Khanebraaiers (001)

zaterdag 10 september-2005
Zie je het voor je? Een shop met de laatste snufjes op electronisch gebied in een kleine stad. Hoort bij een hi-tech keten op dat terrein. Op een dag stuurt de hoogste baas van die keten een stageloper naar dat filiaal. Wel een beetje een Abdul-type. Maar een leuke gozer en erg ijverig. Al heel gauw is Abdul populair bij het hele personeel van de shop. En wat denk je wat? Na overleg tussen de hoogste baas en de filiaalhouder krijgt hij aan het eind van zijn stage een vaste aanstelling. Iedereen blij.
Dat duurt niet lang. Er beginnen uit het magazijn dingetjes te verdwijnen. Kleine dingetjes.
Maar toch. Op wie begin je dan te letten? Tuurlijk, op Abdul. Filiaalhouder Ruud laat hem een beetje in de gaten houden en ja hoor, eerste prijs. Abdul loopt te jatten.
Wat doet Ruud? Hij neemt contact op met de grote baas en vraagt of hij Abdul door een paar bromsnorren moet laten ophalen. Ja, dat komt misschien in het lokale sufferdje en nee, da’s geen reclame. En je krijgt misschien wat vragen van een bijdehand in de ondernemingsraad. Maar op zich is dat allemaal niet zo problematisch. De volgende dag zit het lokale sufferdje al om een paar makrelen en die bijdehand in de o.r. krijgt te horen dat ie beter zijn best moet doen omdat ie anders op de keien gaat. Dus zegt u het maar.
Zegt de grote baas tegen Ruud: laat die jongen gewoon zijn gang maar gaan. Kijken wij aan wie hij die spulletjes verkoopt en of hij bij een bende hoort. De volgende weken en maanden sleept Abdul een wagonlading aan hi-tech onderdelen voor een super ghetto-blaster de winkel uit. Onder het toeziend oog van een stel speurneuzen die de hoogste baas naar de kleine stad heeft gedirigeerd.
Abdul blijkt de spulletjes naar zijn geboorteland over te hevelen. Helaas, sinterklaas, aan het thuisfront hebben ze er niks aan zonder een fatsoenlijke handleiding. Probleem voor Abdul. De handleidingen zitten in een kast waar hij niet in kan. De grote baas grijpt in. Abdul krijgt een Duits exemplaar toegeschoven om in het Nederlands te vertalen. Een week daarop neemt ie de poten naar zijn geboorteland en krijgt daar de leiding over de bouw van een nieuwe fabriek van super ghetto-blasters. En wie schieten hem te hulp als de bouw wegens onverwachte technische moeilijkheden stagneert? U raadt het al. De grote baas en werknemers van Ruud. Langs een omweg waren ze al die jaren stiekem bezig geweest een nieuw franchisebedrijf uit het zand te trekken. Zonder dat de concurrentie daar weet van had.
Uiteraard raakt in het kleine stadje al snel bekend dat Abdul met de oosterzon naar zijn vaderland was teruggekeerd. En ach, hoe gaat dat in een klein stadje? Er zoemt al snel rond dat Abdul het nodige had gejat bij zijn baas. Het sufferdje krijgt er lucht van en zelfs het provinciale teeveestation komt in beweging. Een beetje vervelend voor het hi-tech bedrijf.
Dus besluit de grote baas Abdul voor de leeuwen te gooien. Kon ook makkelijk want die zat toch ergens in Verweggistan en was onbereikbaar voor de bromsnorren. Het schandaal wordt flink opgepompt, de ondernemingsraad schreeuwt gecontroleerd moord en brand en Ruud krijgt tussen neus en lippen door een brevet van onvermogen. Abdul wordt bij verstek veroordeeld wegens grootscheepse diefstal. Maar om hem binnenboord te houden wordt dat vonnis later dan weer herroepen via de vormfout-gambiet. End of story.
Tot Abdul jaren later de boel toch blijkt te hebben belazerd. Hij had spullen doorverkocht aan de concurrentie. En de opgewonden berichtgeving daarover biedt Ruud weer de mogelijkheid om zijn gram te halen. Hij brengt voorzichtig naar buiten hoe het allemaal is begonnen.
Gisteravond meldde het provinciale teeveestation dat Abdul’s strafdossier verdwenen was. Leuk nieuws. Alleen jammer dat de franchisehouder uit Verweggistan nog steeds een dief werd genoemd. Want als je met toestemming van de hoogste baas de winkel leeghaalt, ben je dan een dief? Nee toch?

Khanebraaiers

  • Hits: 282
Klik hier om uw reactie toe te voegen

Kleintje Muurkrant - Postbus 703 - 5201 AS - 's-Hertogenbosch