• Archivaris
  • 423

Kort nieuws

postoorlog

PTT (Post Telefonie Telegrafie) werd TPG (TNT Post Group) en nu dus TNT. Waar staan die letters dan voor? Na heel wat gezeur aan postbodes en rondsurfen op verschillende websites blijkt het te gaan om "Thomas Nationalwide Transport" en oorspronkelijk Australisch te wezen. Dus nee, geen verwijzing naar dynamiet ("TriNitroTolueen"), "Telkens Net Te laat" of "Tomorrow Not Today". Zou de ptt-toevoeging "Koninklijk" zijn gebleven omdat het bedrijf beloofde om in plaats van de rode bedrijfskleuren over te stappen op Oranje? Twintigduizend brievenbussen, dertigduizend uniformen en drieduizend bedrijfsauto's veranderen op dit moment van kleur. Die omkleuring gaat meer dan tien miljoen euro kosten. En dan ook nog eens zevenduizend of meer mensen eruit.
Serieuze concurrenten van TNT zijn Sandd en Selectvracht. Sandd is sinds 1998 actief op de Nederlandse postmarkt en komt voort uit investeringsmaatschappij Trimoteur Holding BV (met Bart Stomphorst als algemeen directeur) en zij streven ernaar om volgend jaar een kwart van de Nederlandse markt in handen te hebben. Selectvracht is een volledige dochter van de Deutsche Post. Zo hebben ze het monopolie op het verzenden van pakjes die vanaf de Deutsche Post komen, dat hebben ze ook in de UK en in België. Zij zijn vooral actief in de stroom pakjes met bestellingen via internet. Die concurrentie gaat dus onherroepelijk leiden tot verdergaande verslechtering van de service. Minder postbodes bij TNT en slechte arbeidsomstandigheden bij de oproepkrachten bij de andere postbedrijven. Prachtig voorbeeld van wederom een collectieve dienst die door privatiseringsgekte om zeep wordt geholpen. Politici die dit allemaal mogelijk hebben gemaakt staan er nu bij te grinniken en halen hun schouders op en zeggen dat ze er niks meer aan kunnen doen. Klootzakken.

gas is te duur

Grappig anp-berichtje. Nederlandse huishoudens betalen te veel geld voor hun gas omdat de gasmeters in woningen onnauwkeurig meten. De apparaten kunnen ongeveer 5 procent afwijken. Staat de meter op een plek waar het warmer is dan 7 graden Celsius, dan loopt het verschil nog harder op. Volgens professor Anton van Putten van onderzoeksbureau AnMar hangt in 6,8 miljoen woningen een gasmeter. Het apparaat is ontwikkeld in 1843 en is daarna niet meer verbeterd. De bijbehorende meetmethode is dus ook achterhaald stelt Van Putten. Volgens hem innen gasleveranciers daardoor circa 350 miljoen euro te veel. Zal allemaal wel niet leiden tot aanpassingen schatten we zo in...

Modderkolken

Het is alweer wat jaren geleden dat ik met een paar vrienden ook eens een keertje aan de spacecake zat. Vreselijke lachbuien. Ik heb eigenlijk zelden zo gelachen. Lachen om elke flauwe opmerking, lachen om de meest wezenloze dingen. Maar wel gelachen dus. Waar ik geen rekening mee had gehouden was dat ik eind van die middag nog een serieuze vergadering had. En een knop omdraaien dat ging niet echt. Dat zou dus weer lachen worden. Lopend ging ik op weg. Wandelend langs de Gouwe - de gekanaliseerde rivier die door het Groene Hart loopt. Ik was op driekwart van mijn wandeling toen mijn adem stokte. Vanuit het niets hoorde ik vanuit de hemel een bulderende stem "hel en verdoemenis" uitspreken. Ik ben niet gelovig dus ik liep maar door en hoorde een stukje verder niets meer. Verbaasd stopte ik en draaide me om en liep terug. Daar was het weer. Niet meer wetend of ik nu weer moest gaan lachen ben ik toch maar doorgelopen... De volgende dag pas begreep ik het. Aan de andere kant van de rivier stond namelijk de zwaar gereformeerde kerk van Ds. Modderkolk. Zo'n naam verzin je niet, maar serieus waar. Kennelijk had ik precies in een geluidshoek gelopen terwijl onze zwarte kous aan het preken was. "Hel en verdoemenis" dus. Het was dezelfde dominee die enkele jaren later met de kerkkas en z'n huishoudster aan de haal ging. Kennelijk toch liever het paradijs op aarde.
Ik zal niet in een glas bier spugen. Maar drugs in het hele scala vanaf wiet daar heb ik persoonlijk niet zoveel mee. En de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ook deze bizarre ervaring daar wel in mee heeft gespeeld. Maar ieder z'n eigen meug. Toch? Vrijheid, blijheid. En daarom snap ik die telkens weer oplaaiende discussie over het verbieden van drugs niet. Nu weer over het verbieden van paddo's door Christen Unie, CDA en Wilders' cohorten met de VVD op de bagagedrager. En Minister Ab Klink van Volksgezondheid (CDA) wil wel even onderzoek doen naar paddo's omdat er - tragisch genoeg laat dat duidelijk zijn - een meisje van een brug springt. Mogelijkerwijs onder invloed van paddo's. Ik herhaal het nog maar eens: ik zal niet in een glas bier spugen, maar alcohol is toch vele malen kwalijker en ongezonder dan het gebruik van welke andere drug dan ook. Waarom lees ik nou nooit dat na een aanrijding onder invloed waarbij doden vallen er in de Tweede Kamer wordt gevraagd om een verbod van alcohol? En waarom duiken er wel weer gelijk van die hypocriete Modderkolken op die paddo's of grow-shops of liefst alle koffieshops willen verbieden of op z'n minst onmogelijk maken?
Twee redenen. De meeste kamerleden lusten zelf te graag hun bourgondische wijntje en biertje. En de staat verdient heel veel aan accijnzen. Zo 'integer' zijn we namelijk wel. Maar als het om drugs gaat hebben ze ineens liever dat de hele handel in criminele handen terecht komt of blijft, want gebruikers zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn. De handel gaat dus gewoon door. De mens heeft nu eenmaal een onstuitbare behoefte aan het slikken van zaken die God verboden heeft. Diep in ons hart zijn we uiteindelijk allemaal Modderkolken die ondanks alle gepreek van "hel en verdoemenis" het liefst met de huishoudster in de koffer duiken. Ook gij broeders Rouvoet en Balkenende. Spring ook eens uit de band. Lach eens. 'Zondig' eens. Daar ligt de derde reden. Durven jullie niet? Mag het niet? En mag daarom niemand het. Mag het alleen maar stiekem? Legaliseer, sluit de criminaliteit uit, hef accijnzen en vang je miljoenen voor de staatskas: maar zeur niet zo benepen! Is er trouwens wel eens onderzoek gedaan naar zelfmoorden in gereformeerde kringen? (Hans de Bruin op www.konfrontatie.nl)

Tien negen acht

Nadat Talpa/Tien de uitzendrechten van de eredivisie voetbal kocht en ik één editie van De wedstrijden had gezien, was ik afgehaakt. Nooit zou ik op zondagavond nog eredivisievoetbal kijken, dat was een ding dat zeker was. Maar toen begon de competitie van 2006-2007 zich opeens te ontwikkelen tot de leukste van de afgelopen 25 jaar. Ik keek eens diep in mijn hart, vond daar een restje vergevingsgezindheid, en besloot het nog één keer te proberen. Om zeven uur was ik zover. Bord eten op schoot, televisie aan, zender gezocht en uiteindelijk gevonden op 37. Op dat moment zit je klaar om de beloning in ontvangst te nemen voor de discipline van die dag. Al die uren niet naar de radio geluisterd, niet op Teletekst gekeken, aan niemand de uitslag gevraagd en elk journaal gemeden. Nu het verdiende loon: de wedstrijden.
Bij Talpa/Tien beschouwen ze de wedstrijden als één verhaal en ze weten dat de climax van een verhaal bij voorkeur aan het eind zit. Ze hebben alleen geen idee hoe ze spanning moeten opbouwen. Goed recept voor een anticlimax. Uiteindelijk ging het die zondag om drie wedstrijden. Een van PSV, een van Ajax, een van AZ. Tegen de tijd dat ze daar bij Talpa/Tien toe waren, was het kwart over acht. Twintig uur vijftien. 75 minuten lang zit je op de bank te wachten. De helft van het eten is al op, de tweede helft wordt koud. Elk nieuw reclameblok ligt nog zwaarder op de maag dan het voorgaande. Dan neemt de spanning niet toe, dan komt er misselijkheid opzetten. Je begint je een gegijzelde te voelen, een onaangename gewaarwording die net zo lang blijft groeien tot je op zoek gaat naar de bevrijdende uitslagen. PSV gelijk! AZ gewonnen! Je beseft dat het dit jaar inderdaad een schitterende competitie is geweest maar dat Talpa/Tien die voor iedereen heeft weten te verkloten, en hoeft de wedstrijden eigenlijk niet meer te zien.
Heimwee naar Studio Sport. Je had een afspraak om zeven uur en kreeg meteen een flink bord lekker eten voorgeschoteld. Daarna waren er nog toetjes, waar je naar keuze van kon eten of voor bedanken. Bij Talpa/Tien is alles anders: eerst een fikse bak stront leegeten voordat je wat fatsoenlijks krijgt voorgezet. Ze gaan ervan uit dat genoeg mensen bereid zijn het elke week te vreten, of ze het nou lekker vinden of niet. Daarom moet Talpa/Tien kapot en gààt het ook gauw kapot. Zeven zes vijf!
(zie www.markverver.nl)

emissiehandel werkt niet

De broeikasgas-emissiehandel werkt niet. Het systeem zal op een gegeven moment instorten. Dat stelt Catrinus Jepma, hoogleraar energie & duurzaamheid aan de Rijksuniversiteit Groningen. Mislukking van de emissiehandel heeft grote consequenties voor het tegengaan van klimaatsverandering. De handel is opgezet om landen en bedrijven te stimuleren minder broeikasgassen te produceren. Het systeem van de emissiehandel - European Union Emissions Trading Scheme (EU ETS) - is door de Europese Unie opgezet om de uitstoot van broeikasgassen te beperken. Voor elk vervuilend bedrijf is bepaald hoeveel broeikasgassen het per jaar maximaal mag uitstoten. Bedrijven die minder uitstoten dan dat quotum, kunnen wat zij hebben overgehouden verkopen aan bedrijven die boven hun maximum zitten. Inmiddels zijn de prijzen van de ETS-emissierechten echter gezakt tot onder één euro per ton CO2. De rechten zijn dus bijna niets meer waard. Volgens Jepma illustreert de prijsdaling de zwakke plekken van het EU ETS: de maximale hoeveelheid broeikasgassen die elk bedrijf mag uitstoten, wordt steevast te hoog geschat en de prijsontwikkeling van de rechten is onvoorspelbaar, waardoor investeerders passief blijven. Door de problemen met de Europese en mondiale emissiehandel zal het doel daarvan, een reële prijs verbinden aan de uitstoot van broeikasgassen, waarschijnlijk niet worden gerealiseerd. Jepma vindt daarom dat serieus overwogen moet worden de emissiehandel te vervangen door bijvoorbeeld een internationale broeikasgasbelasting. "Dat biedt aan investeerders en de consumenten een stuk meer zekerheid. Anders kan dit eerste decennium van serieus internationaal klimaatbeleid uiteindelijk wel eens uitpakken als een gemiste kans als het gaat om het beprijzen van broeikasgasemissies", zegt de hoogleraar.

het zijn net mensen

Van het boek "het zijn net mensen" van Joris Luyendijk zijn ondertussen al meer dan tien drukken verschenen. Dat zijn dus honderdduizend boeken! Wat een gigantische oplage voor een non-fictie-boek. En nog wel over een ingewikkeld onderwerp als het Midden-Oosten en media-manipulatie. Het is feitelijk een geweldig positief signaal dat er zoveel mensen zijn die dit boek hebben aangeschaft en hopelijk ook allemaal lezen. Voor iemand die de boel een beetje bijhoudt is het allemaal niet nieuw wat Joris Luyendijk opschrijft maar hij doet het meesterlijk goed, meeslepend en duidelijk. Pagina na pagina zelfkritiek en dus kritiek op het functioneren van "de journalistiek" en dan vooral gericht op het correspondentschap in dictaturen. En tussendoor schrijft hij verfrissend heldere stukken op over de achtergronden van de vele conflicten waar hij tegenaan loopt. Zoals deze korte passage waarin hij wat achtergronden van Al-Qaida schetst: "Moslims zijn arm en zwak omdat wij worden onderdrukt en uitgebuit door dictators. Jullie westerlingen steunen die dictators. Als we jullie aanvallen, drijven we een wig tussen de dictators en jullie. In ieder geval vestigen we de aandacht van gewone moslims op de steun die dun onderdrukkers uit het Westen krijgen. Dan komen de dictators ten val en kunnen wij beginnen aan de wederopbouw van ons gebied. Prominenten in het Westen noemen de aanslagen van 11 september vaak "een frontale aanval op de westerse beschaving". Maar wie kijkt naar Bin Ladens verhaal, ziet dat hij zijn programma juist presenteert als zelfverdediging. En het Westen - of beter Amerika - mocht een dreun hebben gekregen, Al-Qaida's pijlen zijn gericht op het Saudisch koningshuis, het regime in Caïro en de andere Arabische dictators. Volgens Bin Laden zit de islamitische wereld in een burgeroorlog. Amerika steunt in die oorlog zijn tegenstander en daarom kreeg Amerika een klap. Maar Al-Qaida wil niet de baas worden in New York of Londen. Mekka, dat is de hoofdprijs." Lezen dus dat boek en je niet meer verwonderen waarom zo weinig journalisten openlijk hun instemming betuigen met Joris Luyendijk want zijn boek is een heldere en bewogen aanklacht tegen diezelfde journalistiek en is daarmee te vergelijken met de boeken van Arnold Karskens over het oorlogscorrespondentschap. Ze maken er geen vrienden mee binnen hun eigen beroepsgroep maar verwoorden uitstekend de feitelijke problemen.
"Het zijn net mensen. Beelden uit het Midden-Oosten" / Joris Luyendijk. - Amsterdam: Uitgeverij Podium, 2006

Laat ze wakker liggen voortaan!

Er hebben zich bewakers
achter hekken verschanst
Tegen angst hebben zij
zich goed beveiligd daar

Zij houden er

Slaven, gevangenen
achter muren gestanst
maar dat dìe bang zijn is
hun vrijheid niet waard

Want er

hebben zich politici
achter plichten verschanst
en met hun wetten gaan
zij zélf de strijd nog niet aan

Beloofd

aan volgelingen die hun
stem hebben uitgebracht
zonder op te letten of 't was
met 't gelijk aan hun kant

Dus 't is toegestaan

dat bewakers in apenpakjes
met hun knuppels en
hun waarheid in vakjes
de gevangenen slaan

'Het zijn geen mensen!'

Zo verklaren ambtenaren
en herhalen journalisten
'het zijn maar illegalen
gesteund door terroristen'

Wij, de 'terroristen'

zullen opnieuw ons voor
de hekken verzamelen
met koevoet en scharen
contra camera's, wapens

Neer de hekken

van nationale grootheidswaan!
Zichtbaar 't laf gezicht van
die zich machtig achtten

's Nachts vol onzekere gedachten
gelijk een gevangene van hen

Terecht. Laat ze wakker liggen voortaan!

Joke Kaviaar (www.jokekaviaar.nl)

Dit bericht is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 423, 11 mei 2007

  • Hits: 483

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch