Tussen premies en piraten (008)

maandag 14 maart-2011
Als je hoort dat er in de financiële huishouding van je voormalige bedrijf apen op zolder zijn aangetroffen en dat om die reden de nieuwe eigenaar alle gemaakte afspraken doorspoelt, wil je uiteraard graag weten om hoeveel apen het gaat en om wat voor soort. Maar op Jos Lindhout's vragen in die richting bleef André Martens, de aapjeskoetsier van Hestia, het antwoord schuldig. Dat versterkte bij Lindhout alleen maar de overtuiging dat het om spookaapjes ging. Mogelijk in een eerder stadium achtergelaten cq. over het kopje gezien. Bijvoorbeeld door de voormalige accountant, die blote bene af en toe nog kwam opdraven bij Hestia om tegen een redelijke vergoeding zijn kunstjes te vertonen (1). Of door de 14 boys van Deloitte & Touche, die toch voor een tonnetje 6 weken lang de hark door de tent hadden gehaald met het oog op de komst van het duo Van de Meene - Van den Hombergh.
Lindhout deed de Hestia-koetsier dan ook fijntjes de suggestie aan de hand om die dure jongens voor hun grof staaltje dierenmishandeling te laten bloeden. En mocht Martens die strafexpeditie niet zien zitten dan was Lindhout zelfs bereid om PSL terug te kopen. Lock, stock and monkeys. Nee, nee, dat was de bedoeling niet, aldus de in het nauw gebrachte Martens.
Bleef de vraag open waarom Hestia niet over de brug kwam. Lindhout drong eropaan om open kaart te spelen. Was de poen van de ASAM-deal nog niet binnen? Zo niet, dan zou hij dat graag willen weten in plaats van geconfronteerd te worden met een broodje aap. De kaart ging niet open. Noodgedwongen liet Lindhout de teugels alsnog even vieren. In de hoop dat Hestia zou afkomen als de juridische afwikkeling van de kwestie rond ATP en de verkoop van een stel reisbureau's zijn beslag zou krijgen (2). En dat zou niet al te lang meer duren. De zaak stond al op de rol. Als alles goed ging leverde dat zo'n 2,5 meloen op en als Jos daarvan het overeengekomen percentage kreeg was ie even uit de zorgen.
Die zorgen - en dan met name in de privésfeer - liepen overigens hoog op. Ook al omdat het pecuniastroompje uit zijn adviseurschap er akelig droog bij lag. Overigens had Lindhout gezien zijn slechte ervaringen zelf ook niet veel puf meer om dat stroompje uit te baggeren. En iets anders gaan doen in de branche was zo goed als onmogelijk, omdat de Hestia-boys wel zo bijdehand waren om hem te houden aan het uiterst ruim geformuleerd concurrentie- cq. relatiebeding. Kortom, het liep uit op effe wachten nog, maar Jos twijfelde eraan of er aan het eind van de rit "pizza" zou worden geroepen. Hoe dan ook, om het afbakken niet ongunstig te beïnvloeden spraken de heren af om zich te onthouden van negatieve uitspraken over elkaar. Maar Lindhout had het Hestia-pand nog niet verlaten of een nieuwe lastercampagne trof hem vol in de rug. Later zou tegenover het personeel worden verklaard, dat AMEV-intrigant Robbertje Beumer daarvoor verantwoordelijk was geweest. Komen we nog op terug. Stay tuned.

1. Tot verbijstering van Lindhout verzuimde dokter Eichner deze koekenbakker de laan uit te sturen. Hij bleef in dienst tot aan het faillissement in 2005! En dat terwijl de functie van de competente financieel directeur steeds verder werd afgetuigd.
2. Zie aflevering 2 dd. 17 januari 2011

Tussen premies en piraten

  • Hits: 496
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch