Same old song

vrijdag 30 maart-2007
Pinocchio, die Blair. En maar liegen en bedriegen. Over de massaverneukingsverwapens van Saddammeke, over de moord op dr. David Kelly, het spekken van de partijkas via de verkoop van adellijke titels annex warme Hogerhuisstoelen en dan nu weer over dat rubberbootje voor de kust van Iran. Laten we niet academisch gaan liggen te neuzelen over de vraag of die Britse jongens en dat ene meisje nou in Iraanse wateren aan het peuren waren of die Iraanse revolutionaire baarden in Iraakse wateren. Nee, we focussen ons op Tony. Die heeft namelijk laten weten dat ie niet wil onderhandelen over de vrijlating van zijn Fe-vreters. Kijk, en daar liegt ie dat ie legergroen ziet. Tuurlijk staat ie al heftig te handjeklappen op een achteraffie van de soukh in Beverwijk of de imam mag weten waar. Anders komen de leden van zijn rubberen patrouille voor een Iraanse kadi en verdwijnen ze in een of ander spinhuis. Net zo lang tot ze alle liedjes mee kunnen jengelen die ze dagelijks van een nabijgelegen minaret horen schallen. En bij al dat geklap gaat het echt niet om Britse toestemming voor het bouwen van een Almelo’s centrifugeorgel, het aanbieden van pasgebakken cake of het schoon wassen van een partijtje giftige pistaches. Het gaat hoogstwaarschijnlijk om piefjes en palletjes die Iran graag zou willen hebben om haar militaire apparaat een beetje in shape te houden. Net als bij de onderhandelingen over de vrijlating van de personeelsleden van Smit Internationale in het najaar van 1997 (1) en de dames en heren van de Amerikaanse ambassade van november 1979 tot januari 1981. Nou, niet meer liegen Tony. Gewoon even Ghorbanifar bellen in Parijs en alles komt voor de bakker. Houdoe.

1. Zie “Irangate aan de Maas” op de site van de “Morgenster”.

  • Hits: 204
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch