A tale of two warrants (001)

maandag 26 mei-2008
September 2000. Het hof van Beroep in Gent veroordeelt mirakeldokter Yvan Coesens tot vijf jaar kruipruimte en een boete van 600.000 Belgische frankskes. Zijn broer Marc krijgt hetzelfde douceurtje, omdat ie Yvan zo vlijtig geholpen heeft. Bij verstek. Want de beide draaiers van pillen die sommige gebruikers dodelijk slank maakten, hebben allang de poten genomen.
Al in de jaren zeventig maakte Yvan furore met zijn rotzooi. Er stonden rijen imaginaire en echte dikke mensen dagelijks voor de deur van zijn praktijk in de Gentse Gebroeders Vandeveldestraat. Innig hopend op soelaas en een maatje 38. Zoals zo vaak bij dit soort gevallen liep het hier en daar stevig uit de klauwen. Heel wat klantjes van Yvan kregen de vliegende schijterij, stress, razende hartkloppingen, een linksafslaande schildklier etcetera etcetera. En werden niet zelden met een gierende gang naar het hospitaal afgevoerd. Kreeg Yvan uiteindelijk een jaartje lik voor. Niet alleen wegens overtreding van de medische regels, maar ook wegens valsheid in geschrifte en het tillen van Pierre Fiscus.
Maakte kennelijk weinig indruk op dokter Slankie. Maar hij verhuisde wel. En bracht zijn wonderpillen vervolgens ook in Duitsland, Luxemburg en Griekenland in roulatie. Met ongeveer dezelfde bijverschijnselen. Tot in 1995 voor het eerst een paar in memoriams in verband werden gebracht met het slikken van Yvan's vermageringstroep. Toen was het hek van de strekdam en werd het voor onze Gentse vriend zo langzamerhand tijd om samen met zijn broer naar een ver oord af te reizen. Redelijk gevuld. Dat wel. Vanuit dat verre oord activeerde hij een batterij Belgische beffen om de juridische schade in zijn vaderland beperkt te houden. Maar zoals gezegd, Yvan kreeg in september 2000 een vet strafje voor zijn mik. Nog niks in verhouding tot al zijn wandaden. Maar genoeg om angstvallig binnen de grenzen van Zuid-Afrika te blijven. Want daar zit ie, die ouwe boef (1).
Zoals het hoort zette Belgie hem op de lijst van justitiele wannahaves. Maar dat is maar voor de vorm, want tussen Zuid-Afrika en Belgie bestaat geen uitleveringsverdrag. En mocht de dokter zin hebben om zich toch met zijn ouwe botten buiten de Zuidafrikaanse landsgrenzen te begeven, dan heeft zo'n Belgisch verzoek tot aanhouding waarschijnlijk net zoveel effect als de steek van een mosquito in de huid van Rita Verdonk. Geen. Voor die andere Belgische warrant... stay tuned.

1. Wij zijn in het bezit van zijn adres. Dus als u hem eens met een bezoekje wilt vereren dan kunt u bij ons terecht.

  • Datum: .

A tale of two warrants (002)

woensdag 28 mei-2008
We gaan opnieuw bij Hazeldonk de grens over. Voor de merkwaardige geschiedenis rond het Belgische verzoek tot aanhouding (pagina 1, en 2) van Anddy Chen. De Chinese zakenman wiens naam
als een loempiaatje opdook in de Holleederstamppot en de Herriehachee. Chen zou volgens stukjes huisvlijt uit de mainstreampers ooit op verdenking van gerotzooi met geschriften en handel in wapens, mensen en mindbenders op het vliegveld van Frankfurt zijn opgepakt. En in verband daarmee zijn overgedragen aan onze zuiderburen. Volgens Chen zelluf is dat onzin tot de vijfde macht. Wel zou hij eens na aankomst in Frankfurt door een paar petten uiterst voorkomend zijn verzocht om plaats te nemen in een apart Zimmerchen, compleet met een Tasse Kaffee. Omdat ze even iets moesten nachziehen. Anddy had zijn koppie nog niet leeg of de petten keerden terug, zeiden freundlich dat het om een vergissing ging en auf Wiedersehen. Niks uitlevering aan onze zuiderburen.
Was er ook geen Belgische warrant? Ja, die was er wel. Na wat snuffelseances door het gerechtelijke speurneuzenduo De Bous en Theunis uitgevaardigd door de alleenzetelende kadi L. Lambrechts op 23/12/2005. Ging over vermeende gevalletjes valsheid in geschrifte en mensenhandel, waarvoor de Chinese zakenman zelfs al eens in voorarrest zou hebben gezeten (zie hier).
Om niet opnieuw verstrikt te raken in het hoor- en wederhoornet legden wij het bewuste epistel voor aan vriend Anddy. Die begreep er geen ene muur van en verwees naar zijn fris en fruitig heen en weer reizen tussen Azie en Europa zonder een strobreed in de weg te zijn gelegd. En dat al zo'n pakembeet 10 jaar. Volgens hem kwam het waardeloze epistel uit de koker van Paul Herrie. Het waarom was hem net zo duidelijk als het partijprogramma van Paul's voormalige rechtdoorzee-collega.
Dat verhaal over dat ongestoord heen- en weer reizen is waar. Dus vraag je je af hoe dat nou zit met dat verzoek tot aanhouding van Anddy Chen. Is er ook hier inderdaad sprake van een roerend staaltje huisvlijt? Zijn er hogere machten aan het werk? Is meneer Lambrechts bij zijn giegel genomen cq. onder druk gezet? Kortom: wat is dit voor waterzooi? Anyone? Stay tuned.

  • Datum: .

A Tale of two warrants (003)

donderdag 29 mei-2008
Staat er vandaag in het weekvod Vrij Nederland een stukkie over Anddy Chen, zijn clearingsverzoek aan het clubje van p.g.-beffen en het Belgische verzoek tot zijn aanhouding. Voor wie deze serie volgt stond er niets in dat we al niet wisten. Behalve dan een opmerking van de door ons al eerder opgevoerde Belgische snuffelbef De Bous. Volgens hem is namelijk die Europese warrant nog steeds geldig. O ja? Hoe kan het dan dat geen enkel Europees land waar Anddy Chen de afgelopen jaren opdook hem bij de kladden heeft gegrepen? En dat hij in Nederland in ieder geval niet op de lijst staat? Zoals wij al zeiden: het blijft een rare waterzooi. Stay tuned.

  • Datum: .

A tale of two warrants (004)

zaterdag 31 mei-2008
En jawel hoor, Anddy Chen heeft een brief gekregen. Van Harm Brouwer. Namens zijn cluppie p.g.'s. Ga er maar effe rustig voor zitten. Dit is 'm.
Niks geen clearing dus. Anddy blijkt de status van verdachte te hebben. Waarvan ie wordt verdacht? Handel in ongein? Valsheid in geschrifte? Wildplassen? Fietsendiefstal? Chanteren van de secretaris-generaal? Staat er niet in. Mocht Chen daarover iets meer willen weten dan kan ie contact opnemen met Openbaar Misterie-bef Michiel Zwinkels (1). Om te kijken of die nog ergens een gaatje in zijn agenda heeft.
Nou zijn ze de zaak (?) blijkbaar nog aan het napluizen. En daarvoor hebben ze al contact gehad met de autoriteiten in Hong Kong. Maar jammer nou, daar trokken ze een niet. Geen nood. Misschien is er in Bangkok nog wat over Anddy op te vissen. Zo niet, dan zijn er altijd nog mogelijkheden op de Nieuwe Hebriden, in Zuid-Patagonie, op Tonga, in Tutti Fruttidorp enzovoort enzovoort. En zo lang dat onderzoek loopt, blijft Chen verdachte en krijgt ie bij elk bezoek aan Nederland een koppel speurneuzen achter zijn reet aan. Zoals dat de laatste jaren al gebruikelijk was. Arresteren? Ben je belazerd! En dat Belgisch verzoek tot aanhouding dan? Zeg, zullen we serieus blijven? Stay tuned.


1. Klim voor meer over Michiel in onze zoekmachine. Leuk!!!

  • Datum: .

A tale of two warrants (005)

donderdag 5 juni-2008
Het begint op pingpong te lijken. En wij zijn de tafel.

Ping. Eergisteren meldde VN onder het lieflijke kopje “Holleeder-Chinees financierde crimineel Gijs van Dam jr.” dat die ondeugende Anddy Chen niet alleen een contract had getekend met Mike Offenberg, maar ook met Stacor BV. Een zakenvehikel van hasjhandelaar Gijsje van Dam. Alleen, dat met Gijsje was effe eerder. Op 23 april 2004. Het ging om een lening van rond de half meloen, waarbij Van Dam junior als zekerheid wat vastgoed en wat waardevodjes zou inbrengen. Later tekenden beide participanten om de een of andere reden een ontbindingsverklaring. Toch zei VN niet te weten wat Gijsje met de geleende poen had gedaan. Kennelijk weten ze daar niet wat een ontbindingsverklaring inhoudt. Daarnaast denkt een beetje bijdehante crimiliefhebber al gauw: da’s effe toevallig. Bij Maikie was sprake van een half meloen en bij Gijsje ook. En dan doemt logischerwijs meteen de vraag op: ging het bij Gijsje soms ook om dat plannetje van Paul Herrie om een firma te installeren? Om hier allerlei Chinese electronische wannahaves op de markt te smakken? Vragen we even aan meneer Chen.

Pong. Anddy Chen schreef ons het volgende terug:

“Eerlijk gezegd heb ik die persoon [Gijsje, red.] nooit ontmoet. Ik kon me nauwelijks zijn naam herinneren. Toentertijd wilde Paul [Herrie, red.] een onderneming in Nederland vestigen voor de import van Chinese produkten [yes, red.]. Hij introduceerde deze heer voor de business en die wilde om te kunnen starten 550.000 euro van mij lenen. Maar dat plan gaf mij geen goed gevoel, dus wilde ik een garantie in de vorm van wat vastgoed. Daar voldeed hij niet aan en we hebben toen een overeenkomst getekend, waarbij de deal werd gecancelled. Paul Herrie was in die tijd voor de volle honderd procent mijn zakenpartner en ik vertrouwde hem volledig.
Na deze gebeurtenis introduceerde hij vervolgens Mike Offenberg om de deal toch van de grond te krijgen. De rest is bekend. Als Vrij Nederland ervan overtuigd is dat ik hem [Gijsje, red.] het geld heb gegeven, zouden ze dan misschien hun best willen doen om het voor me terug te halen? Krijgen ze commissie voor.
Het is weer een spelletje van Paul Herrie, die nog dom is ook, want hij bewaarde indertijd de kopieën. En nu speelt hij er spelletjes mee. Voor de procureurs-generaal misschien? Om alles lekker te kunnen verdraaien?”
           

Eens geheimagent, altijd geheimagent. Dus dat laatste is zeker niet ondenkbaar. Er zijn nu eenmaal hele volksstammen achter de duinen die de overname van Nederlandse bedrijven door Chinezen niet zien zitten. En hoe fijn is het dan als een vooruitgeschoven vertegenwoordiger van Beijing die op dit terrein actief is geïncrimineerd kan worden. Game, second set. Stay tuned.

  • Datum: .

A tale of two warrants (006)

vrijdag 6 juni-2008
Nee, kijk, het kan ook nog zo zitten. Die Anddy Chen en Gijsje van Dam tekenen een nep-contract. En voor de zekerheid een ontbindingsdocument mocht die Anddy later rare ideeën krijgen. Met dat nepcontract heeft Gijsje dan een witte dekking voor een zwarte half meloen en kan ie naar de kermis. Aldus Vrij Nederland die voor deze redenering speciaal bij een in deze materie ingevoerde bef is langsgegaan. Jammer overigens dat Gijsje eenmaal op de kermis meteen bij de schiettent terechtkwam. Maar dat is achteraf. Nou nog even vragen aan die bef wat het voordeel was voor Chen zelf om zo’n nepcontract te tekenen en we zijn rond. Want aan Chen zelf kunnen ze niks vragen. Die houdt zich volgens VN onbereikbaar voor commentaar. Nou heeft die al eens laten weten dat ie best bereid is om met het weekvod te lullen als ie weer eens in Nederland is. Maar blijkbaar duurt dat effies te lang voor de betrokken Chen-chasers. Ze willen nu scoren en niet overmorgen. Ach, wie weet komt er binnenkort weer een ander scam-kopietje bovendrijven. Kunnen ze met een nieuw topspinnetje aan de tweede game beginnen. En wij weer retourneren. Want ping roept nu eenmaal pong op. Dus stay tuned.

  • Datum: .

A tale of two warrants (007)

dinsdag 16 februari-2010
Sommige verhalen kan je een boktorrenbehandeling geven tot het boven water liggende gedeelte van Nederland stijf staat van de chemicaliën, maar ze blijven leven.
Neem nou dit recente poëtische stukje tekst van ene Joris van der Aa, een Belgische auteur uit de zeldzame bloedgroep van Peter R. en John. v.d. H.. Komt ie:

“Antwerpen: Peter van Eindhoven meets Holleeder-Chinees Anddy Chang.

De jongste twee jaar duiken steeds vaker Chinese topcriminelen op in Antwerpen, maar politie en justitie lijken nauwelijks te weten hoe ze de Chinese organisaties te lijf moeten gaan. Een van de Aziaten tegen wie in Antwerpen nog een strafrechtelijk onderzoek loopt is Anddy Chang, alias de Holleeder-Chinees. Chang wordt verdacht van betrokkenheid bij de handel in valse paspoorten...
”.

Zucht. En dan nog afgezien van het feit, dat de achternaam van de betrokken Anddy geen Chang maar Chen luidt. Maar wat maakt het uit of je Van Rompuy heet of Van Rampuy? Verder heeft vriend Joris blijkbaar wat geneusd in een paar Nederlandse dag- en weekvodden en is deze serie van vorig jaar buiten zijn radar gebleven. Misdaadverslaggevers? Het zijn net boktorren. Stay tuned.

  • Datum: .

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch