Bossche Bollen (001)

Wat doe je wanneer je om zes uur 's ochtends wordt gewekt door autogetoeter? Ik denk dan van iemand staat niet voor nop op een parkeerplaats te claxoneren... Zou ie rook zien uit onze flat? Of komt ie zijn auto niet uit? Ik sta op en de toeteraar blijkt ook nog es zijn parkeerlichten aan te hebben. Wat me echter ook opvalt: werkend Nederland zal het worst wezen. Voorbijgangers lopen voorbij het kleine gele autootje bij het flatgebouw van de buren alsof ze niks horen en nog minder zien. Ik dus mijn jas aan en paraplu mee. Aangekomen bij het autootje blijkt het portier wel open te kunnen dus ik haal opgelucht adem: hoef 112 niet te bellen... Op de bestuurdersplaats zit Traore.... De donkere spits van Ajax heeft de avond daarvoor de Franse tegenstander aan gort gespeeld en zit nu lekker in zijn slaapzakje uit een potje chocopasta te lepelen. De man drukt blijkbaar voor de lol de claxon in. Ik heb me nog niet aangediend of hij lacht even en gaat dan in het Frans zijn leven aan me vertellen.
Ik snap er maar weinig van, niet alleen omdat ik alleen schoolfrans heb maar ook omdat ik afhaak zodra 's mans vader of was het een broer op het moment met Obama op een eilandje in de Caraiben zou verblijven... Na een paar minuten maak ik me los uit het verhaal van de man en trouwens ook uit de gore meur die uit het tot tent omgebouwde autootje opstijgt. Hij redt zich verder wel, toch? Ik ben nauwelijks weer binnen of een politieautootje stopt bij het autootje. O o o, nu drommen er opeens wel belangstellenden naar het parkeerplaatsje... Zullen ze hem vastnemen als verwarde man? Of zullen ze net als ik tot de conclusie komen dat hij weliswaar in het oog loopt maar niets doet waaraan wij aanstoot kunnen nemen...? Gelukkig het laatste: politie vertrekt en een uurtje later weet de man via aanbellen toegang te krijgen tot de flat. Misschien woont daar toch die vader, of was het nou de broer....

  • Datum: .

Bossche bollen (002)

De Bossche politie staat trouwens onder flinke druk de laatste tijd. Eerder deze week scoorde ze op facebook onbedoeld een hit omdat ze op een schoolplein een klein jochie in een trapauto wilde bekeuren. En eergister was het raak, sodeju, weer in Rosmalen. In het dorp waar nooit wat gebeurd werd de politie gebeld omdat een stelletje een nummertje wilde gaan maken. Echt waar: van dattem niet op het facebook of op de canape zonder de gordijnen dicht, maar in een autootje. Is dat verboden? Dacht het niet, in Engeland wordt gedacht aan een wet ertegen, maar dat is Engeland, het land van Miss fucking Marple... Maar een Rosmalense burger kreeg de politie zover dat ze poolshoogte ging nemen en het minnespel onderbrak, met de mededeling aan de jonggeliefden dat 'men dat niet in het openbaar doet'...

  • Datum: .

Bossche bollen (003)

Huilie huilie in het Brabants Dagblaadje van gister, over die Rotterdammer die net geen kampioen werd: Pimmetje.
Raar maar waar een anoniem stuk van een bewonderaarster. Heeft wel wat van de warboel die de troebele bner Ine Veen destijds publiceerde over onze professor. Wat als onze knuffelhomo nou niet was omgelegd, zo vraagt de anonimica zich af. Voor dame in kwestie toonde de bedenker van de studentenjaarkaart intelligentie en moed, dat laatste dan met name omdat hij durfde te zeggen ´dat de islam zeer gevaarlijke elementen had en een ‘achterlijke cultuur’ was´. Dat getuigt dus van ballen:´éen onwelkome boodschap voor diegenen die denken dat de Nederlandse welvaartsstaat een feestje is voor gasten zonder uitnodiging´. Leuk is ook haar theorie dat Fortuyn bij leven het premierschap in 2002 aan Hans Wiegel zou hebben gelaten ´om zijn promiscue leven te kunnnen voortzetten´. Het landsbelang opgeofferd -en de kiezer belazerd- aan de dark room, zeg maar. Geen wonder dat je met zulke bewonderaars op het asfalt eindigt... Dat had trouwens toch ook niet gehoeven, dat kiekje waarop Pim gestrekt ligt met een handdoek over zijn vermattiverkammaniseerde hersenkwab? Of wil het BD/De Stem beweren dat kinderen de krant niet openslaan?

  • Datum: .

Bossche bollen (004)

Een god zonder zijn eigen tegendeel is maar een halve god, dachten de voorgangers van bisschop Gerrit, en verzonnen daarom de duivel. Rare jongen, met hoorntjes, die gemeenlijk in de woestijn achter een koude steen op ons wacht.... Die god word je door Gerrit en consorten met alle macht aangepraat, maar die mislukte geit wordt uitgedreven. In de Middeleeuwen vaste prik want tja toen werd de schuld van een winkeldief ook aangetoond door of ie blijven dreef op de Binnendieze of nie. Maar nadat we allemaal tandpasta zijn gaan gebruiken en op de maan zijn geland, kwam duiveluitdrijving alleen nog maar aan de orde in Hollywood. Toch? Niet dus. Gemiddeld eens per jaar gaat een gelovige in het wijwater om verlost te worden van het kwade. Zo meldt ons het bondsbureau van de katholieken in Utrecht. De club tegen kwakzalverij spreekt er schande van. Maar veel leuker is de reactie van de Kerk, in de persoon van Gerrit. Die kon namelijk niet reageren. want hij zat in Lourdes. Wat ie daar doet? Breek ons de bek niet open...

  • Datum: .

Bossche bollen (005)

Bij PSV kunnen ze er wat van. Weer twee mannen die destijds in de jeugd van Philips speelden hebben verklaard dat ze toen door hun trainer in de kleedkamer apart zijn genomen. Niet om de veters van hun kicksen te leren dichtmaken maar om een wel heel eigenwijze invulling te geven aan het adagio van hun kluppie: kijk es naar de grootste en de beste. Rood en wit was ook al in de markt toen een jonge, bevlogen manager in de gaten liep omdat hij in de bosjes achter het stadion jongetjes van hun scooter praatte en dingen met ze deed waarvoor je in Rosmalen op de bon gaat. De affaire rond de ambitieuze baas van PSV was destijds de startbaan voor een andere zaak, die rond Joris Demmink.
Hier in Den Bosch houden ze het gelukkig bij het zieken van de ballenjongen. Omdat er in stadion De Vliert al seizoenenlang niks meer op sportief gebied te vieren valt bedachten de jongens en meisjes van de M-side tijdens de laatste thuiswedstrijd zaterdag dat de rest van het vuurwerk maar op het veld moest worden gegooid, want tja, thuis in het fietsenhok kan gekke Henkie van de buren erbij en dan heb je de hele Graafseweg in de hens...  Dus de hele zooi over de reclameborden en de ballenjongen moest een goed heenkomen zoeken aan de andere kant van het veld. Wedstrijd eventjes gestaakt en ballenboy in tranen... Maar niemand uit de kleren gegaan zoals in Eindhoven. Bovendien kreeg het ballenrapertje zondag een aardig douceurtje: onder de supporters was vijfhonderd euri’s verzameld...

  • Datum: .

Bossche bollen (006)

Iets nieuwigs uit Engelen deze keer: zonnebrandolie uit handige tapvaatjes op het schoolplein. Ja en nee, geen jihadpillen of handspinners voor de kids om van het wriemelen af te komen of lekker op te peuzelen, maar zonnebrandolie. ‘Het opsmeren van zonnebrandolie moet net zo gewoon worden als handenwassen’, aldus de verkoopster van het goedje. Handen wassen, hoe doe je dat? En nog een vraag: verhindert zonnebrandolie iets, of voegt het iets toe? Want kijk, dat zonnebrand in het huidige tijdsgewricht van iets lekkers is veranderd in iets dat huidkanker veroorzaakt, dat hoef je een kind ook alleen maar uit te leggen. Dus tegen die k helpt alleen maar de harde boodschap van in de schaduw blijven of met het parasolletje op in de zandbak. Dat smeerseltje helpt toch niet tegen die k? Een verkoopster die zoiets zou beweren zou al gauw voor straf de zandbak moeten dweilen, toch? En daarbij komt: die olie is niet gratis, o nee, die kost per leerling tien euri’s, dus dat is ook nog is geen pis buin uit de Aldi. ‘Natuurlijk moet dat door sponsors worden betaald’, zegt het schoolhoofd in Engelen. ‘Van het leergeld kunnen we dat niet gaan aftrekken’. Dan toch maar een afdakje bouwen boven die zandbak...?

  • Datum: .

Bossche bollen (007)

Wat een toestand daar in Goirle, met een i. Staat volgens het Braboblaadje een man met een mes in de hand en dan ook nog te schreeuwen.
Eerst in zijn huis, zoals wij dat ook wel es doen als Ajax wint of de pleisters weer eens zoek zijn geraakt. Maar later ook op straat, voor dat huis wellicht. Natuurlijk, handhaving er op af en politie ook en misschien ook wel het leger want je kunt geen risico nemen met zo’n verwarde man. Hij hield het mes vast tot en met dat Fikkie hem bij de kuiten greep, nee niet de spaniel van de buren maar Fikkie van de hondenbrigade. Verwarde man met peper bij zinnen en naar binnen gebracht, pleistertje op die kuit en iedereen bedankt voor de moeite en hij kon zelf weer koffie maken... O nee, zo gaat dat alleen in jongensboeken en zo ging dat vroeger... In het echie is de man met pepperspray kaltgestellt en afgevoerd naar de cel. Hopen dat ze inmiddels het licht in die cel af en toe hebben uitgedaan en naar die kuit hebben gekeken, maar daar kun je nu hedentendage ook niet meer van op aan met die handhavers. Leuk, die vredesopdrachten overal en mensen redden uit de Mediterranee en zo, maarreh... wij vielen nog over een zinnetje in het gebeuzel in het BD. De man zou militair zijn en dan ook nog es een militair van buitenlandse komaf... Ringelingeling... Liep ie in uniform? En zo ja of zo nee, was het een lid van het Vreemdelingenlegioen? Of hebben ze bij IS tegenwoordig een uniformpje aan? Wij vragen het maar. Omdat niemand anders het doet...

  • Datum: .

Bossche bollen (008)

Het oproer kraait! En voordat het drie keer gekraaid heeft en je beweert dat dat kwartje niet van jou is, hierbij deze oproep.
Kom donderdag om 12 uur naar het huis van Ton Rombouts, hij weet dat je komt, hij zal er op je wachten.
O wat een heerlijk avondje was het bij RUW, het debatgebeuren van de bieb. Voor de pauze was het Ewald Engelen die vaststelde dat de elite nog steeds dat kwartje niet heeft horen vallen, na de pauze was de beurt aan die elite waarover Engelen het had maar dan op plaatselijk niveau. Judith, Joke en Nol. Groen, oud en niet krom maar wel baudet. Zoals Engelen het grimmig samenvatte: twee politici en een bestuurder. Het enige dat bekleef was de oproep van Judith om de bourgondische graaier Rombouts massaal te komen vertellen wat je van hem vindt. Maar het groene vrouwtje zag zulks gebeuren in... het gemeentehuis. Of all places... Het gemenjehoes, da witte wij doch nie. Waar is dat eigenlijk...? Neeneenee, verzamelen bij Tonnie voor het gazon dus, donderdag, middaguur, de bengerd van de Sint Jan speelt er een gezellige riedel bij...

  • Datum: .

Bossche bollen (009)

Maar om nog even terug te recalcitreren naar dindagavond: waar hadden die Nolleke Rozewater van de Bescherming Burgerbevolking en zij van de Groenen het nou ook nog over? Over asielzoekers. Wat buiksprak Nol met die geweldige eenlijners van em waarom we allemaal zo hard moesten lachen?
Hij was niet tegen asielzoekers maar hij wilde ‘ze’ kunnen screenen, daarom had hij in een of ander stadium tegen de opname van asielzoekers door de gemeinde Den Bosch gestemd. En zij met dat paardestaartje ook. Moet je in Nijmegen komen, kunnen wij een goed voorbeeld aan nemen. Daar heeft het Coa de oudste leegstaande ketoorflat van zo’n nietgescreende projektontwikkeljongen gehuurd en die zit tjokvol asielzoekers, tot en met de parkeergarage aan toe. Slechte zaak dat de raampjes er niet open kunnen en de schilvers verf je om de oren vliegen. En weinig opwekkend dat de Nijmeugse polisie in het in veel betere staat verkerende woon en werkpand er vlak tegenover zit en voor het gemak drie bussen alvast als een soort roadblock op de toegangsweg naar hun honk voor de snufferd van die asielzoekers heeft gezet. Allemaal slecht voor wie net uit Aleppo komt, maar goed dat zo’n opvang er uberhaupt is natuurlijk. En dan nog wel midden in het centrum, op honderd meter van de trein en tweehonderd van de Waalkade. Da’s dus niet een hutje op de Mokerhei. Kan Den Bosch niet een van die leegstaande dingen voor of achter het station openstellen?
Denk daar maar es over na als Nol zijnde op zo’n zonnige en ook in alle andere opzichten wanhopigstemmende zondag als vandaag. Bijvoorbeeld terwijl je gescreend en al staat te wachten op het klussebusje naar Volkel...

  • Datum: .

Bossche bollen (010)

Wat doe je als Ziggo de stekker eruit trekt terwijl Ajax net twee minuten aan het verliezen is tegen Mourinho United? Zuip je je in coma of ruk je je af bij een poster van Ajax van 1972? Of doe je allebei, en dat pal voor het open raam van Tante Leen? In het eerste geval besteden ze pas weer aandacht aan je als je een dreigtweet de wereld instuurt. In het laatste geval komen ze je ophalen. Eerst wordt dat aangekondigd door Tante Leen en daarna komt het van piepapiepa en mag je vervolgens van geluk spreken dat je niet a la De Punt in 1977 doorzeefd wordt met kogels of langzaam bezwijkt in de nekklem. Overleef je de handhaving dan word  je in de hondewagen afgeleverd bij de politie en daar zetten ze je in de cel. Mag je nog blij zijn dat ze af en toe het licht bij je uitdoen of met babi pangang aankomen.
Is nu voorbij. Alles wordt beter, niet alleen het weer. Tante Leen wordt nu doorverbonden met een psychosociale eenheid die van wanten weet met de verwarde medemens. Geen blauwe bus meer die voorrijdt maar een psychotaxi. Dat is een taxi waarin zo weinig mogelijk aanstoot voor de verwarde medemens zit. Dus geen meter die al terwijl je nog plaatsneemt ver boven je budget uittikt, en al helemaal geen mongool achter het stuur die Bernard Jolink aanzet en over het trajekt Centraal Station – Visstraat een kwartier doet. De psychochauffeur die waarschijnlijk al tijdens de rit het helemaal met je eens is dat Ajax het beste van het spel had en Tante Leen op je moeder lijkt, levert je af in Vught. Niet in Lunetten, de bakermat van de De Punters uit 1977, ook niet in het museumpje waar we worden herinnerd aan onze heldhaftige houding in 40/45. Nee, het gaat in het weinigprikkelende autootje van broeder Pleun naar de observatieruimte. Daar word je bekeken. Hoe lang? Ja, dat is weer een ander verhaal...

  • Datum: .

Bossche bollen (011)

Als geoefend Jehovagetuige ben je je leven ook niet meer zeker. En je nering kun je helemaal vergeten.
Ga maar na. Warme dag, zondag, half Nederland op weg naar het strand. Dus jij ook de trein in en lekker een doosje met De Wachttoren mee. Want tja, een rugzak daar schrikken ze tegenwoordig van he. Dus een neutraal doosje van bij de Jumbo zonder etiketten of zo want daaraan hebben wij Uitverkorenen een hekel. Schrikt trouwens ook weer mensen af, reclame en het rondtoeteren dat je een plekje in de hemel in de aanbieding hebt. Dat zie je ook in zo’n coupee: naast een bloedmooie meid plaatsgenomen maar ja, ze keek zo benauwd naar je zwarte colbertje dat het een ander plaatsje zoeken werd. Maar goed, toch al heel wat foldertjes gesleten - mensen gebruikten ze als waaier maar wat wil je als een beetje NRC tegenwoordig drie euro kost - en een alleraardigst gesprek gehad over de islamistische medemens met een man uit Vlissingen. Maar achter Oss gaat het fout. Net voorbij de voormalige Unoxfabriek wordt er omgeroepen dat de trein wat langer oponthoud zal hebben in Den Bosch en dat men medewerking wordt geacht te verlenen aan een onderzoek van handhaving in de trein. En inderdaad, eenmaal op het perron gaan de deurtjes alleen maar open om jongens en meisjes van de Spoorwegpolisie binnen te laten en een enkele medereiziger begon op het doosje te wijzen. Nou, die doos is van jou en dus ga jij mee de roltrap op en af en in een busje. Op het voorbankje aan het scannen en info uitwisselen met misschien wel Tel Aviv. En op het achterbankje zogenaamd ontspannen met jou babbelen over het weer en Tom Dumoulin en zo. Afijn, na tien minuten sta je weer buiten om te gaan en te staan waar je maar wilt en heb je een hoop bekijks getrokken. Maar zeg nou zelf: zin in het uitventen van een lekkere tekst uit Mattheus of Johannes heb je dan toch niet meer. En dat kost je een hoop support van de club. Vraagje: zouden ze bij de politie ook Jehova’s aannemen...? En zo ja, in het colbertje...?

  • Datum: .

Bossche bollen (012)

Weer een brief van De Jong. L heet ie of is het een zij van voren. Lou? Of Lievelien? Wie zal het zeggen. Het is al de derde of vierde brief dit jaar van sender unknown. Op de hagelwitte envelop de beeltenis van een verjaardagstaart of zoiets, en daaronder geschreven Gemeente ‘s-Hertogenbosch. Opengemaakt drie velletjes op van dat niet eens zo heul goedkope houtvrije papier. Wat leest het? Deze keer gaat het over een glasafvalcontainer. Die is weggehaald. Welke container en waarvandaan?
Nooit geweten dat er zo’n ding in de buurt staat, alle glas wordt trouw naar de super gedragen waar je nop voor de moeite krijgt, of hooguit twee duppies. Ook nooit gehoord die glasafvalbak, want die dingen maken een herrie van hier tot Sprang-Capelle. Nooitgeziene glasafvalcontainer wordt weggehaald, aldus De Jong, maar niet getreurd, er komt een nieuwe even verderop. Roger, over en uit. O nee, dan heb je niet met De Jong gerekend. Op blad twee twee tekeningetjes, of fotootjes eigenlijk. Stalen zooi met als bijschrijft ‘oude situatie’, en daaronder stalen zooi met als bijschrift wat denk je? Werd het maar weer oorlog, maar zo ver is het nog niet. Eerst het derde blad van De Jong opengeslagen. Landkaart, bedoeld voor de padvinders, of voor de Russen misschien. Om en om draaien geeft hetzelfde resultaat: destination unknown. Geen windrichting, geen enkele clue waar die bom zal vallen... Misschien denkt die De Jong dat we uiteindelijk niet van de apen afstammen. Moet hij|zij weten, er is er tenslotte aan de andere kant van de grote plas eentje stamhoofd geworden die denkt dat de planeet plat is. Maar wat zal die hobby van De Jong nou kosten? 

  • Datum: .

Bossche bollen (013)

Schrikken in de anders zo rustige St Rochusstraat, afgelopen donderdag. Polisie, ambulances, een busje met geblindeerde ramen, linten over de stoep. Alsof het allemaal niets kost. Zwaargewonde man aangetroffen bij hem thuis. Nee, ook de man van de Brabokrant weet niet waarom of door wie. Er worden genoeg foto’s gemaakt voor een hele speciale aflevering van zijn blaadje.
Daarmee wordt het nog vreemder wat er twee of drie maanden terug gebeurde, aan de andere kant van het kerkhof, in een uitloper van de Wethouder Schuurmanslaan, tegen de ringvaart aan. Nee, niet bij de kampers maar op de andere hoek. Het was al donker maar ook daar opeens twee drie politiewagentjes, een ambulance en nog al eentje voor de dieren. Die van de dierenziektes brachten uit de woning in kwestie ook wat in hun auto maar de ambulance voor de mensen reed zo te zien onverrichterzake weg. Niemand thuis dus, maar de polisie spande er toch een lint, ging ook effe bij de buren op de koffie en bleef er de hele avond binnen zitten. Maar over dit geval niets nada en nog minder in het BD, ook niet de dag daar weer op. Wat kan dat nou wezen? In een blokje huizen waar normaliter alleen voltooid leven even naar buiten komt om de vuilnis buiten te zetten? Zwart geld, afpersing, teveul vee in de huiskamer, overlast...? Of iets dat wij echt niet mogen weten...?

  • Datum: .

Bossche bollen (014)

Meedeinen op de woelige baren van het feeknieuws, het is de raison d`étre van het Braboblad. Opeens was Max in de Hinthamer en ineens was ie er weer niet. Nee niet die Max van Catweazle en De Affaire Menten en andere ten behoeve van onze medeburger van honderdvijftig jaar en ouder uit de beduimeldheid gerukte mediaprogramma`s. Over Max van de gierende banden gaat het hier, de opvolger van Gijs van Lennep en Jantje Lammers. Max van de hype. Die net als in het geval van Gijsje en Jantje zal duren totdat ie zich a la Gijs in zijn eigen bocht heeft te pletter gereden of zoals Janneman 32 wordt en met zegge en schrijve 1 gewonnen GP op zijn naam niet als formulepiloot maar als radioleut voortdobbert. Aan die Max dus had BD zich schromelijk vertild. Wat gebeurt? Fietsen-Simon uit de Hinthamer zit al een tijdje met zijn winkeltje in de maag. Mensen komen wel es om een band te plakken bij hem langs maar hij kan zijn oude fietsen zelfs aan de Duitse toeristen niet kwijt. Simon probeert het nog een tijdje met vintage en zo maar bedenkt dan omdat er altijd iets nieuws bedacht moet worden dat ie dingen van Max zou kunnen gaan slijten. Welke dingen? Nou gewoon dingen. Zoals een shirtje met Max, een foto van Max, een fotoboek met foto`s van Max. En omdat Simons core business toch gewoon de tweewieler is en blijft, lepelt hij tegenover de verslaggever van de Brabo eruit dat het om een pop up winkeltje zal gaan, dus om opeens erin en ineens er weer uit. Maar ja, hele kleine verhaal verschijnt in BD als Groot verhaal compleet met foto van Simon en alle toeters en bellen. Tot de volgende dag. Kijk, officieul moet de lezer van Brabo geleuven dat `het manangement`van Max heeft ingegrepen. Maar in het echie had Brabo buiten Jos gerekend. Papa Jos. Us Joske. Nooit een GP gewonnen en alleen over het ruggetje van de zoon nu nog steeds iemand in de pits. Jos zijn handjes wilen wel es wapperen. Pa Verstappen was al onderweg naar het nerinkje van Simon om aan die pop up gedachte voor eens en voor altijd een einde te maken. Hoe noemen ze dat in de journalistiek? Einde verhaal...

  • Datum: .

Bossche bollen (015)

Wat doe je als je Koelewijn heet, of Van der Groep, of De Graaf? Vroeger ging je betaald voetballen bij AZ maar alleen op zaterdag vanwege je geloof, of je ging drie dagen naar zee, haring vissen, als schipper naast god. Maar nu? Nu de haring uit Spanje komt en iedereen op zaterdag balt, maar niet meer vanwege god? En toch moet er geld op tafel, veel geld, ook in voormallige visserdurpskes als Urk en Spakenburg. Dus ga je in de wiet. Of in iets sterkers. En wie laat je dat doen? Niet die oudjes in hun klederdracht, nee. De jonkies. Want die willen ook hullie hun klederdracht en die kost wel even wat. Dus telen en wegbrengen en de klappen opvangen voor als het zaakje opgerold wordt, dat is de business van 12-25 jarigen in deze wereld.
Blijft dus niet beperkt tot Lutjebroek en Lollum, in Braboland is het fenomeen zelfs onderzocht en in een dik boek opgeschreven. Us jungskes en meiskes werken bij. Niet meer in de Aldi of bij de post, nee, voor het iets grotere geld bij iets grotere en veul zwaardere jongens, de mafia. Compleet met omerta. 'Scholen zwijgen, scholen kijken weg. Er is veel verzuim van leerlingen die op pad zijn, er wordt veel verdoezeld. Controles van kluisjes op drugs worden een week van tevoren aangekondigd. Logisch dat zo'n school naderhand kan zeggen: wij zijn clean. Ouders moeten ook veel alerter zijn. Ze zijn naïef. Ze hebben geen flauw benul als hun 12-jarig kind grof aan het bijverdienen is.'. Dat wordt niet gezegd door Melis van der Groep, de dorpsoudste van Spakenburg-Bunschoten want die heeft het alleen over huilie huilie en veiligheid. Nee, dit wordt gezegd door een juf op een school in Brunssum, ook zo’n hechte gemeenschap waar nooit wat voorvalt en de vlag halfstok gaat als er een hond wordt doodgereden. Maar niet heus dus. Wat te doen? De veertienjarige grootverdiener levenslang geven, zoals de PVV oppert? Of opdoeken van de neoliberale roeptoeters die win is win binnenkort uitbreiden naar de kleuterspeelzaal. Kut is kut en moet je ook vooral zo noemen. Dus geen knuffels en lekkers meer naar de ouders van Savanna en hoe ze ook mogen heten, maar pek en veren voor een gemeenschap die kinderen geen kindertijd kan geven...

  • Datum: .

Bossche bollen (016)

Wij gaan gewoon verder, moet die De Jong gedacht hebben. Of er nou vervelende sinische stukjes over hem en zijn medewerkers geschreven werden of niet, de stad en het land moeten van afval gezuiverd en ook de plastic bolus in de oceaan groeit maar door. Dus hij schraapte nog es zijn keel en toog met een collega uit Hellevoetsluis naar Sjina om daar nieuwe ondergrondse afvalglasbakken te bekijken en te bestellen. De fax naar thuis werkte niet of slecht zodat De Jong al weer op Welschap stond en de Bossche gemeentekas voor 70.000 euro lichter had gemaakt door een deal met de sjinezen van hier tot jou, voordat... hem verteld werd dat het niet doorging.
Zoiets zie je bij God en bisschop de Korte niet aankomen. Iemand had bezwaar aangetekend tegen het welafgewogen besluit van De Jong om de afvalglascontainer op de hoek van de ene straat te verhuizen naar een andere straat en dan nota bene ook nog onder de grond! De Jong kon met zijn hoofd noch zijn verstand bij zoveel geborneeerdheid. En hij brak zich vooral de hersens over hoe de bevolking van de getroffen straten te informeren over het einde exercitie voor hun afvalglascontainerverhuisplan. Weer een brief? Weer met een foto van de oude container boven de gegoogelde kiek van het nieuwe sjinese exemplaar? En weer met een kaartje, ingetekend door een malloot uit Uden met een zwak voor meterpaaltjes? En dat allemaal weer in een verantwoorde envelop aan “de bewoner(s) van dit adres”?
Teveel gekheid voor op een stokje, besloot De Jong. En zo ging er maar een enkel velletje papier op aan de treurige mededeling, gesteld in licht aangebrande taal. Kort en bondig. Zo kort dat de inhoud van dat bezwaar onbekend blijft... 

  • Datum: .

Bossche bollen (017)

Avondwinkel heet het ding in een zichzelf respekterende stad. Een soort Aldi die tot tien of elf uur open is. Niet op een glossy plekkie maar juist daar waar de mensen wonen. Niks geen praal en pracht, gewoon basic dingen van toiletpapier tot koffie, nog in de verpakking naast het gangpad. Ontbreekt in Den Bosch dus, misschien wel in heel Brabant. Hier heb je Appie to go, weliswaar open als de rest van de middenstand al achter de piepers zit, maar op de verkeerde plek, met het verkeerde assortiment en tegen de verkeerde prijzen. Open tussen de naar de trein snellende forenzen en daggiesmensen. Die gaan toch niet met een tas boodschappen tussen de rails? Die nemen een warme saucijs of een pakje kroepoek mee en dat is dus de waar die Appie op die plek steeds meer is gaan aanbieden. Tegen stationsprijzen dan wel. Maar in Kruisveld, in de Buitenpepers of bij de Maaspoort moet je het na zessen uitzingen tot de volgende morgen of je reet afvegen met het BD want alleen het frietkot is daar dan nog open. Verlichting komt er niet. Jumbo adverteert druk met een voederbak op zijn engels aan de Visstraat maar wie zit daar nou weer op te wachten?

  • Datum: .

Bossche bollen (018)

Gaat dus niet door, die mis voor Zwoele Zaterdag in de Sint Jan. Bisschop Gerrit heeft er zich voor ingezet, is er zelfs voor in de pen geklommen, heeft een klemmend beroep gedaan op zijn broeders en zusters maar het heeft zelfs niet geholpen dat er geen wokkel zou worden uitgedeeld aan die homo’s. Vraag aan Gerrie: hoe voelt dat nou, zulke broers en zussen? Zou je niet liever als wees zijn opgegroeid? Vraag aan die broers en zussen: hoe voelt dat nou om je lekker superieur te wanen ten opzichte van die gelovigen - we noemen hier geen namen - die volgens jullie in de Middeleeuwen leven en - om maar wat te noemen - mevrouw in een tafelkleed twee meter achter derlui krent laten lopen? En ook een vraag aan Peter van Helden, de immer bevlogen voorman van de protestanten die hullie hun kerk de 24e wel lenen voor de voorstelling: kan er nou es niet uit solidariteit met de door de papen in de goot getrapte medemens worden afgezien van ‘het openstellen van de eigen kerk ten behoeve van’? Waarom niet de oorlog weer verklaard aan de Roomsen, zoals in alle eeuwen voor ons? Een nieuwe beeldenstorm, jazeker. Ga maar weer lekker met de zeis door de rijen van de broeders en zusters. Dat zet ook de kerk van Peter weer in het zonnetje...

  • Datum: .

Bossche bollen (019)

En maar echter als het allemaal nou toch anders was? Met die mis en die zegen?
Zijn we er met zijn allen ingetuind door te geloven dat Omke Gerrit zoveel boze post had ontvangen dat ie al bang was dat ie straks geen misdienaar meer over heeft en zelf die bel vast moet houden?
Of was ie bedreigd?
Gaan we effe terug naar die Pinksterbrief van em. Houden we ook effe in de scalp dat Pinksteren destijds ontstond naar aanleiding van een staaltje spraakverwarring waar ze op radio 1 nog een puntje aan kunnen pijpen. Dus het is in die brief van Gerrit van op en af en hier tot gunder want als je zo’n jurk aanhebt dan moet je je echt in alle hoeken en gaten keren om em morgen weer aan te mogen trekken. Maar tussen alle gezalf door staat het er toch echt in zoveel woorden: alles mag tijdens die mis voor de homomedemens, behalve demonstreren. Demonstreren? Voor wat? En vooral: door wie? Toch niet door de gezegenden mag je aannemen want voor hen werd die mis toch georganiseerd... Door hullie dus, de tegenstanders van roze, de ouwe meuk die dagelijks in de rivier de Jordaan staat en de plagen Gods over haar vijanden afroept.
Had Gerrit daar lucht van gekregen? Dat het om het echie zou gaan zaterdag? Geen wierook maar traangas in de kattedraal? Of misschien nog erger? Zo’n vogeltjesdanser die zijn eigen opblaast tijdens het Hosanna met alles en iedereen erbij...?
Het is toch wat... Zullen we het maar es aan Gerrit gaan vragen? En als hij geen aangifte wil doen tegen de bedreiger omdat ie met hem of haar in communio wil leven, dan doen wij dat toch gewoon voor hem? Dus Gerrit: nu met de billen bloot (tja...) want bij bedreiging gaat het niet meer om jouw communio maar om de algehele veiligheid...

  • Datum: .

Bossche bollen (020)

Ding dong is alweer dicht, was nog maar effekes open. Zo gaat dat met deuren. En met Chinezen. Ding dong was de enige in het centrum waar je tussen alle bourgondisch ook es lekker en simpel kon nassen. Of meenemen, voor thuis of voor opa. Maar nu moet je voor je bami pangang of een loempia zo uit het vet weer helemaal naar Orthen of de Oosterplas.
Hoezo ging dat ding weer zo snel van dong? Tja, dat zat em in het bisnis plen. Kijk, het restaurantje was niet Chinees in de zin van Chinees, begrijpt U wel. Ding dong was eigenlijk zo Hollands als een patatje met. Met Hollanders achter de balie en Hollands op de spijskaart. Een Chinees waar geen nasi goleng werd verkocht maar gewoon die waar we niet om moeten lachen.
Dat bisnis plen was dus ook Hollands. De eigenaar had vergeten personeel aan te schaffen. Of op zijn Kantons: de mensen die het moesten doen in het retaurantje waren de sluitpost op de begroting. ‘We zaten lekker vol in het begin’, zo legt de eigenaar uit in het Braboblad. ‘Maar we hadden maar veertig plaatsen en dat hadden er eigenlijk honderd moeten zijn, om uit de kosten te komen. Want’, en nu komt het, o het is zo heerlijk om zo’n goser uit Heel Holland bakt te horen uitleggen wat ie niet begrepen heeft: ‘we hadden ons verkeken op wat er bij komt kijken in de Chinese keuken. We hadden eigenlijk drie koks nodig...’
Geweldig toch? Gelukkig voor ons bourgondische gastronomen als we zijn, is ie er al na negen maanden achtergekomen dat ie alleen bami zonder iets erin serveerde maar lachen blijft het. Want een echt Chinees restaurant, dus zo eentje waar een aquarrium staat en geen Guus Meeuwis op de achtergond klinkt, drijft op een familie. Dat is hullie hun geheim van de kok. Drie koks? Ze zetten er zo vijf in de keuken als het moet, want die glimlachen van hier tot Barcelona als ze na gedane arbeid lekker aan mogen schuiven om de restjes op te happen.
Moest nie moge, zegt U? Nee, maar dat is een ander verhaal...

  • Datum: .

Bossche bollen (021)

Effe een uitstapje naar de buren, nee niet die in Eindhoven, die zijn nog aan het bijkomen van Guus Schreeuw es. Nee die in Tilburg. Die bedenken ook wel es wat. Blauwe Zondag bijvoorbeeld, ooit van gehoord? Moet iets te maken hebben met Blauwe Maandag, denk je dan, maar daar gaat het toch niet echt om. Hobbel maar effekes mee op de woelige baren van de Tilburgse intelligentsia. Blauwe Zondag heeft te maken met hullie hun kermis. Die staat er aan te komen, doen ze tijdens de bouwvak, kunnen zij niks aan doen. Waar het om gaat is de zondag, die wordt Blauw genoemd omdat het de dag voor hullie de minderheden is om de kop op te steken. Minderheden? Moslims en slavernijmensen en lieden van hetzelfde geslacht en zo? Neeneenee, nu gaat het over de zielige minderheden, over minderheden vanwege een gebrek. Blind, doof, kaal, het ene been korter dan het andere, noem maar op. Je hebt ook mensen die niet tegen prik kunnen. Priklimo? Weer nee, prikkels... Impulsen, van buiten, alles van buiten, kleuren, smaken, geluiden, noem maar op. Je hebt er die daar niet goed van worden, of gek. Krijgen verkeerde prikkels, of teveel van dezelfde. Voor die minderheid is Blauwe Zondag op de Tilburgse kermis, 23 juli. Hoe en wat? De kermis heeft dan geen prikkels. Geen toeters, geen bellen, geen lichies, geen Dreu en ook geen Andre Hazes... Niks dus. Eigenlijk. Ieder zijn meug. De 23e schuifelen ze met een krant boven hun kop tegen de regen - want een beetje paraplu heeft een kleurtje -  door de stilte van de Tilburgse zondag langs de ballentent en de botsautootjes. Geen suikerspinnen te koop, wel grijze spekkies.. Komt dat zien, maar dan wel graag je mobieltje afzetten...

  • Datum: .

Bossche bollen (022)

Weer post in de gleuf, waaronder van de gemeente. Van ingenieur Prinsen deze keer. Hij heeft een prettige zomerverrassing. Nee, geen gratis ligbed in de bossche kleuren of een trekpop van de ouwe burgemeester. Een autovrije Rompertsebaan, hatsekiedee. Weliswaar niet till fucking Kingdom come maar toch wel tussen 17 en 28 juli. Da’s toch mooi tijdens de bouwvak, of nie dan. Hoezo en waartoe?
Asfaltering. Zijn wij vrienden van. Alles asfalteren, alles dicht. En als het nou lekker warm tot heet wordt in die tijd dan kunnen we lekker de ramen opengooien en op de teerlucht wegdromen van dat we toch in Benidorm hangen of een lekker wijf als burgermoeder krijgen...
Andere post van veel serieuzer aard. De woningclub waarschuwt dat het de komende weken kan spoken rond het van hullie betrokken huisje. Groene mannetjes en dito vrouwtjes in gele hesjes die rond de dageraad uit de bosjes opduiken of met een verrekijkert naar binnen staan te turen.
Hoe nu en hoe zo? Het zijn ecologen, van BRO en Loo Plan, of zoiets. Zij bekijken, hou je vast, vleermuizen en gierzwaluwen. Dat zijn vrienden van de nacht dus vandaar het onhebbelijke tijdstip. Dracula en de gevleugelde versie van het Brabants varken. Het zal allemaal wel, ieder zijn meug en zijn of hqar eigen natte droom. Als het allemaal op de zenuwen gaat werken of als je zomaar zin hebt om iemand om zes uur ‘s ochtends op te bellen, geeft de woonclub er het mobiele nummer van Saskia bij...
Gelukkig zijn in Oost-Mosul de restaurants weer open...

  • Datum: .

Bossche bollen (023)

Rombouts’ kraaienmars gaat niet zonder slag of stoot voorbij. De Godfather die voor de soap rond de benoeming van zijn opvolger alleen de woorden sorry, sorry sorry overhad en vervolgens nog een slok nam, lijkt te gaan vertrekken zoals hij is gekomen. Met een rel in de Graafsche buurt. Gaan we effekes terug naar een mooie voorjaarsavond in De Vliert. Het gaat al jaren nergens meer om op de grasmat en tegen FC Dordrecht nemen hullie van de M-side de oorverdovende stilte te baat voor het afsteken van een vuurpijl of wat. Staat garant voor maandenlang geouwehoer in de Brabokrant. En voor fascistische maatregelen van Tonnie. Deze week gooide hij het clubhuis van hullie dicht en kwam het bericht dat de hele oosttribune, de M-side dus, op slot gaat. Hullie mogen ergens anders zitten, met name zitten en niet staan, en van hullie moet een goed deel nooit meer de Vliert in. Het clubhuis gaat dicht wegens ‘drugsgebruik’ en ‘samenscholing’, de tribune wegens ‘betonrot’ maar vooral ook omdat er geen hekjes en stoeletjes op staan. Het is goddomme alsof Rombouts het over het stadhuis heeft... Hekjesliefhebber Rombouts –meer dan eens pleitte de kerel al onder CDA-vignet voor het in kampen opsluiiten van onaangepaste jeugd en zo – krijgt nu van de supportersclub een kort geding aan zijn broek. En de openingswedstrijd van het nieuwe seizoen wordt een heel interessante...

  • Datum: .

Bossche bollen (024)

Titus Brandsma, da’s een naam die wel even blijft hangen, vooral het eerste deel. Man zal er ook wel mee gepest zijn. Weten wij niet, hebben we het hier ook niet meer over. Fijne naam verscheen gister in het Brabodagblad. Titus is al 75 jaar dood. Gestorven in Dachau.
Nu kun je doden rustig laten waar ze zijn en regelmatig herdenken, dat is wat de meeste mensen doen. Maar de Moederkerk, die van Maria, is niet van de luie. Die verklaren zo nu en dan een dooie heilig. Kijk, da’s veul meer dan een beetje om een graf schoffelen of af en toe de kruik afstoffen. Daar is echt werk mee gemoeid. En tijd. Nog jaren kan het duren voordat Titus heilig is verklaard, aldus de dienstdoend journalist. Nou ja, de eerste hindernis is in ieder geval genomen. Om heilig verklaard te worden is een wonder nodig. Niet zomaar een wonder, dat FC Utrecht de Europa Cup wint, of dat de bankrekening die gister nog leeg was vandaag opeens helemaal vol staat. Nee, dat wonder moet door de heilige in wording heulemaal omniet aan een ander gedaan zijn. Wij op het puntje van onze stoel. Want wij lezen nog es de aanhef van deze BD-longread, over dood en Dachau en zo. En wij verwachten dat die heiligverklaring van doen heeft met Dachau. Vraag je maar af: had Titus zich in gevangenschap opgeworpen voor zijn medegevangenen. Of was hij door de nazi’s opgepakt omdat hij in zijn hoedanigheid van lid van de Moederkerk protest tegen die nazi’s had georganiseerd. Zulke dingen stellen wij ons dan voor. We gaan zelfs verder: mocht het zo zijn dat Titus werd opgepakt en vermoord omdat ie tegen de nazi’s was, hoe verhield zich dan die Moederkerk van hem tot dat feit? En hoe diep steekt die Moederkrek in dat geval de hand in eigen tiet en is bieveurbeeld bereid om toe te geven dat de Paus, nog zo eentje die op het heiligdom wacht, met de nazi’s heulde?
Kijk, dan heb je stuf genoeg om van het zaterdagse Lekker vreten in Den Bosch en omstreken-catern van de Brabokrant een longread te maken...
Maar nee hoor, niks en nog veel minder van dit alles. Titus’ wonder gebeurde in de US of A, toch al het Lalalalaland van het huidige tijdsgewricht. Pater Joe kreeg kanker, bidde tot Titus en was van de kanker af. Van dattem. Als wij Titus waren bedankten wij stijf voor de eer...

  • Datum: .

Bossche bollen (025)

Tis vakantietijd. Dat betekent dat je op de route du soleil staat te verdampen. Of dat je als je het niet kunt betalen je buren om de tuin wilt leiden door een auto te lenen en die  volgepakt en wel naar de Zuiderplas te rijjen  om daar een weekje graspolletjes te tellen. In je postbus hoef je niet te kijken want daar komt niks behalve een vroege kerstkaart en juichende berichtjes van hoe leuk die route dus wel niet is en dat jij dat ook moet doen.
Maar o wat is dat? Een brief, in een schone, durige enveloppe. Die komt niet van Tante Miep van de Costa. Een of andere instantie heeft je bedacht. Heel verhaal op twee velletjes A4, met een originele poot van een of andere ambtenaar.... Effe kijke... Wat is dat nou? Zo gek hebben we het nog niet gevreten... Wat voel je daar nou in je maag? Wat is dat? Racekak? Nee, dit voelt anders, dit komt omhoog, als een soort kriebel in de keel...
Je lacht. Je lacht je een ongeluk. Hoehoe, effe zitten. Tijden niet zo te keer gegaan. Maar wat een lol... Of nou ja, je kunt er eigenlijk ook wel om huilen. Zover is het dus gekomen.... Ze willen je terug. In Braboland zijn inmiddels 1100 vacatures in de zorrug, en nu hebben ze bedacht dat al die mensen zoals jou die ze de laan hebben uitgestuurd, wel terug willen hebben. Is wel zo goedkoop natuurlijk voor ze, hoeven ze geen volk van de Filippijnen te halen of jonkies te scholen.
O, o en o. En wat te doen. Natuurlijk ga je niet terug. Je bent geen weggooivod. Eens ontslagen is altijd ontslagen. Wie garandeert je dat ze je na een paar maanden niet weer ontslaan? Wat als die Pechtold minister wordt en de helft van de plussers euthaniseert? Zit jij weer op de wip, kun je weer op post gaan zitten wachten... No chance. Dan maar liever die uitkering, wel zo rustig... Effe kijken, heeft die vent van die poot een telefoonnummer?
In gesprek natuurlijk, tot oktober waarschijnlijk wanneer dit tekort aan hahaha helpende handen aangevuld moet zijn volgens de brief. Zou toch wat waard wezen om zo’n proleet de gebruinde huid vol te kunnen schelden... Schrijven dan maar. Of nee, nog mooier, een tekeningetje sturen, daar ben je goed in gebleken sinds je ontslag, in tekenen.... Een kartoen. Zo, klaar, en met een mooie titel: Sorry, U viste achter het net...

  • Datum: .

Bossche bollen (026)

Effe kijken, wat hebben we nog meer? Lopen we het hele assortiment even door.
Beginnen we met de spleetogen, ook wel pindachinezen genoemd of omdat veel mensen dat als kwetsend ervaren ook wel poepchinezen. Dan komen de nikkers, in alle kleuren en geuren. Want tja, er bestaat niets dat zo omstreden is als de kleur zwart. Kijk, daar heb je ze: roetmoppen, bruine bonen, Milky Way, Zwarte Piet natuurlijk, nikker zelf -toch wel een hele mooie- en vieze zwarte, die doet het ook altijd goed. Daarachter die van het geloof: valse baard, snorremans, zij met een tafellaken om, geitenneuker, schapenslachter, halalfreak. En dan komen we als vanzelf bij de nationaliteiten. Weet U hoe wij in Duitsland genoemd worden? Woonwagenbewoners. Ja echt. Nou, wij hebben het dan natuurlijk over rotmoffen, domme Belgen, kutmarokkanen en erdoganturken. Heel mooi ook, van vroeger: stinkende ambonezen, en treinkapers, die was voor de Ambonezen die een trein... juist. Nou, en dan heb ik hier boven op de schappen nog het beste van het huis. Effe eraf tillen... Zo, ik pak em voor U uit: jodenzeep, jodenkoeken, jodengeld (euromuntje van twee cent), en jodenvet. Ja, dat laatste is weer helemaal terug. Je kunt het ook anders noemen, omdat veel mensen erdoor gekwetst worden, maar ik gebruik gewoon het woord dat wij die er niet door gekwetst worden, ervoor gebruiken, ja toch? We moeten die dingen niet zo moeilijk maken. Dat is mijn bescheiden mening, en die mag best in de krant...
Dit naar aanleiding van een rubriek in het Brabodagblad van hedenmorgen, waarin de vlotte eigenaresse van de Bossche snoepzaak Tum tum (nee, dat verzinnen wij niet) uitlegt wat de oorzaak van het succes achter massee is....

  • Datum: .

Bossche bollen (027)

Filmpje kijken? Staat een interessante op de rol. Is naar verluidt ook opgenomen bij het Paleis van Justitie in Den Bosch en het tankstation in Vught. Maar laat dat U er niet van weerhouden om toch het volgende even door U heen te laten galmen.
Fimpje heet The Fox, is van een polderregisseur maar met een internationale cast. Gaat over een jongen van Europol die getraumatiseerd door het leven stapt nadat ie per ongeluk een kind heeft omgelegd. Moet kunnen, vinden wij. Op een of andere manier -het celluloid is geduldig- gaat de prent ook over Gladio. Gladio? Ja, nee niet die gladiool van Leo Beenhakker. Gladio, operatie Gladio, het door de CIA en de Navo na de oorlog opzetten van een geheim netwerk om de Euroburger af te kunnen luisteren en anderszins onschadelijk te maken, mocht hij of zij het omleggen van het kapitalisme nastreven. De getroebleerde Europoller komt er achter dat allerlei snode groepjes en mannetjes misbruik maken van Gladio. Misbruik... Sorry? Ja, de vader van de Eurosmeris wordt in de film de stichter van Gladio genoemd (boem) en zou zich in zijn graf omdraaien als ie doorhad dat zijn Gladio misbruikt wordt (boemboem). Zijn wij toch even benieuwd hoe de steel hier bij de vork is gekomen...

  • Datum: .

Bossche bollen (028)

Dat heeft opvallend weinig reuring gegeven, constateert men elders. Ja, dankjedekoekoek, het was vakansie! Zelfs deze rubriek liet het er even bij zitten. En dus was het voor Tonnie en zijn gamegenoten de juiste tijd om proost te zeggen, een sigaar op te steken en die als worst verkleed aan de onderdanen te presenteren. Werkgelegenheid heet de worst en dat werk moet gedaan worren in een fabriek voor veevoer, Protix.
Nou denken wij bij veevoer misschien aan gras en een hap haver maar nee, de koeien en paarden rond de Sint-Jan eten binnenkort zwarte soldatenvliegen. Dat smaakt vast zoals het klinkt maar ja, sinds wanneer vragen wij aan andere diersoorten of het ze bevalt? Zwarte soldatenvliegen ontstaan op verrot voedsel. Mensenvoedsel deze keer. Legt in de super. Vroeger zette men dat op de parkeerplaats zodat na zessen de niet zo succesvollen onder ons dat lekker mee konden nemen, maar nu gaat het naar Protix. In grote vrachtwagens. En blijft daar lekker meuren.
Een beetje mens voelt het al: dat is twee keer een behoorlijke overlast voor de omwonenden. Want Protix blijft niet lekker in Dongen of aan de andere kant van de Maas maar betrekt een ouwe en bouwt een nieuwe hal met al die rotte doperwtjes op Poeldonk, jawel, daar waar vroeger De Kruithoorn stond te stinken en te brullen. Naast Poeldonk is net een hele nieuwe woonwijk verrezen. Daar krijgt men dus tegelijk met de sleutels van de nieuwe stulp ook een levensgroot probleem aangereikt. Misschien wel door Tonnie himself? Met die glimlach...?

  • Datum: .

Bossche bollen (029)

Efkes naar de buren, in Tilburg. ‘De man met de laptop is weer terug bij Willem II’, kopt het Braboblad. Heeft verder niks om het lijf maar staat wel op zijn vrijdags naast piepdun ander berichtje over voetjebal. De vier spelers van Nederafkomst die in Finland werden beschuldigd van match fixing, zijn vrijgepleit. Kijk, en match fixing, geknoei met uitslagen, gebeurt nu juist vaak met behulp van een sportscholer die onopvallend met een laptopje op de tribune zit, vandaar onze glimlach. Niet dat wij Wullem twee of welke andere Nederafkomstige club dan ook ervan verdenken wedstrijdjes en uitslagen te vervalsen, daarvoor doen ze het momenteel immers veel te goed in Europa... In andere landen is dat anders, net zoals ze daar anders praten en eten. Hoezo match fiksen in Finland bijvoorbeeld. Is inderdaad geen knip voor de neus waard, dat Finse voetbal, en die laptopper zit er meestal in zijn uppie op de tribune. Maar daar gaat het niet om in de sport. Op wedstrijdjes in de Finse competitie wordt lustig gegokt, vooral via Chinese gokbazen. Omdat daar ‘s zomers wordt gespeeld terwijl Messi en Robben aan het strand liggen. Dus met een zak geld naar zo’n Fins kluppie om daar een heel elftal vol brekebeentjes op te mogen stellen die dan lekker wedstrijdjes gaan verliezen. Die brekebeentjes komen dan... inderdaad, uit een of ander buitenland, in ons geval dus uit Nederland.... Jammer voor die vier jongens, komen nergens meer aan de bak.Maar in de landen waar om de grote poen wordt gefikst is de aandacht weer even lekker afgeleid...

  • Datum: .

Bossche bollen (030)

Een week gewacht of was het al twee weken, maar niks. Het Braboblaadje bolderrt lekker verder over hetzelfde rulle paadje. Over Sjefke van de prostaat die lekt over burgemeesters, of over de opening van de Canadese C en A die alsmaar niet afkomt. Maar geen woord over wat er gebeuren moet wanneer die twee fijne parels van de wereldpolitiek hun zin krijgen en met bommetjes van groot kaliber over en weer gaan gooien. Waar blijven wij dan? Ja, op Orthen, zegt de cynicus onder ons, maar we hebben toch nog wel een ietsje pietsje kans om het na te kunnen vertellen? Is er zoiets als een schuilkelder in Den Bosch? En een alarmering die het doet? Want door het piepapiepa van al die veiligheid die de hele dag van hot naar her rijdt slapen we allang heen en smsjes lezen we niet omdat we in God geloven, dus wat doe je dan als ze daar in Pangjang gaan rollebollen?
Zullen we es aan meneer of mevrouw De Jong vragen. Van een of andere Dienst op het stadhuis. Krijgt ie ook es post van ons. Gaat ie: Beste meneer of mevrouw of niet invullen De Jong. Wat te doen bij de dreiging van een kernaanval op pak em beet het Roergebied? Parkeergarage in? Of juist de Sint Jan op? Of moeten we met zijn allen die vullisbakken in waarover U ons zulke complexe brieven heeft gestuurd? Wordt wat krap, en wie doet dan het luik dicht? Want we mogen toch aannemen dat Tonnie en andere lekkers dan al lekker hoog en breed of laag en bekwaam ergens zitten van waar geen zier van ons geween en gekners der tanden tot hen doordringen zal? Stuurt U maar zo’n mooie brief van U rond, met die feesttaart erop. Geen smsjes graag want wij zijn hier van de Pinkstergemeente...

  • Datum: .

Bossche bollen (031)

Allerzielen vier je met zijn allen, denk ik dan, en zo toog ik vanochtend op tijd naar het kapelletje van Orthen waar Gerrit de Korte de mis zou doen en daarna –aangekondigd als een soort van bonus voor de kerkgangers- in de kelder van het ding zijn voorgangers zou zegenen. Maar ik was de eerste die het normaliter alleen voor begrafenissen geopende kerkje binnenkwam en toen Gerrit binnenschreed had ik gezelschap gekregen van slechts twaalluf anderen, ook allemaal behoorlijk grijs en nie meer zo kwiek.
Tja, dacht ik, terwijl Gerrit nogal gehaast zijn riedeltje ten gehore bracht: zo heb je er dus als kerk zelf om gevraagd. Je schopt achtereenvolgens de vrouwen, de homosexuelen, de armen en ieder die effe op een iets andere manier in het geloof staat, eruit, legt vervolgens out of the blue het celibaat op aan degenen die nog wel een jurk aanwillen en zet tenslotte de slachtoffers van de orgie die dan natuurlijk is ontstaan weg als ´ongelovigen´.
Ons Gerrit deed een goed woordje bij zijn God voor degenen die niet op zijn manier in die God willen geloven. En op mij wierp hij een slinkse blik toen ik netjes –zoals de regel in zijn kerk immers voorschrijft- bleef zitten terwijl de rest aan de wijn ging. Nee, ik hoor niet bij je club, Gerrit, en je weinig toegedane manier van doen van vanochtend heeft me niet nader tot U gebracht... Integendeel, ik moest bijna lachen toen je in de voorbeden het lekker over jezelf had. Was dat nou echt niet te voorkomen geweest?
Dat gedoe in die crypte na afloop was van hetzelfde treurige gehalte. Gerrit gaf zijn voorgangers de zegen. In nabijheid van ons, die dus nooit in zo´n laatje in die muur zullen worden geschoven. Waarom en waartoe? Om de strenge pikorde in zijn kerk-van-allemaal te benadrukken? Om en plein publique te checken waar het nu nog onbeschreven steentje in die muur is waarachter hijzelf zal verdwijnen? Dat maakte het allemaal macaber in plaats van plechtig, om maar te zwijgen van inclusief...

  • Datum: .

Bossche Bollen (032)

We blijven nog even in Orthen, na het bezoek aan de mis van bisschop Gerrit, zie de vorige Bol. Het rommelt en borrelt in het rustieke en groene vroegere dorp, nu stadsdeel. Een voormalige winkel-van-Sinkel moet er een ontmoetingsplaats worden. En de voormalige kerk het domein van springende kinderen.
Waar zou Vincent zijn gebleven? Ik heb de slungelige, ietwat chaotische uitbater van wat in een verre toekomst dé concurrent van SOS Kringloop en Vincentius moest worden nooit meer gezien nadat we samen de sleutel in de zwaargebarricadeerde deur bijna twee jaar terug voor het laatst hadden omgedraaid.
Maar nu verscheen ineens een grote foto van het innerste van het pand aan de Orthense Hoven, precies op de plek waar ik toentertijd een boekenboetiekje probeerde op te zetten. Foto vol studentes, de één nog uitgelatener in de lens smilend dan de ander. Samen vormen zij de ´sociale onderneming in oprichting Bonafideel´.
Of wacht es effe: de initiatiefnemers van Bonafideel zijn eigenlijk Anton en Lucas. Van Lucas worden we niet veel méér gewaar dan dat Anton dit pand huurt van een particulier (zou dat nog steeds de pa van Vincent zijn?) en er een kringloopwinkel wil opzetten ´met een shop-in-shop-constructie waarin mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt een rol spelen.´
Dat zat er dus al. Alleen, in de tijd van Vince en mij waren dat vrijwilligers. Echte vrijwilligers dus, zonder contract of omschreven arbeidsvoorwaarden. Maar wel zo vrij als een vogeltje. Moeten die nu ingeruild worden voor net als in de SOS en de rest van het kringloopwezen in de stad door het UWV goedgekeurde baanlozen?
En waarom dan die meiden van Avans op de foto? Haar van de Afdeling Communicatie (!) leidt de verslaggever rond en verkondigt het bekende evangelie. Dat het allemaal van een kringloopcentrum moet veranderen in een inloopcentrum, voor mensen uit de buurt. Die komen dus geen eerste huisraad meer opduikelen zoals de gezinnen van buitenlandse afkomst die ik er rond zag struinen.
Die komen ontmoeten.
Mekaar ontmoeten dat deed je vroeger op straat, in de winkel en in de kerk, maar daar heb je in de boafide wereld van Avans en sociale ondernemingen tegenwoordig Leiding voor nodig en Toezicht. En veel subsidie natuurlijk. Waarom ging die subsidie niet gewoon naar Vincent? Die ging open en dicht wanneer ie er zin in had. Maar het zag er in zijn nering wel zwart van de mensen.
Laten we de trammelant rond die ADHD-blagen die moeten springen in een kerkgebouw maar bewaren voor een volgende Bol. Ik ga es kijken of je aan de Orthense Hoven nog steeds een fiets voor niets kan scoren...

  • Datum: .

Bossche Bollen (033)

Geen christenhond meer die naar de kerk gaat en dus komen al die kerkgebouwen leeg te staan. Sommige worden afgebroken, andere worden hergebruikt. In onze stad heb je bijvoorbeeld de monumentale Wederkomstkerk die voor de sloop gered is en waarin concerten en dergelijke worden georganiseerd.
In Orthen heb je de Salvatorkerk. Het enige dat daar sinds 2014 nog gebeurt is het luiden van de klok. Het pleintje voor het gebouw is een oase van rust nadat je als wandelaar op de Orthenseweg bijna van je sokken gereden bent. Daarna kom je nooit meer een wegpiraat tegen tot aan de Rompertsebaan.
Sinds een jaar of wat hangen er in vrijwel elk venster rond de kerk plakkaten. De buurt is in aktie. Tegen plannen van de gemeente om een verguning te verlenen voor het inrichten van een jumping center in de kerk. Een jumping center geeft je precies wat je bij de uitspraak van het begrip voelt: getverdemme.
Trampolinespringen. In een voormalige kerk. In een buurt waar een van 's lands mooiste begraafplaatsen ligt en waar je vogels, geiten en schapen ziet en hoort. Dat is drie keer getverdemme. Het is hufterig naar de mensen die er wonen die herinneringen hebben aan religieuze belevenissen in die kerk. Het is funest voor de relatieve rust in het stadsdeel.
Trampolinespringen. Is net zo gevaarlijk als roken of achter het stuur van je fiets of auto appen. Onderzoekingen wijzen keer na keer uit dat het voor onze kids helemaal niet goed is om in zo'n ding te springen. En dan hebben we het nog niet eens over de kids die zo hard en hoog willen dat ze eraf donderen, met alle gevolgen vandien.
Trampolinespringen is dus voor gekken. Zo kun je het op je vredige pleintje wel schudden, met van die herrieblagen die er nog helemaal hoteldebotel van hun springveer-event en vol adrenaline rondjes zullen blijven draaien tot paps en mams ze in de BMW laden om terug te brengen naar hun comfortzone.
Trampoline springen is voor wie het wil. Maar daar moet je omstanders niet mee belasten. Dus ga je eigen maar lekker ergens maf springen op een industrieterrein. Daar kun je er ook een bus naar toe laten lopen. Ik heb die kerktoren veel liever zoals ie is. Op zomeravonden zie je er als je goed kijkt zelfs vleermuizen omheen vladderen. Die kunnen springen zonder geluid...

  • Datum: .

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch