Skenes vanachter de coulissen (007)

donderdag 16 juni-2005
OM-bef Marc Ziegler deponeerde de tegoeden van George Skene’s Teleplus en Henk van de Meene's Translite in de vrieskist op grond van een Zwitserse zedelijkheidswet uit 1870. Een tijd waarin daar nog met pijl en boog op appels werd gejaagd. In Skene’s Teleholding-burcht brak na de ingreep van Ziegler een zware pleuritis uit. Want je kan wel een smakker poen verdienen, maar het met de regelmaat van een Baume et Mercier organiseren van parties met vorstelijke hoeveelheden Wein, Weib und Geschnupf (1), het rondhobbelen met Ferrari’s en soortgelijke bolides door de PC Hooftstraat, het laten doorzagen van een redelijk antieke schuit in Barcelona om er drie meter tussen te laten zetten, het vrolijk achter kleine witte balletjes aansjouwen met een verzameling stokken op soms uiterst bizarre plekken op deze aardkloot (2) en meer van dat fraais brengen de bodem van de schatkist sneller in zicht dan wenselijk is. Er werd paniekerig omgezien naar een Tom Poes voor het bedenken van een list die zowel effectief als goedkoop was.
Wie de rol van deze vindingrijke viervoeter naar zich heeft toegetrokken is net zo schimmig gebleven als de Schemervallei in de verre Zwarte Bergen. Maar op een dag werd Verwaltungsrat en Teleplus-president Beat Johler op Ziegler afgestuurd. Na wat gekonkel en gesmiespel in Schwyzerdütsch kwamen de heren eruit. Als een functionaris uit de top van Teleholding zijn handtekening wilde zetten onder een verklaring waarin werd erkend dat die mallotige wet uit 1870 door dochteronderneming Teleplus was overtreden, zou Ziegler de poen uit de vriezer halen.
De vraag was wie er moest er tekenen. George zelf zou je zeggen. Maar die had even wat anders te doen. Uiteindelijk ging de voorkeur uit naar de Europese marketing directeur van Teleholding, die per saldo alle buitenlandse joint ventures had opgezet en dus ook van Alpenhoed en ravijnrand moest weten. En dat was juist.
Eindjaren tachtig had hij op aanraden van SwissTelecom de eerste onderhandelingen gevoerd met de directies van uitgeverij Rignier (met als parel in de kroon het populaire pulpblad Blick met zijn ruime advertentiemogelijkheden) en van Ascom Hasler (voor de techniek en de huisvesting). Net als elders in Europa ging het daarbij in aanleg om informatieve lijnen. Maar al wel met een flinke reservering voor het zucht- en hijgwerk. Op het terrein van de informatie zouden Rignier en Ascom Hasler het grootste deel van de opbrengst in hun zak steken. De sex-frankskes zouden officieel naar Teleholding cq. Teleplus rollen. Onofficieel zouden de twee Zwitserse ondernemingen ook daarvan nog een graantje meepikken via een nog in te richten U-bocht. Want al neuken die Zwitsers op een manier van voor 1870 waardoor geen gems meer veilig is, geld verdienen op welke manier dan ook is er nooit onzedelijk geweest. Iedereen blij dus, behalve George Skene. In het zicht van de haven schroefde de altijd in cashnood zittende Amsterdamse pornoboer zijn financiële eisen flink omhoog en omdat noch bij Rignier noch bij Ascom Hasler sado-masochistische neigingen opgang deden werd de deal door de Zwitsers afgeblazen. Tot opluchting van de echtgenotes van de respectievelijke directeuren. Die hadden tijdens de onderhandelingen ook al flink dwars gelegen vanwege hun aversie tegen steunsex.
Teleplus ging desondanks toch van start. In zijn eentje. En de directeur Europese Marketing zeilde het ziekenhuis in. Er was geen oorzakelijk verband, maar zijn maandenlange afwezigheid zou grote gevolgen hebben. Stay tuned.

1. Voor de niet-germanisten onder ons: Wijn, Wijf en Gesnuif.
2. Onder anderen met de jonge aanstormende ondernemer Reinout Oerlemans.

Skenes vanachter de coulissen

  • Hits: 345
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch