Actueel

De Beverwijk files (008)

Ja. Daar hep je het al. Je kan als auteur van een boek nog zo voorzichtig zijn met het spillen van de beans in een als aankeiler bedoelde serie op een eenvoudige site als deze, er is altijd wel een uitgever die al plat gaat na het openen van een blikkie van die boontjes à la Bonduelle. Het overkwam Peter van Haperen. Vandaar dat de geboorte van dit geesteskind over het verraad van vitale militaire gegevens aan de moffen in de heikele jaren van voor de oorlog enige vertraging opliep. Verraad dat hij niet alleen toedicht aan bekende figuren als generaal Hasselman en diens sidekick kapitein Jan Marginus Somer (alles wat links is tegen de muur), maar ook aan Abwehr-agent en inspecteur generaal prins Bernhard. Een onderwerp waaraan wij in het verleden van tijd tot tijd al driftig hebben gekluifd. Lees en denk daarna eens met enig dédain terug aan de jaarlijkse vierde mei-vertoningen op de Dam. Geschiedenis? Het is wat je er van maakt. (JP).

Willem Alexander: het duistere verleden en de excuses. (3)

door Peter van Haperen

Dat de koning juist op dit moment zijn boot geleverd krijgt om te gebruiken bij zijn vakantiehuisje in Griekenland moet u niet zien als potverteren over onze rug door de koning. Integendeel, de koning levert hierdoor zijn eigen bescheiden bijdrage om de locale economie te ondersteunen. Met een beetje geluk heeft de bouwer van het ‘plezier’ vaartuig, jachtwerf Wayer Yachts in Heeg, de geleverde boot ook nog betaald gekregen. Dat zal dan gebeurd zijn uit het potje voor paleisonderhoud van 5 miljoen jaarlijks dat de koning van onze ‘teflon premier’ naar eigen inzicht mag besteden. Ja, zo’n potje geeft ongekende mogelijkheden en kan gezien worden als een extra zakcentje voor de koning, in deze moeilijke tijden, zeker voor hem en Maxima. Gelukkig hoeft de koning dat jaarlijkse luttele bedragje niet aan de verbouwing van zijn nederige stulpje te besteden, omdat rubberen Rutte van mening was dat het schamele bedragje van 63 miljoen voor verbouwing van privé-vertrekken ook nog wel door ons opgehoest kon worden.

U denkt misschien dat onze koninklijke familie de schaapjes op het droge heeft, maar ik kan u verzekeren dat het beslist geen vetpot is bij de familie Von Amsberg. Maxima is niet eens in staat om de wekelijkse boodschappen te betalen. Die worden uit noodzaak door de overheid opgehaald, betaald en naar het paleis gebracht. Zeg maar een soort luxe voedselbank. De Amsbergjes zijn zelfs niet in staat om de rekeningen van de tandarts te betalen, die wacht al jaren op zijn geld. Dat was waarschijnlijk de reden dat Maxima ook aan het werk moest om de eindjes aan elkaar te knopen. Gelukkig wist onze premier hiervoor de oplossing: een soort schuldhulpverlening tegen betaling. Maxima gaat met Willem Alexander mee op zijn vele buitenlandse snoepreisjes en krijgt daarvoor een kleine onkostenvergoeding van 1 miljoen euro per jaar. U ziet het, zelfs voor de oranjes is het behelpen en is zo’n bootje datgene wat het leven iets dragelijker maakt. En wat belangrijker is: de koning hoeft de boot of andere vervoermiddelen niet te stelen zoals zijn opa Bernhard tijdens en na de oorlog deed met dure bolides en zelfs een vliegtuig. Bernhard was de schavuit van oranje? Nee, geen schavuit, Bernhard was niets anders dan een ordinaire dief en oplichter. Beslist geen landverrader, althans niet van zijn vaderland Duitsland. Zijn rol ten opzichte van Nederland lag iets anders.

En eindelijk zijn we terug bij ons verhaal.

In de vorige aflevering hebt u kunnen genieten van de standvastigheid van overgrootmoeder Wilhelmina, die o zo fel was in haar verzet. Of voelde u zich ook zo belazerd door de volksverlakkerij van het vorstenhuis, standvastig in het potverteren op onze zak, ondersteund door slappe politici en leugenaars-, geschiedschrijvers zoals Loe de Jong. Een salonsocialist met een blinde verering van het koningshuis. De man die een opus schreef over het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog, terwijl hij zelf op 14 mei 1940 met achterlating van zijn familie naar Londen was gevlucht. Inderdaad op dezelfde dag als Wilhelmina! In Londen speelde hij redacteurtje bij Radio Oranje, de zender waar de ‘standvastige baalzak’ veel minder vaak een praatje kwam houden dan deze geschiedvervalser ons na de oorlog wilde laten geloven. Voor een historicus had de Jong nogal een vreemd idee over ‘warheit und dichtung’ en wilde ons laten geloven dat die oranje-klaplopers en hun aanhang in Engeland geen idee hadden over het lot van de Joodse landgenoten in het bezette Nederland. Hier kom ik later nog op terug, maar om in stijl te blijven: hier was sprake van een ‘gotspe’. Voor de jongeren onder ons: Een onbeschaamdheid, een brutaliteit in extreme vorm’.

Helaas was Wilhelmina niet de enige aan wie Loe de Jong een heroïsch verzetsverleden toeschreef. Nee onze inspecteur generaal werd ook een magisch verzetsverleden toegekend. En magisch moet het echt geweest zijn, door alle bezigheden van de prins in de oorlog. Wanneer moest hij zich met het verzet bezighouden, maar vooral waarom. Bernhard was vanaf begin jaren dertig een overtuigd lid van de NSDAP en werd na de SA lid van de Reiter SS en was maar al te trots op zijn bij een dure kleermaker aangemeten zwarte SS-uniform met de swastika op de rood-witte armband. De nazi in optima forma. Dat opgeteld bij zijn inlichtingenwerk voor de Abwehr en IG Farben NW7, geeft ons een mooi inkijkje in de belevingswereld van het ‘paard van Troje’ dat door het lelijke prinsesje het land werd binnengetrokken. Het paard van Troje opende zich en de Abwehr kon via de nazifamilie Zur Lippe met het spionagewerk beginnen. Broer Ashwin, zijn moeder Armgard en de palfrenier Pantchoulidzew.

Binnen de kortste keren wist de prins zich op te werken in de Nederlandse militaire hiërarchie, wat leidde tot - als we het verhaal moeten geloven dat generaal Rabe von Pappenheim vertelde na zijn terugkeer uit Russische krijgsgevangenschap over de oorzaak van de korte weerstand van het Nederlandse leger - weet u het nog: ‘De tachtigurige oorlog’. Dat is nog eens wat anders dan de tachtigjarige oorlog van hun ‘zogenaamde’ voorvaders. Een van de oorzaken hiervan was het ‘verraad van Brunhilde’, de codenaam van generaal Hasselman, die gezien wordt als de grote verrader binnen het Nederlandse militaire hoofdkwartier in de meidagen van 1940. Dat mogelijke verraad staat te lezen in het boek ‘Geheimen van Oranje’ van Ton Biesemaat, die de gebeurtenissen rond Bernhard niet met een oranjebril bekijkt maar zich richt op het onderzoek van Jan Heitink en Anne Snippe. De een adjunct-hoofdredacteur van De Telegraaf, de ander een naar de inlichtingendienst van de Telegraaf overgestapte oud-politie inlichtingenfunctionaris.
Hasselman-Brunhilde zou dat verraad gepleegd hebben in samenwerking met Jan Somer die in 1939 betrokken was bij het Venlo-incident, waarbij twee Britse geheim-agenten werden ontvoerd en luitenant Klop van de inlichtingendienst GSIII om het leven kwam. Ook prins Bernhard zou bij dat verraad betrokken zijn via zijn rol als inspecteur die onderzoek deed naar Duitse troepenconcentraties aan de grens en de controle van de paraatheid van de Nederlandse troepen. Een zware beschuldiging met daarbij ook nog een link naar ‘Het Englandspiel’ waar prins Bernhard eveneens een kwalijke rol in zou spelen. Ook de affaire King Kong deed geen goed aan de reputatie van Bernhard zodat opnieuw Loe de Jong, indertijd werkzaam bij het RIOD in stelling werd gebracht om dat alles in de doofpot te stoppen. De Jong deed dat met verve. Niet mannetjesmaker Ben Korsten was de eerste Spindokter van Nederland. Dat was met straatlengte voorsprong Loe de Jong.

Als deze verhalen allemaal kloppen heeft koning-zeeman Willem Alexander nog veel meer om zich over te verontschuldigen. Wat is hier van bewijsbaar? We proberen het verhaal van Jan Heitink en Anne Snippe te analyseren en aan te vullen met eigen informatie en andere publicaties.

-Wordt vervolgd-

De Beverwijk files

  • Hits: 607

De moord op Louis Sévèke (011)

In wat er van het politieonderzoek direct na de aanslag naar buiten komt, ontbreekt informatie over het wapen en de munitie die gebruikt werd. Een belangrijke lacune, omdat kennis over moordwapen en de soort en het kaliber van de afgevuurde kogels iets kan vertellen over het min of meer geplande karakter van de aanslag, dus over het min of meer professionele karakter ervan.

De schutter vuurde tweemaal, waarvan de laatste keer van zeer korte afstand. Het eerste schot trof het slachtoffer in de rug. Van welke afstand? Hoeveel letsel veroorzaakte dit schot? Een enkel schot en een slachtoffer dat daarna op de grond valt, bieden geen garantie dat het slachtoffer niet zal overleven. Het feit dat de dader weloverwogen op enige tientallen centimeters een tweede schot op borst of hoofd afvuurde, impliceert dat hij of zij een professional moet zijn geweest.

Welke kogels werden bij de aanslag gebruikt? Waren het ‘gewone’, dat wil zeggen half gemantelde kogels, of volledig gemantelde? Volledig gemantelde munitie gaat door muren en metaal, maar heeft als nadeel dat ze recht door een menselijk lichaam kan gaan, dus zonder het dodelijk te verwonden. Gewone, half gemantelde kogels richten een ravage in een lichaam aan. Een dader die niet meer dan twee schoten afvuurt en daartoe volledig gemantelde munitie gebruikt, neemt een groot risico.

Verschillende getuigeverklaringen gaan over ‘twee luide knallen’ in de overigens ook bepaald niet verlaten Van Welderenstraat. Een klein handwapen met een lager geluidsniveau is makkelijker te hanteren. Daarmee kunnen meerdere schoten worden afgevuurd, zodat de dader zekerder kan zijn van zijn of haar zaak, en minder snel de aandacht trekt. Een schutter die precies wist wat te doen, zou ook het gebruik van een geluidsdemper hebben overwogen.

Tot zover de verslaggeving in deze serie over wat er de eerste maanden na de aanslag openbaar werd gemaakt met betrekking tot het onderzoek. In het vervolg van deze serie zal ‘de man met de sporttas’ even gelaten worden voor wat ie is. De plaats delict wordt echter nog niet verlaten: er zijn die auto’s die zijn gezien terwijl ze in de buurt van de aanslag stilhouden of langsrijden…

(JoopFinland)

De moord op Louis Sévèke

  • Hits: 299

Een vat vol missie (006)

Opeens liep Jari Aarnio weer door het beeld. In coronatijd een hele kunst (1). De gevallen held uit de Finse War on Drugs, wiens neergang ook door de Nederlandse Hermandad en in de Rotterdamse haven met Argusogen moet zijn gevolgd, voldoet nog steeds niet aan de beschrijving van een schurk die Marten Toonder daarvan voor ons taalgebied heeft nagelaten. Geen ‘ongure trekken’ bij Jari, maar een welwillende glimlach naar het journaille. En dat terwijl het mannetje nu toch al heel wat jaren naar de muur heeft zitten staren. Wat was er ook al weer aan het handje? Een korte terugblik.

Aarnio, in zijn lentejaren nog es tot Koddebeier van het Jaar uitgeroepen, kreeg in 2015 drie jaar aan de broek omdat hij zelluf de apparaatjes verkocht waarmee zijn Drugsbrigade transporten van allerlei ontregelende zaken kon volgen. En eind 2016 schreef de rechter maar liefst dertien jaar bij op Jari’s conto. De toga achtte bewezen dat onze dopehond vermomd als Bromsnor zelluf duizend kilo stuf vanuit Nederland naar Finland had gesmokkeld. En twee jaar terug kwam er weer een aantijging tegen onze supercop bij…

Over die laatste aanklacht ging het gister, in de rechtbank in Helsinki. In 2003 vond een Zweedse crimineel de dood bij een afrekening in de Finse onderwereld. De liquidatie zou zijn uitgevoerd door de motorclub United Brotherhood, waarvan het gewezen opperhoofd gisteren samen met Aarnio in de beklaagdenbank zat. De motorfreak zou de moord hebben georganiseerd, Aarnio zou die hebben kunnen verhinderen omdat hij ervan wist.

Volgens Aarnio zong er in 2003 iets rond in de Finse onderwereld ‘zoals die dingen plegen rond te zingen. Die gaan dus niet naar iemand in het bijzonder. Wij hebben de Zweedse collega’s ingelicht over wat we wisten, en dat was dus niet veel.’ Aarnio bestreed gister dat hij details over de op handen zijnde huurmoord had geweten die hij had verzwegen. Op grond van die verzwegen informatie aan zijn Zweedse collega’s kan hij nu volgens de aanklager terechtstaan voor moord en vijftien jaar kruipen opgelegd krijgen

Aarnio draaide in zijn verweer de zaak om. ’Had ik met die Zweed moeten bellen?’ zo vroeg hij zijn rechters. ‘In dat geval had ik hier gestaan omdat ik een baaierd van geweld in de Finse onderwereld zou hebben veroorzaakt.’ Zijn verdediger weet dat de Zweed destijds volledig incognito door Helsinki wandelde en zelfs geen mobieltje bij zich had. ‘Dus hoe had Jari hem dan moeten bellen?’ Goede vraag, net als die naar de vindplaats van het lijk van de Zweed, want er is nooit iets van de man teruggevonden.

Meanwhile wachten we nog steeds op die ene haveloze onderzoeksjournalist die uitvogelt of Aarnio al die jaartjes opknapt omdat hij teveel weet over andere hotemetoten in het internationale smeriswereldje…

(JoopFinland)

(1) Ook in Finland is men inmiddels klaar met de ‘gezellig allemaal samen met elkaar’-fase van de crisis. De (overheids-)kas is ook daar leeg en er is een even vermakelijke als veelzeggende stoelendans begonnen rond de zetel van de minister van geldzaakjes waarop niemand meer wil zitten… Verkiezingen op komst, meneer Sonneberg … Lees daarvoor ook de leuke (!) serie Laura is niet leuk.

Een vat vol missie

  • Hits: 222

Nicaragua update (008)

De besmettingsstrategie van de dictatuur Ortega Murillo is in haar eigen gezicht ontploft. De logische consequentie van het verplicht coronamars lopen, doctoren in ziekenhuizen te lang enige medische bescherming te weigeren, het veel te lang openhouden van grote overdekte markten (etc.), heeft tot een slachting onder haar eigen partij leden geleid.
Van de havenmeesteres die kinderen in de cruise-corona crisis toeristen dwong te ontvangen, via oud revolutionairen, politiechefs en FSLN politie: tot vandaag zijn er al meer dan 60 corona-doden. Comandante Cero (voor de kenners Edén Pastora) ligt er niet goed bij (vandaag wederom opgenomen, nu aan de beademing); overigens de enige echte revolutionaire ijzervreter die nog leeft.
De enige die buiten schot blijven zijn de militairen.
In staatsziekenhuizen worden heel weinig mensen beter. Hoewel de dictatuur het dodental tot op vandaag nog steeds op 46 houdt, net als een week geleden, schatten verschillende organisaties op basis van videobeelden en bevolkingsonderzoek dat we ver over de 1.000 corona-moorden zitten.
Onder de artsen is er ook een slachting gaande, al meer dan 46 medici zijn aan covid overleden, en dat is eng veel voor een land als Nicaragua.
Hoewel er absolute stilte is vanuit het ministerie van volksgezondheid, lijkt het erop dat het Cubaanse wondermiddel Interferon óf niet werkt, of niet juist wordt toegepast in de staatsziekenhuizen. Alle ziekenhuizen, privaat of publiek zitten overigens stampvol, en bij de poorten wachten mensen met symptomen dagenlang, op een kluitje.
Van de 26.000 testkits die de BCIE aan Nicaragua heeft gedoneerd, lijkt er niet 1 gebruikt te zijn, zo rapporteren onafhankelijke media zoals confidencial.com (met engelstalige artikelen aan de onderkant van de webpagina, voor de geïnteresseerden onder u). Het beheer van de kits ligt bij de minister van volksgezondheid, in direct beheer van de dictatuur.
Oja, en vandaag is het baseball-seizoen weer geopend. Onder het Ortega credo: Of gij gaat honkbal spelen, of je bent per direct ontslagen, of erger. Terwijl net 10 dagen geleden een van de grootste coaches aan corona doodviel.
En zo kunnen we nog veel meer opschrijven: ontslagen doctoren die openbaar kritiek uitten over de opgelegde werkwijze door de Ortega's, over onze buurman (ziekenhuismedewerker en partijbons) die kritiek ligt met zijn vrouw en hun dochter die desondanks zonder enige vorm van bescherming boodschappen doet, over dat de komende 19de er een grootse mars zal zijn voor de vrede en corona, over dat de Ortega familie strikt in quarantaine zit, over de motieven van de dictatuur…
Tsja, goede Vraag. Wie het weet mag het zeggen. Of ze proberen een totale chaos te creëren met de gedachte dat de sancties zullen worden opgeheven (beetje naïef want urgente medische externe hulp valt niet onder de sancties), of ze proberen het zo te rekken dat er een excuus is om de verkiezingen van 2021 uit te stellen. Wie het weet mag het zeggen. Manténganse al tanto!

Nicaragua update

  • Hits: 243

Boa's Constrictor (002)

De Bijzondere Opsporings Ambtenaren worden door het kabinet Rutte zo snel mogelijk uitgerust met een korte wapenstok. Het traditionele knuppeltje waarmee de ouderwetse veldwachter (zoek op YouTube onder 'Swiebertje Bromsnor') was uitgerust om de toenmalige orde te bewaren.
Wat zijn de tijden veranderd.
De Boa's willen meer dan een klein stokje gummi. Ze willen pepperspray en een volwassen stok, zoals de echte cowboys van de politie. ME tenue een idee? Van rechts van het midden mogen ze worden voorzien van vuurwapens. Het is toch een beetje hún WA.
Na de smadelijke nederlaag te IJmuiden aan Zee (een BOA sloeg een meisje en werd afgetuigd) moet de eer van het korps worden gered met wapenfeiten: het handhaven van mondkapjes (geen doek voor je mond) en de 1,5 meter. Boetes om de door corona-uitkeringen uitgeholde staatskas te spekken. Het controleren of iedereen wel in de ellebogen niest bleek na uitgebreid palaver van experts niet haalbaar. Ik ben er dan ook mee gestopt en nies weer gewoon in tissues.
Waar zijn de Boa's als je ze nodig hebt.
Op de Dam werden ze node gemist en bij een kleurrijk feestje aan de Sloterplas op 2e Pinksterdag bleven ze onwennig op de achtergrond. Er zaten zeg 1000 mensen op het strand en kinderen krioelden door elkaar. Jongeren hingen om elkaars nek, speelden balspel en badderden in de poel. Snel geklede Marokkaanse meisjes maakten dicht op elkaar foto's.
'De Juut', waarschuwde iemand van het 'multiculti' feestje dat wij vierden voor een jaar geleden overleden vriend. 'Het zijn maar Boa's', stelde hij snel gerust.
Kijk, dát moet eruit. Boa's moeten gezag afdwingen. Daar gaan we aan werken.
Ze reden met hun autootje (geef ze een jeep) een eind richting de bankjes die wij tot feestterrein hadden uitgeroepen en toen weer terug. Hun uitgezonden ambtenaren stonden op 10 meter afstand op te nemen dat de RIVM-regels door ons werden overtreden. Na 10 minuten taaiden ze af.
Dit mag nooit meer. Begrijpt u? Nooit meer. Het ondermijnt het gezag van de BOA, waarvan onze toekomst afhangt na corona. Zonder Boa is het leven niet meer veilig te leven.
Neem de Boa's bij de Pont naar Noord achter A'dam CS. Ze handhaven met gevaar voor eigen leven dat de overgezetenen niet zomaar met een doek voor de mond de ferry betreden, maar het (voor professionals in de zorg afgekeurde) nep-masker van de zakkenvullers via Den Haag dragen. Ik waarschuwde in maart vergeefs 'koop aandelen mondkapjes'. De lezers zijn er niet toe overgegaan. Misschien hadden ze even geen geld of konden uit nationaal gevoel geen afstand doen van hun aandelen KLM.
Al eerder pleitte ik voor privatisering van het Koninklijk Huis en de strijdkrachten. Misschien is het een idee met de Boa's te beginnen. Ik zet al m'n geld op de Boa. De Boa heeft de toekomst die andere bedrijfstakken niet meer bezitten. (WK)

Boa's Constrictor

  • Hits: 273

Kafka in Zeist (059)

door Jan Portein.

Jan Willem wil graag rechter worden. In 010. Nee, nee. Niet die Jan Willem uit de vorige aflevering. Dat was er eentje van Kuijpers. Deze Jan Willem heet van zijn achternaam Loorbach. En als een nomen nog steeds een omen is dan gaan ze in Rotterdam een lekker rechtertje krijgen aan Jan Willem. U hoeft alleen maar even terug te bladeren naar de waanzinnig gelezen afleveringen 56 en 57 van deze serie en u begrijpt wat we bedoelen. Daar figureert déze Jan Willem namelijk als griffier in het juridisch steekspel tussen aan de ene kant Joop van den Hemel en aan de andere diens buurtjes Jos Arts en Geertje van Estrik. En wat voor een griffier!! Geweldig. Niet echt een kind van zijn vader zou je zeggen, want Jan Dirk Loorbach was zowel onder de basket als bij allerlei juridisch gedreutel een knoert. Maar wel fantasierijk als het gaat om cliëntèle die over friends in high places beschikt. En aangezien Jos Arts en Geertje van Estrik die inderdaad hadden en bovendien juridisch ondersteund werden door het bij ons zo populaire verzekeringskot van Jos Baeten kunnen we een beetje bevroeden waardoor die fantasierijkdom van Jan Willem werd getriggered. Temeer daar toekomstig bed and breakfast-CEO Baeten geen onbekende was van pappa Jan Dirk. Maar dat weet u allemaal al dankzij de inhoud van de eerder genoemde afleveringen. Overigens zijn we hiermee wel aangekomen bij het bruggetje voor stramme ezels dat wij in de vorige aflevering al in het vizier kregen. We gaan terug naar 27 mei 1994. Toen kochten de in het eenvoudige Horst geboren en getogen Jos Baeten en zijn in de lokale Horseshoebar opgeduikelde vrouwtje Gerda een huis in Oostvoorne. Ze lieten dat op papier zetten ten kantore van de Rotterdamse notaris M.A.J.C.M. aka Michel van Agt, wiens blazoen toen op het oog nog net zo onbevlekt was als de ontvangenis van Maria. Dat zou later anders worden, maar daar konden Jos en Gerda niks aan doen. Ook niet aan de toevallige omstandigheid dat Van Agt een voormalige zwager is van de in onze serie Octopussy al vaak midscheeps getroffen notaris Johan van der Veen uit Dordrecht. De dingen zijn zoals ze zijn. Ten tijde van voormelde aankoop zal onze intrinsiek wat verlegen Jos bij zijn toenmalige werkgever, het verzekeringsvehikel Stad Rotterdam, gerust al een vliegende grijpstuiver hebben verdiend. Gevoegd bij de inkomsten van de als relatiegrutter geafficheerde Gerda en we mogen met een op cruise control kloppend hart aannemen dat de aanschaf van dat huis in Oostvoorne financieel verantwoord was. De carrière van onze man uit Horst verliep crescendo en begin 2016 zal ie zo rond de half meloen hebben gebeurd als CEO van ASR. Waarom hij dan samen met zijn eigen Gestaltpsychotherapeute op 13 april van dat jaar zijn opwachting maakte bij de Rotterdamse notaris Jurriaan van der Stok om een hypotheek af te sluiten met de ABN/AMRO van 789.300 euro wekt bij ons een vleugje nieuwsgierigheid. En dan zijn we er nog niet, want er komt nog een dotje rente en kosten overheen van ruim drie ton. Als onderpand diende de uit 1924 daterende stulp in Oostvoorne, waarvan de waarde momenteel geschat wordt op ruim een meloen cq. wat de gek ervoor geeft, en de door Jos bij ASR gesloten levensverzekering. Kortom lock, van der stok and barrel. Was die geleende poen bestemd voor aanpassingen aan het pand ten behoeve van de geplande Bed & Breakfast? De aankoop van aandelen ASR in de aanloop naar de beursgang op 10 juni 2016? De verovering van een eigen plekje op de Efteling? De realisering van Jos' droom om voordat ie definitief aan zijn stutten trekt de 3500 medewerkers van ASR op de kiek te zetten? Of kwam bij de toezichthoudende hotemetoten van ASR eindelijk de langzamerhand persoonlijk geworden juridische strijd tussen hun CEO en voormalig intermediair Jos Lindhout ellenlang de strot uit en mocht Baeten die strijd sinds begin 2016 zelf financieren (1)? Wie zal het zeggen. Baeten in ieder geval niet. Stay tuned.

(1) Zie de serie “Tussen premies en piraten”.

Kafka in Zeist

  • Hits: 1596

Racisme en klassenstrijd

Dat de huidige explosieve ontwikkelingen in de VS het gevolg zouden zijn van racisme in de samenleving is een mantra dat MSM ons probeert wijs te maken. Dat het een gevolg zou zijn van de meedogenloze kapitalistische uitbuiting en racisme slechts wordt gebruikt om te verdelen mogen wij niet bedenken. Klassenstrijd. Het verboden woord. De opstand wordt veroorzaakt door de grote werkeloosheid (meer dan 20 miljoen Amerikanen verloren sinds corona hun baan) en een pandemie van armoede. Racisme als oorzaak opvoeren is bedoeld om arme mensen, blanken, zwarten en latino's, af te houden van samen optrekken tegen het kapitaal.
Het idee dat Joe Biden (Irak-oorlog; Law & Order) beter zou zijn dan Donald Trump is een volgend zoethoudertje.
Niet dat de Amerikaanse maatschappij niet doortrokken zou zijn van racisme. Het wordt slechts gebruikt om de bevolking te verdelen, zoals nu multimiljonair Obama met zijn praatjes om zijn 'vriend' Biden in het zadel te helpen.
In dit land, waar we het zo graag over Zwarte Piet hebben en ons erop laten voorstaan dat 'wij echt niet racistisch zijn', zijn de economische omstandigheden nog niet zodanig verslechterd dat de racistische kaart wordt gespeeld om ons te verdelen.
Ik geef geen cent voor het anti-racisme van de Nederlander als de economische onzekerheid toeneemt.
We hebben een andere geschiedenis dan de VS waar de oorspronkelijke bevolking werd uitgeroeid en Afrikanen als slaven werden gehaald. Door Nederlandse kooplieden. Vergeet dat niet. 300 jaar werd Indonesië overheerst en uitgebuit. Na 5 jaar bezetting van '40-'45 gingen onze soldaten slechts 3 jaar later 'de ploppers' die onafhankelijkheid wilden een lesje leren. Slechts een kleine minderheid (de communisten) protesteerden.
De Amerikaanse politie is een werktuig van het Amerikaanse kapitalistische systeem. Minnesota is een staat met een Democratische gouverneur en Minneapolis heeft een Democratische burgemeester. Net als New York waar de politie demonstranten aanrijdt. Nooit wordt opgetreden tegen plunderaars, slechts tegen vreedzame manifestaties. Dit heeft niets met het verschil tussen Democraten en Republikeinen te maken. Ze verdedigen allebei de samenleving die de 1% superrijken voortbracht. Dat Trump federale troepen naar Washington overbrengt is ten behoeve van zijn herverkiezing. In de verschillende staten heeft hij die bevoegdheid helemaal niet.
'Het is allemaal de schuld van Trump', proberen onze zelfverklaarde experts zich ervan af te maken. Wat zullen de champagnekurken knallen als het Biden wordt in november.
Of beter nog als Trump wordt vermoord. En alles weer normaal zal zijn. (WK)

  • Hits: 453

De Toverberg (009)

Niet geweten. En ook niet verwacht. Dat die Trump ook nog es in een sekte zit. Dat de kerel van boven tot onder niet lekker spoort, dat mag eenieder duidelijk zijn die naar em moet kijken en of luisteren. Maar in de sektes die we tot nu toe in deze serie tegen het licht hebben gehouden zijn het de leiders die de miljoenen en de zogenaamde wijsheid die ze verkopen in pacht hebben. De leden van die dingen zijn vrijwel zonder uitzondering letterlijk arme donders die vaak ook achter de goeroe aanlopen omdat die hen behalve verlichting van hun geestelijke sores ook belooft dat je in hun hemel geen belasting hoeft te betalen. Maar The Donald zou, met zijn ego van hier tot daaro toch geen genoegen nemen met de rol van volgeling? Die zou zonder mankeren zijn eigen clubje oprichten, met zijn naam in chocoladeletters op de tabernakel en met topless engeltjes met zo’n maf petje op. Bovendien: het evangelie van Trump heeft het nergens over de happy few die straks het belastingparadijs instappen. Trump is het idool van de vergeten massa, van de ‘gewone man’, dat verfoeide containerbegrip voor lui die denken dat ook de rest van de mensheid voor nop naar school gaat.

Dus Trump en de Rapture, dat moeten we es even nader gaan bekijken.

Goed wegwijs in waar de Rapture voor staat worden we in deze column van Karin Spaink, uit 2011. Ook toen ging het van klitsklatsklandere in de wereld, weet je nog oudje? Fukushima was overstroomd, de Arabische wereld in de hens gezet, en de euro lag ook in die dagen al op de plof. Maar van Trump in die tijd nog geen zier te bekennen, behalve voor degenen die naar zijn shows op de teulevisie keken, waarin ie zelf een soort Wybren van Haga speelde en allerlei geboren loosers (‘startende ondernemers’) een poot uittrok.
Die Rapture Ready Index ziet er inderdaad gelikt uit. Secuur bijgehouden data over dingetjes die wel of niet gebeurd zijn en of nog te gebeuren staan. Ja, een soort Dow Jones listing voor wie er in gleuft dat hij slimmer is dan de speculant aan wie hij zijn zuurverdiende centjes toevertrouwt. Compleet met vlotte babbel-idioom: het is net alsof de opsteller van het geval het zelf ook allemaal graag met een koreltje zout neemt. En ook typisch American, die index: Het Beest -een connotatie voor Satan- houdt vooral huis in Europa en andere afvallige streken, drugsgebruik staat hoog op de gevarenlijst, bij hongersnood denkt men er vooral aan een gebrek aan ingeblikte groentes, et cetera. Antifa wordt er niet in genoemd: zou de door Trump als ‘very dangerous people’ weggezette beweging soms vallen onder buitenaardse invasies of de duivelsche werken van Poetin?
Wij van de Toverberg zijn altijd van de namen en adressen. We krijgen er twee. Todd Strandberg (‘Fearless leader and founder of RR’) en Terry James (‘Gifted speaker and author’). Hmmm… Dan maar es gegoocheld op Rapture en Pompeo en Pence. Redelijk recent artikel in de Washington Post doet een vreemde duit in het zakje. Volgens de schrijfster moeten we aanhangers van de Apocalyps zoals die nu in het Witte Huis mee aan de touwtjes trekken niet van ons afduwen maar juist omhelzen, onder het motto: christelijk geloof heeft in de geschiedenis behalve extreem rechts ook extreem links geinspireerd en in goede zaken geresulteerd. Zo diep zit het dus daar aan de overkant van de Grote Plas, zou je kunnen concluderen.
Hoe zit het dan in Europa, en in Nederland? Een geupdate site in het Nederlands is die van Biblespace Bijbelverklaringen . Ook hier weer slechts twee weinigzeggende namen achter het geheel: die van Peter en Vanessa Steffens. Op hun website de gewone parafernalia: het nummer van hun bankrekening, en de aansporing om vooral niet bij ze aan te bellen omdat ze veel buitenlands verblijven…

De Rapture… Pence en Pompeo mogen dan een obscure bijbelclub bezoeken, laten we toch vooral niet vergeten dat deze jongens in het Witte Huis zitten om samen met Trump het Paradijs voor de 1 % op aarde in stand te houden. De hemel, da’s voor de dummies, in White House en Pentagon geldt oorlog als de cure for all diseases...(JoopFinland)

De Toverberg

  • Hits: 346

Aufmachen (001)

Door Jan Portein. 

Waar zo'n coronaatje al niet goed voor is. In het land van Bibi staat een wet op punt van uitbreken waarin elke gezagssmurf bij een burger kan binnenvallen. Zonder een vodje papier van hogerhand. In verband met de pandemie. Het is bijna humor. Stay tuned

Aufmachen

  • Hits: 310

5G en het verdriet van de bomen.

Door Jan Portein. 

“En langs het tuinpad van mijn vader zag ik de hoge bomen staan. 

Ik was een kind en wist niet beter dan dat dat nooit voorbij zou gaan”. 

Onvergetelijk. In een melancholische bui kan je er nog wel eens een potje bij snotteren. Maar inderdaad, het ging voorbij. En nu staan er bomen te janken. Vooral de hoge. WiFi-tranen. En als de vooruitgeschoven troepen van Scharführer Von der Leyen zonder onze toestemming doorgaan met het her en der posteren van 5Gmasten is er geen houden meer aan. Eeuwig zingen de bossen? 

Gaat een treurig liedje worden. Aldus dit artikel. En wij? Ja sorry hoor. Wij zitten net even anderhalve meter weg te lullen over corona. Doei. Stay tuned.

  • Hits: 377

Ship Ahoy (042)

Het zal u misschien aan uw corona roesten. Of de CIA in 1975 een regelrechte coup pleegde in Australië. Maar dat was wel zo en de democratisch gekozen premier Gough Whitlam was de pineut. Waarom we aandacht besteden aan die happening is dit recente artikel van onze fameuze Australische collega John Pilger, die in het verleden ook al eens een boek daarover in de etalage heeft gepletterd: “A Secret Country”. Hebben we niet gelezen. Ons budget is vergelijkbaar met dat van een door de blauwe brievenbrigade gelummeld gezin met kinderopvangtoeslag. Daarom weten we niet of in Pilger's boek ook aandacht is besteed aan de Nederlandse bijdrage aan het Australische drama. Nederlandse bijdrage? Jawel, daarover vindt u meer in de pikante afleveringen 40 en 41 van deze geruchtmakende serie. Lezen op anderhalve meter. Voor alle zekerheid. Stay tuned.

Jan Portein

Ship ahoy

  • Hits: 420

Boa's Constrictor (001)

Mr. Pieter van Vollenhoven, van de 'Veiligheidsraad', wil de Buitengewoon Opsporings Ambtenaren, Boa's, uitrusten met vuurwapens. Dat is pas echt buitengewoon. De aanleiding zijn rellen met IJmuidense jongeren op het strand en de haven die ik zo goed ken. Mr. Pieter beseft niet dat er dan doden waren gevallen. Dit 'bedachtzaam' lid van het koninklijk huis speelt met vuur. Ok, hij mocht niets meer toen hij Margriet trouwde en niet eens prins worden zoals iedereen verder; Claus, de dochters van de ministers van den Broek en Brinkhorst en natuurlijk Maxi, die de kroon mocht opzetten.
Pieter, zoon van een bierbrouwer te Kampen, maker van een stout dat volgens mij kort na zijn aantreden bij de Veiligheidsraad uit de handel werd genomen (het veilig bezig zijn ging niet zo goed samen met alcohol), mocht nog pianospelen op tv met de onlangs overleden Louis van Dijk om 'de harten van de Nederlanders' te winnen, verder mocht hij niets, behalve meezwaaien met de overige leden in het bezit van een adellijke titel. Pieter was al 'meester' gelukkig. Zonder mr. was het helemaal kaal geweest tussen de royalty.
Maar hij maakte 'deel uit' van het Koninklijk Huis, gelukkig voor hem.
Zijn schoonvader, Bernard zu Lippe, had koning willen worden maar kreeg 'prins-gemaal'. Echt Nederlands, dat gemaal.  Schrale troost voor Pieter.
Nu naar IJmuiden. Dit vissersdorp verveelvoudigde kwa inwonertal na het graven van het Noordzeekanaal en de vestiging van de Hoogovens. Het werd de toegang tot de haven van Amsterdam. Arbeiders uit het hele land stroomden toe naar dit werkverschaffingsproject en dat is de oorzaak van het vrijgevochten karakter van de IJmond. De mensen lieten hun shit achter waar ze vandaan waren gekomen.
Daar kwam bij W02, waar IJmuiden bijzonder door werd getekend. Niet alleen werd door nazi-Duitsland het dorp volledig verwoest, ook werd het verzet tegen de bezetter genadeloos vervolgd, in samenwerking met de Nederlandse regering in Londen (zie daarvoor bijvoorbeeld de boeken van Conny Braam over het onderwerp). Het verzet was namelijk gewapend en Communistisch. Die mochten nooit iets in de melk te brokkelen krijgen, daar waren de nazi's en Londen het roerend over eens. Het was de tijd dat 'de geallieerden' met nazi-Duitsland onderhandelden over een 'afzonderlijke vrede', om de oorlog voort te zetten: tegen de Sovjet-Unie.
Veel wol voor een stuk over relletjes met jongeren zult u opmerken. Inderdaad. Maar zonder valt het incident niet te begrijpen. Al zijn de betrokkenen zich er niet van bewust. Maar hun ouders nog wel. IJmuiden ademt WO2. Overal. In de duinen vol bunkers. In het verwoeste stadshart. In de namen van de straten gewijd aan de vermoorde verzetsstrijders.
Het verhinderde niet dat camping de Duindoorn in IJmuiden aan Zee al een paar jaar na de oorlog volstroomde met Duits 'Fremdenverkehr', niet zelden voormalige soldaten die er waren gelegerd en nu met Mutti en de kinderen terugkeerden.
'Er is niets bijzonders aan de jongeren in IJmuiden', zegt een ambulant jongerenwerker in de IJmond, 'wat hier gebeurde heb ik nog nooit meegemaakt'. Alle jeugdcentra, scholen, cafés etc., alles is gesloten. Wat moet de jeugd?
In IJmuiden zie je NOOIT politie op straat. Ze hebben zo hun ervaringen gehad met de politie in WO2. Dat weet de politie. Het werkt door tot de dag van vandaag. Tot de jeugd. Ze zijn in staat de door hun grootouders in 1945 begraven wapens op te graven. Bij wijze van spreken. De Boa's (13 dagen opleiding...) hadden dat ook uitgelegd moeten krijgen. De stakkers.  (WK)

Boa's Constrictor

  • Hits: 508

Op de trekschuit

Na amper drie maanden komt er dus al een eind aan onze tocht. De paarden op de oevers zijn vergiftigd, en op de volgende brug wacht ons een met stokken, stenen, vuurwerk en tatoes uitgeruste mob.

Terwijl het zoveel beloofde. Plotsklaps was daar die merel die zong. Die was daar natuurlijk altijd geweest en had ook al die tijd gezongen, maar het afgelegd tegen de auto’s, de brommers, de radio’s en de mensen die boven de herrie uit hun koopwaar aanprezen.

Opeens hoefde niemand meer de deur uit om te werken of naar school te gaan. Was het afgelopen met het niet-aflatende gebulder van het snelverkeer en waren de filemeldingen afgeschaft. Ontdekten ouders dat ze kinderen hadden en zag de kroost wat pa en ma eigenlijk deden voor de kost.

Van de ene dag op de andere was het finito met het consumeren. Maanden supermarkten hun klanten tot haast en waren de winkelstraten ontvolkt. Geen reclamezooi meer in de brievenbus en zelfs de koopkoopkoop-blokken op radio en tv werden ingedamd.

En het was afgelopen met de feestjes en vliegvakanties. Aan de misschien meest cynische verschijningsvorm van het vreet-en-zuip-of-ik-schiet-kapitalisme – binnensteden vol lallende terrassers en boa’s, en dito campinggasten pal naast vluchtelingenkampen- kwam een abrupt einde.

Over en uit was het met het groei-evangelie, we keken naar de rokende en stinkende puinhopen van het casinokapitalisme, we waren de weg kwijtgeraakt en baden dat we nog net de tijd zouden krijgen om dat aan elkaar uit te leggen.

Terug naar de trekschuit. Dat was niet langer het adagio van een clubje wereldvreemden of een autistisch blaag uit Zweden. Neen, dat werd uitgesproken door mannen en een enkele vrouw die een week daarvoor nog de vloer aanveegden met de onthaasting en de minderminderminder-mensen.

Heel stilletjes liep onze trekschuit van stapel en heel schuchter begon ze aan haar tocht. Zou ze het winnen van Schiphol en de KLM, van de vroemvroem-partij en de klimaatontkenners? Zou iedereen ook in de toekomst thuisblijven en alleen nog voor het hoognodige naar een winkel gaan?

Niet dus. Met dezelfde snelheid van het licht waarmee we over onze gezondheid begonnen na te denken, zijn de neuzen nu gericht op de schadevergoeding. Het heeft allemaal vreselijk veel gekost en voor die kosten moeten we nu met zijn allen opdraaien.

En daarbij gaat het dus niet over de kosten van driehonderd jaar industriële revolutie. Over de kosten die het roofkapitalisme heeft veroorzaakt, met haar oorlogen en hongersnoden, en haar uitbuiting van mens en natuur.

Neen, nu gaat het over de kosten van het nadenken, het eventjes de pas inhouden, de reflectie op hoe het verder zou moeten. Dat heeft geld gekost. En dus niets opgeleverd. Nog steeds zijn we niet in staat om na te denken anders dan in termen van geld en van winst en verlies.

Kijk, de meute op de brug wordt aangevoerd door Ursula von der Leyen, de tot voorzitter van ‘Europa’ gecatapulteerde voormailge Putzfrau van Merkel. Zij heeft de toekomst uitgeroepen, als zijnde de next generation. Die moet eeuwig bloeden voor de lafheid van de von der Leyens.

Wie kinderen heeft in de adolescente leeftijd, die weet wat hen te wachten staat. De twintigers van vandaag hebben bullshitbaantjes, geen vrije tijd en krijgen geen kinderen. In een land als Finland neemt de bevolking sinds 2017 af met drie tot vijf procent op jaarbasis.

Waar wij, hun verwekkers, in soortgelijke omstandigheden in de tachtiger jaren elkaar vonden, op straat, in de beweging, in onze gekraakte woonwerkleef-panden, daar leven zij in een geatomiseerde wereld, vol met sociale media en andere fopspenen voor zelfbewustzijn.

Die next generation van jou, Uschi, die komt er helemaal niet…

(JoopFinland)

  • Hits: 373

Kafka in Zeist (058)

door Jan Portein

Hoe laat het was? Weten we niet. Maar de datum weten we wel. 18 november 2017. Ergens op die dag parkeerde de omstreden publicist Hans Mauritz zijn zwarte Toyota Prius op de heilige koeiencorral van de bekende vreetschuur van Van der Valk in Vianen. Ongeveer tezelfdertijd stalde Jan Willem Kuijpers zijn Audi A5 eveneens binnen de hekken van dezelfde corral en eenmaal binnen bij de schuur gingen beide heren over tot een aangename kout. We kunnen alleen maar raden waar die over ging, maar laten we een gooi doen: het conflict tussen Joop van den Hemel, de Jozef K. van deze serie, en zijn buurtjes Jos Arts en Geertje van Estrik. Die gooi komt niet uit de lucht vallen. Mauritz was op de hoogte van het conflict dankzij zijn inmiddels langzaam aan de einder verdwijnende persoonlijke relatie met Van den Hemel. Kennelijk was de kennis van Mauritz over die affaire interessant genoeg voor de als emeritus hotemetoot van de Rotterdamse ABN/AMRO door het leven hobbelende Jan Willem om in diezelfde periode op visite te gaan bij uitkeringstrekker Arts en zijn goocheme Geertje. Zoals al eerder gejubeld een duo met friends in high places. En dat kan zowel lokaal als in wijder verband heel handig zijn bij het voeren van een oorlog tegen buurman Van den Hemel over futiliteiten als de stiekeme inname van 32 centimeter van diens domein voor de aanleg van een riolering (toegegeven het is geen Golan-hoogte, maar toch) en het illegaal onttrekken van grondwater ten behoeve van een spartelbad, waardoor het huis van Van den Hemel Groningse trekjes begon te krijgen. Nou het mooie: ons onvolprezen snuffelteam heeft uitgevonden, dat Jan Willem's broer ook geen onbekende is in Zeist. Dat is niemand minder dan Chris Kuijpers, de vroegere directeur generaal van Milieuzaken en de huidige directeur generaal van de afdeling Bestuur, Ruimte en Wonen bij het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Een persoonlijke vriend van onze heldhaftige premier Rutte met wie hij rond Noordwijk nog wel eens een fietstochtje wil maken. Mijn liefje wat wil je nog meer zou je zeggen. Een oekaze uit Den Haag aan burgemeester Koos Janssen en zijn eenvoudige voetvolk en je hoeft geen kazen meer te smelten om buurman Van den Hemel terug te jagen in zijn hok. Blote bene, we zeggen niet dat het gebeurd is, maar wie deze serie een beetje kent zal moeten toegeven dat het niet godsonmogelijk is. Overigens kunnen we uit het gegeven dat Jan Willem toen hij nog moest werken voor zijn karbonaatjes hotemetoot was bij de ABN/AMRO in Rotjeknor nog een leuk ezelsbruggetje in elkaar legoën. En dat is de aloude connectie tussen dat filiaal van de ABN/AMRO en ASR. De verzekeringsburcht van de bij die bank zwaar in het krijt staande CEO Jos Baeten. Hebben we het in de volgende aflevering nog over. Stay tuned.

Kafka in Zeist

  • Hits: 1118

De Beverwijk files (007)

U had het misschien nog niet door. Maar eigenlijk is deze serie een ruime voorbeschouwing van een boek dat in de herfst van dit jaar op de markt wordt gesmakt. Daarin komen de achtergronden aan bod van geruchtmakende gebeurtenissen die bij u als fervente KM-lezers her en der bekend zullen voorkomen. Maar er is een verschil: wij krabden aan de buitenkant wat vernis los, terwijl de auteur van het boek dat op weg is naar de baarmoeder zijn kennis van binnenuit opdeed. En allicht is dat een voordeel. Genoeg geneuzeld. Hier volgt het volgende deel van Peter van Haperen's magnum opus. (JP)

Schaduwmachten achter de Vorstenhuizen (004)

-De Belgische connectie-

De vorming van de ‘Europese’ groep Prometheus in 1972 kreeg in het verlengde daarvan een vertakking naar Nederland en België, samengesteld uit groepen met een politieke signatuur uit de lage landen zoals: Cercle Pinay, Académie Européenne de Sciences Politiques, Milpol, Mouvement Européenne, League for European Cooperation en Interdoc. Langzamerhand begon de schaduwmacht achter de vorstenhuizen zijn vorm aan te nemen.

Vanuit deze Prometheus-kloon werden plannen gerealiseerd bestaande uit diverse werkgroepen in de vorm van onafhankelijke cellen, elk met hun eigen leiding en opdrachten. Enkele daarvan raakten bekend, zoals in Nederland ‘De Dienst’ als uitvoerende cel van Interdoc en in België het PIO. Hier ziet u al de structuur van de celvorming, voor iedere missie een andere cel zodat de kop niet weet wat de staart doet.
Het waren ook niet de minsten die hierbij betrokken waren. Baron Benoit de Bonvoisin, Paul Vanden Boeynants, Prins Alexander, Florimond Damman, Paul Vankerkhoven, Carl Armfelt, Kees van den Heuvel, Jim Janssen van Raaij, André Moyen, Herve d’Ursel, graaf Jean Pierre De Launoit, Marcel de Roover, Bernard Mercier en Nicolas de Kerchove d’Ousselghem.

Het is niet zo dat al deze genoemde namen bezig waren met subversieve activiteiten, ook is deze lijst lang niet volledig. De groep vergaderde onregelmatig, in verschillende samenstelling en onder een wisselend voorzitterschap. Altijd in een andere plaats of stad en altijd achter gesloten deuren. Voor deelname aan zo’n vergadering kreeg men een persoonlijke uitnodiging, samen met de programmapunten die niet openbaar mochten worden. Om een bepaald plan of opdracht te realiseren werd een overkoepelende werkgroep met een uitvoerende cel samengesteld, zoals tijdens de ‘oliecrisis’ van 1973 om de logistiek van de bevoorrading, de capaciteit van de opslagplaatsen en de beveiliging hiervan te verzorgen. Ook was die groep betrokken bij de beïnvloeding van politici en de media.

Gelijktijdig was er ook nog een tweede cel actief met plannen voor destabilisatie en een eventuele machtsovername. Niet uit edele motieven, zoals we in de vorige aflevering van deze serie konden zien maar om verzekerd te zijn van steun van het koningshuis dat meer gewicht in de schaal kon leggen dan een tijdelijke regering. Niet voor niets dat de leiding van die tweede groep bestond uit personen met een achtergrond en verwijzing naar staatsgrepen: André Moyen, Kees van den Heuvel en Carl Armfelt. Het plan lag klaar en men was vergevorderd met de uitvoering. Dat bleek allemaal niet nodig. Koning Boudewijn bleek wat minder integer dan gedacht en de staatsgreepplannen konden in een diepe kast opgeborgen worden voor een andere gelegenheid. België was voorlopig gered. Of toch niet?

Niet helemaal. Er was geen rekening gehouden met Léon Finné, de directeur van een kantoor van de Banque Copine in Brussel. Finné, een man met aantoonbare financiële vaardigheden moest regelmatig bij vergaderingen invallen voor graaf Jean Pierre De Launoit die de kas van Prometheus beheerde, maar dat niet wilde laten weten voor bepaalde deelnemers bij de actievergaderingen. Léon Finné was dan zijn stand-in en toevallig net bij de vergadering waarin de staatgreepplannen besproken werden om prins Albert aan de macht te brengen met medewerking van defensieminister Paul Vanden Boeynants.
Finné zou later nog min of meer een hoofdrol gaan spelen rond het ‘Enigma’ van de Bende van Nijvel. Ook nu weer was het Léon Finné die begin jaren ’80 van de vorige eeuw een nieuwe poging tot een staatsgreep in België aanzwengelde. Een geplande coup in Suriname als proloog voor de uitgestelde staatsgreep in België. Maar was er wel sprake van een enigma? Wie en wat zat er nu echt achter de Bende van Nijvel?

Eerst het volgende: Hoe ik terecht kwam in de Belgische politiek van die tijd. Terug naar het begin en de manier waarop ik in die hectische politieke sfeer terechtkwam. Het grootste deel van mijn diensttijd eind jaren zestig heb ik doorgebracht in Suriname bij de Sectie S2 – TRIS de militaire inlichtingendienst met speciale infiltratie opdrachten o.a. bij Poolse vissers met spionageopdrachten in Suriname. Na terugkomst in Nederland werd ik in de herfst van 1972 gerekruteerd voor ‘De Dienst’ een onderdeel van Interdoc, net als later het ‘PIO’ een aan Prometheus gelieerde inlichtingendienst. Beide diensten voerden zelf (clandestiene) inlichtingenoperaties en -analyses uit. Het leken wel kleine varianten van de CIA en dat was logisch, ze stonden onder supervisie van de bij Interdoc gestationeerde CIA-agent Carl Armfelt. Deze man, een Amerikaan van Zweeds-Finse afkomst woonde, net als ik, in Zeeland. Armfelt verzorgde na de basisopleiding in Den Haag, een vervolgopleiding in Eede en Knokke met de nadruk op infiltreren en exfiltreren. Ook regelde hij via zijn militaire connecties trainingsfaciliteiten in Nederland en België. Armfelt was altijd op zoek naar speciale mensen, liefst personen met ervaring bij inlichtingendiensten, die al opdrachten met succes hadden uitgevoerd.

Het verdere verloop van die opleiding valt deels buiten dit verhaal. Wel dat de nadruk lag op infiltratie- en spionagetechnieken zoals: onopvallende observatie en achtervolging, diefstal en inbraak, ondervragingen -vriendelijk en vijandig-, het zelf rekruteren van spionnen en begeleiden als ‘Case Officer’ door gebruik te maken van de kunst van het bedriegen, het doen voorkomen wat je beslist niet bent: loyaal, eerlijk, vertrouwenswaardig. Het is niets anders dan binnenkomen onder valse vlag gebaseerd op een goed achtergrondverhaal. Het bovenstaande staat allemaal uitgebreid beschreven in mijn boek “Interdoc: De Spionagejaren 1972–1986”. De release van het boek is door de Coronacrisis uitgesteld tot september maar hier krijgt u alvast een voorproefje.

Mijn vuurdoop was gelijk een topmissie. Armfelt zocht hulp bij de infiltratie in de hof- en adellijke kringen van België. Er waren acties op komst via de Prometheus groep en het was belangrijk om van de bewegingen in hofkringen op de hoogte blijven. Wie werd er politiek bij de acties betrokken en kon die persoon beïnvloed worden. Armfelt was ook nog op een ander hoog (internationaal) niveau bezig (WACL) en kon niet meer tijd vrijmaken voor zijn Belgische contacten. De infiltrant moest voor Belg kunnen doorgaan omdat een Nederlander in die kringen moeilijk geaccepteerd zou worden. Het was dus zaak om een Belgische identiteit te creëren. Wat het Vlaams spreken betreft was er geen enkel probleem. Dat sprak ik als een Vlaming: mijn lagere schooltijd was ook de opkomst van de televisie-uitzendingen. In Zeeland, waar ik opgroeide, hadden wij - een ruime - keuze uit twee zenders, de NTS en de BRT. Bij ons gezin viel die keus meestal op de BRT omdat die vroeg op de avond al met kinderuitzendingen begon. Door die uitzendingen sprak ik als kind al vloeiend Vlaams: Suske en Wiske en ‘De Gouden Sleutel’, ‘tante Terry’ en vooral ‘Schipper naast Mathilde’ staan nog steeds in mijn geheugen gegrift, met mijn favoriet den ‘Sander’ die steevast iedereen een hand bleef geven. Begin jaren zestig heb ik ook nog een kleine rol gehad in de Vlaamse serie ‘Het Geheim van Killarney’.

Terug naar de infiltratie. Het opbouwen van een valse identiteit (the legend) bestaat uit verschillende elementen.

  1. De achtergrond van je cover moet veel waarheden bevatten, je moet alles weten over de persoon die je voorstelt. Leugens moet je tot het absolute minimum beperken. Alleen wat strikt noodzakelijk is om je verhaal te onderbouwen.
  2. Over het beroep wat je zegt uit te oefenen moet je alles weten voor als je met iemand in gesprek komt met verstand van zaken over jouw ‘fictieve’ beroep.
  3. Je verhaal moet een reden geven om naar je te luisteren en moet geloofwaardig zijn, moet de nieuwsgierigheid opwekken en problemen oplossen voor degene met wie je praat of moet mogelijkheden oproepen die in het belang zijn voor je gesprekspartner.
  4. Je verhaal moet open staan voor suggesties van je doelwit. Je moet openstaan voor zijn onuitgesproken vragen en daar op inspelen. Dat houdt in dat je flexibel moet zijn en je verhaal ongemerkt aan moet passen als dat noodzakelijk is om je opdracht te voltooien.
  5. Je identiteit en achtergrond moet gesteund worden door: documenten, paspoort, rijbewijs, diploma’s een representatieve woning en auto en persoonlijke zaken die horen bij de rol die je speelt.
  6. Ook een introductie door bekenden van je doelwit wekt vertrouwen, dat is op veel manieren te bewerkstelligen.

Bij de opbouw van mijn Belgische identiteit heb ik zoveel mogelijk rekening gehouden met de genoemde punten.

  1. De achtergrond van mijn cover. Het creëren van een Belgische identiteit bleek niet zo moeilijk. Mijn voorouders zijn veelal afkomstig uit België en specifiek uit Loenhout bij Antwerpen. Ook mijn stamvader Gerard van der Buyten op Ten Tongelberch werd in 1575 geboren in Loenhout. Als directe afstammeling en goed op de hoogte van de stamboom, besloot ik om onder de naam Pierre Adriaen van der Buyten op Ten Tongelberch bij hof en de adel mijn entree te maken.
  2. Als beroep koos ik voor de rol van financieel adviseur, gespecialiseerd in belastingontwijking via buitenlandse constructies. Dat verklaarde gelijk mijn veelvuldige afwezigheid.
  3. Belastingontwijking was toen, net als nu, voor de adel een interessant gespreksonderwerp en was toen en nog steeds mijn hobby. Ik kon daar tot vervelens toe over doordrammen en wist alles van de mogelijkheden zelfs als ze al in conflict waren met het ministerie van financiën. En dat geldt ook voor het volgende punt, ik stond open voor alle onuitgesproken vragen, belastingontduiking, zwart geld, witwassen. Niet door dat zelf te doen maar ik verwees ze door naar anderen. Hierdoor werd ik onmisbaar voor een bepaalde groep en kreeg invloed en respect.
  4. De documenten om de identiteit te onderbouwen kwamen van Interdoc, die over een speciale vervalser beschikte die tijdens de Tweede Wereldoorlog al actief was in de verzetsgroep Albrecht, waaruit Interdoc is ontstaan. Deze papieren waren niet van echt te onderscheiden. Dat kon ook niet want ze waren bij een overheidsdienst gestolen en verder bewerkt door Interdoc’s vervalser. Armfelt zorgde voor een luxe appartement met een groot balkon op 500 meter van het strand van De Haan bij Knokke. Ook kreeg ik de beschikking over een Jaguar MKII uit 1968 een al iets oudere maar nog steeds prachtige auto.
  5. De introductie was helemaal geen probleem. Armfelt was op eigen naam en titel de Belgische kringen binnengekomen en heette voluit: Graaf Carl Magnus Torsten Armfelt, een oud adellijk Zweeds/Fins geslacht wiens voorvader Erik Armfelt tot ridder werd geslagen in 1648 tijdens de 30 jarige oorlog wegens heldhaftigheid bij veldslagen onder koning Gustaf Adolf II. Kijk dat is nog eens een entree. Een nog groter voordeel was: dat men door de introductie via Armfelt en mijn familienaam Van der Buyten Op Ten Tongelberch onterecht aannam dat ik ook van adel was. Dit was ook niet te contoleren. Er was in België een grote afstand tussen de oude en de nieuwe adel en los daarvan: in die tijd werd ‘iedereen en zijn tante’ door koning Boudewijn in de adelstand verheven. De identiteit stond in de steigers.

De infiltratie kon beginnen!”

De Beverwijk files

  • Hits: 723

Meer artikelen...

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch