De diplomaat en zijn vrouw (001)

donderdag 17 juli-2003
Een kwestie die pas heel laat en ook nog mondjesmaat tot de Nederlandse pers doordrong is die rond de leugens die Bush en Blair nodig hadden om aan de oorlog tegen Irak te beginnen. En waarom onze King of the Efteling en Jaap Doedel zich eerst politiek en nu ook militair achter de Anglo-Saxische hordes schaarden weten we nog steeds niet. Dat de Britse regeringsploeg van Phony Tony door deze affaire in zeer zwaar weer is terechtgekomen en bij elke dood van een Amerikaanse soldaat in Irak de roep om een impeachment van Bush en/of Cheney sterker wordt is blijkbaar minder interessant dan een paar omgewaaide bomen in de Achterhoek of de gezwollen voetzolen van een kudde medaljelopers. Elders in de wereld wordt deze affaire wel degelijk op zijn mérites ingeschat. Met name de mededeling van Bush in zijn laatste State of the Union dat Saddam recentelijk een poging had ondernomen om uranium aan te schaffen in Niger ligt zwaar onder vuur. Deze informatie zou via de Italiaanse geheime dienst in Londen terecht zijn gekomen en daarna bij de CIA in Langley. De firma stuurde de door vele Afrikaanse wateren gewassen diplomaat Thomas Wilson IV in februari 2002 naar Niger om uit te vogelen of er enige waarheid achter de informatie schuilging. Na langdurige babbels met de autoriteiten daar keerde hij terug met de boodschap dat een dergelijke deal met Saddam wel zéér onwaarschijnlijk was. Later zouden experts op nucleair gebied de documenten met betrekking tot de deal binnen een paar uur diskwalificeren als nep. Desondanks las Bush vrolijk voor dat Saddam in Niger had geprobeerd uranium te kopen. Nou had ie al eens prioriteit gegeven aan het voorlezen van een sprookje over een geit boven het onmiddellijk in actie komen na de mededeling dat een vliegtuig zich in een Twin Tower had geboord. Maar welbelust een leugen opvoeren in de belangrijkste regeringsverklaring van het jaar om aan te tonen dat de VS alle recht van de wereld hadden om Saddam de oren te wassen kan echt niet. Het gekrakeel dat internationaal ontstond was voor het Witte Huis geen aanleiding de hand in eigen boezem te steken. Iedereen kreeg de schuld behalve Bush en Cheney. En op welk niveau dit duistere duo en zijn trawanten opereren ondervond zelfs Thomas Wilson IV, wiens anti-oorlogshouding kennelijk niet in het putje was gevallen. Eerst werd zijn geheime missie ten behoeve van de CIA in volle glorie geëxposeerd in de Washington Post. Zonder zijn naam nog te vermelden. Maar niet veel later werd ook die gelekt zodat Wilson zich twee weken geleden min of meer genoodzaakt zag publiekelijk tekst en uitleg te geven. Dat leidde onmiddellijk tot repercussies. In de Post verscheen de volgende alinea in een column over de affaire:
“Wilson heeft nooit voor de CIA gewerkt. Maar zijn echtgenote, Valery Plame, is als geheimagent werkzaam op het gebied van WMD’s. Twee hoge regeringsambtenaren hebben mij verteld dat de suggestie om Wilson naar Niger te sturen bij diens vrouw vandaan kwam”.
Fijn. Dank u. Eerst wordt een diplomaat voor de wolven gegooid en vervolgens totaal onnodig een CIA-agent die in het veld lijf en leden riskeert bij het achterhalen van gegevens over de handel in dodelijke shit. Voor haar land. Voor haar regering. Je zal zo’n land en zo’n regering hebben.

  • Datum: .

De diplomaat en zijn vrouw (002)

woensdag 3 september-2003
In de eerste aflevering van dit verhaal op 17 juli jl. maakten we melding van de perikelen rond de leverantie van uranium van Niger aan Irak. Een Italiaans broodje Berlusconi dat in de State of the Union van Bush terechtkwam. En als de president voor lul staat - en dat gebeurt bij dit exemplaar nogal eens - dan moet er altijd een zondebok worden gevonden. Dat werd de voormalige beroepsdiplomaat Thomas Wilson IV die in 2000 ten behoeve van de CIA de informatie over de leverantie in Niger zelf had onderzocht en na thuiskomst de Company had geadviseerd de zaak op het stapeltje bullshit te deponeren. Omdat hij na 11 september 2001 zich openlijk tegen de oorlog met Irak had gekeerd en tevens had gewezen op zijn vergeefse missie naar Niger ging hij voor het blok. En of dat nog niet genoeg was werd zijn echtgenote Valery Plame die 26 jaar undercover voor de CIA in touw was geweest en met name in niet al te vrolijke landen een enorm netwerk aan informanten had opgebouwd publiekelijk als geheimagente geëxposeerd. Dat bracht niet alleen haar eigen leven in gevaar maar ook dat van haar informanten, van wie er al een stel zouden zijn geliquideerd. De onverlaat die zich schuldig maakt aan het onthullen van de naam van een actieve agent is volgens de wet rijp voor een gevangenisstraf van 10 jaar. Wilson zegt inmiddels te hebben achterhaald welk stuk ongeluk de naam van zijn vrouw aan de openbaarheid heeft prijsgegeven. Het zou gaan om Karl Rove. Kleinzoon van Karl Heinz Roverer, Gauleiter te Mecklenburg en aannemer bij de bouw van concentratiekamp Birkenau. Kleinzoon heeft een dubbele nationaliteit (de Duitse en de Amerikaanse) en is de voornaamste adviseur van George W. Bush, kleinzoon van een Hitler-financier. Dat bij Karl nog steeds het juiste bloed door de aderen stroomt moge blijken uit diens warme betrekkingen met Michael Ledeen, die in de jaren tachtig zich zo knus lieerde met de loge P2 van Licio Gelli, een gewaardeerd verbindingsofficier bij de SS-divisie Hermann Goering. Moeten we nog verder gaan? Nee hè? Wij hebben zomaar het vermoeden dat een eventuele strafklacht van Wilson versus Rove helemaal niks zal opleveren. En als Rove al veroordeeld mocht worden dan kan ie altijd nog gebruikmaken van de Kroes-variant om buiten de petoet te blijven. Voor de details gewoon effe bellen naar de afdeling Voorlichting van het ministerie van Justitie in Den Haag.

  • Datum: .

De diplomaat en zijn vrouw (003)

woensdag 1 oktober-2003
Tony B.Liar heeft er geen spijt van. De correctie-oorlog tegen Irak was gerechtvaardigd zei hij gisteren tijdens het jaarlijkse congres van zijn partij. Irak was beter af zonder Saddam. Is zo. Maar Zimbabwe is zonder twijfel ook beter af zonder Mugabe. En daar hoor je de vriend van onze schoothond niet over. Laat staan over de leugens die hij bij elkaar heeft geharkt over Saddam’s vernietiginsgwapens en diens nucleaire kippendrift. Wat betreft dat laatste: de uit de keuken van Berlusconi’s geheimedienst afkomstige leugen over de uranium-deal tussen Niger en Irak die via Londen in Pretzel’s State of the Union terechtkwamdreigt toch nog een staartje te krijgen. De FBI is namelijk een onderzoek begonnen naar een mogelijke lekkage vanuit het Witte Huis die tot gevolg had dat de identiteit van oud-diplomaat Wilson’s echtgenote via een ingepakte journalist bekend werd. Zij werd weliswaar beschreven als een laagwaardige analiste, maar het ging wel degelijk om een CIA-agent die tot dan toe decennia lang buiten de Amerikaanse landsgrenzen undercover had gewerkt. Dus niet alleen zij, maar ook haar hele netwerk van informanten werd in één klap te drogen gehangen. Puur uit wraak over de voorafgaande publieke stellingname van Wilson tegen de oorlog in Irak. Nou hoeven we van dat FBI-onderzoek niet al te veel te verwachten. Je kan het vergelijken met een onderzoek van de AIVD naar de duistere praktijken van het Kabinet van de Koningin. Dat levert over het algemeen geen moer op. Maar je moet nooit uitsluiten dat op een dag een koe een haas vangt door er per ongeluk op te gaan zitten. Inmiddels is officieel al ontkend dat Karl Rove, de voornaamste adviseur van president Pretzel, die door Wilson al werd aangewezen als de auctor intellectualis van de lekkage, absoluut onschuldig is. Een goed begin is nooit weg. By the way, zou die nucleaire shit ook hebben gestaan in het briefje van Tony “For your eyes only” aan Jan Peter Schoothond? Kan die toeter van de PvdA die net is wezen buurten bij Arafat dat misschien eens vragen aan de premier? And don't take just no for an answer.

  • Datum: .

De diplomaat en zijn vrouw (004)

maandag 6 oktober-2003
Afgelopen week werd weer iets meer bekend over geheim agente Valerie Plame, de echtgenote van voormalig diplomaat Joseph Wilson IV. Valerie bleek een “Noc” te zijn (geweest). Noc staat voor “no cover”. Dat wil zeggen dat Plame tijdens haar activiteiten voor de CIA van haar werkgever geen bescherming genoot. Uiteraard was wel een zakelijke cover voor haar opgetrokken. Zij werkte naar buiten toe als energieconsultant voor de papieren onderneming Brewster-Jennings & Associates. In werkelijkheid was zij een expert op het gebied van conventionele wapens. Een gebied vol voetangels, klemmen en erger. Als zij zou zijn ontmaskerd tijdens haar werkzaamheden zoude CIA dus glashard hebben ontkend dat zij als medewerkster te boek stond. Kortom, Valerie Plame deed werk dat alleen wordt toevertrouwd aan de allerbeste speurneuzen binnen de Company. En toch kreeg iemand het in zijn bolle harses om haar identiteit naar buiten te dragen en haar cover op te blazen. In alle landen waar zij actief is geweest in de afgelopen decennia wordt nu als een speer uitgevlooid wie met haar in contact hebben gestaan. Die zijn over het algemeen het haasje. Vaak het dode haasje. Om maar te zwijgen over de gevaren die in haar eigen leven opdoemen. Zoals eerder vermeld wordt nu een officieel onderzoek gepleegd dat in wezen onder leiding staat van minister van Justitie Ashcroft. Een gabber van Pretzel en Karl Rove. De Amerikaans/Duitse adviseur van de president die door Wilson ervan wordt beschuldigd groen licht te hebben gegeven voor de ontmaskering van zijn vrouw. Donderdag aanstaande moet de staf van het Witte Huis en de luitjes van het ministerie van Buitenlandse Zaken en Defensie die zich met de “Wilsongate” onledig hebben gehouden al hun materiaal inleveren. Documenten, brieven, e-mails, memo’s, telefoon-data. De hele mikmak. Maar de kans dat een hoge ome binnen een van de drie machtscentra bij zijn lurven zal worden gevat is net zo groot als een korreltje anthrax. Ashcroft staat daar bijna garant voor. Stay tuned.

  • Datum: .

De diplomaat en zijn vrouw (005)

vrijdag 5 maart-2004
Tegen onze verwachting in lijkt het toch menens te worden bij het onderzoek naar de rakker die in juli 2003 de identiteit van CIA/noc-agente Valerie Plame op de keien heeft gegooid. Als reactie op de verklaringen van haar echtgenoot, de diplomaat Joseph Wilson IV, dat Irak helemaal geen gelig uraniumcakeje van Niger had gekocht en dat de documenten die het bewijs daarvoor vormden fake waren. Daarmee zette hij het hele Witte Huis en omgeving voor Jodocus en dat werd even niet gepikt. Maar een actieve speurneus bewust in het publieke zonnetje zetten kan naar het schijnt voor geen kanten wordt maximaal bestraft met tien jaar nor. Moet de dader wel gevonden worden. En oh wonder, daar lijkt wel degelijk werk van te worden gemaakt. Zo blijkt het onderzoeksteam zelfs de opnames van de telefoongesprekken te hebben opgevraagd die George Wacko vanuit Air Force One heeft gevoerd in de week voorafgaand aan de veertiende juli, toen de eerste publicatie over Plame’s werkelijke activiteiten verscheen. Krijgen is vers twee. Want net als in het geval van de pogingen om uit te vlooien hoe Osama’s Flying Circus in allah’s naam op 9/11 ongehinderd zijn voorstelling in Manhattan kon verzorgen zijn George en zijn gevolg niet erg scheutig met het ruimhartig ter beschikking stellen van allerlei documentatie. Wel dapper een paar dagen na de morning before en met de bewogenheid van een volwassen krokodil schande roepen, maar daar blijft het wel bij. Ook de zogenaamde Task Force Irak, een intern werkgroepje van het Witte Huis dat in augustus 2002 aan de slag is gegaan, wordt stevig aan het gebit getast. Verder is het onderzoeksteam nog nieuwsgierig naar de exacte inhoud van een conference die Georgie’s persvoorlichter Ari Fleischer op 12 juli van dat jaar binnen dit kader ten beste gaf in Nigeria; de identiteit van alle luitjes die aanwezig waren op het verjaardagsfeestje van ex-president Gerald Ford en de neerslag van de gesprekken tussen functionarissen van het Witte Huis en een stel pershommels in de eerste helft van die maand juli. Nog even en ze vragen aan de juffrouw Corrie van Georgie’s tijdelijke verblijfplaats wie regelmatig met elkaar stonden te sassen in het door haar keurig bijgehouden toilet in de nabijheid van het Oral Office. Dat geeft dus hoop. En niet alleen voor Joanna.

  • Datum: .

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch