schoorvoetend - erkend wordt: volledige werkgelegenheid is een illusie? Antwoord a: Ze weten niet goed wat ze doen - iets wat ik al veel langer vermoed -, of b: er zit een andere bedoeling achter - en dat vermoeden had ik ook al.

Je hoeft niet zo'n deskundige te zijn om te snappen dat, waar het aantal werklozen meer dan tienmaal zo groot is als het aantal vacatures, het opvoeren van de sollicitatiedruk geen bijdrage is aan de oplossing van het probleem van de werkloosheid. Solliciteren schept geen banen. Slechts de industrie en de overheid kunnen banen creëren. Vriend en vijand zijn het daar over eens. En de meeste werklozen willen graag aan het werk. De enige zinnige conclusie die te trekken valt uit bovenstaande punten is dat het Arbeidsbureau en de Sociale Dienst proberen werklozen onder druk te zetten: maak ze maar murw, behandel ze maar mensonwaardig, dan zijn ze gemakkelijker te manipuleren. Je weet maar nooit waar het nog eens goed voor is.
Mijn sterke vermoeden is dat de genoemde instanties niet werken aan een zinvolle bijdrage aan de oplossing van het probleem van de werkloosheid, maar dat ze werken aan het kleineren en het onderdrukken van de werklozen. Het ware beter dat de tonnen gemeenschapsgeld die hieraan besteed worden, uitgegeven werden aan het scheppen van banen.
DenBosch, J. Willems (werkloos).

We nemen in verband met het bovenstaande een briefwisseling op die Thomas gestuurd heeft aan de directie van het arbeidsbureau, de directie van de Gemeentelijke Sociale Dienst en aan de Wethouder van Sociale Zaken in DenBosch: DenBosch 18 mei 1994, "Als werkzoekende was ik uitgenodigd voor het banenfestival van 18 mei jongstleden. Toen ik bij de koffie-bar kwam zag ik tot mijn verbijstering de gemeenteraadsleden van de CentrumDemocraten gezellig koffie drinken. Mij werd duidelijk dat deze officieel waren uitgenodigd. Dit heeft mij doen besluiten de zaal onmiddellijk te verlaten. U mag en kan zich er niet achter verschuilen dat deze fascisten net als alle andere raadsleden uitgenodigd waren. Het uitnodigen van fascisten betekent het buitensluiten van andere groepen. Het jaren lang "dood-zwijgen" van de CD heeft niet geholpen. na de gemeenteraadsverkiezingen waren veel mensen even geschokt, krachtige taal werd er uitgesproken tegen de fascisten. Nu, nog geen twee en een halve maand later lijken alle geluiden weer verstomd. Volgens de media moest Duitsland zich schamen, volgens mij moeten wij ons allemaal diep schamen dat we onze mond dichthouden, bang om partij te moeten kiezen, bang voor onze positie. Het is daarom een ieder zijn/haar plicht stelling te nemen, keuzes te maken, en er voor uit te komen. Het is gevaarlijk die verantwoording ergens anders te leggen. Ik zou graag van u willen weten hoe u dit voor uzelf kunt verantwoorden. Wachtend op uw antwoord verblijf ik met vriendelijke groet, Thomas".
Hier kwam op 24 mei 1994 een reactie op van het Arbeidsbureau:
"Geachte heer, bij de selectie in onze bestanden voor het Banenfestival, hebben wij onderandere rekening gehouden met de opleidingsachtergrond, werkervaring en de motivatie van de werkzoekenden, niet met hun politieke achtergrond. Zoals u zult begrijpen is dit laatste selectie-criteria niet gewenst. Wij delen uw afschuw ten aanzien van (rechts)radicale groeperingen. Uw oproep om (actieve) leden van dit soort partijen uit te sluiten van onze dienstverlening zou ons inziens onbedoelde positieve publiciteit voor deze groeperingen oproepen, dit nog los van de wettelijke kaders waarin een organisatie als de onze dient te opereren. Met vriendelijke groet, de vestigingsmanager Arbeidsbureau 's-Hertogenbosch, dhr. A.R. Jaarsma".
En daar ging weer een brief van Thomas overheen op 26 mei 1994: "Geachte heer Jaarsma, in uw antwoord op mijn brief heeft u het over CD-leden die als werkzoekenden uitgenodigd zouden zijn. Ik ben het met u eens dat er voor werkzoekenden geen onderscheid gemaakt mag worden naar politieke achtergrond. Ik ben blij dat u uw afschuw ten aanzien van (radicaal)rechtse groeperingen met mij deelt. In mijn brief echter heb ik het over CD-raadsleden die in hun hoedanigheid als raadslid waren uitgenodigd, dus als leiders van een extreem-rechtse partij. U bent op geen enkele manier verplicht geweest raadsleden uit te nodigen. Graag zou ik alsnog een antwoord op de inhoud van mijn brief willen, met vriendelijke groet Thomas".

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Smeerlap

Smeerlap, moordenaar en generaal Pinochet, voormalig diktator van Chili, was even in Nederland. Inkognito helaas en hij is (even helaas) weer ongeschonden verdwenen op weg naar een nieuwe wapenaankoop. Hij leidde een Chileense delegatie van de afdeling aankopen van het leger. Onder een valse naam zat hij in het Amstelhotel in Amsterdam in de nacht van donderdag 26 op vrijdag 27 mei en (nogmaals helaas) dat bleek pas een dag later. Een gemiste kans...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Banenfestival "STAP IN DE LIFT"

Hieronder volgt een beknopt overzicht van de actuele (subsidie-)regelingen om langdurig werkzoekenden in dienst te nemen;
KADERREGELING ARBEIDSINPASSING: Arbeidsinpasssing werklozen door subsidie tot 6000,- gulden, bij werkervaringsplaats tot 15000,- gulden; KADERREGELING UITZENDARBEID: Werklozen op uitzendbasis tot max. 12 maanden met 33% subsidie op de loonsom; BANENPOOL: Werklozen in dienst van de banenpool worden ter beschikking gesteld; WERKERVARING MET BEHOUD VAN UITKERING VIA SOCIALE DIENST: Werkervaring en begeleiding, kosten 40,- gulden plus verzekering; WET VERMEEND MOOR: Vrijstelling werkgeverspremies voor max. 4 jaar; KADERREGELING SCHOLING: Vergoeding scholingskosten werkenden of werklozen; BEDRIJFSTAKGEWIJZE SCHOLING: Subsidie voor scholingsplaats via branche; SCHOLING GEHANDICAPTEN: 100% subsidie op scholingskosten; CENTRUM VAKOPLEIDING: Diverse scholingstrajecten, ook voor werkenden; CENTRUM BEROEPSORIENTATIE EN BEROEPSOEFENING: Diverse oriëntatie- en schakelcursussen; PROJECT "SAMEN WERKEN": Subsidie voor in dienst nemen van allochtonen; TOP CENTRE: Specifieke bemiddeling voor hoger opgeleiden; OUTPLACEMENT VIA ARBEIDSVOORZIENING: Selectie en loopbaanadvisering; ADVIESBUREAU RPM: Advisering inzake Personeel en Organisatie.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 4

PIN-UP

Overgenomen uit het blaadje van concertzaal Willem II uit DenBosch. Naast een pin-up-illustratie staat de volgende tekst: "Vrijdag 3 juni: Club Freakin' Friday organiseert wederom een bruisende swingavond waar je het onverwachte kunt verwachten. Voor deze extra terrestial swingparty zal de Willem II omgezapt worden tot een futuristische uitgaansgelegenheid waar Barbarella swingt met de bemanning van Thunderbird, U.S.Enterprise en Battlestar galactica. De Freakin' Space Invaders zijn voor deze gelegenheid getransformeerd tot traditionele dan wel futuristische pin-ups. Tussen rokende kraters zal DJ Spock de ruimte vullen met dansbare, zwaartekracht trotserende spacerock". Kommentaar overbodig dachten we zo.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Fascisme in Europa

Jos Vander Velpen, schrijver van het vorig jaar verschenen boek 'Daar komen ze aangemarcheerd; extreem-rechts in Europa' hield op vrijdag 20 mei jongstleden een lezing over dit thema in het prachtige Theatercafé de Boulevard in Breda. Enkele leden van het Muurkrantkollektief zijn gaan luisteren en hieronder kun je een bewerking van zijn verhaal lezen.
Jos Vander Velpen, van beroep advocaat te Antwerpen, begon met uit te leggen dat hij het die avond vooral over Italië wilde hebben aangezien de ontwikkelingen op het gebied van rechts-extremisme daar het allerverschrikkelijkst zijn. Net zoals in de twintiger jaren is Italië , vergeleken met andere Europese landen, rampzalig koploper in de politieke opmars der fascisten. En net zoals toen zwijgt de rest van Europa over deze dramatische ontwikkelingen.
De laatste paar jaren is er een spectaculaire stijging in Italië te zien van fascistische en gevaarlijk nationalistische stromingen. In het noorden van Italië is de Lega Nord in 60 steden de belangrijkste stroming geworden. Ze hebben om en nabij de 200.000 leden! Ze behaalden bij de laatste verkiezingen in het Noorden 20% van de stemmen, in heel Italië was het percentage Lega Nord-stemmers 8,5%. In het zuiden is de Alleanze Nazionale (de nieuwe naam van de vroegere MSI) groot geworden. Dit is de oudste en de meest gewelddadige neo-fascistische partij in Europa. De MSI heeft zich direct na de Tweede Wereldoorlog, al in 1946 (her)opgericht, notabene terwijl in de nieuwe Italiaanse grondwet staat opgenomen dat er geen nieuwe fascistische partijen mochten worden opgericht. Oudgedienden van Mussolini begonnen opnieuw in de MSI, en wel precies diegenen die tot het laatst de Republiek van Sal

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 4

Explosieve opruimingsdienst

Persbericht, betreffende inbraak bij wapenproducent Van Halteren Metaal BV.
Afgelopen nacht (5 op 6 mei) heeft de explosieve opruimingsdienst een inval gedaan bij bovengenoemd bedrijf in Bunschoten.
Iedereen is de laatste jaren bijna chronisch verbijsterd over de alsmaar voortrollende oorlogsgeweldgolf die de mensheid teistert. De publiciteit rond de golfoorlog heeft duidelijker dan ooit tevoren de rol van de wapenproduktie en de handel daarin belicht. Desondanks brengen vormen van oorlogspromotie zoals wapenbeurzen weinig beroering teweeg. De golfoorlog was nog maar net voorbij of Maastricht verleende gastvrijheid aan wapenproducenten om hun waar te showen op de ITEC-wapenbeurs. Onlangs (26, 27 en 28 april) schrok de stad Den Haag er niet voor terug. Deze dagen was er in het congrescentrum de ITEC-beurs. Eén van de deelnemers was Van Halteren Metaal. Ze vormden samen met anderen waaronder het TNO, de presentatie van het NISP (The Netherlands Industrial Simulator Platform). Ze lieten daar een miniatuurmodel zien van de 'Howitzer Crew Trainer', waarover ze zelf het volgende zeggen: "Using actual and simulating components, the crew can aim, load and fire just like an actual M 109". Om deze show niet helemaal geruisloos voorbij te laten gaan voelen wij ons genoodzaakt tot een tegenzet. Na de afgelopen gedenkdagen leek het ons zinvol om vandaag de aandacht te vestigen op de huidige, verfoeilijke oorlogsvoorbereidingen; middels een werkbezoek bij deze wapenindustrieel om ons zo mogelijk nog meer duidelijkheid te verschaffen omtrent produktie die op geen enkele wijze menselijk welzijn beoogt: integendeel!
De explosieve opruimingsdienst.

laserstraal
De 'Vredeskoerier' van april jongstleden berichtte over de propaganda voor agressieve spelletjes met lasertuig op een school, het Haags Montessori Lyceum. Dankzij ingrijpen van het bestuur wordt de uitbater van deze weinig pedagogische oorlogsspelletjes, Megazone, nu op de school geweerd. Inmiddels blijkt Megazone ook een ingang gevonden te hebben bij de jeugd in diverse Haagse Clubhuizen. In het aprilnummer van het wijkblad Kortenbosch wordt melding gemaakt van de aktiviteiten van diverse samenwerkende clubhuizen in de week van de voorjaarsvakantie. Een citaat: "Aan het einde van de week was er een gezamenlijke afsluiting. Deze vond plaats in de Megazone in Scheveningen. Hier konden jongeren twee uur lang laser-schieten. Dit was voor iedereen een te gekke ervaring". En nog een citaat uit een folder van Megazone: "Een futuristisch niemandsland gevuld met rook, geluid, flitsende lichten en vijanden. Besluip je tegenstanders gewapend met state-off-the-art laser hardware. Maak gebruik van strategie en al je kennis. Met sluwheid en op speelse wijze score je punten. Val hun basis aan en verdedig de jouwe. De laserstralen doorboren de duisternis vlak langs je oor. je draait om en vuurt in één beweging... je vijand is gedeactiveerd". Het militarisme dringt zich wederom via een achterdeur binnen. Opletten dus!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

De kloof

Met een hoop bombarie zal de gemeente DenBosch de nota 'Het perspectief van de heterogene samenleving' op woensdagmiddag 15 juni presenteren in De Helftheuvel, Helftheuvelpassage 115, DenBosch om 13.45 uur. (Bijna ex)minister Jan Pronk zal de nota in ontvangst nemen. Uit de nota: "De gemeente gaat proberen de medewerking en samenwerking van maatschappelijke organisaties te zoeken. Het uitgangspunt is dat de samenleving multicultureel is en dat zowel allochtonen als autochtonen daarin een plaats hebben. Niet alleen van allochtonen, maar ook van autochtonen worden inspanningen verwacht om gestalte te geven aan een leefbare samenleving". Eén van de initiatieven uit de nota is het organiseren van een aantal "kleine bijeenkomsten, waarin inwoners van Den Bosch, maatschappelijke organisaties, en de gemeentelijke overheid discussiëren over mogelijkheden het onderling begrip tussen autochtonen en allochtonen te verbeteren, waarna het tot concrete afspraken moet komen".
Mooi initiatief natuurlijk, maar het staat nogal haaks op de dagelijkse praktijk van hoe het er binnen de bossche politiek aan toe gaat. (Jarenlang gehuil over de kloof tussen politiek en stadsbewoner is inmiddels door Hans the boss Dona teruggebracht tot een relatieprobleem. De kiezer kan wel van alles willen, de politiek moet hen uitleggen waarom zij hun zin niet kunnen krijgen, daarvoor worden politici gekozen).
Drie leden van de Centrumdemocraten in de bossche gemeenteraad kunnen vrijwel zonder tegenstand deelnemen aan "de democratische besluitvorming". Natuurlijk houden ze zich momenteel wat publieke uitlatingen betreft een beetje rustig aangezien hun partij behoorlijk onder vuur ligt vanwege partijcollega's die openlijk racistische uitspraken doen of geweld tegen vreemdelingen aanwakkeren of zelfs eigenhandig toepassen. De bossche CD-raadsleden zijn hier nog steeds niet rechtstreeks in een commissie- of raadsvergadering mee gekonfronteerd terwijl dat toch voor de hand zou liggen gezien de bezorgde uitroepen die sommige 'progressieve' gemeenteraadsleden lieten horen enkele dagen na de laatste gemeenteraadsverkiezingen! Waarom trouwens ook publiekelijk geen vragen gesteld over de huidige woning van Centrumdemocraten-raadsleden-echtpaar Van der Steen (Kastanjestraat 30, 5213 TC, DenBosch. Telefoon (073)132290) die ze na enkele weken reeds konden betrekken. Hoe kan dat nou, Is er geen wachtlijst, of zijn ze gewoon als "urgente woningzoekenden beschouwd? Ze zitten vol valse uitlatingen over voortrekkerij van 'buitenlanders', iets dat aantoonbaar niet waar is, in DenBosch zelfs integendeel! En nu woont het van der Steenduo in een huurwoning terwijl ze in februari van dit jaar nog in Vlissingen woonden en tot voor kort inwoonden bij collega CD-raadslid Sakbal (Westenburgerweg 26, 5213 SH, DenBosch. Telefoon (073)890798).
Andere sprekers op 15 juni zullen zijn: Abraham de Swaan (universiteit van amsterdam), Cees Hobo (direkteur van Stichting Hertoghuizen) en R. de Bruyn (basisschool De Hambaken).

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Hoe rijk is nederland?

Onlangs publiceerde de Volkskrant het financiële vermogen van Nederland. Dat viel best mee. In 1993 bedroeg dat vermogen maar liefst 1345 miljard gulden (1345 x 1000 miljoen gulden!).
Voor de ruim 11 miljoen Nederlanders boven de 18 jaar zou dat betekenen dat zij gemiddeld over een vermogen van ruim 120.000 gulden zouden kunnen beschikken. Een aardig bedrag en naast uw inkomen aan salaris, uitkering of AOW een leuk appeltje voor de dorst. Overheid, kranten, radio en TV houden ons dan ook herhaaldelijk voor dat Nederland een rijk land is en u gaat natuurlijk meteen uw eigen financile situatie even vergelijken:
Indien u die 120.000 gulden gemiddeld vermogen niet snel genoeg in uw eigen financiële positie terug kunt vinden dan willen wij u graag met onderstaand staatje een handje helpen.
Uw gemiddeld vermogen ziet er als volgt uit en wordt door pensioenfondsen, banken en verzekeraars voor u 'beheerd':
1. PENSIOENFONDSEN: Het totaal gespaarde bedrag bij de pensioenfondsen bedraagt 463 miljard gulden! Dat is voor iedere nederlander boven de 18 jaar een bedrag van gemiddeld 42.000. Als u 65 jaar bent, dan betekent dit dat er door u, naast de AOW, een kapitaal van circa 230.000 gulden aan pensioen inbreng is gereserveerd.
2. OBLIGATIES, AANDELEN EN BELEGGINGSFONDSEN: Hier zit 286 miljard gulden! In uw kluisje bij de bank moet, als u ouder bent dan 18 jaar, gemiddeld een bedrag van 26.000 gulden aan waardepapieren liggen als u aan het gemiddelde van de vermogende Nederlander voldoet.
3. SPAAR- EN KASGELDEN: Totaal vermogen 306 miljard gulden. Naast uw waardepapieren van circa 26.000 gulden in uw kluisje moet u, als u aan het gemiddelde van de vermogende nederlander voldoet, op uw spaarrekening bij de bank of misschien in een oude kous een bedrag van ongeveer 28.000 gulden ter beschikking hebben.
4. VERZEKERAARS: Totaal 290 miljard gulden. Gemiddeld heeft u, om u te dekken tegen allerlei grote en kleine rampen, nog eens een bedrag van ruim 26.000 gulden bij verzekeraars gereserveerd.

Mocht u onverhoopt, na alles opgeteld en gecontroleerd te hebben, merken dat u ver beneden het bedrag van 120.000 gulden blijft en dat ook uw familie, vrienden en bekenden bij lange na dit bedrag per persoon niet halen, dan wordt het tijd de overheid, kranten, radio en TV duidelijk te maken, dat Nederland misschien wel een rijk land is, maar dat de meeste inwoners daarvan totaal niets merken. Misschien maken overheid, kranten, radio en TV ons dan eindelijk eens duidelijk waar dat vele geld dan wèl zit.

(Hans Röttgering, eerder gepubliceerd in 'Omslag', onafhankelijk maandblad voor haarlem, ijmond en regio)

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Legitimatieplicht

Woensdag 1 juni, het was schitterend weer en we gingen op weg naar Den Haag. Je zult wel denken: Den Haag - Scheveningen= strand, maar nee, de plicht riep dus we gingen demonstreren. En wel tegen de identificatieplicht die die dag was ingegaan.
Nadat we onze OV-jaarkaarten twee keer hadden laten zien, kwamen we aan op het Hollands Spoor. Daar moesten we goed zoeken om de andere demonstranten te vinden, want het waren er maar een stuk of zestig. De demonstratie zelf verliep vrij rustig en was zelfs saai. Nadat een paar sprekers hun zegje hadden gedaan, gingen we met een groepje van plusminus 12 mensen een zwartrijaktie houden. Dat is best moeilijk als je een OV-jaarkaart hebt, maar het ging om het principe.
Tijdens de rit naar het Centraal Station werden folders uitgedeeld over de identificatieplicht en een oproep om zwart te gaan rijden. Dat liep op rolletjes totdat we op het Centraal Station waren. Daar kwamen namelijk een paar stoere spoorwegpolitiemensen een einde aan de aktie maken. Ze gebruikten hiervoor hun, door een uniform verkregen, overwicht en toen dat niet lukte zochten ze hun toevlucht tot de bijbehorende wapenstok. Voor we het wisten waren er drie mensen gearresteerd wegens het verspreiden van reclamemateriaal op het terrein van de NS. Toen we enigszins verbijsterd stonden te overleggen wat we zouden gaan doen, kwamen de "mannen" weer terug om ons met dwang uit het station te zetten, hierbij werd weer iemand gearresteerd.
Hierna ging iemand de Haagse alarmlijn bellen om zoveel mogelijk mensen bij elkaar te krijgen voor een spontane protestaktie. Er kwamen ongeveer tien mensen op af, waarna we het kantoor van de spoorwegpolitie binnengingen om onze meningen over het gebeurde te uiten. Hier waren ze niet blij mee en zo werden we voor de tweede keer uit de stationshal gezet, nu door circa twintig agenten/s met evenzoveel wapenstokken in de aanslag. Eén jongen probeerde zijn frustraties kwijt te raken door een steen door de ruit te gooien en dat werd beloond door nog een arrestatie.
Omdat er foldertjes werden uitgedeeld tegen de identificatieplicht zijn er dus vijf mensen gearresteerd door spoorwegpolitiemensen die zich ook niet wilden identificeren, behalve nummer 9862, die ik hierbij dan ook hartelijk bedank.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Woedende SP

We kregen bij het Muurkrantkollektief een woedend telefoontje binnen van Tiny Kox, lid van het SP-hoofdbestuur en lijsttrekker van de SP bij de Europese verkiezingen. Hij wond zich gruwelijk op en dreigde met juridische stappen tegen het publiceren van de strip in het vorige nummer van Kleintje Muurkrant (jullie weten wel, de oogjes die verbaasd omhoog kijken hoe de letters SP desintegreren in CD). Inderdaad gaf de tekening een nogal fors statement, gebaseerd op het artikel SPruitjes en hondepoep in Kleintje nummer 272, dat overigens ook in een heel stel andere bladen stond (Konfrontatie, NN en Grenzeloos). Het Kleintje staat echter op het standpunt dat iedereen kan reageren op artikelen in Kleintje Muurkrant en dit hebben we dan ook aan de SP medegedeeld. Zij willen echter op geen enkele wijze gebruik maken van de mogelijkheid om schriftelijk in het Kleintje te reageren. Als reactie op de enorme woede van Tiny Kox gaven we hem wederom de gelegenheid om een stukje op te sturen maar dat weigerde hij. Hij vond dat de blaadjes waar de SP-kritiek in stond toch maar kleine blaadjes waren en zij waren een zeer grote partij en hij wilde dat wij in het vervolg onze kritiek op de SP niet meer in het Kleintje zouden opnemen. Een nogal waardeloos en zielig standpunt vinden wij, want wat je ook van het artikel en de strip mag vinden, de meest logische reaktie is dat je dan de moeite neemt uit te leggen wat er allemaal onwaar of gelogen is in het desbetreffende artikel SPruitjes en hondepoep. Dat de SP weigert op welke wijze dan ook inhoudelijk te reageren op de geuite kritiek zegt veel over hoe deze partij in elkaar steekt en wij zijn dan ook zeker niet van plan om bijdragen die wij toegezonden krijgen middels (zelf)censuur te schonen van SP-kritiek. De SP-dreiging dat ze naar de rechter stappen indien wij door blijven gaan met kritiek leveren, leggen we glimlachend naast ons neer en aangezien Tiny Kox ons dwingend mededeelde dat ze bij de SP het Kleintje niet meer willen zien zullen we het Kleintje evenzo glimlachend in de brievenbus stoppen richting SP-hoofdbestuur in Rotterdam. Wij maken namelijk zelf wel uit waar we het Kleintje wel of niet naar toe sturen! De SP kan dan zelf beslissen of ze het ongezien, met het wikkeltje eromheen, in hun ronde archief, oftewel de prullebak, opbergen.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

En de bazen maar klagen...

Gemeenteraad de mond gesnoerd

Het afscheid van Hans "the boss" Dona was als vanouds; geheel in de stijl van de regeer"cultuur" van Dona c.s.: vanachter de regeertafel lovende woorden en dramatische oproepen, vanuit de (nieuwe) raad stilte.....
Hans the boss constateerde in zijn afscheidsboodschap dat de politiek wel goed moest luisteren naar de wensen van de mensen, maar daarna gewoon zijn eigen gang moest gaan. Het algemeen belang moet voorgaan, maar dat is niet populair, aldus Hans. De politiek heeft gefaald, want de politiek is er niet in geslaagd om de boodschap "over te doen komen".
Nee, dank je de koekoek. Het is hetzelfde algemeen belang dat stelt dat de uitkering bij voorkeur afgeschaft moeten worden (dat schept pas banen); dat de lonen tot net onder het niveau van Oost Azië (indien mogelijk: nog lager) moet zakken; dat de weinige regels die ervoor moeten zorgen dat het miljeu niet nog verder verpest wordt, voorlopig maar herbezien (betekent in de mandarijnentaal van politiek en ambtenarij: afschaffen!!) moeten worden want het remt de economische groei.
Volgens Hans the Boss zijn politici dus ingehuurd om namens "het algemeen belang" die besluiten te nemen, welke ingaan tegen datgene wat de kiezers willen; en dergelijke besluiten gewoon als een "product te verkopen". Hij blijft van mening dat de politiek niet de makkelijke weg moet volgen, door problemen uit de weg te gaan ten gunste van de populairdere individuele of collectieve consumptie. Nee, de belangrijkste opgave voor de plaatselijke politiek is volgens Hans the Boss het mooier en beter maken van Den Bosch.
(Toch aardig om deze analyse van de parlementaire domokratie en over de rol van de politicus/ca in het Brabants Dufblad omschreven te zien als "een alom gewaardeerde analytische verhandeling over de moderne maatschappij"; zie verder: Kleintje 1 t/m 274).
Gezien het gegeven dat Hans den Boss een gewichtig en spraakmakend bestuurder in PvdAkringen was en is, mag je aannemen dat zijn visie op de plaats van de stadsbewoner/ster in stad en staat niet een eenmansvisie is.
Het zij hier maar weer eens herhaald: de stad is er als een toneel voor de politieke elite, zij verdelen het geld en bepalen wel hoe de stad er uit komt te zien, de stadsbewoner/ster mag zich daarin bewegen, that's all.
Overigens is het nog wel aardig om de volgende anekdote hier even te vermelden: Dona werd een paar dagen geleden gevraagd dat zijn oude baan als wethouder in DenBosch zeer lukratief is bij zijn nieuwe baan bij de Brabant Pers. Hij heeft namelijk de beschikking over een helder inzicht in allerlei gemeentelijke plannen en projecten. Maar nee hoor, Dona zei dat hij helemaal geen beschikking heeft over allerlei 'geheimen van de stad'. Tijdens zijn afscheids-gemeenteraad kreeg hij echter als kadootje de beschikking over zijn eigen laptop-komputer, die hij al die jaren van de gemeente in bruikleen had. Hij zal vast de harde schijf van dat ding niet gewist hebben dus daar zal toch wel een Megabytje of wat aan gemeentelijke informatie hebben opgestaan. 'Wiens brood men eet diens woord men spreekt' zullen we maar zeggen. Tijdens zijn afscheidsreceptie cirkuleerde het gerucht dat Hans Dona zo principieel is geweest om een koninklijke onderscheiding te weigeren omdat dit een automatische gebeurtenis zou zijn en daar had hij geen behoefte aan. Maar het verhaal gaat ook dat hij in eerste instantie een hogere onderscheiding had verwacht en dat dit de reden voor zijn afwijzing was. Hij nam wel gretig de Stadspenning van den Boschaan, hoewel die toekenning natuurlijk net zo goed een automatisme is, maar goed...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Pim niet zo slim

De strip 'Pim' die in Kleintje nr. 273 staat, waarin de SP veranderd in de CD, vond ik schokkend. Het was duidelijk een reaktie-strip op het artikel wat in het Kleintje daarvoor stond, over de SP, SPruitjeslucht en hondepoep. Om op basis van een dergelijk artikel zulk een vergaande konklusie te trekken en de SP te vergelijken met de pure racisten als Janmaat en de zijnen, vind ik niet realistisch en nogal lomp.
Maar belangrijker, ook het artikel over de SP, Spruitjeslucht etc., vond ik schokkend. Ik ben direkt het weekend daarop naar het kerkpleintje gesneld en heb bij de SP-kraam een programma gevraagd. Dat programma heb ik uitgebreid bestudeerd en ben tot de konklusie gekomen dat er in het Kleintje geen enkele onwaarheid stond. Alle bijzonder twijfelachtige stellingnames en populistische uitspraken staan daadwerkelijk in het verkiezingsprogramma van de SP! Het gaat daarbij vooral om opmerkingen die een gevoel van ontevreden oproepen en zelfs om suggestieve zinsnedes die door andere politici veelvuldig gebruikt worden om een anti-buitenlandersmentaliteit te bevorderen, Janmaat inkluis. Lees het er maar nog maar eens op na; de opmerkingen over Antilliaanse jongeren, over de vermeende goede positie waaruit asielzoekers die Nederland bereiken komen. De SP wil verplichte/gedwongen spreiding van allochtonen over de wijken. Of het nou uit goede bedoeling is of niet, feit blijft dat dat discriminatie is; op basis van afkomst meer of minder recht geven aan iemand tot vrije vestiging. En de woordkeus daarbij van de SP is uiterst grof. Ze spreken over 'ghettovorming'. Da's ongenuanceerd en vooral gekleurd. Hoezo ghetto? Al eens een ècht ghetto gezien/geroken/geproefd? Waarom is het een ghetto als er buitenlanders in voorkomen en een achterstandswijk als het 'slechts' om autochtonen gaat? De versimpelende PvdA/CDA/VVD-achtige opmerkingen over positieve discriminatie (mag niet van hen, mag ook niet van SP) illustreren een en ander. Het grofst van al vind ik nog de uiterst gevaarlijke stelling dat buitenlanders moet worden verplicht Nederlandse les te volgen. Werkelijk, wat een nivo! Van Lubbers verwacht je zoiets, van Bolkestein helemaal, allemaal om de aandacht van werkelijke problemen af te leiden, om achterstandsgroepen tegen elkaar uit te spelen in plaats van tegen de machthebbers. Dat vind ik echt racisme in de hand werken, daarin ben ik niet de eerste, en de SP doet daar aan mee. Schandalig!

Op een openbare avond sprak ik een aantal SPers over de opmerkingen in het artikel aan. Daaronder John de Vogel, die nu namens de SP in de gemeenteraad zit. Ook sprak ik daarover uitgebreid met de SP-fraktievoorzitter alhier aan de telefoon. Ik heb hen heel erg boos toegesproken. Ik heb ze verteld dat ik de sociaal-economische analyse in hun programma helder en aansprekend vond. Maar dat ik het programma op de terreinen internationale solidariteit, vluchtelingen en minderheden uiterst vaag vond en op een aantal punten suggestief en eng. Of, zoals me door een verre vriendin werd geschreven: "...maar t.o.v. vrouwen en migranten praten ze als een ouderwetse verbitterde ontslagen kortzichtige en apolitieke witte arbeider vol haat. En dat snap ik niet, want 't is zo onsocialistisch". Socialisme zonder internationale solidariteit is geen socialisme heb ik de plaatselijke SP-gezichten gezegd (want dat vind ik ook). Ik heb gevraagd wat ze er van vinden. Van hun eigen programma. Telkens krijg ik ontwijkende antwoorden. "Ja, dat had er niet in moeten staan vinden wij" etc., maar welke stappen ze hadden genomen om het eruit te halen.....nee. Zoveel te pijnlijker vind ik dat er tot nu toe geen enkele reaktie van de SP op het artikel is gekomen. Alleen een overtypte brief uit konfrontatie die eigenlijk niets anders inhoudt als "doe nou niet zo rottig over ons". Waar blijft de SP Den Bosch? De beschuldigingen zijn helder en gedocumenteerd. Het is niet zomaar uit de lucht gegrepen. Als je fatsoenlijk bent en echt meent wat je zei, "ja, we zijn het daar ook niet mee eens" dan stuur je een reaktie. Want hoe langer, hoe meer ik erover nadenk, zo gek is zo'n strip nou ook weer niet als je de beschuldigingen niet weerlegd krijgt...
Marcel

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Geld is energie


Een van de meest indringende dagen met vaak spectaculaire resultaten is de gelddag. Veel mensen geloven nog wel in de kreatieve kracht van het bewustzijn op "zachte" gebieden als je relaties of je lichaam, maar niet op het zogenaamd harde gebied van geld.
Geld blijkt echter een vorm van energie te zijn die bij uitstek gevoelig is voor de kreatieve kracht van het bewustzijn, juist omdat het geen eigen substantie heeft. Zo is de geldstroom die door je leven stroomt een reflectie van je vermogen tot (uit)geven en ontvangen. Geld volgt exact je overtuigingen over geld.
Dit betekent dat we ons op de gelddag bezig houden met het bewustworden van deze overtuigingen en een begin maken met het transformeren ervan. Ook werken we aan nieuwe geldwetten, gebaseerd op rijkdombewustzijn, het geloven in overvloed. Dit in tegenstelling tot de meer gebruikelijke geldwetten, die gebaseerd zijn op armoedebewustzijn, het geloven in schaarste. Het geloven in overvloed en het handelen ernaar kreëert overvloed. Door de principes die je op deze dag leert toe te passen kun je meer, gemakkelijker of met meer plezier geld kreëren. De gelddag is van 10.00-18.00 uur. Kosten fl. 125.=.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 4

De Spaanse pesadilla

Het kersverse Spaanse beton glansde in de laatste zonnestralen van een warme zomeravond. Het geheel vernieuwde, heringerichte Burg.Loeffplein in het Bossche stadscentrum ademde de sfeer van een mediterrane zetting, niet vreemd gezien de nationaliteit van beide ontwerpers. Op de terrasjes op het plein was het inmiddels dan ook bon ton geworden om sangria te drinken, waarbij tapas gegeten werden, en af en toe kon men zelfs, waarschijnlijk door een overmatige sangriakonsumptie de kreet 'olé' beluisteren.
Ook de Kerkstraat en Kerkpleintje hadden een geheel nieuw aanzien gekregen, en ook hier overheerste het mediterrane karakter. Zelfs boekhandel Heinen had op de nieuwste Bossche trend ingehaakt, door een etalage in te richten met werken van Cervantes, Jorge Semprun, Lopez de Sara, Perez Galdos en reprodukties van Goya, Velasquez, Miro en Dali. De krant El Pais werd intussen beter verkocht dan De Volkskrant, Trouw en NRC samen.
Voor de etalage van Heinen stond een manspersoon, de neus tegen de ruit gedrukt zodat die gedeeltelijk besloeg, maar door de vertroebeling kon men toch nog gadeslaan dat de ogen van de man gericht waren op de reproduktie 'De naakte Maya' van Goya. Lange tijd stond hij daar, in stille aanbidding van het gereproduceerde kunstwerk, tot hij zijn blik wist los te weken en zijn weg vervolgde over het hergeplaveide Kerkplein. Hij liep de Gasselstraat door, om vervolgens via Hinthamerpromenade en Markt naar het Burg.Loeffplein te gaan. Daar streek zijn blik over de verzameling Zuideuropese terrassen en bleef tenslotte hangen op een nog lege, comfortabel uitziende rieten stoel. Hij begaf zich naar de stoel, nam plaats en groette de toevallige buren die reeds langere tijd deel van het terraslandschap hadden uitgemaakt, getuige de verzameling lege Vino de mesa-flessen op de tafel. Een ober kwam al snel langs en na een gemompeld 'buenas tardes' bestelde hij een karaf sangria, sinds kort zijn favoriete drankje. Dat alles had te maken met de spoedkursus Spaans die hij aan de Volksuniversiteit gedaan had, een kursus waarvoor de wachtlijst inmiddels behoorlijk was uitgebreid. Zo te horen hadden ook zijn toevallige terrasburen de kursus doorlopen, want toen zij, met enig gewankel, zich van de stoelen losweekten en huns en haars weegs gingen was het een ge-adios over en weer en een ge-hasta la vista en ge-buenas noches, dat in trendy Den Bosch had plaatsgemaakt voor het wat 'vulgair' gevonden Houdoe. Rustig nipte onze hoofdpersoon aan zijn sangria, hoorde vanuit de bar flarden Manitas de Plata en mijmerde weg in zoete recuerdos aan de naakte Maya. Hoe lang hij mijmerde wist hij niet, maar plotsklaps werd hij uit zijn dromen gehaald door een stem naast hem. '

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

God onder arrest

Regelmatig besteden wij in het Kleintje aandacht aan religieuze of kwasi-religieuze sekten. Vaak blijken deze sekten nogal dubieuze achtergronden of aanhangersters te hebben, zodat een onderzoek hiernaar gerechtvaardigd is. Veel sekten komen uit het westen of uit Azië, maar onderstaand een onderzoek naar een sekte uit een geheel ander deel van de wereld: de Oekrane. Overigens zijn er in de voormalige Sovjet-Unie veel sekten aktief. Van Hare Krishna's tot Moon, van de Zevende Dagsadventisten tot Pinkstergemeente, allen proberen een graantje mee te pikken van de grote ontreddering en ekonomiese misère die het gevolg is van de instorting van het Sovjetsysteem.

Als de Grote Witte Broederschap gelijk had gekregen, dan had niemand dit nummer van het Kleintje meer kunnen lezen, want volgens de Broederschap zou in november vorig jaar de wereld vergaan zijn. Oorspronkelijk zou dit vergaan moeten plaatsvinden op 24 november, maar door een foutje lekte dit uit en toen de Broederschapsleden dreigden te worden opgepakt door de militie van de Oekraiense hoofdstad Kiev vervroegden zij het tijdstip voor het einde van de wereld naar 14 november. Maar ziet, er gebeurde... niets. Hoewel de doemagenda van de Broederschap tot veel gelach aanleiding kan geven, brak er in november in Kiev toch behoorlijke paniek uit. Zoveel zelfs dat de Oekraiense staatssekretaris van binnenlandse zaken zich genoodzaakt zag een drie uur durende perskonferentie te geven, het aantal politiepatrouilles in en rond de stad drastisch uitgebreid werd, er verscherpte kontroles waren op belangrijke kruispunten en er een klopjacht georganiseerd werd op de leider van de sekte Juri Kryvonogov en zijn voornaamste 'apostelen', zoals de aanhangers van de Broederschap zich noemen. De dreiging van het einde van de wereld bracht leraren ertoe hun scholieren te waarschuwen vooral 'dichtbij huis te blijven'. Ouders kregen via radio en televisie instrukties om hun kinderen te waarschuwen 'niet met vreemden te spreken' en 'de angst te onderdrukken dat onbekenden hun kinderen zouden ontvoeren'. Want de angst voor de Broederschap werd behalve door het aangekondigde einde van de wereld ook veroorzaakt door het gerucht dat vooral kinderen en tieners doelwit van de sekte zijn.

Huwelijksreis
Volgens de Veiligheidsdienst van het Oekraiense ministerie van binnenlandse zaken werd de Broederschap in 1990 gesticht door Juri Kryvonogov, een cybernetisch ingenieur uit Kiev, die een burgerorganisatie liet registreren onder de naam 'Centrum voor Zelfontdekking en Hogere Yoga'. Hij reisde veel door het land om aanhangers te werven, waarbij hij gebruikmaakte van hypnosetechnieken. Eén van zijn eerste slachtoffers was Maryna Tsvihun, een jonge vrouw die journalistiek studeerde en werkte voor de kommunistiese jongerenbeweging Komsomel in de stad Donetsk. Kryvonogov noemde Tsvihun vanaf 1992 'god' en gaf haar de naam Maria Devi Khrystos. In de krant van de Broederschap, Yusmalos, verscheen een artikel dat meldde dat Kryvonogov en Maryna Tsvihun met elkaar getrouwd waren, en op huwelijksreis naar Jeruzalem gingen waar Tsvihun door Kryvonogov gedoopt werd in een kleine Grieksorthodoxe kerk. Zij verklaarde dat ze in die kleine kerk Christus gezien had en dat hij in haar gekomen was.
'Nu zal god inkarneren', verklaarden Tsvihun en Kryvonogov, welke laatste voortaan door het leven zou gaan als Johannes de Doper. Zij begonnen met het prediken van hun godsdienst, die onder andere inhield dat de hongerdood tot verlossing leidde. Ook werd geëist dat kinderen hun ouders verlieten, hun maatschappelijke plichten opgaven, afstand deden van elke vorm van ontspanning als televisie, boeken en kranten, met uitzondering natuurlijk van de geschriften van de sekte. In de zomer van 1993 verschenen in grote delen van Oekraïne en Rusland grote affiches met de foto van de 'nieuwe Messias', Maria Devi Khrystos, in het wit gekleed met een sluier voor en in haar hand een scepter. De twee profeten Kryvonogov en Tsvihun riepen hun aanhangers op naar Kievgrad te komen, zoals zij Kiev intussen noemden, maar zij noemden de stad ook wel hun Armageddon. Eind oktober begon de militie van Kiev jongeren en volwassenen op te pakken die uit alle delen van de voormalige Sovjet-Unie naar Kiev gekomen waren. Er waren arrestanten bij uit Moskou, St.Petersburg, uit steden in Siberië, Belarus en Moldova en uit de verste uithoeken van Oekraïne. Begin november waren al ruim 500 mensen opgepakt, voornamelijk omdat zij niet over geldige papieren en onderdak beschikten.

Interpol
De Oekraiense staatssekretaris van binnenlandse zaken, generaal Valentin Nedryhailo, had inmiddels zelfs de Oosteuropese sektie van Interpol ingeschakeld om het sektegevaar te keren, volgens hem veroorzaakt door 'de instorting van het kontrole-apparaat in een totalitair systeem'. Volgens de Veiligheidsdienst van het ministerie van binnenlandse zaken zouden er 30 Witte Broederschapcentra in Oekraïne zijn met in totaal 2200 aktieve leden, waaronder ruim 200 kinderen.
Bedoeling van de oproep naar Kiev te komen was getuige te zijn van de zelfmoord van Maryna Tsvihun, alias Maria Devi Khrystos, die zichzelf zou offeren om 'het leed en de zonde van de mensheid af te wenden', geheel in de traditie van het klassieke Jezus van Nazareth-verhaal. Volgens de sekte zouden zo'n 150.000 leden deze offering door zelfmoord bijwonen. Haar dode lichaam zou drie-en-een-halve dag opgebaard liggen op het St.Sophiaplein in Kiev, waarna de 'apostelen' getuigen zouden zijn van haar opstanding.
Omdat de sekte vooral aantrekkingskracht had op jongeren, waarvan de ouders aangaven dat zij hun kinderen 'onder hypnose' hadden afgestaan, richtten zij een vereniging van 'verontruste ouders van sekteleden op', genaamd Verlichting, waarbij vooral om hulp werd gevraagd via de medische wetenschap. Sommige ouders kwamen naar Kiev om hun kinderen mee terug naar huis te nemen, maar verklaarden dat de kinderen zo diep onder hypnose waren dat zij hun ouders niet herkenden en probeerden te ontsnappen toen zij door hun ouders werden meegenomen. De leidster van Verlichting, een Oekraiense vrouw uit Kiev, zei dat ze haar zoon gezien had tussen de groep apostelen op het St.Sophiaplein. "Ik ging naar hem toe en zei: 'zoon, hier ben ik, je moeder'. Hij blijf recht voor zich uitstaren toen hij antwoordde: 'Ik heb geen ouders en mijn moeder is Maria Devi Khrystos'." De verbijsterde moeder vertelde tegen journalisten dat deze kinderen gehersenspoeld waren tot 'zombie-achtige robots' en 'geprogrammeerd voor de dood'.

Wartaal
Maryna Tsvihun, alias Maria Devi, was 33 jaar oud, dezelfde leeftijd als Jezus toen hij gekruisigd werd. Zij is zelf moeder, maar toen zij in juli 1990 Donetsk verliet, liet zij haar zoon Vitali, die nu 14 jaar is, daar achter. Sinds haar vertrek heeft haar familie slechts eenmaal een bericht van haar ontvangen. Dat was in de vorm van een telegram met de tekst 'Ik wil jullie zien in het aangezicht van Christus'.
Journalisten trachtten interviews te krijgen met de sekteleden die op het St.Sophiaplein in Kiev waren samengekomen. Ze konden makkelijk als sektelid worden geïdentificeerd omdat ze witte chrysanten of rode rozen bij zich hadden en vaak witte kleding droegen, een witte das of sjaal. Bijna iedereen zweeg tegenover de pers omdat journalisten door de sekte als 'prostituees' beschouwd worden. Degenen die wel iets wilden zeggen vermeldden alleen hun voornaam. Ze citeerden volgens eigen zeggen de bijbel, maar vaak klopten de citaten niet. Zo verklaarde een sektelid dat volgens de bijbel 'god Russisch sprak', terwijl anderen alleen onverstaanbare wartaal uitsloegen. De journalisten op het plein in Kiev verklaarden allemaal dat de sekteleden 'een starende blik in hun ogen hadden', terwijl hun lichaam 'een ontspannen indruk maakte'. Ook veel op dat de meeste sekteleden 'zeer goed gekleed' gingen, hetgeen tot vragen leidde over de financiering van de Witte Broederschap. Naar beweerd wordt zou Kryvonogov een zodanige hypnotiese macht op zijn jonge volgelingen hebben, dat zij bereid zouden zijn hun eigen ouders te beroven ten behoeve van de sekte. Maar geen van die ouders is rijk genoeg om geld te hebben voor vervoer naar Kiev, kleding, de massale hoeveelheid pamfletten en affiches waarover de sekte beschikt. In veel steden in Oekraïne en Rusland werden enorme hoeveelheden pamfletten uit hoge gebouwen gegooid, waardoor het, zoals ooggetuigen schreven, 'leek alsof ze als manna uit de lucht kwamen vallen'. Door de veiligheidsdienst van het ministerie van binnenlandse zaken werd veel lektuur van de sekte in beslaggenomen en bestudeerd. Volgens schattingen werden ruim 4 miljoen pamfletten gedrukt op papier van hoge kwaliteit, iets dat in Oekraïne al jaren niet meer was voorgekomen vanwege de ekonomiese recessie. De pamfletten en kranten, alle in het Russisch, bleken te zijn gedrukt in Moskou, St.Petersburg en de Westsiberische stad Tyumen. De geschatte drukkosten waren hoger dan de 29 politieke partijen die aan de Oekraiense verkiezingen deelnamen zich samen konden veroorloven voor hun kampagnes.

Kriminelen
Volgens officiële Oekraiense woordvoerders zijn de leden van de sekte geen kriminelen, maar wordt Kryvonogov wel als krimineel beschouwd. Hij maakte zich schuldig aan aktiviteiten tegen de Oekraiense wetten van vrijheid van meningsuiting en vrijheid van geweten, van het illegaal beïnvloeden van jeugdigen, het zich toeëigenen van andermans eigendommen en het verspreiden van drukwerk gericht tegen de staat. In hun pamfletten richten de sekteleden zich met name tegen de Oekraiense president Kravtsjoek. Hoewel er geen andere politieke leiders genoemd worden verklaart één van de pamfletten: 'We zij allen bereid om te sterven door de handen van Pontius Pilatus (Kravtsjoek)'.
Voordat de dood en opstanding van Maryna Tsvihun konden plaatsvinden werd zij gearresteerd. Oproerpolitie arresteerde op 10 november meer dan 60 leden van de sekte, waaronder Kryvonogov en Tsvihun. Op het politiebureau werd een verklaring van Tsvihun op video opgenomen, die enkele uren later aan de pers getoond werd. "Vandaag heeft Maria Devi haar profetie waargemaakt. Twee jaar geleden sprak ik over mijn laatste preek in de St.Sophia. Vandaag hebben jullie god's bedehuis ingenomen en haar gevangen genomen, de levende god werd gearresteerd," verklaarde Tsvihun op video.
Op 24 november, de oorspronkelijke dag van het 'einde van de wereld', kwam nog slechts een handjevol aanhangers van de Witte Broederschap naar het St.Sophiaplein. Sinds eind oktober waren meer dan 800 sekteleden opgepakt door de politie. Eind 1993 werden Tsvihun en Kryvogonov beiden tot 5 jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens diefstal van staatseigendommen, fraude en het schenden van de mensenrechten.

InSudok, informatie- en dokumentatiecentrum over de (voormalige) Sovjet-Unie, postbus 11061, 5200 EB Den Bosch.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Tsjernobyl, acht jaar later...

De steden Prypiat en Tsjernobyl, in de omgeving van de plek waar 's werelds grootste kernramp zich voltrok, hebben veel weg van de uit cowboyfilms bekende ghosttowns. Langzaam in verval rakende gebouwen staan leeg, bijna geen venster is ongebroken. Zwerfvuil dwarrelt door de ongeveegde straten waar vrijwel niemand loopt. Vrachtwagens, die eens gebruikt werden om reddingswerkers naar en van het nucleair kompleks te vervoeren, staan nu weg te roesten in met onkruid en afval overdekte velden.
In het gebied tussen de twee steden liggen veel ontwortelde bomen; restanten van wat een grootscheepse schoonmaakoperatie had moeten worden. De bomen die nog overeind staan hebben niet meer de levenskracht in zich bladeren te laten groeien. Als spookachtige vogelverschrikkers waken ze over het troosteloze landschap. Hier en daar liggen geblakerde puinhopen in de velden, overblijfselen van wat eens huizen waren, verbrand en ingestort, ook als resultaat van de schoonmaak na de ramp. Wat eens tarwevelden waren zijn nu desolate vlaktes met wilde grassen en onkruid.
Acht jaar later is de grootste tragedie evenwel niet wat er gebeurde in Tsjernobyl in 1986, maar hoe weinig erná gebeurde. Op 26 april was het acht jaar geleden dat reaktor nummer 4 in het Tsjernobyl Atoomenergiestation, gelegen tussen Tsjernobyl en Prypiat, ontplofte en tonnen radioaktief puin in de atmosfeer kwamen. Sindsdien zijn vrijwel alle bewoners van deze rampzalige plek, gelegen op twee uur rijden van de Oekraïense hoofdstad Kiev bij de samenvloeiing van de rivieren Prypiat en Dnipro, naar elders vertrokken. Maar hun toekomst, evenals die van de reaktor die voor hun tragedie verantwoordelijk was, is onzeker. De situatie rond reaktor nummer 4 kan spoedig duidelijker worden. Het Internationaal Atoomagentschap heeft haar tweede team in twee maanden gestuurd om onderzoek te doen naar de toestand van de vier reaktoren van Tsjernobyl en om aanbevelingen te doen voor een betere analyse van de stralingsniveaus en betere veiligheidsprocedures.

Onderzoek
Volodymyr Kholosha, hoofdbestuurder van het Tsjernobylgebied en staatssekretaris voor Tsjernobylkwesties, heeft bekendgemaakt dat Oekraïne spoedig een opdracht aan een onderzoeksfirma zal verstrekken om onderzoek te doen naar de toekomst van de ingekapselde reaktor nummer 4. Richtlijnen daarvoor zouden zijn aangenomen op de maartzitting van het Internationaal Atoomagentschap, waar Oekraïne een krachtig pleidooi hield voor internationale steun bij het onderzoek. Volgens Kholosha zou er in juni duidelijkheid moeten zijn over welke firma het onderzoek gaat uitvoeren, alsmede over de onderzoeksmethoden. Mykola Maziukevich, hoofd van de afdeling straling van het gebied, heeft verklaard dat de straling in het bedreigde gebied het afgelopen jaar stabiel is gebleven. Maar hij onderstreepte dat natuurkrachten de grootste bedreiging voor het stralingsniveau zijn: 'Stormen en bosbranden, die vooral in de zomer een bedreiging zijn, vormen onze grootste zorg. Daarnaast zou alleen een nieuwe stoomwolk uit een der overgebleven centrales het stralingsniveau kunnen doen verhogen'. De direkteur van het stralingsbureau, Boris Oskolkov, verklaarde dat de straling slechts permanent gemeten wordt in het 30-kilometer rampgebied rond Tsjernobyl. 'Wat zich daarbuiten bevindt meten wij niet en kunnen we niet kontroleren'. Volgens hem wordt de atmosfeer permanent gemeten en worden water en grond gewoonlijk eens per week getest.

Evakuatie
Meer dan 50.000 mensen werden verwijderd uit de 30-kilometerzone na de ramp. Dat gebied omvat de steden Prypiat, Tsjernobyl en het dorp Zalyssia. De toekomst van de geëvakueerden blijft schimmig. Veel van de geëvakueerden hebben nog steeds geen permanente huisvesting. Achthonderd mensen zijn vrijwillig teruggekeerd naar het rampgebied. Vaak gaat het om ouderen, die het moeilijk vonden aan de omstandigheden in evakuatie te wennen. Volgens de autoriteiten worden deze mensen in het gebied met rust gelaten en de regering tracht hen steun te verlenen. Zo krijgen ze regelmatig voedselpakketten en is de elektriciteit in hun huizen weer aangesloten.
De minister van Tsjernobylzaken, Grigori Hotovchyts, zei op een perskonferentie in Kiev op 21 april: 'We zijn momenteel niet in staat alles te doen wat we zouden moeten voor de slachtoffers van Tsjernobyl. De ekonomische situatie van Oekraïne maakt het moeilijk extra voorzieningen te treffen, zoals huizenbouw voor de geëvakueerden'. De Oekraïense staatsbegroting voor 1994 voorziet in een bedrag van 16,4 biljoen karbovyts ter dekking van de gevolgen van Tsjernobyl, zo'n 4,5% van de totale begroting. Volgens de minister kunnen daarmee slechts 60% van de werkelijke kosten gedekt worden. Op de perskonferentie werd ook bekendgemaakt dat het getroffen gebied voor 26.000 jaar onbewoond zal moeten blijven. Pas dan is de straling op een zodanig niveau dat er weer veilig kan worden geleefd. Maar volgens het Oekraïense ministerie van landbouw kan het gebied wel gebruikt worden voor de landbouw, mits het gaat om produkten die niet bestemd zijn voor menselijke konsumptie. Volgens het ministerie zouden oliezaden in aanmerking komen, die als energiebron gebruikt kunnen worden, en snelgroeiende bomen als grondstof voor de produktie van papier. 'Maar wat we nodig hebben is de technologie waardoor het mogelijk wordt dat er ook mensen in dat gebied kunnen werken,' zei landbouwstaatssekretaris Ponomarenko.

Speciale taken
De overgrote meerderheid van de huidige 13.500 bewoners van het gebied zijn arbeiders met speciale taken in het gebied. Zij dragen militaristisch aandoende olijfgroene uniformen, die aan het eind van een werkdag achter moeten blijven om te voorkomen dat radioaktief stof uit het gebied verdwijnt. Ze hebben ook speciale pasjes waarmee ze de verschillende militaire kontroleposten in het gebied kunnen passeren. De arbeiders in het gebied van dertig kilometer rond de centrale mogen daar slechts 15 dagen aanwezig zijn, waarna zij 15 dagen verlof buiten de zone doorbrengen. Het gaat vooral om arbeiders die de drie overgebleven centrales draaiende houden. Daarnaast zijn er in Tsjernobyl Oekraïense wetenschappers en vertegenwoordigers van internationale organisaties die zich bezighouden met bestudering van de ramp en haar gevolgen. Het slechtst eraan toe zijn de zogenaamde 'likwidators', arbeiders die zich nog steeds bezig houden met het opruimen van het radioaktieve afval rond reaktor 4. Volgens regeringsstatistieken is de kans dat zij kanker krijgen zes maal hoger dan het gemiddelde. Zij blijven omdat extra betalingen volgens hen het risiko waard is, maar dat wordt alleen veroorzaakt doordat de ekonomische situatie van Oekraïne hen geen andere keus laat.
Olga Safinoj, Oekraïne.

Vertaling: InSudok, informatie- en dokumentatiecentrum over de (voormalige) Sovjet-Unie, postbus 11061, 5200 EB Den Bosch.

Kinderen van Tsjernobyl
De ramp van Tsjernobyl heeft veel leed veroorzaakt en veroorzaakt nog vrijwel dagelijks nieuw leed. De kinderen die voor of in 1986 geboren werden krijgen met verschillende vormen van kanker te maken. Velen liggen in slechte omstandigheden in ziekenhuizen of in sanatoria, tenminste wanneer zij het 'geluk' hebben dat er plaats voor hen is. Kinderen die na de ramp werden geboren vertonen allerlei lichamelijke en geestelijke gebreken, hebben diverse vormen van leukemie en andere ernstige afwijkingen. Het Kinderfonds van Tsjernobyl tracht de kinderen en hun ouders waar mogelijk te helpen. Bijvoorbeeld door (korte) vakanties te organiseren, zodat het mogelijk is even uit de dagelijkse ellende te 'ontsnappen', de aanschaf van speelgoed, reisgeld voor ziekenhuis- en sanatoriumbezoek, materiaal beschikbaar te stellen voor studie, hulpmiddelen om met de lichamelijke en/of geestelijke gebreken toch te kunnen funktioneren, enzovoort. Het Kinderfonds van Tsjernobyl is een burgerinitiatief. Olga Safinoj, schrijfster van bijgaand artikel over Acht jaar na Tsjernobyl, is een der initiatiefneemsters van dit fonds. InSudok stuurt maandelijks een financiële bijdrage, maar meer geld is altijd welkom. Stort daarom bijdragen op giro 6560812 van InSudok, Den Bosch, onder vermelding van Kinderfonds Tsjernobyl.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Spekulatie

In het Kleintje wordt al jarenlang gewezen op de kortzichtige en spekulatieve bouw van steeds maar weer nieuwe kantoorgebouwen. Terwijl de witte-boorden-werkgelegenheid hard achteruit loopt verplaatsen kantoren zich doorlopend: bouwde men enkele jaren geleden nog het liefst buiten de stadscentra, langs snelwegen, nu is men bezig dit soort gebouwen in de buurt van openbaar vervoerknooppunten te bouwen. In DenBosch zie je dit verschijnsel het duidelijkst achter het station, plan La Gare. Eerst bouwden ze de spoorlijn richting Maaspoort vol met bedrijven en daarna een nieuw kantorenterrein vlakbij het provinciehuis. Nu zijn ze bezig een hele zwik kantoren te bouwen op het terrein aan de 'achterkant' van het station. Veel glas, aluminium en marmer. Naast onze kritiek op deze plannen is nu ook projektontwikkelaar en meester'spekulant' Jacques Stienstra in het nieuws gekomen met fundamentele kritiek op al deze nieuwbouwplannen. Zijn motieven zijn uiteraard puur eigenbelang, hij bezit via zijn eigen JAROPA Holding bijvoorbeeld het vrij nieuwe kantoorgebouw van de arrondissementsrechtbank aan de Beurdsestraat, maar zijn redenering klopt. "Er dreigt een gigantische leegstand van kantoorruimte," aldus Stienstra in het Brabants Dagblad van 25 mei 1994. "Wij kunnen zelf bij Station DenBosch-Oost nog 10.000 vierkante meter ruimte bouwen. Bij Bolduc komt nog kantoorruimte en in Brabantpoort ook. In totaal zit meer dan 100.000 vierkante meter kantoorruimte in de pijplijn. Dat is veel te veel." Stienstra heeft aangekondigd zijn financiële middelen en juridische ondersteuning in te gaan zetten bij een bestemmingsplanprocedure tegen de nieuwbouw van kantoren aan de westzijde van het station. De gemeente DenBosch heeft nog maar net geleden de juridische guerilla achter de rug met Stienstra (met op de achtergrond de miljoenen van Bankiers van Lanschot) en dat heeft de stad - ons dus - tientallen miljoenen guldens gekost. Opnieuw dreigt er nu een loopgravenoorlog tussen geldwolven en arrogante stadsregenten en het is opnieuw duidelijk wie de uiteindelijke verliezers zullen zijn: de inwoners van DenBosch. Zoals gewoonlijk is de net weggelopen wethouder Hans Dona niet onder indruk van Stienstra's bezwaren: "Hij heeft geen poot om op te staan. Er worden namelijk geen kantoren voor de markt gebouwd. Er wordt gebouwd voor bestaande vraag. Justitie wil gewoon op één plek bij elkaar zitten." Wat een onzin, natuurlijk heeft Stienstra gelijk. Er komt wel degelijk een hele hoop ruimte leeg in de stad. Justitie zit nu nog verspreid door heel de stad in grote kantoren: aan de Beurdsestraat, aan de Spinhuiswal, Schubertsingel, Waterstraat en in het PNEM-gebouw en Bastion Oranje aan het Heetmanplein. Eind 1997 trekt Justitie met rechtbank, hof, parket, aanverwante diensten en een rechtbank voor 'vreemdelingenrechtspraak' naar plan La Gare toe. Op 13 januari 1994 werden hiervoor de contracten getekend waarin de bouw, ontwikkeling en verhuur van 31.000 vierkante meter vloeroppervlak werd geregeld. ING Bank Vastgoed Fonds BV investeert in totaal 130 miljoen gulden in het bouwplan. De Rijksgebouwendienst gaat vervolgens de gebouwen van de ING-bank ten behoeve van Justitie huren. In totaal komt er 80.000 vierkante meter nieuwe kantoorruimte in La Gare.
Overigens heeft Stienstra zijn eigen belangen weer stevig ingedekt. Hij heeft zijn schriftelijke bezwaren tegen het ontwerp-bestemmingsplan Station-Centrumzijde in laten dienen door Loeff, Claeys en Verbeke te Rotterdam namens JAROPA Holding BV, Stienstra Beleggingen BV, Beleggingsmaatschappij DE HERVEN III BV en Beleggingsmaatschappij DE HERVEN XVIII BV. De komende jaren zal er een dramatische leegstand van kantoorruimte plaatsvinden. Nu al staat in Nederland 2,7 miljoen vierkante meter kantoorruimte leeg! Dat is 11,3% gemiddelde leegstand in 1993 en rekenaars verwachten voor 1996 een gemiddeld leegstandspercentage van 14,3%. Overal zie je borden met kantoor- of bedrijfsruimte te huur. Geldwolven zijn genoodzaakt de huren van spiksplinternieuwe kantoren te verlagen en het komt zelfs al voor dat er bedrijven in kantoren zitten die helemaal geen huur betalen om de schijn te wekken dat er interesse in die ruimte is. En als er al verhuisd wordt naar een nieuw kantoor dan blijft de oude ruimte leeg achter. Wat dat betreft een gouden toekomst voor krakend Nederland. Voor DenBosch maar weer eens een lijstje: Rijksarchief aan de Waterstraat, PNEM aan de Koningsweg, PNEM aan de Parallelweg, Justitie op de plekken eerder in dit stukje genoemd, de HTS, de HAS, de Sociale Academie aan de ZuidWillemsvaart en ga zo nog maar even door...

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Opnieuw veroordelingen voor totaalweigeraars

Het duurt nog maar even en dan is de opkomstplicht in Nederland afgeschaft en zal de dienstplicht nog enkel vermeld staan in de grondwet; tot die tijd zullen zich nog wel een aantal totaalweigeraars aandienen. Afgelopen 23 maart stonden er tien van hen, waaronder twee zogenaamde weigeryuppies, in hoger beroep voor het Gerechthof in Arnhem, om opnieuw de confrontatie aan te gaan.
Aan dit alles is een kleine voorgeschiedenis voorafgegaan die we hier maar even laten aanvangen met een uitspraak van het Comité voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties, gevestigd in Genève, gedaan op 27 juli 1993. Dit VN-comité had een zaak aangenomen van de voormalige totaalweigeraar Erik Brinkhof, die al weer enige jaren terug heeft gezeten, en die een zaak aanspande tegen de Nederlandse staat. Discutabel punt was en is de vrijstelling van militaire dienst die de jehova's Getuigen genieten; een privilege dat sinds 1974 praktijk is. Het comité oordeelde dat deze rechtsongelijkheid van burgers niet door de beugel kon en raadde de Nederlandse staat aan alle regelingen op dit gebied aan te passen in overeenstemming met haar uitspraak. Aanraden, omdat de uitspraak (slechts) een adviserend karakter heeft. Desalniettemin is een oordeel van het mensenrechtencomité van zo'n gewicht dat de overheid op ambtelijk niveau nu bezig is met nieuwe voorstellen voor een aanvaardbare regeling. Uit commentaar van een woordvoerder van het Ministerie van Defensie, bleek dat men echter op de oude voet wil doorgaan en ook geen nieuwe argumenten kan vinden. Ondertussen malen de molens en hoopt men niet tot een beslissing te komen, voordat het 1 januari 1998 is. Voorafgaand aan deze uitspraak van het VN-Comité besloot de Militaire Kamer in Arnhem alle zaken van totaalweigeraars aan te houden in afwachting hiervan. In november vorig jaar bleek dat dit er in ieder geval voor had gezorgd dat er een groot aantal weigeraars tegelijk terecht stond; groot voor de begrippen van de laatste 5 à 7 jaar. Een aantal namen van hen zijn Ton van Burgsteden, Remco van 't Veer en Erwin Hoogkamer, regelmatig bezoekers van het Totaalweiger Overleg. Onder brede belangstelling van lokale-, landelijke- en televisiejournalisten deden zij hun verhaal voor de rechtbank, waarin persoonlijke integriteit, afkeer van militarisme, en saamhorigheid met andere mensen een rol speelden. Daarnaast was er in samenwerking met de advocaten voor gekozen de verdediging van allen, met uitzondering van de 'yups', op te hangen aan de uitspraak van het VN-Comité. Daarvan had de Officier van Justitie zich niets aangetrokken, de Nederlandse staat was volgens hem, en met hem het Openbaar Ministerie, nièt in het ongelijk gesteld wat de ongelijke rechtsbehandeling betreft tussen Jehova's Getuigen en andere dienstweigeraars. Ook het door de advocaten te berde gebrachte discriminatoire oproepbeleid van het Ministerie van Defensie, alleen mannen moeten in dienst, was iets dat in deze rechtszaak niet aan de orde was. De rechtbank was het daarmee dan ook in beginsel wel eens en zonder op ingebrachte argumenten en motieven van de weigeraars echt in te gaan, werden zij op 10 december allen tot zeven maanden gevangenisstraf veroordeeld.
In het hoger beroep werd dit alles nog eens herhaald, waarbij de procureur-generaal eigenlijk precies dezelfde straf eistte en motiveringen daarvoor aanvoerde. Hoewel de verdediging ditmaal was uitgebreid met advocaat Eric Hummels, die Erik Brinkhof had geholpen, om verdere uitleg en betekenis van de uitspraak door de VN te geven, werd er door de totaalweigerars niet veel nieuws toegevoegd. Het gaat uiteindelijk om iets dat klip en klaar is, en waar in feite niet veel woorden voor nodig zijn. De 'yups' beaamden weer dat ze juist niets weigerden, maar wel bezwaren hadden, en de andere politieke weigeraars lazen opnieuw hun verklaring voor, zoals Remco van 't Veer, die kort en bondig in drie zinnen vertelde zich niet te onderwerpen aan welke plicht ook welke voortkomt uit een macht en agressie gebaseerde maatschappij. Op woensdag 6 april veroordeelde het Gerechtshof de acht politieke weigeraars opnieuw tot zeven maanden; de weigeryuppies werden uitgesproken omdat bleek dat hun beroep op de wet gewetensbezwaren nog liep gedurende het proces, iets dat natuurlijk niet kan. Zij zullen binnenkort dan ook wel een oproep kunnen verwachten. In de motivering van het Hof werd niet ingegaan op de aangeroerde discriminatie in het oproepbeleid van het Ministerie van Defensie. Verder was teleurstellend dat niet dieper werd ingegaan op de redenen tot de veroordelingen, dan de rechtbank al had gedaan. Wat nog het meest verbaasd is dat het hof wel toegeeft dat de vrijstelling die Jehova's Getuigen genieten niet klopt en wat dat betreft dit veranderd moet worden, maar dat dit dan toch geen reden is de totaalweigeraars te veroordelen! Enige argumentatie hiervoor ontbreekt geheel, of het moet zijn dat er democratische mogelijkheden bestaan bezwaren tegen de dienstplicht te uiten. Hoewel er op dit moment geen weigeraars gevangen zitten, zal dat dus in de toekomst wel eens het geval kunnen zijn. Als de cassaties bij de Hoge Raad negatief uitvallen.

Erwin Muilwijk (voormalig totaalweigeraar en momenteel redacteur van de Totaalweigernieuwsbrief. Dit artikel is eerder gepubliceerd in De Raaf, anarchistisch tijdschrift, mei 1994).

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Kort Nieuws

Spaans leren in Spanje.
Evenals voorgaande jaren wordt er dit jaar ook weer een cursus Spaans georganiseerd in Soto-Iruz, Cantabria, Spanje. Het gaat om een intensieve taalcursus rond een aantal thema's als ecologie, pacifisme, sexisme, de sociale en politieke situatie in Spanje en Latijns-Amerika, enzovoort. De cursus bestaat uit vier uur les per dag, en driemaal per week een workshop van drie uur. De lessen worden gegeven door twee ervaren leerkrachten, en de workshops door mensen met ervaring in het thema. Er is ruimte voor circa 20 cursisten uit verschillende Europese landen. Deelnemersters wordt gevraagd een minimale kennis van de Spaanse taal te hebben voor zij aan de cursus deelnemen. De cursus wordt namelijk geheel in het Spaans gegeven, er zijn geen vertalingen.
De cursus wordt gegeven vanuit een projectgroep in Soto-Iruz, dat in januari 1988 begonnen is en waaraan verschillende mensen deelnemen die allen betrokken zijn bij alternatieve bewegingen. Het doel is te werken binnen diverse aandachtsgebieden als antimilitarisme, seksisme, ecologie, solidariteit met Centraal-Amerika, vredesopvoeding, gezondheidszorg, enzovoort.
Soto-Iruz is een dorpje op 30 kilometer van Santander, gelegen in een groen, heuvelachtig gebied.
Voor meer informatie over de cursus kan je schrijven of bellen naar: Willemke Wijnakker, Maasdijk 50, 5371 KA Ravenstein, telefoon 08867-3609.

Gezocht
Fotoos van het optreden van Yulduz Usmanova tijdens het Noord-Zuidbevrijdingsfestival op de Parade in Den Bosch op 5 mei jongstleden.

De GSD (Gemeentelijke Sociale Dienst) heeft een nieuwe vorm van repressie 'ontdekt'. Onlangs kregen veel uitkeringsgerechtigden een formulier thuis dat als 'herkontrole' werd gepresenteerd. Er werd niet gevraagd naar sollicitatieaktiviteiten, maar wel moest je je twee laatste giro/bankafschriften meekopiëren. Achter iedere vraag die je moest invullen had de sociale dienst al ruimte gereserveerd voor hun eigen op- en aanmerkingen: konsekwenties voor de uitkering ja/nee. Het geheel kwam zeer repressief over. Aan het eind moest je ervoor tekenen dat ze konden 'onderzoeken' of jij nog wel recht hebt op je uitkering. Wat dat 'onderzoek' precies inhoudt stond er niet bij. Het is de zoveelste aanslag op de privacy van uitkeringsgerechtigden: a. ze hebben toch niets met jouw bestedingspatroon te maken; waarom dan die giro/bankafschriften en b. geef je door te tekenen voor 'onderzoek' een vrijbrief aan tandenborstelteams om ongegeneerd in je privéleven te snuffelen? Mensen die het formulier niet volledig ingevuld weer inleverden -omdat ze moeite hadden met deze onfrisse belangstelling voor hun privézaken- kregen een nieuw formulier van de GSD met daarop gestempeld: Niet inleveren betekent stoppen uitkering. Repressiever kan bijna niet. Het wordt de hoogste tijd dat uitkeringsgerechtigden zich bundelen om dit soort ongegeneerde, repressieve praktijken van sociale diensten tegen te gaan. Er zijn initiatieven om hier iets mee te doen. Heb je ook repressieve ervaringen met de Sociale Dienst? Neem dan kontakt op met het Kleintje, postbus 703, 5201 AS Den Bosch, of bel 073-136927.

Gezien de huidige stand van het politieke debat rond een paarse koalitie, gelet op de aktiviteiten van ene Lubbers gericht op de zelfpromotie voor het voorzitterschap van de Europese Commissie, afgaande op de toenemende repressie door sociale diensten richting uitkeringsgerechtigden, in beschouwing genomen de onmenselijker wordende wijze waarop hier met asielzoekers en vluchtelingen wordt omgegaan, kan steeds meer de konklusie worden getrokken dat in het Westen behalve de zon, ook de beschaving ondergaat.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 4

Asperges

"Geachte Redactie,
De media, en dus ook de Volkskrant van 26 mei 1994, staan weer bol van de verhalen over de jaarlijkse rituelen rond de oogst van asperges. Argumenten over de talloze luilakkende werklozen in ons land, naast uiterst werkwillige Polen vliegen over en weer. De vraag echter: "Waar

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

AIDSrel

Nu verpleeghuis Maria-Oord in Rosmalen bereid is gevonden om aidspatiënten op te nemen is er een eind gekomen aan een zeer vervelende, slepende affaire. Hoofdschuldige in deze schandalige vertoning is het verpleeghuis Oosterhof in DenBosch.
Even de geschiedenis: jaren geleden werd de Oosterhof door het ministerie van WVC als plek waar mensen met aids, voor wie thuisverpleging niet langer mogelijk is, terecht kunnen. Geld en andere middelen werden beschikbaar gesteld. De Oosterhof weigerde vervolgens om aidspatinten op te nemen. De reden hiervan zou zijn dat er te weinig mensen met aids in DenBosch en omgeving zijn om een hele afdeling op te zetten en dat de Oosterhof zich op oudere patiënten richt. Verder is er onvoldoende kennis aanwezig over de behandeling van aidspatiënten.
Aidspatiënten die gaan sterven kunnen helaas niet altijd in de eigen vertrouwde omgeving hun laatste dagen doorbrengen. Dat komt omdat er bijvoorbeeld medische apparatuur nodig is die alleen in klinieken aanwezig is. Ook kan het gebeuren dat de belasting voor de omgeving te groot is om thuisverpleging mogelijk te maken. In dat geval is het belangrijk dat mensen met aids niet in een vreemde omgeving, ver van huis en haard de laatste levensfase doorbrengen, maar dat vrienden en familie ze gemakkelijk kunnen bezoeken.
Oosterhof weigerde tot driemaal toe om aidspatiënten uit de regio DenBosch op te nemen zodat naar Tilburg moest worden uitgeweken. Geld was voor de opvang beschikbaar en de GGD, COC en SAD (organisatie die trainingen verzorgt voor buddies en aidspreventiewerkers) boden hulp aan bij de opleiding van verplegend personeel. Vanuit het Aidsplatform DenBosch, waaronder vertegenwoordigers van het COC, GGD, huisartsen en de San Salvator Parochie, werd de druk opgevoerd zodat uiteindelijk de gemeente DenBosch de Inspectie van Volksgezondheid inschakelde. De Oosterhof kreeg een ernstige waarschuwing maar hield voet bij stuk.
Inmiddels bood verpleegtehuis Maria-oord aan om de opvang van aidspatiënten op zich te nemen, hetgeen een genereus aanbod is zodat mensen met aids in de regio DenBosch geholpen zijn.
Blijft de wrange nasmaak die de kwestie Oosterhof achterlaat. Naar mijn mening zijn hier de regels van medemenselijkheid en fatsoen met voeten getreden om over de eed van Hippocrates maar te zwijgen. (overgenomen uit De Bosch Roze, blad van de bossche afdeling van het COC)

Adressen: COC DenBosch: Postbus 1420, 5200 BL & Eerste Korenstraat 5, 5211 EJ, DenBosch (073)141675 / Bossche Kringen: Postbus 345, 5201 AH, denBosch. Frank (073)135917 (mannen) en Lei (073)411418 (jongeren) / GGD DenBosch (073)404500 / Bureau Infectieziektenbestrijding/SOA (073)404585 / Antwoordapparaat voor anonieme info over SOA (073)423005.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 3

Banenpool

stukje uit de volkskrant van 21 mei 1994: FNV-voorzitter Stekelenburg heeft sinds enkele weken een privéchauffeur. Jarenlang was het hebben van bedienden in de vakbeweging taboe. Een voorzitter met personeel zou slecht zijn voor het imago van de strijders voor de belangen van de arbeiders (...) De eerste chauffeur is tijdelijk aangesteld. Over enkele maanden wordt de proef geëvalueerd. Als het experiment slaagt, overweegt de FNV een banenpooler aan te stellen. Ja hoor, de vakbeweging op haar best! De banenpool-misbruik neemt grootschalige vormen aan. De tienduizenden banenpoolers worden overduidelijk gebruikt om de werkloosheidsstatistieken oneigenlijk te beïnvloeden. Het is een grote schande dat deze vorm van arbeid (slecht betaald, geen CAO, geen pensioenregeling en geen inspraak) nu zo prominent door de vakbeweging wordt ingezet. Schande!

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 1

Paap huuraktie: de rechtszaak

Zoals in het vorige Kleintje reeds aangekondigd, vond op dinsdag 31 mei de rechtszaak plaats van de Stichting Hertoghuizen tegen de Vereniging Papenhulst Blijft!. Ofwel de huisbaas tracht via de rechter haar gelijk te krijgen door een protesterende huurder tot de orde te roepen. Zoals bekend weigert de Paap al sinds 1 juli 1993 de huurverhoging van 5,5% te betalen, een aktie die nog steeds wordt volgehouden. Plotsklaps lag de dagvaarding in de bus en Hertoghuizen eiste onmiddellijke betaling van de achterstallige huur en ontbinding van het huurkontrakt. Natuurlijk kwam De Paap niet onvoorbereid op de rechtszitting. Na enig geharrewar met de rechter, die duidelijk alleen was ingesteld op hamerstukken en jaknikkende 'verdachten', kon het volgende verweerschrift worden voorgelezen voor een volle zaal Paapbewonersters en een tot blijdschap stemmende grote hoeveelheid sympatisantes.

VERWEER 31 MEI 1994 VOOR HET KANTONGERECHT TE 'S-HERTOGENBOSCH
De Vereniging Papenhulst Blijft! bestrijdt dat er sprake is van ernstige wanprestatie door de Vereniging en dat er gronden, feiten en middelen zijn die aanleiding zouden geven tot ontbinding van de huurovereenkomst tussen haar en de Stichting Hertoghuizen.

Een korte geschiedenis ter inleiding:
In de loop der jaren heeft de bewonersorganisatie van Papenhulst 26 verschillende huisbazen gekend: ten tijde van de kraak (17 april 1978) hadden de bewoners van doen met de Broeders der Barmhartigheid, de toenmalige eigenaresse van het pand en de huurder van het pand Jonker Fris (jamfabriek uit Heusden). In het voorjaar van 1980 werd de Paap, na twee jaar druk aangekocht door de Gemeente Den Bosch.
Er zijn toen rechtstreekse onderhandelingen met gemeentebestuurders en -ambtenaren begonnen; in eerste instantie met de afdeling Grondzaken.
In 1981 is de Vereniging Papenhulst Blijft! opgericht. Vanaf de verbouw-onderhandelingen (samenwerkingsovereenkomst met de gemeente Den Bosch, 1985) en sinds de verbouw van het pand heeft de Vereniging Papenhulst Blijft! van doen met het Gemeentelijk Woning Bedrijf. De Vereniging Papenhulst Blijft! heeft sinds 1987 een huurcontract met aanvankelijk het Gemeentelijk Woning Bedrijf en later met de Stichting Hertoghuizen. De Vereniging Papenhulst Blijft! heeft op haar beurt zelfstandige contracten met haar leden/huurders. Beide contracten zijn indertijd goedgekeurd door de gemeenteraad van Den Bosch. De huurbaas van de Vereniging Papenhulst Blijft! is sinds januari 1993 geprivatiseerd en heet nu Stichting Hertoghuizen. Dit betekent dat de Vereniging Papenhulst Blijft! officieel niets meer met de gemeente of overheid te maken heeft maar met een particuliere onderneming die huizen verhuurt.
Tot zover een korte geschiedenis.
Nu de dagvaarding en ons antwoord daarop.
- De Stichting Hertoghuizen stelt dat er een betaling plaats had moeten vinden van f10.744,92 per maand vanaf 1 juli 1993 tot en met 30 april 1994. Omgerekend komt dit neer op een bedrag van f107.449,20.
Hiervan zou een bedrag van f5.601,60 niet voldaan zijn, m.a.w. een percentage van 5,2%, een gering deel dus van het totaal.
Een deel wat bovendien betrekking heeft op de verplichte huurverhoging vanaf juli 1993, een huurverhoging die de Vereniging Papenhulst Blijft! bestrijdt.
- Tevens heeft de Vereniging Papenhulst Blijft! het bedrag van de huurverhoging gereserveerd, mocht onverhoopt blijken dat onze gerechtvaardigde opstelling niet erkend zou worden.
- Begin 1993 heeft de Vereniging Papenhulst Blijft! schriftelijk de Stichting Hertoghuizen uitgenodigd voor een overleg over de toen verwachte huurverhoging van juli 1993; een en ander op basis van het Besluit Beheer Sociale Huursector waarin aangedrongen wordt op overleg tussen huurder en verhuurder, o.a. in zake het beleid t.a.v. de huurprijs.
Op 18 maart 1993 vond een gesprek plaats tussen de Vereniging Papenhulst Blijft! en de heren Hobo (directeur van de Stichting Hertoghuizen) en Smelt, (juridisch adviseur van de Stichting Hertoghuizen).
Zij deelden mee dat die huurverhoging 5,5 procent zou zijn en dat deze zou gelden voor het totale woningbezit van Stichting Hertoghuizen. Dit in tegenstelling tot enkele andere woningbouwstichtingen in Den Bosch die een iets lager percentage zouden aanhouden. Dit zou te maken hebben met de hoogte van de ABR (Algemene Bedrijfs Reserve) van de Stichting Hertoghuizen. De ABR van de Stichting Hertoghuizen is leeg, zeggen ze, en dat is voor hen het motief om deze drastische huurverhoging door te berekenen. Met andere woorden: de huurders van de woningen van de Stichting Hertoghuizen draaien op voor de kosten van de privatisering van het GWB naar de Stichting Hertoghuizen.

- De Vereniging Papenhulst Blijft! heeft binnen de daarvoor bestemde tijd bezwaar aangetekend tegen de huurverhoging bij de Stichting Hertoghuizen, de huuradviescommissie en op mondeling advies van de voorzitter van de huuradviescommissie bij de staatssecretaris van VROM. Het bezwaar bij de staatssecretaris loopt nog.
- Bovendien is de Vereniging Papenhulst Blijft! in overleg getreden met de Stichting Hertoghuizen teneinde beider doelstellingen te realiseren te weten: de Stichting Hertoghuizen wil goede en betaalbare huisvesting realiseren voor huishoudens met een lager- of middeninkomen; de Vereniging Papenhulst Blijft! wil zorg dragen voor volwaardige en betaalbare huisvesting voor mensen met de laagste inkomens. Gezocht wordt naar samenwerkingsmogelijkheden om iets aan de woonlastenproblematiek te doen. Dit heeft geleid tot de voornemens om
ten eerste een gezamenlijk artikel in de Huurderskrant van de Stichting Hertoghuizen te schrijven;
ten tweede gezamenlijk een discussiebijeenkomst/forum te organiseren met als thema "woonlastenproblematiek".
Op 5 april jl. vroeg de Stichting Hertoghuizen de Gemeenteraad van Den Bosch schriftelijk om aandacht en actie voor de woonlastenproblematiek.

Wat betreft de huurverhoging: op 25 maart, via een interview op de lokale radio, deelde de Stichting Hertoghuizen mee welke stappen zou zouden ondernemen richting Vereniging Papenhulst Blijft! in verband met de ontstane minimale huurachterstand.
Opnieuw heeft de Vereniging Papenhulst Blijft! toen een voorstel voor vervolgoverleg gedaan inzake deze kwestie.
Uiteindelijk viel op 25 april jl. een dagvaarding op de deurmat.

De Vereniging Papenhulst Blijft! is verbijsterd over de ontvangen dagvaarding en in het bijzonder over de daarin gestelde beschuldiging van ernstige wanprestatie. Gezien de aard van het overleg tussen de Stichting Hertoghuizen en de Vereniging Papenhulst Blijft! heeft de Vereniging minstens verwacht dat de Stichting Hertoghuizen zich zou onthouden van dit soort praktijken en de beslissing van de staatssecretaris op het bezwaarschrift zou hebben afgewacht.
Bovendien is in het huurcontract uitdrukkelijk een clausule opgenomen die de mogelijkheid geeft om een zgn. arbitragecommissie in te stellen. Hiervan heeft de Stichting Hertoghuizen geen gebruik gemaakt.

Daarnaast is het stuitend om te merken hoe de Stichting Hertoghuizen haar verantwoordelijkheden ten aanzien van de in het Besluit Beheer Sociale Huursector voorgeschreven overlegprocedure tussen huurders en verhuurder via een achterdeur, nl. een civiele procedure, probeert te ontlopen. Hoewel het Besluit niet direct op onze situatie van toepassing is, kun je wel stellen dat er een overeenkomstige werking vanuit kan gaan aangezien de inzet eveneens een huurverhoging en de wijze waarop deze gefinancierd wordt is. De Stichting Hertoghuizen kan immers zelfstandig besluiten om de trendmatige huurverhoging van 5,5% in meer of mindere mate door te berekenen aan huurder.
Ten gevolge van de al jaren aan de gang zijnde bezuinigingen en snoeioperaties (het afwentelen van economische crisisverschijnselen op de 'zwakkeren', de overtolligen en ongeorganiseerden) hebben we nu te maken met een dramatische aanval op hun inkomenssituatie. Naast een algemene stijging van de kosten voor levensonderhoud en gemeentelijke lastenverhogingen gaat het in dit geval over de hogere prijzen wat betreft wonen die huurders moeten betalen.
In 1991 en 1992 werden de huren al met 5,5% verhoogd en ook met ingang van 1 juli 1993 wilde de Stichting Hertoghuizen de huur met 5,5% verhogen. Per 1 juli 1994 zal dit wederom het geval zijn.
Wij kunnen en mogen de ogen niet meer sluiten voor de dramatische aanslag die er in gang is gezet op de zelfstandige inkomens van jongeren en studenten, uitkeringsgerechtigden, arbeidsongeschikten, ouderen, kortom mensen met een minimuminkomen. Dit heeft een rechtstreekse invloed op de uitgangspunten van de Vereniging ten aanzien van het aannamebeleid van nieuwe huurders: we hebben ooit afgesproken dat de inkomenssituatie van een individu op geen enkele wijze een rol mag spelen bij het wel of niet hier komen wonen. Dit punt is te beschouwen als een der primaire doelstellingen van de Vereniging Papenhulst Blijft!: goede huisvesting voor mensen met de laagste inkomens.

Zoals gezegd heeft de Stichting Hertoghuizen de keuze om de huurverhoging van 5,5% in mindere mate door te berekenen aan haar huurders. Zeker gezien de doelstelling van de Stichting Hertoghuizen om als woningbouwstichting betaalbare woningen beschikbaar te stellen ligt dit voor de hand. In geval van de Vereniging Papenhulst Blijft! komt daar nog bij dat indertijd de Gemeente 's-Hertogenbosch, te weten het Gemeentelijk Woning Bedrijf, en de Vereniging Papenhulst Blijft! zich gezamenlijk ten doel gesteld hebben om volwaardige en betaalbare huisvesting voor de laagstbetaalden in de vorm van het experiment, goedgekeurd door het ministerie van VROM, te realiseren. Hierbij werd vooruitgelopen op de latere ontwikkelingen van de sociale vernieuwing waarbij gestreefd wordt naar grotere zelfstandigheid en participatie van huurders/bewoners met betrekking tot beheer, onderhoud en toewijzing.

Uit voorgaande blijkt overduidelijk dat er geen sprake is van een ernstige wanprestatie van de kant van de Vereniging en er geheel geen gronden zijn om tot ontbinding van het huurcontract over te gaan. Met andere woorden: de eis is buiten-proportioneel.
- het gevorderde bedrag is de vanaf juli 1993 niet betaalde huurverhoging van 5,5%, vergelijkbaar met een halve maand huur.
- dit bedrag is door de Vereniging Papenhulst Blijft! gereserveerd
- het gevoerde overleg is éénzijdig door de Stichting Hertoghuizen opgeschort of opgezegd, onder andere schriftelijk bevestigd door een brief van 20 mei j.l.
- de procedure bij VROM is niet afgewacht door de Stichting Hertoghuizen
- de inzet van het geschil wordt door de Stichting Hertoghuizen onderkend middels de brief van Hobo aan de Gemeenteraad van Den Bosch.
- de eigen verantwoordelijkheid van de Stichting Hertoghuizen blijft buiten beschouwing
- wat betreft de eisen onder MITSDIEN: het is duidelijk dat er slechts sprake is van één gedaagde, te weten de Vereniging Papenhulst Blijft! Er is geen sprake van wanprestatie geleverd door meerdere gedaagden en meerdere gedaagden zijn dan ook niet te veroordelen tot wat dan ook. De Vereniging Papenhulst Blijft! concludeert derhalve dat er geen verzoek om vonnis ligt.

Mocht u de Vereniging Papenhulst Blijft! desondanks toch in het ongelijk stellen en tevens de eisen toekennen dan verzoek ik u om een termijn van overdenking van een maand.

De Vereniging Papenhulst Blijft! maakt hierbij tevens gebruik van haar recht op het formuleren van een tegeneis:

- de Vereniging eist dat de Stichting Hertoghuizen de opschortende werking van het bezwaar van de Vereniging bij de staatssecretaris erkent
- tenminste intrekking van de aangezegde huurverhoging van juli 1993
- hervatting van het overleg tussen de Stichting Hertoghuizen en de Vereniging ten aanzien van woonlastenproblematiek in Den Bosch, bij voorkeur met deelname van huurders van andere woningen
- dat Stichting Hertoghuizen op zo'n kort mogelijk termijn een interne structuur vormgeeft die een daadwerkelijke inspraak van haar huurders mogelijk maakt en garandeert
- dat Stichting Hertoghuizen daadwerkelijk invulling geeft aan het begrip sociaal verhuurderschap in samenspraak met haar huurders.
Vereniging Papenhulst Blijft!

Stichting Hertoghuizen heeft tot 12 juli de gelegenheid op dit verweerschrift van de Paap te antwoorden, waarna de Paap weer gelegenheid krijgt te reageren op het antwoord van de huisbaas. De Paap zal derhalve nog diverse malen de rechter tegenover zich vinden. Overigens kon bovenstaande verklaring nog worden voorgelezen voor een volle zaal, maar de rechter liet al weten het 'niet nodig te vinden dat er weer een hele zaal vol sympatisanten/tes meekomt', zodat het verloop van de volgende rechtszitting nog onduidelijk is. Wat wel duidelijk is, is dat de Paap sterke argumenten heeft voor de weigering van de huurverhoging en dat het met Hertoghuizen nog wel eens een stevige diskussie kon worden.
Na afloop van de rechtszaak vond er in De Bunker een perskonferentie plaats, wat resulteerde in een niet onaardig stuk in De Volkskrant en een bericht in het Brabants Dagblad. Het stuk uit De Volkskrant nemen we hieronder ook (gedeeltelijk) over. Het verscheen in de krant van woensdag 1 juni, onder de kop "Voor 'De Paap' is weigeren van huurverhoging principiële zaak". "Het klassicistische gebouw is al vijftien jaar een monument van de Bossche tegencultuur: Papenhulst 26, een voormalig klooster (nee hoor: een ziekenhuis, kleintje) van de Broeders van Barmhartigheid, ook wel De Paap genaamd. Na een bittere strijd met de religieuze orde, die jaren duurde, wisten krakers het pand aan het einde van de jaren zeventig van sloop te redden. De gemeente kocht De Paap, knapte het op en verbouwde het tot een 'leefcomplex' met werkplaatsen, ateliers en wooneenheden voor studenten en minima. De veertig bewoners van de Paap moesten sindsdien voor hun verworvenheden vechten, en geregeld waren er conflicten tussen de autoriteiten en de Vereniging Papenhulst Blijft! Dinsdag stonden de bewoners voor het kantongerecht in Den Bosch, omdat de woningbouwstichting Hertoghuizen het huurcontract met hen wil laten ontbinden en er opnieuw een ontruiming dreigt. De bewoners van De Paap weigeren sinds juni vorig jaar een huurverhoging van 5.5% te betalen, en voor de woningcorporatie is nu de maat vol. (grappig dat de Volkskrant onze leus nu in de mond van Hertoghuizen legt, kleintje). De ruim vijfduizend gulden die de bewoners van het complex schuldig zijn aan de stichting Hertoghuizen, staan veilig op een aparte bankrekening. Het is dus geen kwestie van niet kunnen, het is een kwestie van niet willen. 'Inderdaad,' beaamt een van de Paapbewoners dinsdag op een persconferentie in De Bunker, een alternatief café dat domicilie houdt in de kelder van het gebouw. 'De bewoners van de Paap moeten zien rond te komen van een studiebeurs, van de bijstand of een AOW-uitkering. Hun inkomenspositie wordt door het beleid van het rijk jaar na jaar stelselmatig ondergraven. Anderzijds stijgen de lasten almaar. In 1991 en 1992 waren er al forse huurverhogingen. Die hebben we nog betaald, maar de limiet is nu voor ons bereikt.'
De huurders betalen de stichting Hertoghuizen maandelijks
bijna elfduizend gulden. Voor het beheer en onderhoud van het karakteristieke pand zorgen ze zelf. "We hebben altijd de instelling gehad dat iedereen in de Paap zou moeten kunnen wonen, ongeacht het inkomen. Die doelstelling komt door de huurstijging en het uitkleden van de huursubsidie in gevaar. In die zin is dit conflict daarom voor ons een principiële zaak."
De bewoners van de Paap hopen dat hun weigeren de jaarlijkse huurverhoging te betalen de opmaat is tot massaal verzet van Bossche huurders tegen de landelijke en lokale huisvestingspolitiek. (...) Bij de woningbouwvereniging was dinsdag niemand voor commentaar beschikbaar." Tot zover delen uit het stuk in De Volkskrant van 1 juni 1994.
Op de komende ledenvergadering van de Vereniging Papenhulst Blijft! zal het besluit genomen moeten worden of ook de aangekondigde huurverhoging (van wederom 5,5%) van 1 juli 1994 geweigerd gaat worden. Duidelijk is dat voor bewonersters van de Paap de huurstrijd, in de brede zin van het woord, nog lang niet afgelopen is. In de komende Kleintjes zal er dan ook zeker nog aandacht aan besteed (moeten) worden!!
Voor meer informatie, steunbetuigingen, tips en opmerkingen: Vereniging Papenhulst Blijft!, Papenhulst 26, 5211 LC Den Bosch. Telefoon (073) 136921, of via het algemeen aktie- en informatienummer: (073) 136927.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 274, 11 juni 1994

  • Geschreven door Archivaris
  • Categorie: 274
  • Hits: 1