• Archivaris
  • 365

De terugkeer van Zorro

Toen het duidelijk werd dat het menens was tussen Willem Alexander en Maxi heeft de Nederlandse regering uiteraard net als indertijd bij Bernhard en Claus discreet nagevlooid of er lijken in de kast zaten bij het lid van het Koninklijk Huis in spe.

door Jan Portein

Gezien het feit, dat de lijken uit het meubilair van WA's opa en pappa pas ver na de respectievelijke bruiloften werden ontdekt, mogen we aannemen dat een dergelijk onderzoek niet al teveel voorstelt. Het was daarom al haast een godswonder dat de Nederlandse speurneuzen het zwarte Videla-verleden van Maxi's vader ontdekten. Na veel vieren en vijven werd Maxi's vader vriendelijk doch dringend verzocht om de Beurs van Berlage en de Nieuwe Kerk te mijden tijdens de voltrekking van het huwelijk. Vanwege dat Videla-verleden. Althans, dat is ons steeds gesuggereerd. Maar wat blijkt? Zorro wordt al sedert 1999 verdacht van medeplichtigheid aan een witwasaffaire die zelfs voor Argentijnse begrippen van enorme omvang is geweest en die ten tijde van het presidentschap van Carlos Menem in de jaren negentig tot bloei is gekomen. Miljarden dollars uit de handel in drugs, wapens en goud plus hier en daar nog wat smeergelden werden het reguliere circuit ingepompt via drie banken: de Banco Republico in Buenos Aires, de Federal Bank op de Bahama's en het New Yorkse filiaal van de op de Kaaimaneilanden gevestigde M.A. Bank. Achter de schermen van deze financiële driehoek trok een vermaarde Argentijnse bankier aan de touwtjes: Raul Moneta. Een inmiddels op de vlucht geslagen intimus van president Menem en een goede vriend van ... Maxi's vader. De oude Zorro was zelfs tussen 1992 en 1994 directielid van Moneta's Banco Republico. Zelf zegt hij dat hij helemaal niks te maken heeft gehad met witwaspraktijken en dat die zouden zijn begonnen toen hij al vertrokken was bij de bank. Lijkt wat bezijden de waarheid, want de Federal Bank is in 1992 opgericht, dus de eerste jaren van Moneta's wasserette heeft Zorro wel degelijk meegemaakt. Bovendien komt zijn naam voor op een ellenlange lijst van cliënten die gebruikmaakten van de speciale route die Moneta had ontworpen om ondeugend geld van een wit verfje te voorzien en het te deponeren bij gerenommeerde banken als Crédit Suisse en de vaak door ons op de korrel genomen Citigroep van de Heilige Onno, die later in Brussel als feestelijk intermediair optrad tussen de Nederlandse Koninklijke familie en de Zorreguitas. Die lijst is niet alleen in het bezit van een Argentijnse parlementaire enquêtecommissie, maar ook van onderzoekscommissies van de Amerikaanse Senaat en de Europese Unie. Vooralsnog zonder consequenties, maar wat niet is kan nog komen. De vraag is of de jachthonden van Kok ook dit spoor hebben opgesnoven. Zo niet, dan is dat een brevet van onvermogen. Zo ja, dan heeft onze premier daarover keurig zijn mond gehouden conform de gedachte: wat niet weet wat niet deert. Doet dat er wat toe? In wezen niet, maar we hadden toch graag een zo volledig mogelijk beeld gehad van Maxi's entourage voor we ons met onze Unox-mutsen in het feestgewoel stortten. En was Maxima, als talentvol werkneemster bij het New Yorkse filiaal van achtereenvolgens de Dresdner Bank en de Deutsche Bank en introducé bij de Rudings, ook op de hoogte van deze verdenkingen tegen haar vader? Voor de wenende Madonna uit Buenos Aires koningin wordt zouden wij toch graag willen weten of er nog meer onaangename surprises zijn te verwachten over haar en haar familie. Opdat we gefundeerd kunnen besluiten of we dan onze Unox-mutsen uit de mottenballen moeten halen of niet.

En er ontwikkelt zich nog een bancair schandaal in Buenos Aires waaruit blijkt hoezeer Zorro deel uitmaakt van het kankergezwel dat de Argentijnse samenleving al tientallen jaren van tijd tot tijd een koorts van ver boven de veertig graden bezorgt. Het concentreert zich rond de onlangs gezonken Banco General de Negocios (BGN) die onder dagelijkse leiding stond van de gebroeders José en Carlos Rohm. De BGN stond al geruime tijd in een kwalijk daglicht door het wegsluizen van een miljoen dollar die IBM had betaald ter verwerving van een flinke order en een niet zo zuinige goudzwendel via Zwitserland en de VS. De laatste druppel in de emmer viel vrij kort geleden, toen een fraude aan het licht kwam rond een pakket uitgestelde leningen ter waarde van 250 miljoen dollar. José vluchtte het land uit. Carlos stond een paar dagen later op het punt het voorbeeld van zijn broer te volgen, maar werd op het vliegveld gearresteerd. Hij wordt tot op de dag van vandaag aan het kunstgebit gevoeld. Of de twee Rohms echt aan de touwtjes hebben getrokken is de vraag. In de Raad van Toezicht zetelden namelijk een paar luitjes met een weelderige ervaring in manipulatie en het uitoefenen van macht: José Alfredo Martinez de Hoz en Guillermo Walter Klein. Tijdens het Videla-bewind respectievelijk minister van Economische Zaken en minister van Planning en in die functies rechtstreekse opdrachtgevers van de staatssecretaris van Landbouw, Jorge Zorreguieta. Zij waren alledrie lid van de groep Perrieux. Genoemd naar de in 1975 door de toenmalige president Isabel Peron ontslagen generaal van de Inlichtingendienst en later bekend geworden als de kweekreactor voor de coup in 1976. Old soldiers never die.
Het BNG-schandaal dreigt trouwens ook over te slaan naar Europa. Collega's van de beide voormalige topdogs van het Videla-regime in de Raad van Toezicht waren namelijk Lukas Mühlemann en Bernd Fahrholz, respectievelijk president-directeur van Crédit Suisse en president-directeur van de Dresdner Bank (een oud-werkgever van prinses Maxima). Als logisch uitvloeisel van het feit dat hun financiële mastodonten grote aandelenpakketten BGN in portefeuille hadden. De vraag is nu of ze wisten van de ongerechtigheden binnen de BGN, cq. of ze aan die onfrisse praktijken hebben meegewerkt. En ondertussen kan de gewone man nog maar met een theelepeltje geld opnemen. Geld dat inmiddels ook nog eens ruim de helft in waarde is gedaald dankzij een kunstgreep van president Dualde. Waar olifanten voorbijtrekken lijdt het gras.

Dit artikel is verschenen in Kleintje Muurkrant nr 365, 1 maart 2002

  • Hits: 248

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch