Ben en Robert (001)

maandag 9 maart-2009
Godvergeme (1). Da's effe lekker. Die Ben Zuidema wordt bedankt. Net voor de glorieuze opening van onze TEFAF 2009 komt meneer de prive-detective aankakken met een verhaal dat nog gekker is dan de opoe van Lucia di Lammermoor. Over Robert Noortman, een van de onbevlekte iconen van de internationale kunstwereld en Tefaffer van het eerste uur, die begin 2007 Kuttekoven voorgoed verliet en sindsdien Philadelphia op zijn manna smeert. Een man met een kerkklokgave reputatie. Daar ga je toch geen postmortale vuilnis over uitstorten? Nou Bennie wel.
We gaan terug naar 1987. Toen werd de witte tornado door Robert en een kleine lettertjesfirma ingehuurd om negen kostbare schilderijen op te sporen. Die waren gejat uit Robert zijn winkel in Maastricht. Niet beveiligd? Hartstikke goed! Maar ja, even vergeten dat raampie aan de achterkant dicht te spijkeren. Goed, Bennie driftig met zijn neus langs de grond door het bronsgroen eikenhout. En wat denk je? Een dievenspoor. Dat moet toch danish blue zijn geweest voor de opdrachtgevers zou je zeggen. Niet dus. Bennie werd teruggefloten. Vond ie toen al eigenaardig, maar hij kreeg zijn kluif en stortte zich vervolgens weer in nieuwe avonturen. En Robert? Die ontving van de kleine letterjesfirma 5 meloen piek om zijn vreselijke verlies te compenseren. So far, so good. Tot vriend Bennie eind vorig jaar benaderd werd door een "collega" uit Frankfurt. Ene "Kahn", die in gezelschap was van een mevrouw "Becker". Zij beschikten over een notarieel vastgelegde verklaring dat Robert in 1987 de diefstal zelf op touw had gezet. Samen met een avontuurlijk trio, dat van Robert de opdracht kreeg de artistieke nering te verbranden. Een paneel zou Robert zelf in de open haard hebben gedeponeerd, de rest ... nee, nee. Het trio had besloten de schilderijen ergens op te bergen en te wachten op betere tijden. In casu 2007, want na twintig jaar verdwijnt gestolen waar uit de befboeken. In wezen had het spitsvondige trio de avontuurlijk verworven doeken dus bij wijze van spreken al op de TEFAF 2008 in de ramsh kunnen gooien, maar ze kozen een andere weg. Bennie's road. Meneer Kahn en mevrouw Becker wilden onze detective inhuren voor de verkoop van de verklaring aan de Robert's Nachwuchs. Voor 1 meloen. Chantage dus. Bennie bakte niet, schakelde de nationale speursmurfen in en de val klapte dicht. Meneer Kahn bleek Eckhard Pruy te heten, mevrouw Becker was zijn moeder, acht van de negen schilderijen werden teruggevonden en Bennie liet de inhoud van de verklaring voor noppes (?) in De Telegrof zetten. Was dat laatste nou meteen nodig? Vond Bennie wel. Maar daarmee zette hij Robert's reputatie wel ernstig op de tocht. Al was die reputatie al eerder bezwadderd geraakt. Bijvoorbeeld door onbevestigde berichten over het fataal hanteren van zijn vader's dienstpistool in gezinsverband. Zijn leuren met tapijten. Zijn kermisoptredens met draaiende verftrommels. Zijn verblijf in een Franse kerker wegens een staaltje escroquerie. Zijn innige zakelijke banden met ex-SS-er en paardenpiet Leon Melchior. Zijn files die het OM in 2006 bij Sotheby's opvroeg nadat het veilinghuis de winkel van Robert voor 44 meloen had overgenomen en waarover sindsdien niets meer is vernomen. Iets met een modellenbureau. Zijn vervaarlijk optreden als nachtportier. Kortom genoeg om misschien nog eens een detective achteraan te sturen. Dus stay tuned.

1. uitspreken met een zachte g

Ben en Robert

  • Hits: 341
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch